Gênesis 41
gmvl (GMVL) vs ACF
1 Nam7u layth kumeth aadhdhida wode Gibxe kawoy agumo agumettides; agumora izi Abbaye shaafaa doonan eqqi dishin,
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou, e eis que estava em pé junto ao rio.
2 laappun ordenne modhdho miizati Abbaye shaafappe kezidi shaafaa achchan maata mishin be7ides.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Isttafe kaallidi hara laappun mala iitanne gilqa miizati Abbaye shaafappe kezidi shaafaza doonan diza modhdho miizata achchan eqqida.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 He medho iitanne gilqa miizati laappun ordenne modhdho miizata mittishin be7ides. Hessafe guye kawoy dhiskofe beeggides.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne, comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então acordou Faraó.
5 Izi qasseka dhiskidi nam7anththo agumettidi laappun lo7onne muuruta tiyati issi maqa bolla diccidayssa be7ides.
5 Depois dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Isttafe kaallidi ayfe laafanne carkon shullidi melida laappun tiyati kezida.
6 E eis que sete espigas miúdas, e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
7 He laafa ayfe tiyati lo7onne muuruta tiyata mittida. Hessafe guye kawozi beeggidi agumo gididayssa erides.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Gadey wontishin iza wozinay shirotdes; hessa gishshas Gibxen diza bitanchchatassinne era asata ubbaas kiittidi xeygisides; kawoy isttas ba agumoza yootides; gido attiin izas he agumoza birshanaas dandayza asi beettibeenna.
8 E aconteceu que pela manhã o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 He wode ushshu duuqqizayta halaqay Gibxe kawos, «Tani ta mooro hach qoppays.
9 Então falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Das minhas ofensas me lembro hoje:
10 Issito kawoy ba aylles hanqettidi tananne kath kaththizayta halaqaza qasho keeththan yeggides.
10 Estando Faraó muito indignado contra os seus servos, e pondo-me sob prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Nuni heen dishe nuus nuus agumo agumettidos; agumozaska dumma dumma birsheththi dees.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, cada um conforme a interpretação do seu sonho.
12 He wode zabeta halaqaza aylle gidida issi Ibraawe panththi nunara qasho keeththan dees. Nuni nu agumo izas yootiin izi nuus hu7en hu7en nu agumo birshides.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os nossos sonhos e ele no-los interpretou, a cada um conforme o seu sonho.
13 Histtiin he yo7oti izi nuus birshida mala hanida. Hessi aazee giikko tani kase ta alaafeteththan simmadis; hankkoyssi gidikko kaqettides» gides.
13 E como ele nos interpretou, assim aconteceu; a mim me foi restituído o meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Histtiin Gibxe kawoy Yooseefe kiittidi xeygisides. Istti iza qasho keeththafe eeson ekki yiin ba hu7e meedettidi may7o laammidi kawozaakko gelides.
14 Então mandou Faraó chamar a José, e o fizeram sair logo do cárcere; e barbeou-se e mudou as suas roupas e apresentou-se a Faraó.
15 Kawoy Yooseefe, «Ta agumettida agumoza birshanaas oonikka dandaybeenna. Gido attiin tani, ‹Yooseefey agumo siyikko birshanaas dandayees› gizaaz siyadis» gides.
15 E Faraó disse a José: Eu tive um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que quando ouves um sonho o interpretas.
16 Histtiin Yooseefey, «Tani hessa dandaykke; gido attiin Xoossay kawos lo7o birsheth immana» gides.
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Kawoykka, «Tani ta agumon Abbaye haaththa shaafaa doonan eqqidishin,
17 Então disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na margem do rio,
18 Laappun gitanne modhdho miizati Abbaye shaafappe kezidi haaththaa doonan maata mishin.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista, e pastavam no prado.
19 Qasseka isttafe hara laappun medha iita, gilqanne laafa miizati shaafappe kezida; tani hessa mala medha iita miiz Gibxe biittan mulekka be7a erikke.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Medha iitanne laafa miizati koyroyta laappun modhdho miizata mitti aggida.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Gido attiin istti mittidaappe guyekka istta medhay kase malakka iiti uttida gishshas istti mittidayssa asi eranaas dandaybeenna. Hessafe guye tani dhiskofe beeggadis.
21 E entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado; porque o seu parecer era feio como no princípio. Então acordei.
22 «Qasseka agumora laappun lo7onne muuruta tiyati issi maqa bolla diccidayta be7adis.
22 Depois vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas;
23 Qasseka isttafe hara ayfe laafanne carkon shullida laappun tiyati kezida.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
24 He shulli uttida tiyati laappun lo7o tiyata mittida. Tani ha agumoza marotas yootadis; gido attiin taas agumoza birshiza asi beettibeenna» gides.
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Hessafe guye Yooseefey Gibxe kawoza, «Nam7ayka ne be7ida agumota birsheththayka issino. Xoossi ba ooththana hanizayssa kawos qonccisides.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
26 He laappun lo7o miizati laappun layththata; qasse laappun lo7o tiyati laappun layththata; nam7ayka issi mala.
26 As sete vacas formosas são sete anos, as sete espigas formosas também são sete anos, o sonho é um só.
27 He laappun medha iitanne laafa miizati laappun layththata; qasse carkon shullida paththontta laappun tiyati laappun kosha layththata.
27 E as sete vacas feias à vista e magras, que subiam depois delas, são sete anos, e as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental, serão sete anos de fome.
28 «Tani kawos yootida malakka Xoossi ba ooththana hanizayssa kawos bessides.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Laappun daro kalo layththati Gibxe biittas ubbaas yaana;
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Gido attiin laappun kosha layththati izappe kaallidi yaana. He wode Gibxe kaloy wuri dogettana; biittay koshan shocettana.
30 E depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Kalo layththatappe guye yiza gafa layththati keehi iita gidida gishshas kase kaloy mulekka qofettontta attana.
31 E não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois; porquanto será gravíssima.
32 Nam7uto kawos he agumoy beettiday aazassee giikko hayssa yo7oza Xoossi minththidi kuuyida gishshassa; Xoossi hessa eeson ooththana.
32 E que o sonho foi repetido duas vezes a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e Deus se apressa em fazê-la.
33 «Ha7i hekko eeson kawoy aadho erateththinne akeekay diza as koyidi Gibxe biittan sunththo.
33 Portanto, Faraó previna-se agora de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Hessaththoka laappun kalo layththatappe ichchashanththo kushe shiishshiza alaafeta kawoy shuumo.
34 Faça isso Faraó e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura,
35 Istti yiza kalo layththatan kath shiishshidi kawo aawateththan minjjetto; he kaththaaka katamatan naagetto.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem o trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Biittay koshan qohettontta mala ha kaththay Gibxe biittan laappun layththan dendana koshaas minjjettidi de7o» gides.
36 Assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Histtiin ha yo7ozi Gibxe kawossinne iza oosanchchatas lo7o gididi beettides.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Hessa gishshas kawoy isttas, «Nuni Xoossa Ayanara diza hayssa mala hara as oona demmanee?» gi oychchides.
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um homem como este em quem haja o espírito de Deus?
39 Hessafe guye kawoy Yooseefe, «Xoossi hayssa ubbaa nena erisida gishshas ne mala aadho erateththinne akeekay diza asi oonikka baawa.
39 Depois disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Tani nena ta keeththan shuumays; ta asay wuri nees azazettana; tani neeppe aadhdhanay ta kawoteththa algan xalla gidana» gides.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo, somente no trono eu serei maior que tu.
41 Hessa gishshas kawoy Yooseefe, «Beya! Tani nena Gibxe biitta ubbaa bollan shuumadis» gides.
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Hessafe guye kawoy ba kawoteththa qalabate ba biradhdhefe kessidi Yooseefe biradhdhen aaththides; qasseka Laynoppe dadettida may7o mayzidi iza qoodhenkka worqqa loota aaththides.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de roupas de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Kawoy ba nam7anththo para-gaareza Yooseefe togisides; aylletikka, «Ziggite! Ziggite!» giidi izappe sinththara bida. Hessaththo ooththidi kawoy iza Gibxe biitta ubbaa bolla shuumides.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Hessafe guye kawoy Yooseefe, «Tani kawo! Gido attiin neni qaaxxa gontta Gibxe biitta ubbaan oonikka kushe woykko toho qaaththenna» gides.
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Kawoy Yooseefe, «Xaafinaate-Pa7inaahe» gi sunththides; izi izas Oona geetettiza katama qeese Phixifaara nayo Asinaato machcho immides. Histtiin Yooseefey kumeththa Gibxe biittaa yuuyi xeellides.
45 E Faraó chamou a José de Zafenate-Panéia, e deu-lhe por mulher a Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Yooseefey Gibxe kawos ooththanaas doommiza wode izas layththay heedzdzu tamma. Qasse Yooseefey kawo sinththafe kezidi Gibxe biitta ubbaa yuuyi xeellides.
46 E José era da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 He laappun kalo layththatan biittay keehi daro kath immides.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Yooseefey Gibxe biittan he laappun kalo layththaa kath ubbaa shiishshidi katamatan minjjides. Issi issi katamata yuushon kaxxida kath ubbaa he kataman kataman minjjides.
48 E ele ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas mesmas o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Yooseefey abba shaamintta mala daro kath minjjides; kaththay wogappe dariin makkanaas dandaybeenna gishshas makki makki qolizayssa aggaagides.
49 Assim ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porquanto não havia numeração.
50 Laappun kosha layththay yaanaappe kase Oona geetettiza katamaa qeese Phixifaara nayo Asinaatippe Yooseefey nam7u attuma nayta yelides.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse um ano de fome), que lhe deu Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yooseefey, «Xoossi tana ta metonne ta aawa soo asa ubbaa dogissides» gishe ba koyro naaza Minaase gi sunththides.
51 E chamou José ao primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Nam7anththo naazakka, «Xoossi taas ta tuggatida biittan tana ayfissides» gishe Efreeme gi sunththides.
52 E ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Gibxe biittan diza he laappun kalo layththati wurida.
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito.
54 Qasse Yooseefey kaseti yootida mala laappun kosha layththati doommida. Hara biitta ubbaan koshay dendides; gido attiin Gibxe biitta ubbaan kaththi dees.
54 E começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Gibxe derey wuri koshattida wode asay, «Kath imma» gi kawos waassiin kawozi Gibxe asaa ubbaa, «Yooseefekko biidi izi yootizayssa ooththite» gides.
55 E tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Koshay Gibxe biittaa ubbaa gakkida wode Yooseefey kath minjjida keeththata ubbaa doydi kath Gibxe asaas bayzisides; gaasoykka koshay kumeththa Gibxen minnides.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento, e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Sa7a ubbaan koshay suullida gishshas biittan diza asay wuri kath Yooseefeppe shammanaas Gibxe yides.
57 E de todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.