Deuteronômio 1

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hayssa ha maxaafan diza qaalay wurikka Yordaanoose shaafappe he pinththan arshey mokkiza baggara diza bazzon istti dishin Musey Isra7eele naytas yootida qaala. Museykka ha qaalaa yootiza wode istti Suufe geetettizaso ginara Paaraane katamaappe qasseka hara baggara Topeele, Laaba, Haxirootenne Dizahaabe geetettiza katamata giddon diza Yordaanoose shoobbaan deettes.
1 Eis os discursos que pronunciou Moisés a todo o Israel do outro lado do Jordão, no deserto, na planície que se estende defronte de Suf, entre Farã, Tofel, Labã, Haserot e Di-Zaab.
2 Siina zumaappe dendidi Qaadeese Barine gakkanaas Eedoome zumata bollara efiza toho ogera biikko tammanne issi gallas ekkees.
2 Desde Horeb até Cades-Barne há uma distância de onze jornadas de marcha pelo caminho da montanha de Seir.
3 Gibxeppe istti kezidaappe oyddu tammanththo layththan tammanne issinththa aginay gelida koyro gallas Musey derezas erisana mala GODAY izas yootida qaala ubbaa isttas yootides.
3 No quadragésimo ano, no primeiro dia do décimo primeiro mês, diante dos israelitas, Moisés pronunciou todos os discursos que o Senhor lhe tinha ordenado pronunciar,
4 Hessika haniday Haseboone katamaan kawoti haariza Amoore dere kawo Sihoonenne Astarooten, Edira7e katamaan uttidi haariza Baasaane kawo Aage xoonidaappe guyenna.
4 depois de ter derrotado Seon, rei dos amorreus que habitava em Hesebon, e Og, rei de Basã, que habitava em Astarot e Edrai.
5 Asay Yordaanooseppe arshey mokkiza baggara Mo7aabe deren dishin Musey hayssafe kaalli diza GODAA woga qoncciseth doommides;
5 Do outro lado do Jordão, na terra de Moab, Moisés começou a expor a lei, dizendo:
6 «Nuni Siina zumaa bolla diza wode GODAA nu Xoossay nuus, ‹Hekko intte hayssa zuma bolla daro gam7ideta;
6 O Senhor, nosso Deus, falou-nos nestes termos em Horeb: tendes-vos demorado muito tempo neste monte.
7 hayssafe guye intte dizasoppe dendi gede gezzettiza Amooreta dere, istta heeran diza Arabe deren diza gezzenne gadha, Negebe dere, Mediteraane abbaa lanqera, Kanaane derenne Libaanoose baggara kanththidi gita haaththaa Efiraaxise shaafaa gakkanaas kanththi biite.
7 Voltai e parti. Tomai o caminho do monte dos amorreus e das regiões vizinhas; ide às planícies, às montanhas, aos vales, ao Negeb, às costas do mar, à terra dos cananeus, ao Líbano e até o grande rio Eufrates.
8 Hekko tani ha biittayo inttes immadis; intteka biidi intte aawatas Abrahaames, Yisaaqas, Yaaqoobessinne isttafe guyen yaana istta zereththatas immanaas GODAY caaqqida biittayo laattite› gides» giidi yootides.
8 Eis que eu vos entrego esta terra. Ide e possuí a terra que jurei dar a vossos pais Abraão, Isaac e Jacó, a eles e à sua posteridade.
9 Musey derezas, «He wode tani inttes, ‹Tani tarkka inttena kaaleththanaas dandaykke.
9 Eu disse-vos nessa mesma época: eu sozinho não posso tomar conta de vós.
10 Intte GODAY intte qooda Salo xoolintte mala darssides.
10 O Senhor, vosso Deus, vos multiplicou de tal modo que sois hoje tão numerosos como as estrelas do céu.
11 Ha7ikka intte aawata Xoossay kase inttes immida hidota qaalaa mala shii dakko gujjidi inttena anjjo.
11 Que o Senhor, o Deus de vossos pais, vos multiplique mil vezes mais e vos abençoe como prometeu.
12 Gido attiin ha7i intte garsan diza palamaa, ooshshaanne intte metoza tani tarkka wostta birshana dandayazinaa?
12 Como poderia eu sozinho encarregar-me de vós e levar o fardo de vossas contendas?
13 Intte intte qommofe qommofe akeekay, aadho erateththi dizaytanne ooththi losidayta doorite; tanikka istta intte bolla shuumana› ga yootadis.
13 Escolhei, de cada uma de vossas tribos, homens sábios, prudentes e experimentados, que eu ponha à vossa frente.
14 «Intteka, ‹Ne shiishshida qofay lo7o› gi ekkideta.
14 Vós então me respondesses: é uma boa coisa o que nos propões.
15 Hessa gishshas issi issi qommofe intte dooridayta ooso losidayta, aadho eranchchatanne akeekizayta inttefe ekkada baggayta shaalaqata, baggayta mato halaqata, baggayta hamsa halaqatanne asira halaqata, baggayta qommota kaaleththiza halaqa histta shuumadis.
15 Tome, pois, dentre vós, homens sábios e experimentados que pus à vossa frente como chefes de milhares de centenas, de cinqüentenas e de dezenas e como escribas em vossas tribos.
16 «Ta he wode isttas, ‹Intte deraa garsan dendiza palamanne oosh ekki geellay baynda suure pirda pirdite; intte deraa giddon woykko hara dereppe yiidi intte giddon diza asaas geellay baynda suure pirda pirdite.
16 Nesse mesmo tempo dei esta ordem aos vossos juízes: dai audiência aos vossos irmãos e julgai com eqüidade as questões de cada um deles com o seu irmão ou com o estrangeiro que mora com ele.
17 Intte gela pirda pirdofte; guuth gidiin gita gidiin maado pirda pirdofte; pirday Xoossas gidida gishshas ay asaska babofte; inttefe bolla gididayssa ubbaa taakko ehite; hessa tani pirdana› gadis.
17 Não fareis distinção de pessoas em vossos julgamentos. Ouvireis o pequeno como o grande, sem temor de ninguém, porque o juízo é de Deus. Se uma questão vos parecer muito complicada, trá-la-eis diante de mim para que eu a ouça.
18 Intte ooththanaas bessizayssa ta inttes he wode lo7eththa yootadis.
18 É assim que, naquele tempo, vos ordenei tudo o que devíeis fazer.
19 «Hessafe guye nu GODAY nuna azazida mala Siina zumaappe dendidi intte be7ida iita bazzozara kanththidi Amoore deren shaara menththora aadhdhi biidi Qaadeese Barine gakkidos.
19 Depois partimos de Horeb para atravessar esse vasto e terrível deserto que vistes, do monte dos amorreus, como nos havia ordenado o Senhor, nosso Deus. E chegamos a Cades-Barne.
20 Tani inttes, ‹Xoossay nuna laatissanaas qaala gelida shaara menththo gidida Amoore dere hekko gakkideta.
20 Eu disse-vos então: Eis-vos chegados ao monte dos amorreus que o Senhor, nosso Deus, nos dá.
21 He dereyo hanno be7ite! GODAY nu aawata Xoossay beni azazida mala intte gelidi izo laattite; baboftenne hidota qanxxofte› ga yootadis.
21 Vê: o Senhor, teu Deus, entrega-te a terra. Subi e possuí-a, como o prometeu o Deus de teus pais. Não tenhas medo; não te assustes.
22 «Intte ubbatikka taakko yiidi, ‹He biittayn diza katamati ay malakko qasse nuna hee gaththana ogeykka ay mala ogekko bi wochchi simmidi nuus yootana asata nu garsafe ane dooroos› giidi tana oychchideta.
22 Vós vos aproximasses de mim e dissesses: enviemos homens adiante de nós, que explorem a terra e nos ensinem por que caminho devemos subir, e para que cidades devemos ir.
23 «Hessa histtanayssi taas lo7o misati beettiin intte garsafe qommaafe qommaafe issi issi as doorada tammanne nam7u asata yeddadis.
23 Vosso parecer agradou-me, e escolhi dentre vós doze homens, um de cada tribo.
24 Isttika shaara menththo deraara kanththi biidi Eshkoole shoobba gakkanaas yuuyi xomosi xeellida.
24 Eles partiram, subiram as montanhas e chegaram ao vale de Escol, explorando a terra.
25 Isttika heen ba be7ida miththaa ayfeppe amardayssa ekki yiidi GODAA nu Xoossay nuus immana qoppida biittaya keeha lo7o biitta gididayssa nuus qonccisi yootida.
25 Tomaram consigo frutos da terra e no-los trouxeram dizendo: a terra que nos dá o Senhor, nosso Deus, é boa.
26 «Gido attiin GODAA intte Xoossaa azazo bolla makkallida gishshas he biittayo gelanaas koyibeekketa.
26 Mas não quisesses subir a ela, e fostes rebeldes ao mandamento do Senhor, nosso Deus.
27 Intte intte dunkaanen, ‹Xoossi nuna ixxides; izi nuna Gibxeppe kessiday hayta Amoore asatan nuna wodhisanaassinne istta kushen nuna aaththi immanaassa;
27 E murmurasses em vossas tendas, dizendo: o Senhor tem-nos ódio, e por isso nos tirou da terra do Egito para entregar-nos ao extermínio pelas mãos dos amorreus.
28 histtiin nu hee aazas bizonii? Nuni babboos; nuni kiittida asati heen diza asay wurikka minonne keehi adussata gididayssa qasseka istti diza katamata gimbey salo gakkidayssa nuus yootida; keehi adus gidida Enaaqe nayta be7ida› giidi zuuzumideta.
28 Para onde iremos? Nossos irmãos fizeram-nos perder a coragem quando nos disseram ter visto um povo maior e de estatura mais alta que a nossa, e cidades grandes e fortificadas, cujos muros se elevavam até o céu, e até mesmo filhos de Enacim.
29 «Gido attiin tani inttes, ‹Hayta ha asatas baboftenne dagammofte.
29 Eu vos respondi: não vos assusteis; não tenhais medo deles.
30 Inttefe sinththara biza GODAA intte Xoossay kase intte ayfen be7ishin Gibxeta bolla ooththoyssa mala ha7ikka izi intte gishshas olettana.
30 o Senhor, vosso Deus, que marcha diante de vós, combaterá ele mesmo em vosso lugar, como sempre o fez sob os vossos olhos, no Egito
31 Aaway ba naa al7isiza mala intte biza bazzo biitta ubbaan izi inttena kaaleththishe inttena saron hayssa wostti gaththidaakko intte beyideta.›
31 e no deserto. No deserto, tu mesmo viste como o Senhor, teu Deus, te levou por todo caminho por onde andaste, como um homem costuma levar seu filho, até que chegásseis a esse lugar.
32 — ausente —
32 E apesar disso não tivesses confiança no Senhor, vosso Deus,
33 — ausente —
33 o qual, procurando-vos um lugar onde acampar, marchava adiante de vós no caminho, de noite no fogo, para vos mostrar o caminho, e de dia na nuvem.
34 «Intte zuuzumida zuuzunththaa Xoossi siyidi hanqettides;
34 O Senhor, tendo ouvido o som de vossas palavras, encolerizou-se e fez este juramento:
35 hessa gishshas, ‹Tani kase intte aawatas immana gaada caaqqida he lo7o biittayo ha iita yeletaappe issoyka gelenna.
35 nenhum dos homens desta geração perversa verá a boa terra que eu, com juramento, prometi dar a vossos pais,
36 Yoofine naa Kaalebey xalla he biittayo gelana; izikka kumeththa wozinappe ammanetti beettida gishshas he izi be7ida biittayo izassinne iza zereththatas ta immana› gi caaqqides.
36 exceto Caleb, filho de Jefoné. Este vê-la-á, e eu darei a ele e a seus filhos o solo que ele pisou, porque cumpriu a vontade do Senhor.
37 «Intte gaason GODAY tana hanqettidi, ‹Muse nenikka he dereyo gelakka.
37 Até contra mim se irritou o Senhor por causa de vós: tu tampouco, disse-me ele, entrarás nessa terra!
38 Gido attiin nena maaddiza Nawe naa Iyaasoy he biittayo gelana; he biittayokka laattana mala Isra7eele nayta kaaleththanay iza gidida gishshas ne iza menththeththa› gides.
38 É Josué, filho de Nun, que ali entrará. Anima-o, pois é ele que introduzirá Israel na possessão da terra.
39 «Qasseka GODAY inttes, ‹Intte nu nayti di7ettana› gida iitanne kiya shaakki erontta qii nayti xalla he biittayo gelana; tani he biittayo isttas immana; isttika he biittayo laattana.
39 Vossos filhinhos, dos quais dissesses que seriam a presa do deserto, e vossos filhos, que hoje ainda não sabem distinguir o bem do mal, estes entrarão; a eles darei a terra e a possuirão.
40 Intte gidikko simmidi Zo7o abbaako efiza ogezara duge bazzo biite» gides.
40 Quanto a vós, voltai para trás e parti para o deserto na direção do mar Vermelho.
41 «Intteka, ‹Musee! Nuni nu GODAA qohidos; ha7i GODAY nu Xoossay nuna azazida mala nu olettana› gideta; he shaara menththo dereyo worajjoy kawushsha miish misati beettiin issoy issoy olas giigettideta» gides.
41 Vós respondestes-me: pecamos contra o Senhor. Vamos combater, como o Senhor, nosso Deus, nos ordenou. E quando cada um de vós, tomando as suas armas, vos dispusesses inconsideradamente a marchar sobre o monte,
42 GODAY gidikko, «Ta inttenara ke7ontta gishshas olas kezopite; intte ixxis gi kezikko intte morkketi inttena xoonana» giidi taas yootides.
42 o Senhor disse-me: dize-lhes: não subais, não entreis em combate algum, porque não estou no meio de vós. Se o fizerdes, sereis vencidos por vossos inimigos.
43 Tanikka GODAY taas yootoyssa inttes yootadis shin intte ixxideta. Iza bollaka makkallideta; otoro daroppe dendidayssan intte he shaara menththo biittayo olanaas bideta.
43 Em vão vos referi todas essas palavras: não me ouvisses e tivesses a presunção de subir o monte, a despeito das ordens do Senhor.
44 He zumbullata bolla diza Amoore dere asati inttenara ola oykettida; istta olanchchati maththa mala intte bolla yiidi Horma gakkanaas inttena yedeththida; zumbullati dari uttida Eedoome deren inttena xoonida.
44 Então os amorreus que habitavam nessa montanha saíram contra vós, perseguiram-vos como abelhas e retalharam-vos desde Seir até Horma.
45 Hessa gishshas intte simmi yiidi GODAA sinththan yeekkideta; gido attiin izi intte yeehozanne waasoza siyidi inttena maaddanaas koyibeenna.
45 Voltando, chorasses diante do Senhor, mas o Senhor não ouviu os vossos clamores, nem vos inclinou os seus ouvidos.
46 Histtiin intte Qaadeesen daro wode gam7ideta.
46 Por isso é que ficastes tanto tempo em Cades, como o sabeis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.