Deuteronômio 1

gmvl (GMVL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Hayssa ha maxaafan diza qaalay wurikka Yordaanoose shaafappe he pinththan arshey mokkiza baggara diza bazzon istti dishin Musey Isra7eele naytas yootida qaala. Museykka ha qaalaa yootiza wode istti Suufe geetettizaso ginara Paaraane katamaappe qasseka hara baggara Topeele, Laaba, Haxirootenne Dizahaabe geetettiza katamata giddon diza Yordaanoose shoobbaan deettes.
1 Estas são as palavras que Moisés falou a todo Israel, deste lado do Jordão, no deserto, na planície diante do mar Vermelho, entre Parã e Tofel, e Labã, e Hazerote, e Di-Zaabe
2 Siina zumaappe dendidi Qaadeese Barine gakkanaas Eedoome zumata bollara efiza toho ogera biikko tammanne issi gallas ekkees.
2 (Há onze dias de jornada desde Horebe pelo caminho do monte Seir até Cades-Barneia).
3 Gibxeppe istti kezidaappe oyddu tammanththo layththan tammanne issinththa aginay gelida koyro gallas Musey derezas erisana mala GODAY izas yootida qaala ubbaa isttas yootides.
3 E sucedeu que, no quadragésimo ano, no undécimo mês, no primeiro dia do mês, que Moisés falou aos filhos de Israel, conforme tudo o que o ­SENHOR lhe havia dito que ordenasse a eles;
4 Hessika haniday Haseboone katamaan kawoti haariza Amoore dere kawo Sihoonenne Astarooten, Edira7e katamaan uttidi haariza Baasaane kawo Aage xoonidaappe guyenna.
4 depois que havia ferido a Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e a Ogue, rei de Basã, que habitava em Astarote, em Edrei,
5 Asay Yordaanooseppe arshey mokkiza baggara Mo7aabe deren dishin Musey hayssafe kaalli diza GODAA woga qoncciseth doommides;
5 deste lado do Jordão, na terra de Moabe, começou Moisés a declarar esta lei, dizendo:
6 «Nuni Siina zumaa bolla diza wode GODAA nu Xoossay nuus, ‹Hekko intte hayssa zuma bolla daro gam7ideta;
6 O ­SENHOR nosso Deus nos falou em Horebe, dizendo: Haveis habitado neste monte tempo suficiente;
7 hayssafe guye intte dizasoppe dendi gede gezzettiza Amooreta dere, istta heeran diza Arabe deren diza gezzenne gadha, Negebe dere, Mediteraane abbaa lanqera, Kanaane derenne Libaanoose baggara kanththidi gita haaththaa Efiraaxise shaafaa gakkanaas kanththi biite.
7 voltai-vos e empreendei vossa jornada, e ide ao monte dos amorreus, e a todos os lugares próximos, pela planície, pelas colinas, e pelo vale, e pelo sul, e pela beira-mar, à terra dos cananeus, e ao Líbano, ao grande rio, o rio Eufrates.
8 Hekko tani ha biittayo inttes immadis; intteka biidi intte aawatas Abrahaames, Yisaaqas, Yaaqoobessinne isttafe guyen yaana istta zereththatas immanaas GODAY caaqqida biittayo laattite› gides» giidi yootides.
8 Eis que coloquei a terra diante de vós; ide e possuí a terra que o ­SENHOR jurou a vossos pais, Abraão, Isaque e Jacó, que daria a eles e à sua semente depois deles.
9 Musey derezas, «He wode tani inttes, ‹Tani tarkka inttena kaaleththanaas dandaykke.
9 E eu vos falei naquela ocasião, e disse: Não poderei levar-vos sozinho;
10 Intte GODAY intte qooda Salo xoolintte mala darssides.
10 o ­SENHOR vosso Deus vos multiplicou e eis que sois hoje, uma multidão como as estrelas dos céus.
11 Ha7ikka intte aawata Xoossay kase inttes immida hidota qaalaa mala shii dakko gujjidi inttena anjjo.
11 (O ­SENHOR Deus dos vossos pais vos faça que sejais mil vezes mais do que já sois, e vos abençoe, como vos prometeu!)
12 Gido attiin ha7i intte garsan diza palamaa, ooshshaanne intte metoza tani tarkka wostta birshana dandayazinaa?
12 Como posso sozinho suportar as vossas cargas, os vossos fardos, e as vossas contendas?
13 Intte intte qommofe qommofe akeekay, aadho erateththi dizaytanne ooththi losidayta doorite; tanikka istta intte bolla shuumana› ga yootadis.
13 Tomai homens sábios, e de entendimento, e conhecidos entre as vossas tribos, e os colocarei como líderes sobre vós.
14 «Intteka, ‹Ne shiishshida qofay lo7o› gi ekkideta.
14 E me respondestes, e dissestes: É bom que nós façamos o que dizes.
15 Hessa gishshas issi issi qommofe intte dooridayta ooso losidayta, aadho eranchchatanne akeekizayta inttefe ekkada baggayta shaalaqata, baggayta mato halaqata, baggayta hamsa halaqatanne asira halaqata, baggayta qommota kaaleththiza halaqa histta shuumadis.
15 Assim, tomei os chefes das vossas tribos, homens sábios e conhecidos, e fiz deles cabeças sobre vós, capitães sobre milhares e capitães sobre centenas, e capitães sobre cinquenta, e capitães sobre dezenas, e oficiais entre vossas tribos.
16 «Ta he wode isttas, ‹Intte deraa garsan dendiza palamanne oosh ekki geellay baynda suure pirda pirdite; intte deraa giddon woykko hara dereppe yiidi intte giddon diza asaas geellay baynda suure pirda pirdite.
16 E, naquela ocasião, ordenei aos vossos juízes, dizendo: Ouvi as causas entre os vossos irmãos, e julgai com justiça entre cada homem e seu irmão, e o estrangeiro que está com ele.
17 Intte gela pirda pirdofte; guuth gidiin gita gidiin maado pirda pirdofte; pirday Xoossas gidida gishshas ay asaska babofte; inttefe bolla gididayssa ubbaa taakko ehite; hessa tani pirdana› gadis.
17 Não fareis diferenças entre pessoas em juízo, mas ouvireis os pequenos, bem como os grandes; não temereis a face do homem, porque o juízo é de Deus, e a causa que vos for difícil, a trareis diante de mim, e eu a ouvirei.
18 Intte ooththanaas bessizayssa ta inttes he wode lo7eththa yootadis.
18 E vos ordenei, naquela ocasião, todas as coisas que deveríeis fazer.
19 «Hessafe guye nu GODAY nuna azazida mala Siina zumaappe dendidi intte be7ida iita bazzozara kanththidi Amoore deren shaara menththora aadhdhi biidi Qaadeese Barine gakkidos.
19 E quando partimos de Horebe, passamos por todo aquele grande e terrível deserto, que vistes pelo caminho dos montes dos amorreus, como o ­SENHOR nosso Deus nos ordenou; e chegamos a Cades-Barneia.
20 Tani inttes, ‹Xoossay nuna laatissanaas qaala gelida shaara menththo gidida Amoore dere hekko gakkideta.
20 E eu vos disse: Chegastes aos montes dos amorreus, que o ­SENHOR nosso Deus nos dá.
21 He dereyo hanno be7ite! GODAY nu aawata Xoossay beni azazida mala intte gelidi izo laattite; baboftenne hidota qanxxofte› ga yootadis.
21 Eis que o ­SENHOR teu Deus coloca a terra diante de ti; vai e possui-a, como o ­SENHOR Deus dos teus pais te disse; não temas, nem te desanimes.
22 «Intte ubbatikka taakko yiidi, ‹He biittayn diza katamati ay malakko qasse nuna hee gaththana ogeykka ay mala ogekko bi wochchi simmidi nuus yootana asata nu garsafe ane dooroos› giidi tana oychchideta.
22 E vos aproximastes de mim, cada um de vós, e dissestes: Enviaremos homens diante de nós, e eles espiarão a terra, e nos dirão por qual caminho devemos subir, e as cidades que iremos.
23 «Hessa histtanayssi taas lo7o misati beettiin intte garsafe qommaafe qommaafe issi issi as doorada tammanne nam7u asata yeddadis.
23 E o dizer me agradou bem, e tomei doze homens dentre vós, um de cada tribo;
24 Isttika shaara menththo deraara kanththi biidi Eshkoole shoobba gakkanaas yuuyi xomosi xeellida.
24 e eles foram e subiram o monte, e chegaram ao vale de Escol, e o espiaram.
25 Isttika heen ba be7ida miththaa ayfeppe amardayssa ekki yiidi GODAA nu Xoossay nuus immana qoppida biittaya keeha lo7o biitta gididayssa nuus qonccisi yootida.
25 E eles tomaram em suas mãos o fruto da terra, e o trouxeram até nós, e nos trouxeram a palavra, e disseram: É uma terra boa a que o ­SENHOR nosso Deus nos dá.
26 «Gido attiin GODAA intte Xoossaa azazo bolla makkallida gishshas he biittayo gelanaas koyibeekketa.
26 Mesmo assim, não quisestes subir, mas vos rebelastes contra a ordem do ­SENHOR vosso Deus;
27 Intte intte dunkaanen, ‹Xoossi nuna ixxides; izi nuna Gibxeppe kessiday hayta Amoore asatan nuna wodhisanaassinne istta kushen nuna aaththi immanaassa;
27 e murmurastes em vossas tendas, e dissestes: Portanto o ­SENHOR nos odeia, e nos trouxe da terra do Egito, para nos entregar nas mãos dos amorreus, para nos destruir.
28 histtiin nu hee aazas bizonii? Nuni babboos; nuni kiittida asati heen diza asay wurikka minonne keehi adussata gididayssa qasseka istti diza katamata gimbey salo gakkidayssa nuus yootida; keehi adus gidida Enaaqe nayta be7ida› giidi zuuzumideta.
28 Para onde subiremos? Nossos irmãos desanimaram os nossos corações, dizendo: Esse povo é maior e mais alto do que nós; as cidades são grandes e muradas até os céus; além disso, vimos ali os filhos dos anaquins.
29 «Gido attiin tani inttes, ‹Hayta ha asatas baboftenne dagammofte.
29 Então, eu vos disse: Não vos amedronteis, nem os temais.
30 Inttefe sinththara biza GODAA intte Xoossay kase intte ayfen be7ishin Gibxeta bolla ooththoyssa mala ha7ikka izi intte gishshas olettana.
30 O ­SENHOR vosso Deus, que vai diante de vós, pelejará por vós, conforme tudo o que fez por nós, no Egito, diante dos vossos olhos;
31 Aaway ba naa al7isiza mala intte biza bazzo biitta ubbaan izi inttena kaaleththishe inttena saron hayssa wostti gaththidaakko intte beyideta.›
31 e no deserto, onde vistes como o ­SENHOR teu Deus vos levou, como um homem leva seu filho, por todo o caminho em que fostes, até que chegastes a este lugar.
32 — ausente —
32 No entanto, nisto não crestes no ­SENHOR vosso Deus,
33 — ausente —
33 que foi pelo caminho diante de vós, para vos achar um lugar onde pudésseis armar vossas tendas, à noite no fogo, para vos mostrar por qual caminho devíeis andar, e de dia na nuvem.
34 «Intte zuuzumida zuuzunththaa Xoossi siyidi hanqettides;
34 E o ­SENHOR ouviu a voz das vossas palavras, e irou-se, e jurou, dizendo:
35 hessa gishshas, ‹Tani kase intte aawatas immana gaada caaqqida he lo7o biittayo ha iita yeletaappe issoyka gelenna.
35 Certamente, nenhum dos homens desta maligna geração verá a boa terra que jurei dar aos vossos pais,
36 Yoofine naa Kaalebey xalla he biittayo gelana; izikka kumeththa wozinappe ammanetti beettida gishshas he izi be7ida biittayo izassinne iza zereththatas ta immana› gi caaqqides.
36 exceto Calebe, filho de Jefoné; ele a verá, e a terra que pisou darei a ele e a seus filhos, porque seguiu fielmente o ­SENHOR.
37 «Intte gaason GODAY tana hanqettidi, ‹Muse nenikka he dereyo gelakka.
37 o ­SENHOR também se irou comigo, por vossa causa, e disse: Tu também não entrarás lá.
38 Gido attiin nena maaddiza Nawe naa Iyaasoy he biittayo gelana; he biittayokka laattana mala Isra7eele nayta kaaleththanay iza gidida gishshas ne iza menththeththa› gides.
38 Mas Josué, filho de Num, que está diante de vós, entrará lá; encoraja-o, pois ele fará com que Israel herde a terra.
39 «Qasseka GODAY inttes, ‹Intte nu nayti di7ettana› gida iitanne kiya shaakki erontta qii nayti xalla he biittayo gelana; tani he biittayo isttas immana; isttika he biittayo laattana.
39 Além disso, vossas crianças, que dissestes que seriam uma presa, e vossos filhos, que naquele dia não tinham conhecimento entre o bem e o mal, entrarão na terra, e a eles a darei, e eles a possuirão.
40 Intte gidikko simmidi Zo7o abbaako efiza ogezara duge bazzo biite» gides.
40 Mas quanto a vós, virai-vos e empreendei vossa jornada para o deserto, pelo caminho do mar Vermelho.
41 «Intteka, ‹Musee! Nuni nu GODAA qohidos; ha7i GODAY nu Xoossay nuna azazida mala nu olettana› gideta; he shaara menththo dereyo worajjoy kawushsha miish misati beettiin issoy issoy olas giigettideta» gides.
41 Então respondestes e me dissestes: Pecamos contra o ­SENHOR; subiremos e pelejaremos, conforme tudo o que o ­SENHOR nosso Deus nos ordenou. E depois que havíeis cingido cada homem as suas armas de guerra, e estivestes prestes a subir o monte.
42 GODAY gidikko, «Ta inttenara ke7ontta gishshas olas kezopite; intte ixxis gi kezikko intte morkketi inttena xoonana» giidi taas yootides.
42 E o ­SENHOR me disse: Dize a eles: Não subais, nem pelejeis, pois eu não estou entre vós; para que não sejais feridos diante de vossos inimigos.
43 Tanikka GODAY taas yootoyssa inttes yootadis shin intte ixxideta. Iza bollaka makkallideta; otoro daroppe dendidayssan intte he shaara menththo biittayo olanaas bideta.
43 E eu vos falei, e não ouvistes, mas vos rebelastes contra a ordem do ­SENHOR, e subistes com arrogância o monte.
44 He zumbullata bolla diza Amoore dere asati inttenara ola oykettida; istta olanchchati maththa mala intte bolla yiidi Horma gakkanaas inttena yedeththida; zumbullati dari uttida Eedoome deren inttena xoonida.
44 E os amorreus, que habitavam naquele monte, vieram contra vós, e vos perseguiram, como fazem as abelhas, e vos destruíram em Seir até Horma.
45 Hessa gishshas intte simmi yiidi GODAA sinththan yeekkideta; gido attiin izi intte yeehozanne waasoza siyidi inttena maaddanaas koyibeenna.
45 E voltastes, e chorastes diante do ­SENHOR; mas o ­SENHOR não ouviu a vossa voz, nem vos deu ouvidos.
46 Histtiin intte Qaadeesen daro wode gam7ideta.
46 Assim, permanecestes em Cades por muitos dias, segundo os dias que estivestes ali.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.