Deuteronômio 1
gmvl (GMVL) vs NVI
1 Hayssa ha maxaafan diza qaalay wurikka Yordaanoose shaafappe he pinththan arshey mokkiza baggara diza bazzon istti dishin Musey Isra7eele naytas yootida qaala. Museykka ha qaalaa yootiza wode istti Suufe geetettizaso ginara Paaraane katamaappe qasseka hara baggara Topeele, Laaba, Haxirootenne Dizahaabe geetettiza katamata giddon diza Yordaanoose shoobbaan deettes.
1 Estas são as palavras ditas por Moisés a todo o Israel no deserto, a leste do Jordão, na Arabá, defronte de Sufe, entre Parã e Tofel, Labã, Hazerote e Di-Zaabe.
2 Siina zumaappe dendidi Qaadeese Barine gakkanaas Eedoome zumata bollara efiza toho ogera biikko tammanne issi gallas ekkees.
2 Em onze dias se vai de Horebe a Cades-Barnéia pelo caminho dos montes de Seir.
3 Gibxeppe istti kezidaappe oyddu tammanththo layththan tammanne issinththa aginay gelida koyro gallas Musey derezas erisana mala GODAY izas yootida qaala ubbaa isttas yootides.
3 No quadragésimo ano, no primeiro dia do décimo primeiro mês, Moisés proclamou aos israelitas todas as ordens do Senhor acerca deles.
4 Hessika haniday Haseboone katamaan kawoti haariza Amoore dere kawo Sihoonenne Astarooten, Edira7e katamaan uttidi haariza Baasaane kawo Aage xoonidaappe guyenna.
4 Isso foi depois que ele derrotou Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom, e em Edrei derrotou Ogue, rei de Basã, que habitava em Asterote.
5 Asay Yordaanooseppe arshey mokkiza baggara Mo7aabe deren dishin Musey hayssafe kaalli diza GODAA woga qoncciseth doommides;
5 A leste do Jordão, na terra de Moabe, Moisés tomou sobre si a responsabilidade de expor esta lei:
6 «Nuni Siina zumaa bolla diza wode GODAA nu Xoossay nuus, ‹Hekko intte hayssa zuma bolla daro gam7ideta;
6 O Senhor, o nosso Deus, disse-nos em Horebe: "Vocês já ficaram bastante tempo nesta montanha.
7 hayssafe guye intte dizasoppe dendi gede gezzettiza Amooreta dere, istta heeran diza Arabe deren diza gezzenne gadha, Negebe dere, Mediteraane abbaa lanqera, Kanaane derenne Libaanoose baggara kanththidi gita haaththaa Efiraaxise shaafaa gakkanaas kanththi biite.
7 Levantem acampamento e avancem para a serra dos amorreus; vão a todos os povos vizinhos na Arabá, nas montanhas, na Sefelá, no Neguebe e ao longo do litoral, à terra dos cananeus e ao Líbano, até o grande rio, o Eufrates.
8 Hekko tani ha biittayo inttes immadis; intteka biidi intte aawatas Abrahaames, Yisaaqas, Yaaqoobessinne isttafe guyen yaana istta zereththatas immanaas GODAY caaqqida biittayo laattite› gides» giidi yootides.
8 "Ponho esta terra diante de vocês. Entrem e tomem posse da terra que o Senhor prometeu sob juramento dar aos seus antepassados, Abraão, Isaque e Jacó, e aos seus descendentes".
9 Musey derezas, «He wode tani inttes, ‹Tani tarkka inttena kaaleththanaas dandaykke.
9 Naquela ocasião eu lhes disse: "Não posso levá-los sozinho.
10 Intte GODAY intte qooda Salo xoolintte mala darssides.
10 O Senhor, o seu Deus, os fez multiplicar de tal modo que hoje vocês são tão numerosos quanto as estrelas do céu.
11 Ha7ikka intte aawata Xoossay kase inttes immida hidota qaalaa mala shii dakko gujjidi inttena anjjo.
11 Que o Senhor, o Deus dos seus antepassados, os multiplique mil vezes mais e os abençoe, conforme lhes prometeu!
12 Gido attiin ha7i intte garsan diza palamaa, ooshshaanne intte metoza tani tarkka wostta birshana dandayazinaa?
12 Mas como poderei levar sozinho os seus problemas, as suas cargas e as suas disputas?
13 Intte intte qommofe qommofe akeekay, aadho erateththi dizaytanne ooththi losidayta doorite; tanikka istta intte bolla shuumana› ga yootadis.
13 Escolham homens sábios, criteriosos e experientes de cada uma de suas tribos, e eu os colocarei como chefes de vocês".
14 «Intteka, ‹Ne shiishshida qofay lo7o› gi ekkideta.
14 Vocês me disseram que essa era uma boa proposta.
15 Hessa gishshas issi issi qommofe intte dooridayta ooso losidayta, aadho eranchchatanne akeekizayta inttefe ekkada baggayta shaalaqata, baggayta mato halaqata, baggayta hamsa halaqatanne asira halaqata, baggayta qommota kaaleththiza halaqa histta shuumadis.
15 Então convoquei os chefes das tribos, homens sábios e experientes, e os designei como chefes de mil, de cem, de cinqüenta e de dez, além de oficiais para cada tribo.
16 «Ta he wode isttas, ‹Intte deraa garsan dendiza palamanne oosh ekki geellay baynda suure pirda pirdite; intte deraa giddon woykko hara dereppe yiidi intte giddon diza asaas geellay baynda suure pirda pirdite.
16 Naquela ocasião ordenei aos juízes de vocês: "Atendam as questões de seus irmãos e julguem com justiça, não só as questões entre os seus compatriotas como também entre um israelita e um estrangeiro.
17 Intte gela pirda pirdofte; guuth gidiin gita gidiin maado pirda pirdofte; pirday Xoossas gidida gishshas ay asaska babofte; inttefe bolla gididayssa ubbaa taakko ehite; hessa tani pirdana› gadis.
17 Não sejam parciais no julgamento! Atendam tanto o pequeno como o grande. Não se deixem intimidar por ninguém, pois o veredicto pertence a Deus. Tragam-me os casos mais difíceis e eu os ouvirei.
18 Intte ooththanaas bessizayssa ta inttes he wode lo7eththa yootadis.
18 Naquela ocasião eu lhes ordenei tudo o que deveriam fazer".
19 «Hessafe guye nu GODAY nuna azazida mala Siina zumaappe dendidi intte be7ida iita bazzozara kanththidi Amoore deren shaara menththora aadhdhi biidi Qaadeese Barine gakkidos.
19 Depois, conforme o Senhor, o nosso Deus, nos tinha ordenado, partimos de Horebe e fomos para a serra dos amorreus, passando por todo aquele imenso e terrível deserto que vocês viram, e assim chegamos a Cades-Barnéia.
20 Tani inttes, ‹Xoossay nuna laatissanaas qaala gelida shaara menththo gidida Amoore dere hekko gakkideta.
20 Então eu lhes disse: "Vocês chegaram à serra dos amorreus, a qual o Senhor, o nosso Deus, nos dá.
21 He dereyo hanno be7ite! GODAY nu aawata Xoossay beni azazida mala intte gelidi izo laattite; baboftenne hidota qanxxofte› ga yootadis.
21 Vejam, o Senhor, o seu Deus, põe diante de vocês esta terra. Entrem na terra e tomem posse dela, conforme o Senhor, o Deus dos seus antepassados, lhes disse. Não tenham medo nem se desanimem".
22 «Intte ubbatikka taakko yiidi, ‹He biittayn diza katamati ay malakko qasse nuna hee gaththana ogeykka ay mala ogekko bi wochchi simmidi nuus yootana asata nu garsafe ane dooroos› giidi tana oychchideta.
22 Vocês todos vieram dizer-me: "Mandemos alguns homens à nossa frente em missão de reconhecimento da região, para que nos indiquem por qual caminho subiremos e a quais cidades iremos".
23 «Hessa histtanayssi taas lo7o misati beettiin intte garsafe qommaafe qommaafe issi issi as doorada tammanne nam7u asata yeddadis.
23 A sugestão pareceu-me boa; por isso escolhi doze de vocês, um homem de cada tribo.
24 Isttika shaara menththo deraara kanththi biidi Eshkoole shoobba gakkanaas yuuyi xomosi xeellida.
24 Eles subiram a região montanhosa, chegaram ao vale de Escol e o exploraram.
25 Isttika heen ba be7ida miththaa ayfeppe amardayssa ekki yiidi GODAA nu Xoossay nuus immana qoppida biittaya keeha lo7o biitta gididayssa nuus qonccisi yootida.
25 Trouxeram alguns frutos da região, com o seguinte relato: "Essa terra que o Senhor, o nosso Deus, nos dá é boa".
26 «Gido attiin GODAA intte Xoossaa azazo bolla makkallida gishshas he biittayo gelanaas koyibeekketa.
26 Vocês, contudo, não quiseram ir, e se rebelaram contra a ordem do Senhor, o seu Deus.
27 Intte intte dunkaanen, ‹Xoossi nuna ixxides; izi nuna Gibxeppe kessiday hayta Amoore asatan nuna wodhisanaassinne istta kushen nuna aaththi immanaassa;
27 Queixaram-se em suas tendas, dizendo: "O Senhor nos odeia; por isso nos trouxe do Egito para nos entregar nas mãos dos amorreus e destruir-nos.
28 histtiin nu hee aazas bizonii? Nuni babboos; nuni kiittida asati heen diza asay wurikka minonne keehi adussata gididayssa qasseka istti diza katamata gimbey salo gakkidayssa nuus yootida; keehi adus gidida Enaaqe nayta be7ida› giidi zuuzumideta.
28 Para onde iremos? Nossos compatriotas nos desanimaram quando disseram: O povo é mais forte e mais alto do que nós; as cidades são grandes, com muros que vão até o céu. Vimos ali os enaquins".
29 «Gido attiin tani inttes, ‹Hayta ha asatas baboftenne dagammofte.
29 Então eu lhes disse: Não fiquem apavorados; não tenham medo deles.
30 Inttefe sinththara biza GODAA intte Xoossay kase intte ayfen be7ishin Gibxeta bolla ooththoyssa mala ha7ikka izi intte gishshas olettana.
30 O Senhor, o seu Deus, que está indo à frente de vocês, lutará por vocês, como fez no Egito, diante de seus próprios olhos.
31 Aaway ba naa al7isiza mala intte biza bazzo biitta ubbaan izi inttena kaaleththishe inttena saron hayssa wostti gaththidaakko intte beyideta.›
31 Também no deserto vocês viram como o Senhor, o seu Deus, os carregou, como um pai carrega seu filho, por todo o caminho que percorreram até chegarem a este lugar.
32 — ausente —
32 Apesar disso, vocês não confiaram no Senhor, o seu Deus,
33 — ausente —
33 que foi à frente de vocês, numa coluna de fogo de noite e numa nuvem de dia, para procurar lugares para vocês acamparem e para mostrar-lhes o caminho que vocês deviam seguir.
34 «Intte zuuzumida zuuzunththaa Xoossi siyidi hanqettides;
34 Quando o Senhor ouviu o que vocês diziam, irou-se e jurou:
35 hessa gishshas, ‹Tani kase intte aawatas immana gaada caaqqida he lo7o biittayo ha iita yeletaappe issoyka gelenna.
35 "Ninguém desta geração má verá a boa terra que jurei dar aos seus antepassados,
36 Yoofine naa Kaalebey xalla he biittayo gelana; izikka kumeththa wozinappe ammanetti beettida gishshas he izi be7ida biittayo izassinne iza zereththatas ta immana› gi caaqqides.
36 exceto Calebe, filho de Jefoné. Ele a verá, e eu darei a ele e a seus descendentes a terra em que pisou, pois seguiu o Senhor de todo o coração".
37 «Intte gaason GODAY tana hanqettidi, ‹Muse nenikka he dereyo gelakka.
37 Por causa de vocês o Senhor irou-se contra mim e me disse: "Você também não entrará na terra.
38 Gido attiin nena maaddiza Nawe naa Iyaasoy he biittayo gelana; he biittayokka laattana mala Isra7eele nayta kaaleththanay iza gidida gishshas ne iza menththeththa› gides.
38 Mas o seu auxiliar, Josué, filho de Num, entrará. Encoraje-o, pois ele fará com que Israel tome posse dela.
39 «Qasseka GODAY inttes, ‹Intte nu nayti di7ettana› gida iitanne kiya shaakki erontta qii nayti xalla he biittayo gelana; tani he biittayo isttas immana; isttika he biittayo laattana.
39 Mas as crianças que vocês disseram que seriam levadas como despojo, os seus filhos que ainda não distinguem entre o bem e o mal, eles entrarão na terra. Eu a darei a eles, e eles tomarão posse dela.
40 Intte gidikko simmidi Zo7o abbaako efiza ogezara duge bazzo biite» gides.
40 Mas quanto a vocês, dêem meia-volta e partam para o deserto pelo caminho do mar Vermelho".
41 «Intteka, ‹Musee! Nuni nu GODAA qohidos; ha7i GODAY nu Xoossay nuna azazida mala nu olettana› gideta; he shaara menththo dereyo worajjoy kawushsha miish misati beettiin issoy issoy olas giigettideta» gides.
41 Então vocês responderam: "Pecamos contra o Senhor. Nós subiremos e lutaremos, conforme tudo o que o Senhor, o nosso Deus, nos ordenou". Cada um de vocês preparou-se com as suas armas de guerra, achando que seria fácil subir a região montanhosa.
42 GODAY gidikko, «Ta inttenara ke7ontta gishshas olas kezopite; intte ixxis gi kezikko intte morkketi inttena xoonana» giidi taas yootides.
42 Mas o Senhor me disse: "Diga-lhes que não subam nem lutem, porque não estarei com vocês. Vocês serão derrotados pelos seus inimigos".
43 Tanikka GODAY taas yootoyssa inttes yootadis shin intte ixxideta. Iza bollaka makkallideta; otoro daroppe dendidayssan intte he shaara menththo biittayo olanaas bideta.
43 Eu lhes disse isso, mas vocês não me deram ouvidos, rebelaram-se contra o Senhor e, com presunção, subiram a região montanhosa.
44 He zumbullata bolla diza Amoore dere asati inttenara ola oykettida; istta olanchchati maththa mala intte bolla yiidi Horma gakkanaas inttena yedeththida; zumbullati dari uttida Eedoome deren inttena xoonida.
44 Os amorreus que lá viviam os atacaram, os perseguiram como um enxame de abelhas e os arrasaram desde Seir até Hormá.
45 Hessa gishshas intte simmi yiidi GODAA sinththan yeekkideta; gido attiin izi intte yeehozanne waasoza siyidi inttena maaddanaas koyibeenna.
45 Vocês voltaram e choraram perante o Senhor, mas ele não ouviu o seu clamor nem lhes deu atenção.
46 Histtiin intte Qaadeesen daro wode gam7ideta.
46 Então vocês ficaram em Cades, onde permaneceram muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.