Atos 7

gmvl (GMVL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Qeeseta halaqay Isttifaanose, «Hayssi ne bolla shiiqida yo7ozi tumee?» gi oychchides.
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Isttifaanosikka, «Ta ishatoo! Ta aawatoo! Ta gizayssa siyite! Nu aawa Abrahaamey Kaaraane geetettizaso yaanaappe kase buro Mesphexoomiyan dishin bonchcho Goday izas qonccidi,
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 ‹Ne dereppenne ne dabbofe shaakettada ta nena bessizaso ba› gides.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Izikka Kaladaaweta biittafe kezidi Kaaraane geetettiza biittan uttides. Iza aaway hayqqidaappe guye intte ha7i dizaso ha dere iza ehides.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Haray attoshin issi tohoy eqqiza gadey izas hayssafe imettibeenna; gido attiin he wode izas issi naykka baynda dishin izinne izappe guyen iza zereththi biittayo laattana mala Xoossi izas caaqqides.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Qasseka Xoossi izas, ‹Ne zereththi allaga biittan bete as gidana. Oyddu xeetu layth aylleteththa qambara giddon waayettana.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Gido attiin istta aylle mala haariza dere ta qaxxayana; hessafe guye istti he biittafe kezidi hanno ha sohoyin taas goynnana› gides.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Hessafe guye qaxxara woga caaqo izas immides; Abrahaameykka Yisaaqa yelidi iza osppunththa gallas qaxxarides; Yisaaqaykka Yaaqoobe yelides; Yaaqoobeykka tammanne nam7u qommota yelides.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 «He qommota aawati Yooseefe bolla qanaatidi iza aylleteththas duge Gibxe bayzida; gido attiin Xoossi izara dees.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Meto ubbaafe iza ashshides; Gibxe kawo Paaroone sinththan bonchcho immides; Paarooney iza Gibxe biittaninne ba keeththa asa ubbaa bolla alaafeteththan shuumides.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 «He wode Kanaaneninne Gibxen daro meto ehida gita koshay dendides. Nu aawataska miza kaththi dhaydes.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Yaaqoobey Gibxe deren kaththi dizayssa siyidi nu aawata koyro Gibxe yeddides.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Istti nam7anththo biza wode Yooseefey izi oonakko bana ba ishatas qonccisides. Paarooneykka Yooseefe ishata erides.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Hessafe guye Yooseefey kiittidi ba aawa Yaaqoobenne laappun tammanne ichchashu gidiza ba dabbota kumeth ehisides.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Yaaqoobey duge Gibxe wodhdhides. Izikka nu aawatikka wuri heen hayqqida.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Istta ahaykka Seekeeme geetettizaso efiin Abrahaamey Emoore naytappe ba miishshan shammida duufon moogettides.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 «Xoossi Abrahaames caaqqida qaalay polettiza wodey matishin Gibxen diza nu asaa qooday dari dari bides.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Hessafe guye Gibxe biittan Yooseefe erontta hara kawoy kawotides.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Izikka nu asaa ba gene ooson metoththides; buro yelettida guuththa nayti hayqqana malanne asay yelida nayta kare kessi wora yeggana mala wolqqaththides.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 He wode Musey yelettides; izikka Xoossa achchan dosettida mala lo7o naa gidides; ba aawaa keeththan heedzdzu agina al7ison diccides.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Izi wora yegettida wode kawo Paaroone macca naya demmada baas ekkadus; ba naa mala ooththada dichchadus.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Museykka Gibxeta aadho erateththaa ubbaa tamaardes; Yo7on era; oosonkka mino gidides.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 «Muse layththay oyddu tammu gidida wode Musey ba ishata Isra7eele nayta beyanaas ba wozinan qoppides.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Izikka issi Gibxe asi Muse bagga asaappe issaade bolla qoho gaththishin be7idi ba bagga addeza maaddides; Gibxe addeza wodhidi qohettidayssa halo kessides.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Muses Xoossi iza kushen istta wozzanayssa iza asay akeekizaa misatides; gido attiin istti hessa yuushshi qoppibeettenna.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Wonteththa gallas qasseka Isra7eele naytappe nam7ati ba giddon ooyettishin gakkidi ooyettizayta giigsanaas koyidi, ‹Hayto asatoo! Intte intte garsan issoy issaara ishantta; intte waanidi issoy issaa qoheetii?› gides.
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 — ausente —
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 — ausente —
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Musey hessa siyida mala Midiyaame biitta betidi heen bete as gidi de7ides; Yaankka nam7u attuma nayta yelides.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 «Hessafe oyddu tammu layththafe guye Siina zumaa achchan diza bazzo biittan qeeri wora giddon eexxiza tama lacon kiitanchchay izas beettides.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 — ausente —
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 — ausente —
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 — ausente —
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 «Histtiin heyti, ‹Nu bolla nena haarizaadenne pirdizaade histti ooni shuumidee?› giidi asay kase kadhida Muse Xoossi qeeri wora giddon izas beettida kiitanchchaza baggara istta haarizaadenne ashshizaade histtidi isttako zaari yeddides.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Izikka istta kaaleththidi Gibxeppe kessides; Gibxen, Zo7o abbaninne bazzo biittan oyddu tammu layth daro malalisiza miishshatanne gita malaatata isttas ooththides.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 «Isra7eele naytas, ‹Ta mala nabe Xoossi intte giddofe denththana› gidayssi hayssa Musekko!
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Izikka Siina zuma bolla haasayda kiitanchcharanne bazzo biittan nu aawatara dere duulata giddon dees; de7o qaalakka haa nuus aaththanaas ekkides.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 «Nu Aawati gidikko izara eqettida attiin izas azazettanaas koyontta gishshas ba wozinara guye Gibxe simmida.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Aarooneska, ‹Nu sinththara biza eeqa nuus giigsa! Nuna Gibxeppe kaaleththi kessida Musey waanidaakko nu erokko› gida.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 He wode mara misle medhdhidi eeqas yarsho shiishshida; barkka medhdhida ba kushe ooson ufayettidi guppida.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 «Gido attiin Xoossi isttas zokko zaarides; istti salo xoolinttetas goynnana mala aaththi immides; hessika nabeta maxaafan,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Harappeka intte goynnanasoho
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 «Xoossi Muse bessida leemisoza malanne azazidayssa mala oosettida Xoossi asara gaaggiza dunkaaneya nu aawatara bazzo biittan de7adus.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Nu Aawati dunkaaneyo ekkidayssafe guye Xoossi Iyaaso kaaleththiin kase istta gooddida dereta laattida wode dunkaaneyo ekki gelida; Dawite wode gakkanaas dunkaaneya he biittan de7adus.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Dawitikka Xoossa sinththan bonchcho demmidi Yaaqoobe Godaas aqoso giigsanaas woossides.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Gido attiin Solomooney izas aqoso keexxides.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 — ausente —
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 «Intteno wozina muumetoo! Hayththa tulletoo! Intteka intte aawata mala ubba wode Xillo Ayanara eqetteeta.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Nabetappe intte Aawati gooddontta nabey oonee? Xilloza Yohannisa kaseti yootida nabetakka wodhida; intteka ha7i iza aaththi immidetanne wodhideta.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Kiitanchcha baggara inttes imettida woga ekkideta attiin naagibeekketa» gides.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Duulatan diza asay hessa siyida mala daro hanqettidi iza bolla ba achchi garccides.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 — ausente —
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 — ausente —
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 He wode asay qaala dhoqqu histti waassishe ba hayth tucci oykkidi izakko issife woxxides.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Isttifaanose oykkidi katamappe kare olida; shuchchan cach oykkida; hessi wuri hanishin markkatikka ba may7o Sa7oole geetettiza panththaza achchan woththida.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Istti shuchchara iza caddishin Isttifaanosi, «Ta Godaa Yesusaa! Ta shemppoyo neekko ekka» giidi woossides.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Qasseka gulbatidi dhoqqa qaalan «Godoo! Haytantta nagara qoodoppa» giidi waassides; hessa gidaappe guye hayqqides.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.