Atos 7

gmvl (GMVL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Qeeseta halaqay Isttifaanose, «Hayssi ne bolla shiiqida yo7ozi tumee?» gi oychchides.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Isttifaanosikka, «Ta ishatoo! Ta aawatoo! Ta gizayssa siyite! Nu aawa Abrahaamey Kaaraane geetettizaso yaanaappe kase buro Mesphexoomiyan dishin bonchcho Goday izas qonccidi,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 ‹Ne dereppenne ne dabbofe shaakettada ta nena bessizaso ba› gides.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Izikka Kaladaaweta biittafe kezidi Kaaraane geetettiza biittan uttides. Iza aaway hayqqidaappe guye intte ha7i dizaso ha dere iza ehides.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Haray attoshin issi tohoy eqqiza gadey izas hayssafe imettibeenna; gido attiin he wode izas issi naykka baynda dishin izinne izappe guyen iza zereththi biittayo laattana mala Xoossi izas caaqqides.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Qasseka Xoossi izas, ‹Ne zereththi allaga biittan bete as gidana. Oyddu xeetu layth aylleteththa qambara giddon waayettana.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Gido attiin istta aylle mala haariza dere ta qaxxayana; hessafe guye istti he biittafe kezidi hanno ha sohoyin taas goynnana› gides.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Hessafe guye qaxxara woga caaqo izas immides; Abrahaameykka Yisaaqa yelidi iza osppunththa gallas qaxxarides; Yisaaqaykka Yaaqoobe yelides; Yaaqoobeykka tammanne nam7u qommota yelides.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 «He qommota aawati Yooseefe bolla qanaatidi iza aylleteththas duge Gibxe bayzida; gido attiin Xoossi izara dees.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Meto ubbaafe iza ashshides; Gibxe kawo Paaroone sinththan bonchcho immides; Paarooney iza Gibxe biittaninne ba keeththa asa ubbaa bolla alaafeteththan shuumides.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 «He wode Kanaaneninne Gibxen daro meto ehida gita koshay dendides. Nu aawataska miza kaththi dhaydes.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Yaaqoobey Gibxe deren kaththi dizayssa siyidi nu aawata koyro Gibxe yeddides.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Istti nam7anththo biza wode Yooseefey izi oonakko bana ba ishatas qonccisides. Paarooneykka Yooseefe ishata erides.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Hessafe guye Yooseefey kiittidi ba aawa Yaaqoobenne laappun tammanne ichchashu gidiza ba dabbota kumeth ehisides.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yaaqoobey duge Gibxe wodhdhides. Izikka nu aawatikka wuri heen hayqqida.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Istta ahaykka Seekeeme geetettizaso efiin Abrahaamey Emoore naytappe ba miishshan shammida duufon moogettides.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 «Xoossi Abrahaames caaqqida qaalay polettiza wodey matishin Gibxen diza nu asaa qooday dari dari bides.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Hessafe guye Gibxe biittan Yooseefe erontta hara kawoy kawotides.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Izikka nu asaa ba gene ooson metoththides; buro yelettida guuththa nayti hayqqana malanne asay yelida nayta kare kessi wora yeggana mala wolqqaththides.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 He wode Musey yelettides; izikka Xoossa achchan dosettida mala lo7o naa gidides; ba aawaa keeththan heedzdzu agina al7ison diccides.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Izi wora yegettida wode kawo Paaroone macca naya demmada baas ekkadus; ba naa mala ooththada dichchadus.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Museykka Gibxeta aadho erateththaa ubbaa tamaardes; Yo7on era; oosonkka mino gidides.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 «Muse layththay oyddu tammu gidida wode Musey ba ishata Isra7eele nayta beyanaas ba wozinan qoppides.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Izikka issi Gibxe asi Muse bagga asaappe issaade bolla qoho gaththishin be7idi ba bagga addeza maaddides; Gibxe addeza wodhidi qohettidayssa halo kessides.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Muses Xoossi iza kushen istta wozzanayssa iza asay akeekizaa misatides; gido attiin istti hessa yuushshi qoppibeettenna.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Wonteththa gallas qasseka Isra7eele naytappe nam7ati ba giddon ooyettishin gakkidi ooyettizayta giigsanaas koyidi, ‹Hayto asatoo! Intte intte garsan issoy issaara ishantta; intte waanidi issoy issaa qoheetii?› gides.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 — ausente —
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 — ausente —
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Musey hessa siyida mala Midiyaame biitta betidi heen bete as gidi de7ides; Yaankka nam7u attuma nayta yelides.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «Hessafe oyddu tammu layththafe guye Siina zumaa achchan diza bazzo biittan qeeri wora giddon eexxiza tama lacon kiitanchchay izas beettides.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 — ausente —
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 — ausente —
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 — ausente —
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 — ausente —
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 «Histtiin heyti, ‹Nu bolla nena haarizaadenne pirdizaade histti ooni shuumidee?› giidi asay kase kadhida Muse Xoossi qeeri wora giddon izas beettida kiitanchchaza baggara istta haarizaadenne ashshizaade histtidi isttako zaari yeddides.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Izikka istta kaaleththidi Gibxeppe kessides; Gibxen, Zo7o abbaninne bazzo biittan oyddu tammu layth daro malalisiza miishshatanne gita malaatata isttas ooththides.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 «Isra7eele naytas, ‹Ta mala nabe Xoossi intte giddofe denththana› gidayssi hayssa Musekko!
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Izikka Siina zuma bolla haasayda kiitanchcharanne bazzo biittan nu aawatara dere duulata giddon dees; de7o qaalakka haa nuus aaththanaas ekkides.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 «Nu Aawati gidikko izara eqettida attiin izas azazettanaas koyontta gishshas ba wozinara guye Gibxe simmida.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Aarooneska, ‹Nu sinththara biza eeqa nuus giigsa! Nuna Gibxeppe kaaleththi kessida Musey waanidaakko nu erokko› gida.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 He wode mara misle medhdhidi eeqas yarsho shiishshida; barkka medhdhida ba kushe ooson ufayettidi guppida.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 «Gido attiin Xoossi isttas zokko zaarides; istti salo xoolinttetas goynnana mala aaththi immides; hessika nabeta maxaafan,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Harappeka intte goynnanasoho
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 «Xoossi Muse bessida leemisoza malanne azazidayssa mala oosettida Xoossi asara gaaggiza dunkaaneya nu aawatara bazzo biittan de7adus.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nu Aawati dunkaaneyo ekkidayssafe guye Xoossi Iyaaso kaaleththiin kase istta gooddida dereta laattida wode dunkaaneyo ekki gelida; Dawite wode gakkanaas dunkaaneya he biittan de7adus.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dawitikka Xoossa sinththan bonchcho demmidi Yaaqoobe Godaas aqoso giigsanaas woossides.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Gido attiin Solomooney izas aqoso keexxides.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 — ausente —
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 «Intteno wozina muumetoo! Hayththa tulletoo! Intteka intte aawata mala ubba wode Xillo Ayanara eqetteeta.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Nabetappe intte Aawati gooddontta nabey oonee? Xilloza Yohannisa kaseti yootida nabetakka wodhida; intteka ha7i iza aaththi immidetanne wodhideta.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Kiitanchcha baggara inttes imettida woga ekkideta attiin naagibeekketa» gides.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Duulatan diza asay hessa siyida mala daro hanqettidi iza bolla ba achchi garccides.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 — ausente —
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 — ausente —
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 He wode asay qaala dhoqqu histti waassishe ba hayth tucci oykkidi izakko issife woxxides.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Isttifaanose oykkidi katamappe kare olida; shuchchan cach oykkida; hessi wuri hanishin markkatikka ba may7o Sa7oole geetettiza panththaza achchan woththida.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Istti shuchchara iza caddishin Isttifaanosi, «Ta Godaa Yesusaa! Ta shemppoyo neekko ekka» giidi woossides.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Qasseka gulbatidi dhoqqa qaalan «Godoo! Haytantta nagara qoodoppa» giidi waassides; hessa gidaappe guye hayqqides.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.