Atos 7
gmvl (GMVL) vs ARA
1 Qeeseta halaqay Isttifaanose, «Hayssi ne bolla shiiqida yo7ozi tumee?» gi oychchides.
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Isttifaanosikka, «Ta ishatoo! Ta aawatoo! Ta gizayssa siyite! Nu aawa Abrahaamey Kaaraane geetettizaso yaanaappe kase buro Mesphexoomiyan dishin bonchcho Goday izas qonccidi,
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 ‹Ne dereppenne ne dabbofe shaakettada ta nena bessizaso ba› gides.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Izikka Kaladaaweta biittafe kezidi Kaaraane geetettiza biittan uttides. Iza aaway hayqqidaappe guye intte ha7i dizaso ha dere iza ehides.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Haray attoshin issi tohoy eqqiza gadey izas hayssafe imettibeenna; gido attiin he wode izas issi naykka baynda dishin izinne izappe guyen iza zereththi biittayo laattana mala Xoossi izas caaqqides.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Qasseka Xoossi izas, ‹Ne zereththi allaga biittan bete as gidana. Oyddu xeetu layth aylleteththa qambara giddon waayettana.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Gido attiin istta aylle mala haariza dere ta qaxxayana; hessafe guye istti he biittafe kezidi hanno ha sohoyin taas goynnana› gides.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Hessafe guye qaxxara woga caaqo izas immides; Abrahaameykka Yisaaqa yelidi iza osppunththa gallas qaxxarides; Yisaaqaykka Yaaqoobe yelides; Yaaqoobeykka tammanne nam7u qommota yelides.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 «He qommota aawati Yooseefe bolla qanaatidi iza aylleteththas duge Gibxe bayzida; gido attiin Xoossi izara dees.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Meto ubbaafe iza ashshides; Gibxe kawo Paaroone sinththan bonchcho immides; Paarooney iza Gibxe biittaninne ba keeththa asa ubbaa bolla alaafeteththan shuumides.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 «He wode Kanaaneninne Gibxen daro meto ehida gita koshay dendides. Nu aawataska miza kaththi dhaydes.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Yaaqoobey Gibxe deren kaththi dizayssa siyidi nu aawata koyro Gibxe yeddides.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Istti nam7anththo biza wode Yooseefey izi oonakko bana ba ishatas qonccisides. Paarooneykka Yooseefe ishata erides.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Hessafe guye Yooseefey kiittidi ba aawa Yaaqoobenne laappun tammanne ichchashu gidiza ba dabbota kumeth ehisides.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yaaqoobey duge Gibxe wodhdhides. Izikka nu aawatikka wuri heen hayqqida.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Istta ahaykka Seekeeme geetettizaso efiin Abrahaamey Emoore naytappe ba miishshan shammida duufon moogettides.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 «Xoossi Abrahaames caaqqida qaalay polettiza wodey matishin Gibxen diza nu asaa qooday dari dari bides.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Hessafe guye Gibxe biittan Yooseefe erontta hara kawoy kawotides.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Izikka nu asaa ba gene ooson metoththides; buro yelettida guuththa nayti hayqqana malanne asay yelida nayta kare kessi wora yeggana mala wolqqaththides.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 He wode Musey yelettides; izikka Xoossa achchan dosettida mala lo7o naa gidides; ba aawaa keeththan heedzdzu agina al7ison diccides.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Izi wora yegettida wode kawo Paaroone macca naya demmada baas ekkadus; ba naa mala ooththada dichchadus.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Museykka Gibxeta aadho erateththaa ubbaa tamaardes; Yo7on era; oosonkka mino gidides.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 «Muse layththay oyddu tammu gidida wode Musey ba ishata Isra7eele nayta beyanaas ba wozinan qoppides.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Izikka issi Gibxe asi Muse bagga asaappe issaade bolla qoho gaththishin be7idi ba bagga addeza maaddides; Gibxe addeza wodhidi qohettidayssa halo kessides.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Muses Xoossi iza kushen istta wozzanayssa iza asay akeekizaa misatides; gido attiin istti hessa yuushshi qoppibeettenna.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Wonteththa gallas qasseka Isra7eele naytappe nam7ati ba giddon ooyettishin gakkidi ooyettizayta giigsanaas koyidi, ‹Hayto asatoo! Intte intte garsan issoy issaara ishantta; intte waanidi issoy issaa qoheetii?› gides.
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 — ausente —
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 — ausente —
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Musey hessa siyida mala Midiyaame biitta betidi heen bete as gidi de7ides; Yaankka nam7u attuma nayta yelides.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «Hessafe oyddu tammu layththafe guye Siina zumaa achchan diza bazzo biittan qeeri wora giddon eexxiza tama lacon kiitanchchay izas beettides.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 — ausente —
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 — ausente —
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 — ausente —
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 — ausente —
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 «Histtiin heyti, ‹Nu bolla nena haarizaadenne pirdizaade histti ooni shuumidee?› giidi asay kase kadhida Muse Xoossi qeeri wora giddon izas beettida kiitanchchaza baggara istta haarizaadenne ashshizaade histtidi isttako zaari yeddides.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Izikka istta kaaleththidi Gibxeppe kessides; Gibxen, Zo7o abbaninne bazzo biittan oyddu tammu layth daro malalisiza miishshatanne gita malaatata isttas ooththides.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 «Isra7eele naytas, ‹Ta mala nabe Xoossi intte giddofe denththana› gidayssi hayssa Musekko!
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Izikka Siina zuma bolla haasayda kiitanchcharanne bazzo biittan nu aawatara dere duulata giddon dees; de7o qaalakka haa nuus aaththanaas ekkides.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 «Nu Aawati gidikko izara eqettida attiin izas azazettanaas koyontta gishshas ba wozinara guye Gibxe simmida.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Aarooneska, ‹Nu sinththara biza eeqa nuus giigsa! Nuna Gibxeppe kaaleththi kessida Musey waanidaakko nu erokko› gida.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 He wode mara misle medhdhidi eeqas yarsho shiishshida; barkka medhdhida ba kushe ooson ufayettidi guppida.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 «Gido attiin Xoossi isttas zokko zaarides; istti salo xoolinttetas goynnana mala aaththi immides; hessika nabeta maxaafan,
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Harappeka intte goynnanasoho
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 «Xoossi Muse bessida leemisoza malanne azazidayssa mala oosettida Xoossi asara gaaggiza dunkaaneya nu aawatara bazzo biittan de7adus.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nu Aawati dunkaaneyo ekkidayssafe guye Xoossi Iyaaso kaaleththiin kase istta gooddida dereta laattida wode dunkaaneyo ekki gelida; Dawite wode gakkanaas dunkaaneya he biittan de7adus.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Dawitikka Xoossa sinththan bonchcho demmidi Yaaqoobe Godaas aqoso giigsanaas woossides.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Gido attiin Solomooney izas aqoso keexxides.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 — ausente —
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 «Intteno wozina muumetoo! Hayththa tulletoo! Intteka intte aawata mala ubba wode Xillo Ayanara eqetteeta.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Nabetappe intte Aawati gooddontta nabey oonee? Xilloza Yohannisa kaseti yootida nabetakka wodhida; intteka ha7i iza aaththi immidetanne wodhideta.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Kiitanchcha baggara inttes imettida woga ekkideta attiin naagibeekketa» gides.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Duulatan diza asay hessa siyida mala daro hanqettidi iza bolla ba achchi garccides.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 — ausente —
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 — ausente —
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 He wode asay qaala dhoqqu histti waassishe ba hayth tucci oykkidi izakko issife woxxides.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Isttifaanose oykkidi katamappe kare olida; shuchchan cach oykkida; hessi wuri hanishin markkatikka ba may7o Sa7oole geetettiza panththaza achchan woththida.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Istti shuchchara iza caddishin Isttifaanosi, «Ta Godaa Yesusaa! Ta shemppoyo neekko ekka» giidi woossides.
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Qasseka gulbatidi dhoqqa qaalan «Godoo! Haytantta nagara qoodoppa» giidi waassides; hessa gidaappe guye hayqqides.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.