Romanos 4

glwl (GLWL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kiyam da taaw kaci tǝghǝr kǝ Ibrahim, daadiija daadijamiyam tǝdvad ndzǝgana vǝghǝghi? auwa nǝghǝghaaka nǝ iin tǝghǝr kǝ ǝlbǝga fadǝghǝri?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Akwama tlakǝna tǝdvad tlǝraan nǝ Ibrahim kǝ ndzǝga kwal haip tǝvuukwa Daadamazhigǝla, mǝng dǝgiti da tǝɗǝg nǝ iin kǝ fǝɗyavǝgh dǝ vakaiya, amma tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Auwam kakkaɗa Daadamazhigǝli? “Fadǝghǝrǝtfǝg nǝ Ibrahim tǝ Daadamazhigǝla, ka ba ɗagaan Daadamazhigǝl dǝ uuda jiijiira.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Dadda kwa ɓa tlǝra, caug gyagyaan bi kǝ kwaɓ biya, cauwa dǝgshiga tlǝrana.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Daddakwa maay tsaghǝr tǝ tlǝraan biya, tsaghǝr ba tǝ Daadamazhigǝl kwa nǝdalnǝg kǝ yaa dadda haip ar tlǝkǝna kǝ ndzǝgan kwal haip tǝvuukana, da nǝdal kǝ fadǝghǝra uudanǝn kǝ jiira.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Daud ndakwi taga band kwah ma sarta kwa taga nǝ iin kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ barka, hayatǝrǝthaig Daadamazhigǝl ba kwal vaza dǝga jiijiiri ɓagara nǝ iitǝra,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Dǝ bark nǝ uudi ɓishavarna dǝgitahi ɓaga nǝ iina, dlaɓa ɓishǝvarna haipahaana.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Dǝ bark nǝ uudani kwa madlai nǝ Yaazhigǝl fa haipahaan tuuk kǝ uupǝɗ biya,”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Kwan kǝ bark tsa, ba kǝ lii dǝ aguvac kalti nii baz lii maay dǝ aguvac hi? Abi dǝgiti kǝm tag nǝmnd ba vindavindan ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, “Hayavaranthaig kǝ Ibrahim kwakyarvad fadǝghǝraan taakiya dadda jiir nǝ iina.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Aitsa, ma sarta kwar wa tagavara kǝ Ibrahim taakiya dadda jiir nǝ iin ni? tǝhala kwa ɓagavara nǝ aguvac nii lakwuti ɓagǝvarɓag hi? lakwuti ɓagǝvarɓaga.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ɓagavara ba nǝ aguvac kǝ Ibrahim, nalnǝg kǝ dǝga sǝrǝg kǝ iin taakiya, dadda jiir nǝ iin tǝdvad fadǝghǝraan lakwuti ɓagvarɓag nǝ aguvaca. Mbakyarvad kwaha nalnǝg nǝ Ibrahim kǝ Daad kǝ lii fardǝghǝrǝtfǝg tǝ Daadamazhigǝla, kiyava kǝdlǝvǝtǝrkǝdlǝg ma lii dǝ jiir aanji ba ɓagavtǝrabi nǝ aguvac biya.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Nal bandkwah dlaɓ nǝ Ibrahim kǝ Daad kǝ lii ɓagavtǝra nǝ aguvaca, kwa aguvac kalti bi war dǝvakai nǝ iitǝr biya, ar gatǝgaan baz hulfa garava fadǝghǝri dǝ vakai nǝ Ibrahim lakwuti ɓagvar nǝ aguvaca.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Langyi kwa tavara kǝ Ibrahim ard hulfaan taakiya da gwigaan kǝ duniya, tavara tǝdvad gata adzahadzaha Muus biya, tavara kwakyarvad jiira kwa tlǝvkena tǝ ɗuula fadǝghǝra.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Akwama lii gata adzahadzaha Muus wa da gwiya duniya, mbats fadǝghǝra uud nalnǝg ba gyaagyana, dlaɓa maay nǝ tlǝra langyiya Daadamazhigǝl biya.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Aɗaba adzahadzaha saa dǝ badzga ǝrvidmahuɗa Daadamazhigǝla, vakavaki maay nǝ adzahadzah biya, kǝlvarwut bi nǝ adzahadzah biya.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Mbakyarvad kwaha, sagau tǝdvad fadǝghǝra nǝ langyiya. Kwana nalnǝg kwakyarvad hɛrǝrra Daadamazhigǝla, dlaɓa kiyava haivǝtǝrant kǝ hulfa Ibrahim baɗǝmma, kiyava lii gata adzahadzaha Muus kalti biya, baz lii fardǝghǝrǝtfǝg bandkwa ɓagaa nǝ Ibrahim. Aɗaba Ibrahim nǝ daadamiyam baɗǝmma.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Bandkwa vindavindan ma kakkaɗ taakiya, “Nankadalnǝg kǝ Daad kǝ jibah ɗyakka,” Aɗaba righavantrighǝg langyi na. Daadamiyam nǝ Ibrahim tǝvuukwa Daadamazhigǝl aɗaba fǝdghǝrǝtfǝg tǝ Daadamazhigǝla, kwa iin dlaɓ wa vǝlla shifǝg kǝ lii ma ghǝtlaha. Iin dlaɓ wa dǝ ndzǝɗa ɗaha dǝgitahi kwa ndza maaya, ar dzaara.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ndza maay nǝ Ibrahim dǝ fantaara taakiya da tlǝkǝnatlǝg kǝ zarǝh biya, bakǝvakwaha, fadǝghǝrǝtfǝg nǝ Ibrahim tǝ Daadamazhigǝla za ba vuuk dǝ fantaar bandkwa taghaar Daadamazhigǝl taakiya “Hulfagha da ba ɗyakka.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ma sarta kwahiina, ndza tamaha viig dǝrmǝk nǝ Ibraahima, ma vazǝg nǝ inna nalnǝg kǝ malah kǝ ya zǝra, dlaɓa uusan Saratu yiga bi kǝ zǝr biya, ba sǝrgasǝrǝg nǝ Ibrahim kǝ kwanahaan, bakǝvakwaha kǝlghardǝm bi kǝ ɓǝj ma vǝgh tǝdvad fadǝghǝraan biya.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Tapǝghǝna bi nǝ Ibrahim kǝ ɓa ndaundawa taakiya da maay Daadamazhigǝl righa langyiyan biya. Ɗuughars bi kǝ fadǝghǝraan biya, dlakulva kwaha gwiya fǝgharabadfǝg kǝ ndzǝɗ ma fadǝghǝraana, gala Daadamazhigǝla.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Dlaɓa ndzǝga ba dǝ fadǝghǝr nǝ iin taakiya mǝng Daadamazhigǝl dǝ ndzǝɗa righa langyiya
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Mbakyardvad fadǝghǝraan kǝ Ibrahima, iin wa fadǝm Daadamazhigǝl kǝ jiiraan ma kǝdlakula.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Kwa ɗaha Daadamazhigǝl kǝ Ibrahim taakiya, “Dadda jiir na,” vindava kwakyarvad iin pall biya.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Vindava baz kǝmiyam wan kǝ ǝlbǝga, kǝmiyam ndakwi da fǝkiyamfǝg Daadamazhigǝl ma kǝdlakula uudaha jiijiira, kǝmiyamǝn fiyamndǝghǝrǝt tǝ daddakwa ciighant Yesu Yaazhigǝlamiyam ma gǝtlaha.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Vǝlavda mbakyarvad haipahamiyam Yesu kiyava ǝmtsǝga, civant dlaɓ dǝ shifǝg mbakyarvad kiyam tlǝkǝna kǝ ndzǝgan kwal haip tǝvuukwa Daadamazhigǝla.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.