Romanos 4
glwl (GLWL) vs NVI
1 Kiyam da taaw kaci tǝghǝr kǝ Ibrahim, daadiija daadijamiyam tǝdvad ndzǝgana vǝghǝghi? auwa nǝghǝghaaka nǝ iin tǝghǝr kǝ ǝlbǝga fadǝghǝri?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Akwama tlakǝna tǝdvad tlǝraan nǝ Ibrahim kǝ ndzǝga kwal haip tǝvuukwa Daadamazhigǝla, mǝng dǝgiti da tǝɗǝg nǝ iin kǝ fǝɗyavǝgh dǝ vakaiya, amma tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Auwam kakkaɗa Daadamazhigǝli? “Fadǝghǝrǝtfǝg nǝ Ibrahim tǝ Daadamazhigǝla, ka ba ɗagaan Daadamazhigǝl dǝ uuda jiijiira.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Dadda kwa ɓa tlǝra, caug gyagyaan bi kǝ kwaɓ biya, cauwa dǝgshiga tlǝrana.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Daddakwa maay tsaghǝr tǝ tlǝraan biya, tsaghǝr ba tǝ Daadamazhigǝl kwa nǝdalnǝg kǝ yaa dadda haip ar tlǝkǝna kǝ ndzǝgan kwal haip tǝvuukana, da nǝdal kǝ fadǝghǝra uudanǝn kǝ jiira.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Daud ndakwi taga band kwah ma sarta kwa taga nǝ iin kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ barka, hayatǝrǝthaig Daadamazhigǝl ba kwal vaza dǝga jiijiiri ɓagara nǝ iitǝra,
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 “Dǝ bark nǝ uudi ɓishavarna dǝgitahi ɓaga nǝ iina, dlaɓa ɓishǝvarna haipahaana.
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Dǝ bark nǝ uudani kwa madlai nǝ Yaazhigǝl fa haipahaan tuuk kǝ uupǝɗ biya,”
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Kwan kǝ bark tsa, ba kǝ lii dǝ aguvac kalti nii baz lii maay dǝ aguvac hi? Abi dǝgiti kǝm tag nǝmnd ba vindavindan ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, “Hayavaranthaig kǝ Ibrahim kwakyarvad fadǝghǝraan taakiya dadda jiir nǝ iina.”
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Aitsa, ma sarta kwar wa tagavara kǝ Ibrahim taakiya dadda jiir nǝ iin ni? tǝhala kwa ɓagavara nǝ aguvac nii lakwuti ɓagǝvarɓag hi? lakwuti ɓagǝvarɓaga.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Ɓagavara ba nǝ aguvac kǝ Ibrahim, nalnǝg kǝ dǝga sǝrǝg kǝ iin taakiya, dadda jiir nǝ iin tǝdvad fadǝghǝraan lakwuti ɓagvarɓag nǝ aguvaca. Mbakyarvad kwaha nalnǝg nǝ Ibrahim kǝ Daad kǝ lii fardǝghǝrǝtfǝg tǝ Daadamazhigǝla, kiyava kǝdlǝvǝtǝrkǝdlǝg ma lii dǝ jiir aanji ba ɓagavtǝrabi nǝ aguvac biya.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Nal bandkwah dlaɓ nǝ Ibrahim kǝ Daad kǝ lii ɓagavtǝra nǝ aguvaca, kwa aguvac kalti bi war dǝvakai nǝ iitǝr biya, ar gatǝgaan baz hulfa garava fadǝghǝri dǝ vakai nǝ Ibrahim lakwuti ɓagvar nǝ aguvaca.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Langyi kwa tavara kǝ Ibrahim ard hulfaan taakiya da gwigaan kǝ duniya, tavara tǝdvad gata adzahadzaha Muus biya, tavara kwakyarvad jiira kwa tlǝvkena tǝ ɗuula fadǝghǝra.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Akwama lii gata adzahadzaha Muus wa da gwiya duniya, mbats fadǝghǝra uud nalnǝg ba gyaagyana, dlaɓa maay nǝ tlǝra langyiya Daadamazhigǝl biya.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Aɗaba adzahadzaha saa dǝ badzga ǝrvidmahuɗa Daadamazhigǝla, vakavaki maay nǝ adzahadzah biya, kǝlvarwut bi nǝ adzahadzah biya.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Mbakyarvad kwaha, sagau tǝdvad fadǝghǝra nǝ langyiya. Kwana nalnǝg kwakyarvad hɛrǝrra Daadamazhigǝla, dlaɓa kiyava haivǝtǝrant kǝ hulfa Ibrahim baɗǝmma, kiyava lii gata adzahadzaha Muus kalti biya, baz lii fardǝghǝrǝtfǝg bandkwa ɓagaa nǝ Ibrahim. Aɗaba Ibrahim nǝ daadamiyam baɗǝmma.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Bandkwa vindavindan ma kakkaɗ taakiya, “Nankadalnǝg kǝ Daad kǝ jibah ɗyakka,” Aɗaba righavantrighǝg langyi na. Daadamiyam nǝ Ibrahim tǝvuukwa Daadamazhigǝl aɗaba fǝdghǝrǝtfǝg tǝ Daadamazhigǝla, kwa iin dlaɓ wa vǝlla shifǝg kǝ lii ma ghǝtlaha. Iin dlaɓ wa dǝ ndzǝɗa ɗaha dǝgitahi kwa ndza maaya, ar dzaara.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Ndza maay nǝ Ibrahim dǝ fantaara taakiya da tlǝkǝnatlǝg kǝ zarǝh biya, bakǝvakwaha, fadǝghǝrǝtfǝg nǝ Ibrahim tǝ Daadamazhigǝla za ba vuuk dǝ fantaar bandkwa taghaar Daadamazhigǝl taakiya “Hulfagha da ba ɗyakka.”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Ma sarta kwahiina, ndza tamaha viig dǝrmǝk nǝ Ibraahima, ma vazǝg nǝ inna nalnǝg kǝ malah kǝ ya zǝra, dlaɓa uusan Saratu yiga bi kǝ zǝr biya, ba sǝrgasǝrǝg nǝ Ibrahim kǝ kwanahaan, bakǝvakwaha kǝlghardǝm bi kǝ ɓǝj ma vǝgh tǝdvad fadǝghǝraan biya.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Tapǝghǝna bi nǝ Ibrahim kǝ ɓa ndaundawa taakiya da maay Daadamazhigǝl righa langyiyan biya. Ɗuughars bi kǝ fadǝghǝraan biya, dlakulva kwaha gwiya fǝgharabadfǝg kǝ ndzǝɗ ma fadǝghǝraana, gala Daadamazhigǝla.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Dlaɓa ndzǝga ba dǝ fadǝghǝr nǝ iin taakiya mǝng Daadamazhigǝl dǝ ndzǝɗa righa langyiya
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Mbakyardvad fadǝghǝraan kǝ Ibrahima, iin wa fadǝm Daadamazhigǝl kǝ jiiraan ma kǝdlakula.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Kwa ɗaha Daadamazhigǝl kǝ Ibrahim taakiya, “Dadda jiir na,” vindava kwakyarvad iin pall biya.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Vindava baz kǝmiyam wan kǝ ǝlbǝga, kǝmiyam ndakwi da fǝkiyamfǝg Daadamazhigǝl ma kǝdlakula uudaha jiijiira, kǝmiyamǝn fiyamndǝghǝrǝt tǝ daddakwa ciighant Yesu Yaazhigǝlamiyam ma gǝtlaha.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Vǝlavda mbakyarvad haipahamiyam Yesu kiyava ǝmtsǝga, civant dlaɓ dǝ shifǝg mbakyarvad kiyam tlǝkǝna kǝ ndzǝgan kwal haip tǝvuukwa Daadamazhigǝla.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.