Romanos 4
glwl (GLWL) vs NAA
1 Kiyam da taaw kaci tǝghǝr kǝ Ibrahim, daadiija daadijamiyam tǝdvad ndzǝgana vǝghǝghi? auwa nǝghǝghaaka nǝ iin tǝghǝr kǝ ǝlbǝga fadǝghǝri?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Akwama tlakǝna tǝdvad tlǝraan nǝ Ibrahim kǝ ndzǝga kwal haip tǝvuukwa Daadamazhigǝla, mǝng dǝgiti da tǝɗǝg nǝ iin kǝ fǝɗyavǝgh dǝ vakaiya, amma tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Auwam kakkaɗa Daadamazhigǝli? “Fadǝghǝrǝtfǝg nǝ Ibrahim tǝ Daadamazhigǝla, ka ba ɗagaan Daadamazhigǝl dǝ uuda jiijiira.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Dadda kwa ɓa tlǝra, caug gyagyaan bi kǝ kwaɓ biya, cauwa dǝgshiga tlǝrana.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Daddakwa maay tsaghǝr tǝ tlǝraan biya, tsaghǝr ba tǝ Daadamazhigǝl kwa nǝdalnǝg kǝ yaa dadda haip ar tlǝkǝna kǝ ndzǝgan kwal haip tǝvuukana, da nǝdal kǝ fadǝghǝra uudanǝn kǝ jiira.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Daud ndakwi taga band kwah ma sarta kwa taga nǝ iin kǝ ǝlbǝg tǝghǝr kǝ barka, hayatǝrǝthaig Daadamazhigǝl ba kwal vaza dǝga jiijiiri ɓagara nǝ iitǝra,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Dǝ bark nǝ uudi ɓishavarna dǝgitahi ɓaga nǝ iina, dlaɓa ɓishǝvarna haipahaana.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Dǝ bark nǝ uudani kwa madlai nǝ Yaazhigǝl fa haipahaan tuuk kǝ uupǝɗ biya,”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Kwan kǝ bark tsa, ba kǝ lii dǝ aguvac kalti nii baz lii maay dǝ aguvac hi? Abi dǝgiti kǝm tag nǝmnd ba vindavindan ma kakkaɗa Daadamazhigǝl taakiya, “Hayavaranthaig kǝ Ibrahim kwakyarvad fadǝghǝraan taakiya dadda jiir nǝ iina.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Aitsa, ma sarta kwar wa tagavara kǝ Ibrahim taakiya dadda jiir nǝ iin ni? tǝhala kwa ɓagavara nǝ aguvac nii lakwuti ɓagǝvarɓag hi? lakwuti ɓagǝvarɓaga.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ɓagavara ba nǝ aguvac kǝ Ibrahim, nalnǝg kǝ dǝga sǝrǝg kǝ iin taakiya, dadda jiir nǝ iin tǝdvad fadǝghǝraan lakwuti ɓagvarɓag nǝ aguvaca. Mbakyarvad kwaha nalnǝg nǝ Ibrahim kǝ Daad kǝ lii fardǝghǝrǝtfǝg tǝ Daadamazhigǝla, kiyava kǝdlǝvǝtǝrkǝdlǝg ma lii dǝ jiir aanji ba ɓagavtǝrabi nǝ aguvac biya.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Nal bandkwah dlaɓ nǝ Ibrahim kǝ Daad kǝ lii ɓagavtǝra nǝ aguvaca, kwa aguvac kalti bi war dǝvakai nǝ iitǝr biya, ar gatǝgaan baz hulfa garava fadǝghǝri dǝ vakai nǝ Ibrahim lakwuti ɓagvar nǝ aguvaca.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Langyi kwa tavara kǝ Ibrahim ard hulfaan taakiya da gwigaan kǝ duniya, tavara tǝdvad gata adzahadzaha Muus biya, tavara kwakyarvad jiira kwa tlǝvkena tǝ ɗuula fadǝghǝra.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Akwama lii gata adzahadzaha Muus wa da gwiya duniya, mbats fadǝghǝra uud nalnǝg ba gyaagyana, dlaɓa maay nǝ tlǝra langyiya Daadamazhigǝl biya.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Aɗaba adzahadzaha saa dǝ badzga ǝrvidmahuɗa Daadamazhigǝla, vakavaki maay nǝ adzahadzah biya, kǝlvarwut bi nǝ adzahadzah biya.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Mbakyarvad kwaha, sagau tǝdvad fadǝghǝra nǝ langyiya. Kwana nalnǝg kwakyarvad hɛrǝrra Daadamazhigǝla, dlaɓa kiyava haivǝtǝrant kǝ hulfa Ibrahim baɗǝmma, kiyava lii gata adzahadzaha Muus kalti biya, baz lii fardǝghǝrǝtfǝg bandkwa ɓagaa nǝ Ibrahim. Aɗaba Ibrahim nǝ daadamiyam baɗǝmma.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Bandkwa vindavindan ma kakkaɗ taakiya, “Nankadalnǝg kǝ Daad kǝ jibah ɗyakka,” Aɗaba righavantrighǝg langyi na. Daadamiyam nǝ Ibrahim tǝvuukwa Daadamazhigǝl aɗaba fǝdghǝrǝtfǝg tǝ Daadamazhigǝla, kwa iin dlaɓ wa vǝlla shifǝg kǝ lii ma ghǝtlaha. Iin dlaɓ wa dǝ ndzǝɗa ɗaha dǝgitahi kwa ndza maaya, ar dzaara.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ndza maay nǝ Ibrahim dǝ fantaara taakiya da tlǝkǝnatlǝg kǝ zarǝh biya, bakǝvakwaha, fadǝghǝrǝtfǝg nǝ Ibrahim tǝ Daadamazhigǝla za ba vuuk dǝ fantaar bandkwa taghaar Daadamazhigǝl taakiya “Hulfagha da ba ɗyakka.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ma sarta kwahiina, ndza tamaha viig dǝrmǝk nǝ Ibraahima, ma vazǝg nǝ inna nalnǝg kǝ malah kǝ ya zǝra, dlaɓa uusan Saratu yiga bi kǝ zǝr biya, ba sǝrgasǝrǝg nǝ Ibrahim kǝ kwanahaan, bakǝvakwaha kǝlghardǝm bi kǝ ɓǝj ma vǝgh tǝdvad fadǝghǝraan biya.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Tapǝghǝna bi nǝ Ibrahim kǝ ɓa ndaundawa taakiya da maay Daadamazhigǝl righa langyiyan biya. Ɗuughars bi kǝ fadǝghǝraan biya, dlakulva kwaha gwiya fǝgharabadfǝg kǝ ndzǝɗ ma fadǝghǝraana, gala Daadamazhigǝla.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Dlaɓa ndzǝga ba dǝ fadǝghǝr nǝ iin taakiya mǝng Daadamazhigǝl dǝ ndzǝɗa righa langyiya
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Mbakyardvad fadǝghǝraan kǝ Ibrahima, iin wa fadǝm Daadamazhigǝl kǝ jiiraan ma kǝdlakula.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Kwa ɗaha Daadamazhigǝl kǝ Ibrahim taakiya, “Dadda jiir na,” vindava kwakyarvad iin pall biya.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Vindava baz kǝmiyam wan kǝ ǝlbǝga, kǝmiyam ndakwi da fǝkiyamfǝg Daadamazhigǝl ma kǝdlakula uudaha jiijiira, kǝmiyamǝn fiyamndǝghǝrǝt tǝ daddakwa ciighant Yesu Yaazhigǝlamiyam ma gǝtlaha.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Vǝlavda mbakyarvad haipahamiyam Yesu kiyava ǝmtsǝga, civant dlaɓ dǝ shifǝg mbakyarvad kiyam tlǝkǝna kǝ ndzǝgan kwal haip tǝvuukwa Daadamazhigǝla.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.