Mateus 27
glwl (GLWL) vs VC
1 Wura ba kǝssa, kaa ɗǝya sawariya tsa Yesu kǝ maalaha zhiila kǝsauufa ard tlǝvuukwaha dlamaa kǝlaawa badǝmma.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ar ngwaɗarna kǝ dǝva, kaa langan kǝ iitǝr dagala, ar vǝlar kǝ gumna Bilatus.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Nǝghǝgha ban Yahud kwa vǝlǝt Yesu taakiya, ghudavardaghudǝg shariya ǝmtsǝg kǝ Yesu, kaa mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗya, ngal daas kǝ iin davak lii maamal ma zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwaha, gwitǝrdan kǝ sǝl kul hǝkǝrɗa adawanǝn cauwa nǝ iinna.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Amaa, “Ɓaganaɓag kǝ haipa kwa vǝlanǝt nai kǝ dadda kwa maay dǝ haipǝn kiyava tsǝgga.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Ɗiida kǝ iin kǝ kwaɓa adawanǝn ma Vǝgya Daadamazhigǝla, ngal dagal hǝrtǝt kǝ ghǝraana.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Ar cagant maalaha zhiila kǝsauufahǝn kǝ kwaɓǝna, amaa nǝ iitǝra, “Dzah laɓa kwaɓiin dǝ kwaɓ Vǝgya Daadamazhigǝla, aɗaba kwaɓa avǝza.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Kaa ɗiya sawari kǝ iitǝr tǝghǝr kwaɓiina, ar sǝgwa kǝ vakavak vak lii ndǝra shakka, aɗaba nal kǝ vaka hǝɗa zǝr ndzǝgaha.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Kwakyarvad kwan wa ɗahav nǝ iin gwastaan dǝ vaka avǝzna.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Tǝdvad kwan wa righavant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlaiyanng Irmi taakiya, “Kǝsavantkǝsǝg nǝ sǝl kwul hǝkǝrɗa adawana, kwaɓi haiyarant nǝ uudaha Israil kǝ ɗiigaan tǝ iina.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Ar sǝgwa kǝ vakavaka vak lii ndǝra shak dǝ vakaiya, bandkwa tagghwa Yaazhigǝla.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Ma sartǝn ghacgan nǝ Yesu tǝvuukwa gumna, kaa ndavgarundavǝg kǝ gumǝn taakiya, “Kǝgh nǝ tlǝkessa Yahudaha?”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Kaa ghwadgarnǝs ǝlbǝg kǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwaha, tagatǝr bi nǝ Yesu aanji ndau biya.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iina, “Agha cinnga bi kǝ ǝlbǝgahaan ar tag nǝ iitǝr tǝghǝr kǝskǝghǝn biya?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ngughara bi Yesu kǝ ndavǝg aanji pal biya, kaa ba ɓa jappǝr kǝ gumǝn ba vaivaiya.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ma kwar kǝ sarta Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyaha, nǝtnǝg gumǝn kǝ ɓǝla uud pal sagal ma guda bǝrfin kwa naag nǝ uudaha.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Ma kwahiin kǝ sart ndza mǝng nǝ ɛɛvya kwa sǝrvasǝrg ba vaivai ma guda bǝrfin ɗaagaan Barabbas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Dzaharvǝt ba dlamaa kǝlaawa, kaa ba ndavtǝrundavǝg kǝ Bilatus taakiya, “War wam naag nǝ uuram ǝn ɓǝlkurǝsi? Barabbas nii Yesu kwa ɗahav dǝ Kristiyinhi?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Aɗaba sǝrghaakasǝrǝg Bilatus taakiya kwakyarvad shilǝg wa vǝlarda nǝ iitǝr kǝ Yesu.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Cihurgan tǝ avǝda ta shari Bilatusa, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg nǝ uusaan kǝ ghaiya amaa, “Aa tap bi kǝ uuda jiijiirǝn biya, aɗaɓa mbakwambǝg nǝ dlaɗ ma sǝng haniin tǝghǝr kǝ iina.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Kaa shahtǝrshahǝg kǝ maalaha zhiila kǝsuufah kǝ dlamakǝlaaw aa tagartag taakiya aa ɓǝlvarsɓǝlǝg nǝ Barabbas, aa tsǝvatsǝg nǝ Yesu.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Kaa gwiya tagtǝrtag kǝ gumnǝn taakiya, “Kwar ma uudahaan buna wam naag nǝ uuram ǝn ɓǝlkurnǝsi?”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iitǝra, “Auci wanda ɓag nai dǝ Yesu kwa ɗahav dǝ Kǝristini?” Kaa ngugangug kǝ iitǝr baɗǝm taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Am nǝ Bilatusa, “Kwakyarvad auwi? Au nǝ haipi aa ɓaga nǝ iini?” Bakǝvakwaha, gwiya fararaa bad fǝg nǝ uudah kǝ ɗiya cauwa, ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Nǝghǝgha ba nǝ Bilatus taakiya maay nǝ dǝgiti da ɓagaɓag nǝ iin biya, dlaɓa uudaha ar naa ciya jaaga, kaa gǝt kǝ iin kǝ yu barda kǝ dǝvahaan tǝvuukwa uudaha, amaa, “Zhigǝlaa dǝvar ma kunngya, tlǝkwibi nǝ avǝza uuda jiijiirǝn biya. Ba kwa vakaruci waha.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Kaa ngugangug kǝ uudah baɗǝmma, am nǝ iitǝra, “Dǝgshiga avǝzaana aa dǝg damma kungyamnda ard zarhamnda!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Kaa ɓǝltǝrnǝsɓǝlǝg kǝ iin kǝ Barabbas. Tǝhalakwa dlaghavaru kiiɓ kǝ Yesu, vǝlda kǝ iin kiyava hǝrtǝvǝta.
26 — ausente —
27 Tǝhalakwaha, kaa langaan kǝ tlaujaha gumǝn damma gaagazaiya vǝgya gumna, ar dzaharaa kǝ dakwala tlaujah baɗǝm da tǝghǝr kǝ iina,
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 ar sǝɗardan kǝ sǝɗava, ar tsugɗǝm ma sǝɗav kyang hulfa dǝga tlǝksaha.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Ar ɓagara kǝ dzakwa kwarǝg dǝ dǝga taka, ar farǝm maghǝra, ar faraa kǝ hǝkya zad ma dǝvaa kafaana, tǝhalakwaha ar kǝla kǝ ghunj tǝvuukwan ar nenigaan ar taakiya, “Kǝm ma barkagh tlǝksa Yahudaha!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ar tafarva kǝ ashaghwvaiya, ar cauwarva kǝ zadiina, kaa kalgaan kǝ iitǝr dǝ zad maghǝra.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Ghyǝngara ba nǝ iitǝr kǝ nenigaana, ar sǝɗardan kǝ sǝɗavǝn kyangna, ar tsugwardǝm kǝ sǝɗavahaana. Kaa langaan kǝ iitǝr kiyava hǝrtǝga.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Ar tǝghǝrdǝga dagala, kaa fadzaghǝr kǝ iitǝr dǝ zhiila Sayirin, ɗaagaan Siman, kaa fǝraafǝg kǝ iitǝr kǝsa tlaɓa hǝrta Yesu bad ndzǝɗa.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Daral ba nǝ iitǝr da vakavaki ɗahav dǝ Golgota, dǝgiti tuukvakai nǝ Golgota, iin kuwa ghǝra.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Kaa vǝlgarvǝlǝg kǝ iitǝr kǝ yuwa inabi laɓalaɓan dǝ dǝgit ɗyahɗyaha kiyava hǝɓgaana, tapghana ba nǝ iina, lǝwa kǝ hǝɓgaana.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Hǝtaret ba nǝ iitǝra, kaa ba tagwnatagw kǝ iitǝr kǝ sǝɗavahaan tǝdvad tsa tsatsa.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Tǝhalakwaha, kaa cahwarga cahwarǝg kǝ iitǝr vaakwahiin ar uufǝgaana.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Kaa bǝgǝtbǝg kǝ iitǝr kǝ haipaan vindavindan tǝvaghǝraan taakiya, “KWANA IIN NƏ YESU TLƏKSA YAHUDAHA.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Kaa hǝtǝvǝthǝrtǝg dlaɓ nǝ gǝlah bu ǝmtaɗ dǝ iina, pal tǝ dǝvaa kafaana, pal tǝ dǝvaa ghyaɓaana.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Uudahi ar tǝ ɗuula dagala ar nenigaana, ar gajaga ghǝra,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 ar taakiya, “Kǝghi tagh taakiya agha dlagnadlag kǝ Vǝgya Daadamazhigǝl agha gwiya ndǝrǝt bamma hǝng hǝkǝrɗa, katǝgci kǝ ghǝragha, akwamma agha ba zǝra Daadamazhigǝla, asǝgci saay tǝ tlaɓa hǝrtǝgǝn ndana!”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Nenner bandkwah dlaɓ nǝ maalaha zhiila kǝsauufaha ard lii tsaga adzahadzaha Muusa ard tlǝvuukwaha, ar taakiya,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “Katghantkatǝg kǝ uudahi tlǝrna, pilgharvaapilǝg kata ghǝraana. Akwama ba iin nǝ tlǝksa yaa Israˈila, aa sasǝgci saay ndan tǝ tlaɓa hǝrtǝgna, lakwti kǝmnda fǝdghǝrǝtfǝg dǝ iina
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Tsaghǝr tǝ Daadamazhigǝl tsauwa, aa katǝgci nǝ Daadamazhigǝl ndakwana, akwama ba naagaana, aɗaba tagadatag taakiya, ‘Ən Zǝra Daadamazhigǝla.’ ”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Bandkwah dlaɓ nǝ gǝlah buna kwa hǝrtavtǝrǝt ǝmtaɗ dǝ iina, ghǝravatǝr ndakwani nenǝrnenga.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Ciigǝt dǝ vaci tǝghǝra, tangw damma karfe hǝkǝrɗa hwaasa, hǝɗgharduhǝɗǝg nǝ gurtl kǝ lard baɗǝmma.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Tamaha karfe hǝkǝrɗa faciya hwaasa kaa dzǝghantdzǝg nǝ Yesu kǝ ghaiya, amaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Iin taakiya, “Daadamazhigǝlara, Daadamazhigǝlara, fiighkwada kwakyarvadawi?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Cinngaraba nǝ kyalma uudahi ghaciga vaakwahiin ǝndkwaha, am nǝ iitǝra, “Iliya wa ɗaag nǝ uudanǝnna.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Bat watswatsǝra kaa ǝmndǝrg kǝ pallǝraatǝra sǝdaa kǝ abarabara, rǝmndaa kǝ iin ma yuwa zǝra inabi kwarekreka, fǝt tǝ zad vǝlar kiyava hǝɓga.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Am kyalma, “Ɗuwamarsɗuug ndana, vaziyamvazǝg mbatak da sii nǝ Iliya da katǝgaana.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Kaa gwiya dzǝgantdzǝg nǝ Yesu kǝ ghai bad halavuuwa ndzǝɗaana, tǝhalakwaha vǝlda kǝ shifǝgaana.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Bamma kwahiin kǝ sart wa tǝhǝm ɓǝlɛɓǝlɛ kwama Vǝgya Daadamazhigǝl hutsǝg buwa, ciigǝt maghǝr damma suuha. Kaa gajagav kǝ haaya, akurah dlaɓa caɓaracaɓǝga.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Kaa wargǝtwarǝg kǝ gǝtlaha, baɗyak nǝ uudaha jiijiiri ǝmtsaharaǝmtsahǝga, ciyarǝtciig dǝ shifǝga,
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 saharalsahǝg ma gǝtlahaatǝra. Tǝhala ciiga Yesu ma gǝtlaha kaa daas kǝ iitǝr damma gǝdǝrkǝs caccuwanacaccuwana, nǝghartǝrnǝghǝg nǝ uudah baɗyaka.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Ma sartǝn nǝghǝgha nǝ tlauja Roma maamaalǝn ard lii uufa Yesu kǝ gajagava haaya ard dǝgiti dzǝghaardzǝg baɗǝmma, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝr ba vaivaiya, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakata, ndza Zǝra Daadamazhigǝla!”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Mǝng dlaɓ nǝ kyalǝma ǝngwasah baɗyak kwa gatar Yesu kǝsantaan ma Galili ar ba mǝlgarumǝlga. Kaa ghacigaghacig kǝ iitǝr ba ndzaɗɗa, ar vaza dǝgiti dzǝgaardzǝga
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Ma iitǝra mǝng nǝ Maryam Magadala, ard Maryam babba Yakuba ard Isuvu, dlaɓa ard babba zarha Zabadi.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ɓǝlaa ba hwaasa, kaa sagau kǝ dadda hyahiina, zhiil Arimatiya, ɗaagaana Isuvu, gharavaan ndakwani mbǝrza Yesu.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Kaa dagau kǝ iin davak Bilatus da ghala tluuwa vǝgha Yesu. Ngal ba vǝlgavǝlǝg nǝ Bilatus kǝ ɗuula kǝsgaana.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Isuvu kǝ tlǝwa vǝgha Yesu, faɗant ma kǝlpakan kwal laliya.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Fǝdǝm kǝ iin ma daala gǝtlaana, kwa hurghana nǝ iin ma kura. Hǝɗardu kǝ iin kǝ ghaiya gǝtliin dǝ maandala akura, kaa ba dagalaana.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Maryam Magadala, ard kwa pal kǝ Maryam ar cuhurgan ba gyakaɗ dǝ gǝtliina.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Wurga kǝsaana, tǝhala Faciya Ɓadlavǝgha kaa dzahvǝtdzahǝg nǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisah tǝvuukwa Bilatus,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Aiyam nǝ iitǝra, “Kǝm ma barkagha. Dzamamndnadzamǝg kǝ dǝgiti taga dadda vala uudǝn sarta kwan ndza dǝ shifǝg nǝ iin amaa, ‘Ən da ciig dǝ shiifǝg tǝhala hǝng hǝkǝrɗa.’
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Mbakyarvad kwaha, fǝtǝraafǝg kǝ uudah da uufa gǝtlǝn ba vaivaiya tangw dat hǝng hǝkǝrɗa, haik kǝ dagal kǝ mbǝrzahaan da ghǝla tluuwa vǝghaana, aɗaba ar da tagtǝrtag kǝ uudah taaki ciyitciig ma gǝtlaha. Valga hala da jǝguujig kǝ valga zǝngw ba vaivaiya.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Aiyam Bilatus taa kǝ iitǝra, “Dzǝgamǝtdzǝg kǝ tlaujaha, damdǝg da uufǝgaana, ɓagamɓag kǝlaa ndzǝɗaruwa.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Kaa dagal kǝ iitǝr da uufa gǝtliina, ar tsǝt kǝ dǝga sǝrga tlǝkǝs tǝ akura gǝtliina, dlaɓa ar fǝtǝraa kǝ tlaujah kǝ uufǝgaana.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.