Mateus 27
glwl (GLWL) vs BKJ
1 Wura ba kǝssa, kaa ɗǝya sawariya tsa Yesu kǝ maalaha zhiila kǝsauufa ard tlǝvuukwaha dlamaa kǝlaawa badǝmma.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 Ar ngwaɗarna kǝ dǝva, kaa langan kǝ iitǝr dagala, ar vǝlar kǝ gumna Bilatus.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 Nǝghǝgha ban Yahud kwa vǝlǝt Yesu taakiya, ghudavardaghudǝg shariya ǝmtsǝg kǝ Yesu, kaa mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗya, ngal daas kǝ iin davak lii maamal ma zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwaha, gwitǝrdan kǝ sǝl kul hǝkǝrɗa adawanǝn cauwa nǝ iinna.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 Amaa, “Ɓaganaɓag kǝ haipa kwa vǝlanǝt nai kǝ dadda kwa maay dǝ haipǝn kiyava tsǝgga.”
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Ɗiida kǝ iin kǝ kwaɓa adawanǝn ma Vǝgya Daadamazhigǝla, ngal dagal hǝrtǝt kǝ ghǝraana.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 Ar cagant maalaha zhiila kǝsauufahǝn kǝ kwaɓǝna, amaa nǝ iitǝra, “Dzah laɓa kwaɓiin dǝ kwaɓ Vǝgya Daadamazhigǝla, aɗaba kwaɓa avǝza.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 Kaa ɗiya sawari kǝ iitǝr tǝghǝr kwaɓiina, ar sǝgwa kǝ vakavak vak lii ndǝra shakka, aɗaba nal kǝ vaka hǝɗa zǝr ndzǝgaha.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Kwakyarvad kwan wa ɗahav nǝ iin gwastaan dǝ vaka avǝzna.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 Tǝdvad kwan wa righavant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlaiyanng Irmi taakiya, “Kǝsavantkǝsǝg nǝ sǝl kwul hǝkǝrɗa adawana, kwaɓi haiyarant nǝ uudaha Israil kǝ ɗiigaan tǝ iina.
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 Ar sǝgwa kǝ vakavaka vak lii ndǝra shak dǝ vakaiya, bandkwa tagghwa Yaazhigǝla.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Ma sartǝn ghacgan nǝ Yesu tǝvuukwa gumna, kaa ndavgarundavǝg kǝ gumǝn taakiya, “Kǝgh nǝ tlǝkessa Yahudaha?”
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Kaa ghwadgarnǝs ǝlbǝg kǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwaha, tagatǝr bi nǝ Yesu aanji ndau biya.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iina, “Agha cinnga bi kǝ ǝlbǝgahaan ar tag nǝ iitǝr tǝghǝr kǝskǝghǝn biya?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ngughara bi Yesu kǝ ndavǝg aanji pal biya, kaa ba ɓa jappǝr kǝ gumǝn ba vaivaiya.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 Ma kwar kǝ sarta Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyaha, nǝtnǝg gumǝn kǝ ɓǝla uud pal sagal ma guda bǝrfin kwa naag nǝ uudaha.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Ma kwahiin kǝ sart ndza mǝng nǝ ɛɛvya kwa sǝrvasǝrg ba vaivai ma guda bǝrfin ɗaagaan Barabbas.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 Dzaharvǝt ba dlamaa kǝlaawa, kaa ba ndavtǝrundavǝg kǝ Bilatus taakiya, “War wam naag nǝ uuram ǝn ɓǝlkurǝsi? Barabbas nii Yesu kwa ɗahav dǝ Kristiyinhi?”
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Aɗaba sǝrghaakasǝrǝg Bilatus taakiya kwakyarvad shilǝg wa vǝlarda nǝ iitǝr kǝ Yesu.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Cihurgan tǝ avǝda ta shari Bilatusa, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg nǝ uusaan kǝ ghaiya amaa, “Aa tap bi kǝ uuda jiijiirǝn biya, aɗaɓa mbakwambǝg nǝ dlaɗ ma sǝng haniin tǝghǝr kǝ iina.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Kaa shahtǝrshahǝg kǝ maalaha zhiila kǝsuufah kǝ dlamakǝlaaw aa tagartag taakiya aa ɓǝlvarsɓǝlǝg nǝ Barabbas, aa tsǝvatsǝg nǝ Yesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Kaa gwiya tagtǝrtag kǝ gumnǝn taakiya, “Kwar ma uudahaan buna wam naag nǝ uuram ǝn ɓǝlkurnǝsi?”
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iitǝra, “Auci wanda ɓag nai dǝ Yesu kwa ɗahav dǝ Kǝristini?” Kaa ngugangug kǝ iitǝr baɗǝm taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 Am nǝ Bilatusa, “Kwakyarvad auwi? Au nǝ haipi aa ɓaga nǝ iini?” Bakǝvakwaha, gwiya fararaa bad fǝg nǝ uudah kǝ ɗiya cauwa, ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Nǝghǝgha ba nǝ Bilatus taakiya maay nǝ dǝgiti da ɓagaɓag nǝ iin biya, dlaɓa uudaha ar naa ciya jaaga, kaa gǝt kǝ iin kǝ yu barda kǝ dǝvahaan tǝvuukwa uudaha, amaa, “Zhigǝlaa dǝvar ma kunngya, tlǝkwibi nǝ avǝza uuda jiijiirǝn biya. Ba kwa vakaruci waha.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Kaa ngugangug kǝ uudah baɗǝmma, am nǝ iitǝra, “Dǝgshiga avǝzaana aa dǝg damma kungyamnda ard zarhamnda!”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Kaa ɓǝltǝrnǝsɓǝlǝg kǝ iin kǝ Barabbas. Tǝhalakwa dlaghavaru kiiɓ kǝ Yesu, vǝlda kǝ iin kiyava hǝrtǝvǝta.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tǝhalakwaha, kaa langaan kǝ tlaujaha gumǝn damma gaagazaiya vǝgya gumna, ar dzaharaa kǝ dakwala tlaujah baɗǝm da tǝghǝr kǝ iina,
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 ar sǝɗardan kǝ sǝɗava, ar tsugɗǝm ma sǝɗav kyang hulfa dǝga tlǝksaha.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 Ar ɓagara kǝ dzakwa kwarǝg dǝ dǝga taka, ar farǝm maghǝra, ar faraa kǝ hǝkya zad ma dǝvaa kafaana, tǝhalakwaha ar kǝla kǝ ghunj tǝvuukwan ar nenigaan ar taakiya, “Kǝm ma barkagh tlǝksa Yahudaha!”
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 Ar tafarva kǝ ashaghwvaiya, ar cauwarva kǝ zadiina, kaa kalgaan kǝ iitǝr dǝ zad maghǝra.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Ghyǝngara ba nǝ iitǝr kǝ nenigaana, ar sǝɗardan kǝ sǝɗavǝn kyangna, ar tsugwardǝm kǝ sǝɗavahaana. Kaa langaan kǝ iitǝr kiyava hǝrtǝga.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Ar tǝghǝrdǝga dagala, kaa fadzaghǝr kǝ iitǝr dǝ zhiila Sayirin, ɗaagaan Siman, kaa fǝraafǝg kǝ iitǝr kǝsa tlaɓa hǝrta Yesu bad ndzǝɗa.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 Daral ba nǝ iitǝr da vakavaki ɗahav dǝ Golgota, dǝgiti tuukvakai nǝ Golgota, iin kuwa ghǝra.
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 Kaa vǝlgarvǝlǝg kǝ iitǝr kǝ yuwa inabi laɓalaɓan dǝ dǝgit ɗyahɗyaha kiyava hǝɓgaana, tapghana ba nǝ iina, lǝwa kǝ hǝɓgaana.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Hǝtaret ba nǝ iitǝra, kaa ba tagwnatagw kǝ iitǝr kǝ sǝɗavahaan tǝdvad tsa tsatsa.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Tǝhalakwaha, kaa cahwarga cahwarǝg kǝ iitǝr vaakwahiin ar uufǝgaana.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 Kaa bǝgǝtbǝg kǝ iitǝr kǝ haipaan vindavindan tǝvaghǝraan taakiya, “KWANA IIN NƏ YESU TLƏKSA YAHUDAHA.”
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Kaa hǝtǝvǝthǝrtǝg dlaɓ nǝ gǝlah bu ǝmtaɗ dǝ iina, pal tǝ dǝvaa kafaana, pal tǝ dǝvaa ghyaɓaana.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 Uudahi ar tǝ ɗuula dagala ar nenigaana, ar gajaga ghǝra,
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 ar taakiya, “Kǝghi tagh taakiya agha dlagnadlag kǝ Vǝgya Daadamazhigǝl agha gwiya ndǝrǝt bamma hǝng hǝkǝrɗa, katǝgci kǝ ghǝragha, akwamma agha ba zǝra Daadamazhigǝla, asǝgci saay tǝ tlaɓa hǝrtǝgǝn ndana!”
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 Nenner bandkwah dlaɓ nǝ maalaha zhiila kǝsauufaha ard lii tsaga adzahadzaha Muusa ard tlǝvuukwaha, ar taakiya,
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 “Katghantkatǝg kǝ uudahi tlǝrna, pilgharvaapilǝg kata ghǝraana. Akwama ba iin nǝ tlǝksa yaa Israˈila, aa sasǝgci saay ndan tǝ tlaɓa hǝrtǝgna, lakwti kǝmnda fǝdghǝrǝtfǝg dǝ iina
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 Tsaghǝr tǝ Daadamazhigǝl tsauwa, aa katǝgci nǝ Daadamazhigǝl ndakwana, akwama ba naagaana, aɗaba tagadatag taakiya, ‘Ən Zǝra Daadamazhigǝla.’ ”
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Bandkwah dlaɓ nǝ gǝlah buna kwa hǝrtavtǝrǝt ǝmtaɗ dǝ iina, ghǝravatǝr ndakwani nenǝrnenga.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Ciigǝt dǝ vaci tǝghǝra, tangw damma karfe hǝkǝrɗa hwaasa, hǝɗgharduhǝɗǝg nǝ gurtl kǝ lard baɗǝmma.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Tamaha karfe hǝkǝrɗa faciya hwaasa kaa dzǝghantdzǝg nǝ Yesu kǝ ghaiya, amaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Iin taakiya, “Daadamazhigǝlara, Daadamazhigǝlara, fiighkwada kwakyarvadawi?”
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 Cinngaraba nǝ kyalma uudahi ghaciga vaakwahiin ǝndkwaha, am nǝ iitǝra, “Iliya wa ɗaag nǝ uudanǝnna.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 Bat watswatsǝra kaa ǝmndǝrg kǝ pallǝraatǝra sǝdaa kǝ abarabara, rǝmndaa kǝ iin ma yuwa zǝra inabi kwarekreka, fǝt tǝ zad vǝlar kiyava hǝɓga.
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Am kyalma, “Ɗuwamarsɗuug ndana, vaziyamvazǝg mbatak da sii nǝ Iliya da katǝgaana.”
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kaa gwiya dzǝgantdzǝg nǝ Yesu kǝ ghai bad halavuuwa ndzǝɗaana, tǝhalakwaha vǝlda kǝ shifǝgaana.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Bamma kwahiin kǝ sart wa tǝhǝm ɓǝlɛɓǝlɛ kwama Vǝgya Daadamazhigǝl hutsǝg buwa, ciigǝt maghǝr damma suuha. Kaa gajagav kǝ haaya, akurah dlaɓa caɓaracaɓǝga.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 Kaa wargǝtwarǝg kǝ gǝtlaha, baɗyak nǝ uudaha jiijiiri ǝmtsaharaǝmtsahǝga, ciyarǝtciig dǝ shifǝga,
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 saharalsahǝg ma gǝtlahaatǝra. Tǝhala ciiga Yesu ma gǝtlaha kaa daas kǝ iitǝr damma gǝdǝrkǝs caccuwanacaccuwana, nǝghartǝrnǝghǝg nǝ uudah baɗyaka.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Ma sartǝn nǝghǝgha nǝ tlauja Roma maamaalǝn ard lii uufa Yesu kǝ gajagava haaya ard dǝgiti dzǝghaardzǝg baɗǝmma, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝr ba vaivaiya, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakata, ndza Zǝra Daadamazhigǝla!”
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Mǝng dlaɓ nǝ kyalǝma ǝngwasah baɗyak kwa gatar Yesu kǝsantaan ma Galili ar ba mǝlgarumǝlga. Kaa ghacigaghacig kǝ iitǝr ba ndzaɗɗa, ar vaza dǝgiti dzǝgaardzǝga
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 Ma iitǝra mǝng nǝ Maryam Magadala, ard Maryam babba Yakuba ard Isuvu, dlaɓa ard babba zarha Zabadi.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ɓǝlaa ba hwaasa, kaa sagau kǝ dadda hyahiina, zhiil Arimatiya, ɗaagaana Isuvu, gharavaan ndakwani mbǝrza Yesu.
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Kaa dagau kǝ iin davak Bilatus da ghala tluuwa vǝgha Yesu. Ngal ba vǝlgavǝlǝg nǝ Bilatus kǝ ɗuula kǝsgaana.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Isuvu kǝ tlǝwa vǝgha Yesu, faɗant ma kǝlpakan kwal laliya.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 Fǝdǝm kǝ iin ma daala gǝtlaana, kwa hurghana nǝ iin ma kura. Hǝɗardu kǝ iin kǝ ghaiya gǝtliin dǝ maandala akura, kaa ba dagalaana.
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Maryam Magadala, ard kwa pal kǝ Maryam ar cuhurgan ba gyakaɗ dǝ gǝtliina.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Wurga kǝsaana, tǝhala Faciya Ɓadlavǝgha kaa dzahvǝtdzahǝg nǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisah tǝvuukwa Bilatus,
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Aiyam nǝ iitǝra, “Kǝm ma barkagha. Dzamamndnadzamǝg kǝ dǝgiti taga dadda vala uudǝn sarta kwan ndza dǝ shifǝg nǝ iin amaa, ‘Ən da ciig dǝ shiifǝg tǝhala hǝng hǝkǝrɗa.’
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Mbakyarvad kwaha, fǝtǝraafǝg kǝ uudah da uufa gǝtlǝn ba vaivaiya tangw dat hǝng hǝkǝrɗa, haik kǝ dagal kǝ mbǝrzahaan da ghǝla tluuwa vǝghaana, aɗaba ar da tagtǝrtag kǝ uudah taaki ciyitciig ma gǝtlaha. Valga hala da jǝguujig kǝ valga zǝngw ba vaivaiya.”
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Aiyam Bilatus taa kǝ iitǝra, “Dzǝgamǝtdzǝg kǝ tlaujaha, damdǝg da uufǝgaana, ɓagamɓag kǝlaa ndzǝɗaruwa.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Kaa dagal kǝ iitǝr da uufa gǝtliina, ar tsǝt kǝ dǝga sǝrga tlǝkǝs tǝ akura gǝtliina, dlaɓa ar fǝtǝraa kǝ tlaujah kǝ uufǝgaana.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.