Mateus 27

glwl (GLWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wura ba kǝssa, kaa ɗǝya sawariya tsa Yesu kǝ maalaha zhiila kǝsauufa ard tlǝvuukwaha dlamaa kǝlaawa badǝmma.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ar ngwaɗarna kǝ dǝva, kaa langan kǝ iitǝr dagala, ar vǝlar kǝ gumna Bilatus.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Nǝghǝgha ban Yahud kwa vǝlǝt Yesu taakiya, ghudavardaghudǝg shariya ǝmtsǝg kǝ Yesu, kaa mbǝkǝnmbǝg ma ǝrviɗya, ngal daas kǝ iin davak lii maamal ma zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwaha, gwitǝrdan kǝ sǝl kul hǝkǝrɗa adawanǝn cauwa nǝ iinna.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Amaa, “Ɓaganaɓag kǝ haipa kwa vǝlanǝt nai kǝ dadda kwa maay dǝ haipǝn kiyava tsǝgga.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Ɗiida kǝ iin kǝ kwaɓa adawanǝn ma Vǝgya Daadamazhigǝla, ngal dagal hǝrtǝt kǝ ghǝraana.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Ar cagant maalaha zhiila kǝsauufahǝn kǝ kwaɓǝna, amaa nǝ iitǝra, “Dzah laɓa kwaɓiin dǝ kwaɓ Vǝgya Daadamazhigǝla, aɗaba kwaɓa avǝza.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Kaa ɗiya sawari kǝ iitǝr tǝghǝr kwaɓiina, ar sǝgwa kǝ vakavak vak lii ndǝra shakka, aɗaba nal kǝ vaka hǝɗa zǝr ndzǝgaha.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Kwakyarvad kwan wa ɗahav nǝ iin gwastaan dǝ vaka avǝzna.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Tǝdvad kwan wa righavant nǝ dǝgiti tagada nǝ tlaiyanng Irmi taakiya, “Kǝsavantkǝsǝg nǝ sǝl kwul hǝkǝrɗa adawana, kwaɓi haiyarant nǝ uudaha Israil kǝ ɗiigaan tǝ iina.
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Ar sǝgwa kǝ vakavaka vak lii ndǝra shak dǝ vakaiya, bandkwa tagghwa Yaazhigǝla.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Ma sartǝn ghacgan nǝ Yesu tǝvuukwa gumna, kaa ndavgarundavǝg kǝ gumǝn taakiya, “Kǝgh nǝ tlǝkessa Yahudaha?”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Kaa ghwadgarnǝs ǝlbǝg kǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard tlǝvuukwaha, tagatǝr bi nǝ Yesu aanji ndau biya.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iina, “Agha cinnga bi kǝ ǝlbǝgahaan ar tag nǝ iitǝr tǝghǝr kǝskǝghǝn biya?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Ngughara bi Yesu kǝ ndavǝg aanji pal biya, kaa ba ɓa jappǝr kǝ gumǝn ba vaivaiya.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Ma kwar kǝ sarta Hwaɗaga Haarakǝsa Dzava Hǝnyaha, nǝtnǝg gumǝn kǝ ɓǝla uud pal sagal ma guda bǝrfin kwa naag nǝ uudaha.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ma kwahiin kǝ sart ndza mǝng nǝ ɛɛvya kwa sǝrvasǝrg ba vaivai ma guda bǝrfin ɗaagaan Barabbas.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Dzaharvǝt ba dlamaa kǝlaawa, kaa ba ndavtǝrundavǝg kǝ Bilatus taakiya, “War wam naag nǝ uuram ǝn ɓǝlkurǝsi? Barabbas nii Yesu kwa ɗahav dǝ Kristiyinhi?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Aɗaba sǝrghaakasǝrǝg Bilatus taakiya kwakyarvad shilǝg wa vǝlarda nǝ iitǝr kǝ Yesu.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Cihurgan tǝ avǝda ta shari Bilatusa, kaa ɓǝlgantɓǝlǝg nǝ uusaan kǝ ghaiya amaa, “Aa tap bi kǝ uuda jiijiirǝn biya, aɗaɓa mbakwambǝg nǝ dlaɗ ma sǝng haniin tǝghǝr kǝ iina.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Kaa shahtǝrshahǝg kǝ maalaha zhiila kǝsuufah kǝ dlamakǝlaaw aa tagartag taakiya aa ɓǝlvarsɓǝlǝg nǝ Barabbas, aa tsǝvatsǝg nǝ Yesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Kaa gwiya tagtǝrtag kǝ gumnǝn taakiya, “Kwar ma uudahaan buna wam naag nǝ uuram ǝn ɓǝlkurnǝsi?”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Aiyam nǝ Bilatus taa kǝ iitǝra, “Auci wanda ɓag nai dǝ Yesu kwa ɗahav dǝ Kǝristini?” Kaa ngugangug kǝ iitǝr baɗǝm taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Am nǝ Bilatusa, “Kwakyarvad auwi? Au nǝ haipi aa ɓaga nǝ iini?” Bakǝvakwaha, gwiya fararaa bad fǝg nǝ uudah kǝ ɗiya cauwa, ar taakiya, “Aa hǝrtǝvǝthǝrtǝga!”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Nǝghǝgha ba nǝ Bilatus taakiya maay nǝ dǝgiti da ɓagaɓag nǝ iin biya, dlaɓa uudaha ar naa ciya jaaga, kaa gǝt kǝ iin kǝ yu barda kǝ dǝvahaan tǝvuukwa uudaha, amaa, “Zhigǝlaa dǝvar ma kunngya, tlǝkwibi nǝ avǝza uuda jiijiirǝn biya. Ba kwa vakaruci waha.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Kaa ngugangug kǝ uudah baɗǝmma, am nǝ iitǝra, “Dǝgshiga avǝzaana aa dǝg damma kungyamnda ard zarhamnda!”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Kaa ɓǝltǝrnǝsɓǝlǝg kǝ iin kǝ Barabbas. Tǝhalakwa dlaghavaru kiiɓ kǝ Yesu, vǝlda kǝ iin kiyava hǝrtǝvǝta.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tǝhalakwaha, kaa langaan kǝ tlaujaha gumǝn damma gaagazaiya vǝgya gumna, ar dzaharaa kǝ dakwala tlaujah baɗǝm da tǝghǝr kǝ iina,
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 ar sǝɗardan kǝ sǝɗava, ar tsugɗǝm ma sǝɗav kyang hulfa dǝga tlǝksaha.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Ar ɓagara kǝ dzakwa kwarǝg dǝ dǝga taka, ar farǝm maghǝra, ar faraa kǝ hǝkya zad ma dǝvaa kafaana, tǝhalakwaha ar kǝla kǝ ghunj tǝvuukwan ar nenigaan ar taakiya, “Kǝm ma barkagh tlǝksa Yahudaha!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Ar tafarva kǝ ashaghwvaiya, ar cauwarva kǝ zadiina, kaa kalgaan kǝ iitǝr dǝ zad maghǝra.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Ghyǝngara ba nǝ iitǝr kǝ nenigaana, ar sǝɗardan kǝ sǝɗavǝn kyangna, ar tsugwardǝm kǝ sǝɗavahaana. Kaa langaan kǝ iitǝr kiyava hǝrtǝga.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ar tǝghǝrdǝga dagala, kaa fadzaghǝr kǝ iitǝr dǝ zhiila Sayirin, ɗaagaan Siman, kaa fǝraafǝg kǝ iitǝr kǝsa tlaɓa hǝrta Yesu bad ndzǝɗa.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Daral ba nǝ iitǝr da vakavaki ɗahav dǝ Golgota, dǝgiti tuukvakai nǝ Golgota, iin kuwa ghǝra.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Kaa vǝlgarvǝlǝg kǝ iitǝr kǝ yuwa inabi laɓalaɓan dǝ dǝgit ɗyahɗyaha kiyava hǝɓgaana, tapghana ba nǝ iina, lǝwa kǝ hǝɓgaana.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Hǝtaret ba nǝ iitǝra, kaa ba tagwnatagw kǝ iitǝr kǝ sǝɗavahaan tǝdvad tsa tsatsa.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Tǝhalakwaha, kaa cahwarga cahwarǝg kǝ iitǝr vaakwahiin ar uufǝgaana.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Kaa bǝgǝtbǝg kǝ iitǝr kǝ haipaan vindavindan tǝvaghǝraan taakiya, “KWANA IIN NƏ YESU TLƏKSA YAHUDAHA.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Kaa hǝtǝvǝthǝrtǝg dlaɓ nǝ gǝlah bu ǝmtaɗ dǝ iina, pal tǝ dǝvaa kafaana, pal tǝ dǝvaa ghyaɓaana.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Uudahi ar tǝ ɗuula dagala ar nenigaana, ar gajaga ghǝra,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 ar taakiya, “Kǝghi tagh taakiya agha dlagnadlag kǝ Vǝgya Daadamazhigǝl agha gwiya ndǝrǝt bamma hǝng hǝkǝrɗa, katǝgci kǝ ghǝragha, akwamma agha ba zǝra Daadamazhigǝla, asǝgci saay tǝ tlaɓa hǝrtǝgǝn ndana!”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Nenner bandkwah dlaɓ nǝ maalaha zhiila kǝsauufaha ard lii tsaga adzahadzaha Muusa ard tlǝvuukwaha, ar taakiya,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Katghantkatǝg kǝ uudahi tlǝrna, pilgharvaapilǝg kata ghǝraana. Akwama ba iin nǝ tlǝksa yaa Israˈila, aa sasǝgci saay ndan tǝ tlaɓa hǝrtǝgna, lakwti kǝmnda fǝdghǝrǝtfǝg dǝ iina
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Tsaghǝr tǝ Daadamazhigǝl tsauwa, aa katǝgci nǝ Daadamazhigǝl ndakwana, akwama ba naagaana, aɗaba tagadatag taakiya, ‘Ən Zǝra Daadamazhigǝla.’ ”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Bandkwah dlaɓ nǝ gǝlah buna kwa hǝrtavtǝrǝt ǝmtaɗ dǝ iina, ghǝravatǝr ndakwani nenǝrnenga.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Ciigǝt dǝ vaci tǝghǝra, tangw damma karfe hǝkǝrɗa hwaasa, hǝɗgharduhǝɗǝg nǝ gurtl kǝ lard baɗǝmma.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Tamaha karfe hǝkǝrɗa faciya hwaasa kaa dzǝghantdzǝg nǝ Yesu kǝ ghaiya, amaa, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” Iin taakiya, “Daadamazhigǝlara, Daadamazhigǝlara, fiighkwada kwakyarvadawi?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Cinngaraba nǝ kyalma uudahi ghaciga vaakwahiin ǝndkwaha, am nǝ iitǝra, “Iliya wa ɗaag nǝ uudanǝnna.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Bat watswatsǝra kaa ǝmndǝrg kǝ pallǝraatǝra sǝdaa kǝ abarabara, rǝmndaa kǝ iin ma yuwa zǝra inabi kwarekreka, fǝt tǝ zad vǝlar kiyava hǝɓga.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Am kyalma, “Ɗuwamarsɗuug ndana, vaziyamvazǝg mbatak da sii nǝ Iliya da katǝgaana.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Kaa gwiya dzǝgantdzǝg nǝ Yesu kǝ ghai bad halavuuwa ndzǝɗaana, tǝhalakwaha vǝlda kǝ shifǝgaana.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Bamma kwahiin kǝ sart wa tǝhǝm ɓǝlɛɓǝlɛ kwama Vǝgya Daadamazhigǝl hutsǝg buwa, ciigǝt maghǝr damma suuha. Kaa gajagav kǝ haaya, akurah dlaɓa caɓaracaɓǝga.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Kaa wargǝtwarǝg kǝ gǝtlaha, baɗyak nǝ uudaha jiijiiri ǝmtsaharaǝmtsahǝga, ciyarǝtciig dǝ shifǝga,
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 saharalsahǝg ma gǝtlahaatǝra. Tǝhala ciiga Yesu ma gǝtlaha kaa daas kǝ iitǝr damma gǝdǝrkǝs caccuwanacaccuwana, nǝghartǝrnǝghǝg nǝ uudah baɗyaka.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ma sartǝn nǝghǝgha nǝ tlauja Roma maamaalǝn ard lii uufa Yesu kǝ gajagava haaya ard dǝgiti dzǝghaardzǝg baɗǝmma, kaa gǝdzǝg kǝ iitǝr ba vaivaiya, aiyam nǝ iitǝra, “Ba pakata, ndza Zǝra Daadamazhigǝla!”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Mǝng dlaɓ nǝ kyalǝma ǝngwasah baɗyak kwa gatar Yesu kǝsantaan ma Galili ar ba mǝlgarumǝlga. Kaa ghacigaghacig kǝ iitǝr ba ndzaɗɗa, ar vaza dǝgiti dzǝgaardzǝga
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Ma iitǝra mǝng nǝ Maryam Magadala, ard Maryam babba Yakuba ard Isuvu, dlaɓa ard babba zarha Zabadi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Ɓǝlaa ba hwaasa, kaa sagau kǝ dadda hyahiina, zhiil Arimatiya, ɗaagaana Isuvu, gharavaan ndakwani mbǝrza Yesu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Kaa dagau kǝ iin davak Bilatus da ghala tluuwa vǝgha Yesu. Ngal ba vǝlgavǝlǝg nǝ Bilatus kǝ ɗuula kǝsgaana.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Kaa kǝsgantkǝsǝg nǝ Isuvu kǝ tlǝwa vǝgha Yesu, faɗant ma kǝlpakan kwal laliya.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Fǝdǝm kǝ iin ma daala gǝtlaana, kwa hurghana nǝ iin ma kura. Hǝɗardu kǝ iin kǝ ghaiya gǝtliin dǝ maandala akura, kaa ba dagalaana.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Maryam Magadala, ard kwa pal kǝ Maryam ar cuhurgan ba gyakaɗ dǝ gǝtliina.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Wurga kǝsaana, tǝhala Faciya Ɓadlavǝgha kaa dzahvǝtdzahǝg nǝ maalaha zhiila kǝsauufah ard Farisah tǝvuukwa Bilatus,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Aiyam nǝ iitǝra, “Kǝm ma barkagha. Dzamamndnadzamǝg kǝ dǝgiti taga dadda vala uudǝn sarta kwan ndza dǝ shifǝg nǝ iin amaa, ‘Ən da ciig dǝ shiifǝg tǝhala hǝng hǝkǝrɗa.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Mbakyarvad kwaha, fǝtǝraafǝg kǝ uudah da uufa gǝtlǝn ba vaivaiya tangw dat hǝng hǝkǝrɗa, haik kǝ dagal kǝ mbǝrzahaan da ghǝla tluuwa vǝghaana, aɗaba ar da tagtǝrtag kǝ uudah taaki ciyitciig ma gǝtlaha. Valga hala da jǝguujig kǝ valga zǝngw ba vaivaiya.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Aiyam Bilatus taa kǝ iitǝra, “Dzǝgamǝtdzǝg kǝ tlaujaha, damdǝg da uufǝgaana, ɓagamɓag kǝlaa ndzǝɗaruwa.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Kaa dagal kǝ iitǝr da uufa gǝtliina, ar tsǝt kǝ dǝga sǝrga tlǝkǝs tǝ akura gǝtliina, dlaɓa ar fǝtǝraa kǝ tlaujah kǝ uufǝgaana.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.