Mateus 22
glwl (GLWL) vs NAA
1 Gwiya tagatǝrtag nǝ Yesu kǝ kwatlǝrǝn kǝ garava, amaa,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Tlǝksǝra ghǝrazhigǝl band tlǝks kwa ɓagghara hwaɗaga kǝsa uus kǝ zǝraana.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kwatnahahaan da tagtǝr kǝ lii ɗahavtǝrɗahǝgǝn da vaka hwaɗaga kǝsa uusna, larwalǝg nǝ uudahiin kǝ sagauwa.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “Ngal gwiya ɓǝltǝrǝtɓǝlǝg kwatlǝrǝn kǝ kwatnahah amaa, ‘Tagamtǝrtag kǝ uudahaan ɗahavtǝrɗahgǝn taakiya, “Wa ɓadlannaɓadlǝg nǝ dǝgzǝga, haravahǝrǝg nǝ kauwaha ard tlah ngatlangatlana, wa gyǝnngavagyǝnng ɓadla dǝgitah baɗǝmma. Aa sarasǝg sa vaka hwaɗagiina.” ’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Far bi nǝ iitǝr kǝ hyǝmi biya, kaa mǝla dagalaatǝra. Kwana dal damma guhaana, kwatlǝrǝn dal da ɓa kasukwana.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Kyalǝmah dlaɓa ar vaitǝrǝt kǝ kwatnahahaana, ar kaltǝraakana, ar ciɓtǝrana.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Kaa badza ǝrviɗmahuuɗ kǝ tlǝksǝn ba vaivaiya. Ngal ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ iin kǝ tlaujahaana, ar vaitǝrǝta, ar ciɓtǝra kǝ lii ciɓara shifǝgna, ar haar kǝ kaar kǝ kǝsaatǝra.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Tǝhalakwaha, amaa taa kǝ kwatnahahaana, ‘Ghyǝnngavaghyǝng nǝ ɓadla vaka hwaɗga kǝssa uusna, lii ɗahantǝr nai da vaka hwaɗaga kǝsa uusna, maa dlaitǝr bi kǝ sagau biya.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Mbakyarvad kwaha, tamtǝg kǝ baabura, ɗahamatǝrɗahǝg kǝ uudahi am tlǝgara nǝ uuram baɗǝmma, aa sarsǝg da vaka hwaɗaga kǝsa uusa.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Kaa ba dagal kǝ kwatnahaanǝn tǝ baabur baabur ar ɗahant kǝ uudahi tlararaa nǝ iitǝra baɗǝmma, lii kǝlaadaha ard lii ɓa dǝga jiijiira, righǝtrighǝg nǝ vaka hwaɗag dǝ ghulabaha.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Daghan ba nǝ tlǝksǝn da vaza ghulabaha vaka hwaɗaga, kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iin kǝ uuda nǝ iin kwa tsǝguv bi kǝ sǝɗava hwaɗag biya.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Aiyama taa kǝ uuda nǝ iina, ‘Tsaghwa, aghaa sǝgaa ndar nǝng da vaka hwaɗagǝn ba kwal tsǝguv sǝɗava hwaɗaga kǝsa uusi?’ Pilgharvaapilǝg nǝ dǝga tag kǝ uuda nǝ iina.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 “Am tlǝksǝn taa kǝ kwatnahahaana, ‘Ngwaɗamnanguɗǝg kǝ dǝvaahaan ard shigahaana, ɓǝlamdaɓǝlǝg da gyimala, damma gurtla, vaakwaha da tuug ǝmtaɗ dǝ ghwada dǝv dǝ tlǝrɗa.’
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 “Baɗyak nǝ uudahi ɗahavtǝrantɗahǝga, ba hǝɗiikǝn nǝ lii dzǝravtǝraakadzǝga.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Kaa ɗiya sawari kǝ Farisiyaha tǝghǝr kǝ ɗuuli ar da ngar nǝ iitǝr kǝ dlǝgǝd kǝ Yesu tǝdvaɗ ǝlbǝgahi da tag nǝ iina.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Kaa ɓǝlgantɓǝlǝg kǝ iitǝr kǝ mbǝrzahaatǝr ard kyalma uudaha Hirudus da vak Yesu, am nǝ iitǝra, “Dadda tsaga dǝgit, kǝm sǝrgasǝrǝg taakiya agha uuda jiirjiira, agha tsaga ɗuula Daadamazhigǝl ba jiirjiira, agha maay dlaɓ fa dagar ma uudah biya, kǝsghankǝsǝg kǝ uudah ba kalkala.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Tagkǝmndtag kǝ jiira, kalkalaan nii kǝskǝmnd ɗiigar hadam kǝ Kaisara kalkalaaan bi hii?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Nǝghaakanǝghǝg nǝ Yesu kǝ kǝlaadǝraatǝra, amaa taa kǝ iitǝra, “Kuram muniyahaana, aujilbǝg am fǝsha kaiyi?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Maramwadamarǝg ndan kǝ kwaɓiin ɗiyav dǝ hadamna.”
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Aiyama taa kǝ iitǝra, “Dzakǝva wara ard ɗaaga war wa nǝ iin tǝvakaini?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Kaa ngug kǝ iitǝra, “Dǝga Kaisara.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Cinngara ba nǝ iitǝr ǝndkwaha, kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝra, ar ɗuwarsa. Kaa mǝla dagalaatǝr kǝ iitǝra.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ba daghuvala kwahiina, mǝng nǝ kyalma Sadukiyaha, iitǝr wa fardghǝrǝt bi taaki mǝng ciig ma gǝtlah biya, sarǝv sa vak Yesu dǝ ndavǝga,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 am nǝ iitǝra, “Dadda tsaga dǝgita, vindakǝmndavindǝg Musa taakiya, akwama ǝmtsaaǝmtsǝg nǝ uudan kwal yiga kǝ zǝr dǝ uusaana, kǝsgaan nǝ zǝrababbaan kǝ uusiin kiyav yaagar zarh kǝ zǝra babbaana.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ndza mǝng nǝ zarha baabah uudif ma taatakamnda, kǝsuu nǝ yag kǝ uussa, ǝmtsan ba kwal yiga kǝ zǝra, kaa kǝsguukǝsǝg kǝ zǝra babbaan kǝ uusaana.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Dzǝghaar bandkwah dǝ zǝra buwa, baz zǝra hǝkǝrɗa, tanngw dat zǝra uuɗiifa.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Tǝhalakwaha kaa ǝmtsǝgaǝmtsǝg nǝ uusiina.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Aici tsaa, da nǝg kǝ uusa warkaci nǝ iin pal ma iitǝr daghuvala ciig ma ghǝtlah? Aɗaba uuɗiffa ǝmtaɗaatǝr kǝsarukǝsǝga.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Dzamaghǝraru kalkal biya, aɗaba am sǝrgai kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝl vinndavinndan biya, dlaɓa am sǝrgai kǝ ndzǝɗa Daadamazhigǝl biya.
29 Jesus respondeu:
30 Daghuvala ciig ma gǝtlaha, da maay nǝ ghwalvah kǝsa uuss biya, da maay dlaɓ pǝghwav nǝ dǝghwah da vǝgya zhiil biya. Ar da nǝg band zarha ɓǝlga Daadamazhigǝla.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Dlaɓa tǝghǝr kǝ ciig ma gǝtlaha, karantama bi kǝ dǝgiti tagakur nǝ Daadamazhigǝl taakiya,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Kai nǝ Daadamazhigǝla Ibrahim, Daadamazhigǝla Ishaku, ard Daadamazhigǝla Yakub biya’? Daadamazhigǝla lii dǝ shifǝg nǝ iina, dǝga lii ǝmtsaharaǝmtsahǝg biya.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Cinngara ba nǝ uudah ǝndkwana, kaa ɓa jappǝr kǝ iitǝr tǝdvad tsagaanaana.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Cinngara ba nǝ Farisiyah taakiya piletǝvaatag nǝ dǝga tag kǝ Sadukiyah vak Yesu, kaa dzahav kǝ iitǝr.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Mǝng nǝ dadda tsaga adzahadzaha Mus ma taatakatǝr kwa fǝsha Yesu dǝ ndavǝga.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 Amaa, “Dadda tsaga dǝgit, kwar ka adzahadzah wa juujig ma adzahadzah baɗǝmmi?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ngugharangug nǝ Yesu amaa, “ ‘Wayantwaig kǝ Yaazhigǝl Daadamazhigǝlagh bad ǝrviɗmahuɗagh baɗǝmma, baz shifǝgagh baɗǝmma, baz hǝnkalagh baɗǝmma.’
37 Jesus respondeu:
38 Kwana iin nǝ adzahadzaha zǝnngwa, dlaɓ iin wa juujig baɗǝmma.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Dǝga bu ndakwi band dǝga zǝnngwa, ‘Waiyantwaig kǝ tlǝgharaawakyaghagh band ghǝragha.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Baɗǝm nǝ adzahadzaha Musa ard tlayangngaha araa haciga bat kwanahaan ka adzahadzah buna.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Dzaharvǝt ba nǝ Farisihyah vak palla, kaa ndavtǝruundavǝg nǝ Yesu,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 amaa, “Auwa tlatlǝg nǝ ghǝraru tǝghǝr kǝ Kǝristi? Zǝra war ni nii?”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Am nǝ Yesu taa kǝ iitǝra, “Ɓagaa ndar ci nǝ Daud tǝdvad ndzǝɗa Shiɗǝkw Daadamazhigǝl ɗaha dǝ, ‘Yaazhigǝli’? Am nǝ Dauda,
43 E Jesus perguntou:
44 “‘Am nǝ Yaazhigǝl taa kǝ Yaazhigǝlara,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 “Akwama ɗaag dǝ Kǝristi nǝ Daud kǝ ‘Yaazhigǝl tsaa,’ Nǝgal ndar kaci nǝ Kǝristi kǝ zǝraani?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Maay wa ngugharangug biya. Ciigǝt daghuvala kwahiina maay wa gwiya shughana gyiya ndavgharundavǝg biya.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.