Marcos 7
glwl (GLWL) vs VC
1 Farisiyaha ar dǝ kyalma lii tsaga adzahadzaha Musa lii saral ma Wurshalima faɗarvǝt vak Yesu.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ kyalǝma mbǝrzahaan ar zaa kaf kwal barga dǝva, tǝdvad adzahadzahaatǝra ar maay dǝ caccu biya.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Aɗaba Farisiyaha ard Yahudaha baɗǝm ar maay za kaf ǝndkwah biya, bamma bararabarǝg kǝ dǝvahaatǝra, tǝdvad adzahadzaha daadijahaatǝra.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ma saraghasǝg saa ma kasukwa, ar maay za kaf ndan biya bamma bararabarga. Mǝng dlaɓ watlǝrǝn kǝ adzahadzaha daadijah baɗyak kwa gwiyaru nǝ iitǝra, dlaɓa ar tsuufǝgaana, band bara kuwa hǝɓɓa yuwa, shakaha, ar dǝ tǝfuwa.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Kaa ndavgarundavǝg kǝ Farisiyaha ar dǝ lii tsaga adzahadzaha Musa kǝ Yesu, “Aujilbǝg kǝ mbǝrzahagh ar maay gata adzahadzaha daadijah ar za kaf dǝ dǝv bakwal caccuwi?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Ngwatǝrangug taakiya, “Mbats ba kalkal nǝ tlayanngǝra tagga nǝ Ishay tǝghǝr kǝskuram taakiya am muniya! Bandkwa vindava taakiya,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ar ɓagwa ba gyagyaan kǝ kwatnahǝra.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 “Ɗuwamarsɗuug nǝ uuram kǝ adzahadzaha Daadamazhigǝl kwa tagaa nǝ iin taaki aa gatavgatǝga am gata dǝga daadiij uudaha.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Amaa taa kǝ iitǝra, “Am sǝrgasǝrg kǝ ɗuwa adzahadzaha Daadamazhigǝla mbakyarvad am gata dǝga daadijaharuwa!
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Aɗaba tagaatag Musa taakiya, ‘Faarafǝg kǝ daadagha ar dǝ baabagha,’ dlaɓa, ‘Dadda kwa ɗaava daddana bi babbaana barari tsavva.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Am ɗuugarsɗuug nǝ uuram kǝ uudi maay tsa puuta daddaana ar dǝ babbaan biya, farwut taakiya baɗǝm nǝ dǝgit mamma ndza da tlǝkkǝna nǝ uuram vakara fanarafǝg kǝ Daadamazhigǝla.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Tsamarva ndǝkwah nǝ uuram kǝ mǝlgaru kǝ daddana ard babbaana.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Tǝdvad kwan wam neneg nǝ uuram kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝl mbakyarvad dǝga daadijahi am tsagtǝr nǝ uuram kǝ uudaha. Am ɓag band kwah dlaɓ nǝ uuram kǝ dǝgitah baɗyaka.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Kaa gwiya ɗahtǝrǝtɗahǝg nǝ Yesu kǝ dlamakǝlaaa, amaa taa kǝ iitǝra, “Cinngamwacinng baɗǝmma, am nǝghaaka dlaɓ ba marauwa.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Dǝgiti dǝgaa damma vǝgh kǝ uud bi wa fǝgara ndzǝga kwal caccu tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya, dǝgiti sagal ma vǝgh kǝ uud wa fǝgaraa ndzǝga kwal caccu tǝvuukwa Daadamazhigǝla.” [
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Daddakwad hyimiya cinngaana aa cinngacinnga.]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Tǝhala tagwavaan dǝ uudaha, kaa daas kǝ iin da hǝnyaha, kaa ndavgarundavǝg kǝ mbǝrzahaan kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ wanǝn kǝ garava.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Ngwatǝrangugga amaa, “Mbats kuram ndakwi nǝghamaaka biya? Nǝghamaaka bi taakiya Dǝgiti dǝgaa damma vǝgh kǝ uud bi wa fǝgaraa ndzǝga kwal caccu tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 aɗaba aa dǝhi damma rǝviɗyan biya, aa dǝhi ba damma huɗaana, tǝhalakwaha kaa sagal ma vǝghaana.” (Vaakwana maradamarǝg Yesu taakiya makwar kǝ dǝgzǝga bad caccuwa.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Kaa zavuukw dǝ taakiya, “Dǝgiti sagal ma vǝgh kǝ uud iin wa fǝgaraa uud ndza kwal caccuwa
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Kwakyarvad sagal ma rǝviɗmahuɗa uud nǝ dzama ɓa kǝladǝra, shiɓǝlga, ɓa gǝla, tsa shifǝgga ar dǝ ɓa gwaragwara,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ard dlǝrmǝga, kǝlaadǝra, valla uudaha, ar dǝ kǝmma dǝga tsa zhǝrwa, ar dǝ shilga, ar dǝ badza ɗaaga, ar dǝ naaghǝra ar dǝ dlagǝra
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Baɗǝm wanahaan kǝ dǝga kǝlaadǝra sagal bamma rǝviɗmahuɗuuda, badzǝgaan kǝ ndzǝgana uuda.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Kaa ciya dagal kǝ Yesu vaakwahiin damma larda Taya ard Sidon. Kaa daas kǝ iin da vǝgya uudana, nahabi nǝ iin maa sǝran aanji ndǝwar biya. Bakǝvakwaha pǝlewapǝlǝg kǝ shǝɓga.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Cinngha ba nǝ uusiin kwa tsaag shiɗkwa shatanaha kǝ zǝr dǝghwaan kǝ ǝlbǝg tǝghǝra, caaricaari kaa dagau mbǝɗan tǝvuukwana.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Uusna dǝghwa Helenaha. Yavva ma larda Finikiya ma haiya Suriya. Kaa ghalla Yesu kǝ iin maa lagwda kǝ shatanahǝn ma vǝgha dǝghwaana.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Am Yesu taa kǝ iina, “Aazaruuzǝg zarh ndan tlǝtǝra, kalkalbi kǝsvant kaf vǝlǝvtǝr kǝ ghǝgyah biya.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ngwangug nǝ uusǝna amaa, “Aana, bandkwah, dadda tsaga dǝgita, abi, zǝgaan nǝ ghǝgyah kǝ kafi ɓalgal vaka zǝgaa kǝ zarǝh.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Mbakyarvad ngwuggi aghaa ngugga nǝngna, dǝg daas da hǝnyaha, ɗuugharɗuug shatanahiin kǝ dǝghwagha.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Kaa gwiya daas kǝ iin da hǝnyaha, tlǝghara hǝnga tǝ piin kǝ dǝghwaana, ɗuugharsɗuug shatanaha.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Ɗuughars ba nǝ Yesu kǝ larda Taya, kaa ghuda dagal dǝ Sidon lakutti gwiya daas damma yiwahaiya Galili, ar dǝ ghaiya kǝs kǝlawa Dikapolis.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Vaakwaha ar sardǝv nǝ uudah kǝ matangng kwa tagǝda dlah kǝ ghaiya. Kaa ghalgaan kǝ iitǝr maa tappǝna kǝ uudanǝn maa mbanna.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Ɗahant kǝ iin kǝ matangǝn damma dlǝmmbaava vakavaki maay ndwar biya, kaa fahardǝm kǝ iin kǝ zarha dǝvaan damma hyemyahaana, dlaɓa tǝfa kǝ ashavaiya, tapǝna kǝ aryahaana da ashavayiina.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Kaa vazza damma zhigǝl kǝ Yesu kaa ɗǝya shifǝg kǝ iin bad ndzǝɗa, amaa taa kǝ iina, “Iffata!” Iin taakiya, “Wurga!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Tagaa ba nǝ iin kwaha, kaa wurǝg kǝ hyimiyahaana, dǝgiti hǝkyǝghani aryahaana plǝmpǝlga, kaa tagaan kǝ iin kǝ ghai ba marawwa.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Ɓǝlatǝraaɓǝlǝg nǝ Yesu kǝ maggi aa tagarar bi aanji war biya, bakǝvakwaha kaa kutgaan kǝ iitǝr kǝ dǝgiti dzǝghardzǝgǝn.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Kaa ɓa jappǝr kǝ uudah ba vaivaiya, am nǝ iitǝra, “Ɓagaaɓag kǝ dǝgit baɗǝm bakalkala! Baz lii matang ndza cinngacinng kǝ ǝlbǝga, lii hatstǝruu hyǝmiya ar tagaan kǝ ghaiya.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.