Marcos 7

glwl (GLWL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Farisiyaha ar dǝ kyalma lii tsaga adzahadzaha Musa lii saral ma Wurshalima faɗarvǝt vak Yesu.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Kaa nǝghǝganǝghǝg kǝ iitǝr kǝ kyalǝma mbǝrzahaan ar zaa kaf kwal barga dǝva, tǝdvad adzahadzahaatǝra ar maay dǝ caccu biya.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Aɗaba Farisiyaha ard Yahudaha baɗǝm ar maay za kaf ǝndkwah biya, bamma bararabarǝg kǝ dǝvahaatǝra, tǝdvad adzahadzaha daadijahaatǝra.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Ma saraghasǝg saa ma kasukwa, ar maay za kaf ndan biya bamma bararabarga. Mǝng dlaɓ watlǝrǝn kǝ adzahadzaha daadijah baɗyak kwa gwiyaru nǝ iitǝra, dlaɓa ar tsuufǝgaana, band bara kuwa hǝɓɓa yuwa, shakaha, ar dǝ tǝfuwa.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Kaa ndavgarundavǝg kǝ Farisiyaha ar dǝ lii tsaga adzahadzaha Musa kǝ Yesu, “Aujilbǝg kǝ mbǝrzahagh ar maay gata adzahadzaha daadijah ar za kaf dǝ dǝv bakwal caccuwi?”
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Ngwatǝrangug taakiya, “Mbats ba kalkal nǝ tlayanngǝra tagga nǝ Ishay tǝghǝr kǝskuram taakiya am muniya! Bandkwa vindava taakiya,
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ar ɓagwa ba gyagyaan kǝ kwatnahǝra.
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 “Ɗuwamarsɗuug nǝ uuram kǝ adzahadzaha Daadamazhigǝl kwa tagaa nǝ iin taaki aa gatavgatǝga am gata dǝga daadiij uudaha.”
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Amaa taa kǝ iitǝra, “Am sǝrgasǝrg kǝ ɗuwa adzahadzaha Daadamazhigǝla mbakyarvad am gata dǝga daadijaharuwa!
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Aɗaba tagaatag Musa taakiya, ‘Faarafǝg kǝ daadagha ar dǝ baabagha,’ dlaɓa, ‘Dadda kwa ɗaava daddana bi babbaana barari tsavva.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 Am ɗuugarsɗuug nǝ uuram kǝ uudi maay tsa puuta daddaana ar dǝ babbaan biya, farwut taakiya baɗǝm nǝ dǝgit mamma ndza da tlǝkkǝna nǝ uuram vakara fanarafǝg kǝ Daadamazhigǝla.
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Tsamarva ndǝkwah nǝ uuram kǝ mǝlgaru kǝ daddana ard babbaana.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Tǝdvad kwan wam neneg nǝ uuram kǝ ǝlbǝga Daadamazhigǝl mbakyarvad dǝga daadijahi am tsagtǝr nǝ uuram kǝ uudaha. Am ɓag band kwah dlaɓ nǝ uuram kǝ dǝgitah baɗyaka.”
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Kaa gwiya ɗahtǝrǝtɗahǝg nǝ Yesu kǝ dlamakǝlaaa, amaa taa kǝ iitǝra, “Cinngamwacinng baɗǝmma, am nǝghaaka dlaɓ ba marauwa.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Dǝgiti dǝgaa damma vǝgh kǝ uud bi wa fǝgara ndzǝga kwal caccu tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya, dǝgiti sagal ma vǝgh kǝ uud wa fǝgaraa ndzǝga kwal caccu tǝvuukwa Daadamazhigǝla.” [
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 Daddakwad hyimiya cinngaana aa cinngacinnga.]
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Tǝhala tagwavaan dǝ uudaha, kaa daas kǝ iin da hǝnyaha, kaa ndavgarundavǝg kǝ mbǝrzahaan kǝ dǝgiti tuuk vakai nǝ wanǝn kǝ garava.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Ngwatǝrangugga amaa, “Mbats kuram ndakwi nǝghamaaka biya? Nǝghamaaka bi taakiya Dǝgiti dǝgaa damma vǝgh kǝ uud bi wa fǝgaraa ndzǝga kwal caccu tǝvuukwa Daadamazhigǝl biya,
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 aɗaba aa dǝhi damma rǝviɗyan biya, aa dǝhi ba damma huɗaana, tǝhalakwaha kaa sagal ma vǝghaana.” (Vaakwana maradamarǝg Yesu taakiya makwar kǝ dǝgzǝga bad caccuwa.)
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Kaa zavuukw dǝ taakiya, “Dǝgiti sagal ma vǝgh kǝ uud iin wa fǝgaraa uud ndza kwal caccuwa
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Kwakyarvad sagal ma rǝviɗmahuɗa uud nǝ dzama ɓa kǝladǝra, shiɓǝlga, ɓa gǝla, tsa shifǝgga ar dǝ ɓa gwaragwara,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 ard dlǝrmǝga, kǝlaadǝra, valla uudaha, ar dǝ kǝmma dǝga tsa zhǝrwa, ar dǝ shilga, ar dǝ badza ɗaaga, ar dǝ naaghǝra ar dǝ dlagǝra
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Baɗǝm wanahaan kǝ dǝga kǝlaadǝra sagal bamma rǝviɗmahuɗuuda, badzǝgaan kǝ ndzǝgana uuda.”
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Kaa ciya dagal kǝ Yesu vaakwahiin damma larda Taya ard Sidon. Kaa daas kǝ iin da vǝgya uudana, nahabi nǝ iin maa sǝran aanji ndǝwar biya. Bakǝvakwaha pǝlewapǝlǝg kǝ shǝɓga.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Cinngha ba nǝ uusiin kwa tsaag shiɗkwa shatanaha kǝ zǝr dǝghwaan kǝ ǝlbǝg tǝghǝra, caaricaari kaa dagau mbǝɗan tǝvuukwana.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Uusna dǝghwa Helenaha. Yavva ma larda Finikiya ma haiya Suriya. Kaa ghalla Yesu kǝ iin maa lagwda kǝ shatanahǝn ma vǝgha dǝghwaana.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Am Yesu taa kǝ iina, “Aazaruuzǝg zarh ndan tlǝtǝra, kalkalbi kǝsvant kaf vǝlǝvtǝr kǝ ghǝgyah biya.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ngwangug nǝ uusǝna amaa, “Aana, bandkwah, dadda tsaga dǝgita, abi, zǝgaan nǝ ghǝgyah kǝ kafi ɓalgal vaka zǝgaa kǝ zarǝh.”
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Aiyam Yesu taa kǝ iina, “Mbakyarvad ngwuggi aghaa ngugga nǝngna, dǝg daas da hǝnyaha, ɗuugharɗuug shatanahiin kǝ dǝghwagha.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Kaa gwiya daas kǝ iin da hǝnyaha, tlǝghara hǝnga tǝ piin kǝ dǝghwaana, ɗuugharsɗuug shatanaha.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Ɗuughars ba nǝ Yesu kǝ larda Taya, kaa ghuda dagal dǝ Sidon lakutti gwiya daas damma yiwahaiya Galili, ar dǝ ghaiya kǝs kǝlawa Dikapolis.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Vaakwaha ar sardǝv nǝ uudah kǝ matangng kwa tagǝda dlah kǝ ghaiya. Kaa ghalgaan kǝ iitǝr maa tappǝna kǝ uudanǝn maa mbanna.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Ɗahant kǝ iin kǝ matangǝn damma dlǝmmbaava vakavaki maay ndwar biya, kaa fahardǝm kǝ iin kǝ zarha dǝvaan damma hyemyahaana, dlaɓa tǝfa kǝ ashavaiya, tapǝna kǝ aryahaana da ashavayiina.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Kaa vazza damma zhigǝl kǝ Yesu kaa ɗǝya shifǝg kǝ iin bad ndzǝɗa, amaa taa kǝ iina, “Iffata!” Iin taakiya, “Wurga!”
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Tagaa ba nǝ iin kwaha, kaa wurǝg kǝ hyimiyahaana, dǝgiti hǝkyǝghani aryahaana plǝmpǝlga, kaa tagaan kǝ iin kǝ ghai ba marawwa.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Ɓǝlatǝraaɓǝlǝg nǝ Yesu kǝ maggi aa tagarar bi aanji war biya, bakǝvakwaha kaa kutgaan kǝ iitǝr kǝ dǝgiti dzǝghardzǝgǝn.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Kaa ɓa jappǝr kǝ uudah ba vaivaiya, am nǝ iitǝra, “Ɓagaaɓag kǝ dǝgit baɗǝm bakalkala! Baz lii matang ndza cinngacinng kǝ ǝlbǝga, lii hatstǝruu hyǝmiya ar tagaan kǝ ghaiya.”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.