Lucas 14

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As haink eh gy-kione, tra v'eh er gholl stiagh ayns thie fer jeh ny ard Phariseeyn dy ee arran er y doonaght, dy row sooill oc er.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 As cur-my-ner, va dooinney kionfenish, va'n dropsee er.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 As dreggyr Yeesey, as loayr eh rish fir-ynsee yn leigh as rish ny Phariseeyn, gra, Vel eh lowal dy lheihys er laayn doonaght?
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 As v'ad nyn-dhost. As ghow eh as laanee eh eh, as lhig eh yn raad da:
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 As dreggyr eh ad, gra, Quoi j'iu vees dow ny assyl echey er huittym ayns jeeg, nagh jean jeeragh y hayrn ass eh er y doonaght?
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 As cha row ansoor erbee oc dy choyrt gys ny goan shoh.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 As loayr eh coraa-dorraghey rish ny goaldee, tra hug eh tastey kys v'ad reih ny stuill byrjey; gra roo,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 Tra t'ou cuirt liorish dooinney erbee gys bannish, ny soie sheese er y stoyl syrjey; er-aggle dy bee dooinney s'ooasle na uss er ny chuirrey liorish;
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 As dy jig eshyn ren shiu nyn neesht y chuirrey, as dy jir eh rhyt, Cur raad da'n dooinney shoh; as dy jean oo toshiaght lesh nearey dy ghoaill y stoyl s'inshley.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Agh tra vees oo cuirt, immee, as soie sheese er y stoyl s'inshley; tra hig eshyn ren dty chuirrey, dy vod eh gra rhyt, Charrey, gow seose ny syrjey: eisht bee ooashley ayd ayns yn enish ocsyn ta nyn soie ec bee mayrt:
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Son quoi-erbee ta dy hoiaghey eh-hene seose, bee eh er ny injillaghey; as eshyn ta dy injillaghey eh-hene, bee eh er ny hoiaghey seose.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Eisht dooyrt eh rishyn ren y chuirrey eh, Tra t'ou jannoo jinnair ny shibber, ny cuir dty chaarjyn, ny dty vraaraghyn, ny dty gheiney-mooinjerey, ny dty naboonyn berchagh; er-aggle dy jean adsyn oo y chuirrey reesht, as dy bee lhiassaghey er ny yannoo dhyt.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Agh tra t'ou jannoo cuirraghyn, eie er ny boghtyn, ny baccee, ny croobee, as ny doail:
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 As bee oo bannit; son cha vod adsyn cooilleeney 'chur dhyt: son bee oo cooilleenit ec irree-reesht y chloan chairagh.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 As tra cheayll fer jeusyn va nyn soie ec bee marish ny goan shoh, dooyrt eh rish, Bannit ta eshyn ee-ys arran ayns reeriaght Yee.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Eisht dooyrt eh rish, Ren dooinney dy row shibber vooar, as chuir eh ymmodee:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 As hug eh magh e harvaant ec traa shibberagh dy ghra rish ny goaldee, Tar-jee, son ta dy chooilley nhee nish aarloo.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 As ren ad ooilley toshiaght lesh un aigney dy yannoo leshtalyn. Dooyrt y chied er, Ta mee er chionnaghey peesh dy halloo, as shegin dou goll dy yeeaghyn er: guee-ym ort, jean my leshtal.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 As dooyrt fer elley, Ta mee er chionnaghey queig chubbil dy ghew, as ta mee goll dy phowal ad: ta mee guee ort jean my leshtal.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 As dooyrt fer elley, Ta mee er phoosey ben, as er-y-fa shen cha voddym cheet.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Myr shen haink y charvaant cheddin, as hoilshee eh da e hiarn ny reddyn shoh. Eisht va mainshter y thie jymmoosagh, as dooyrt eh rish e harvaant, Gow magh dy tappee gys straidyn as raaidyn yn ard-valley, as cur lhiat stiagh ayns shoh ny boghtyn, as ny baccee, as ny croobee, as ny doail:
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 As dooyrt y charvaant, Hiarn, te jeant myr t'ou er harey, as foast ta room.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 As dooyrt y chiarn rish y charvaant, Gow magh gys ny raaidyn mooarey as ny cleigh, as guee orroo dy heet stiagh, dy vod my hie ve er ny lhieeney.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Son ta mee gra riu, nagh jean fer jeh ny deiney va cuirt, blashtyn jeh my hibber,
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 As hie earrooyn mooarey dy leih marish: as hyndaa eh, as dooyrt eh roo,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 My hig dooinney erbee hym's, as nagh vel graih sloo echey er e ayr as e voir, as e ven, as e chloan, as e vraaraghyn, as e hayraghyn, dy jarroo, as er e vioys hene (na orrym's) cha vod eh dy firrinagh gynsaghey voym's.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 As quoi-erbee nagh vel gymmyrkey e chrosh, as cheet geiyrt orrym's, cha vod eh ve ny eiyrtyssagh dooys.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Quoi jiuish ta kiarail toor y hroggal, nagh vel soie sheese hoshiaght, as coontey yn cost, vel wheesh echey as ver mullagh er?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Er-aggle erreish da yn undin y boiaghey, as nagh vel yn fort echey dy chur kione er, dy jean ooilley nee fakin eh toshiaght dy chraidey mysh,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Gra, Ren y dooinney shoh toshiaght dy vuildal, as cha row fort echey kione y cur er e obbyr.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Ny cre'n ree ragh dy yannoo caggey noi ree elley, nagh soiagh sheese hoshiaght dy ghoaill coyrle, vel eh son goll magh lesh jeih thousaneyn ny whail echeysyn ta cheet n'oi lesh feed thousane?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Er-nonney, choud as ta'n ree elley foddey veih, t'eh cur chaghteraght huggey, as chebbal conaantyn shee.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Myr shen myrgeddin quoi-erbee jiuish, nagh vel treigeil ooilley ny t'echey, cha vod eh ve ny eiyrtyssagh dooys.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Ta sollan mie: agh my ta'n sollan er choayl e vlass, kys hig e vree ayn reesht?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Cha vel ymmyd ayn son y thalloo, ny foast son y torran; agh ta deiney dy cheau magh eh. Eshyn ta cleayshyn echey dy chlashtyn, lhig da clashtyn.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.