Lucas 14
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARA
1 As haink eh gy-kione, tra v'eh er gholl stiagh ayns thie fer jeh ny ard Phariseeyn dy ee arran er y doonaght, dy row sooill oc er.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 As cur-my-ner, va dooinney kionfenish, va'n dropsee er.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 As dreggyr Yeesey, as loayr eh rish fir-ynsee yn leigh as rish ny Phariseeyn, gra, Vel eh lowal dy lheihys er laayn doonaght?
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 As v'ad nyn-dhost. As ghow eh as laanee eh eh, as lhig eh yn raad da:
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 As dreggyr eh ad, gra, Quoi j'iu vees dow ny assyl echey er huittym ayns jeeg, nagh jean jeeragh y hayrn ass eh er y doonaght?
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 As cha row ansoor erbee oc dy choyrt gys ny goan shoh.
6 A isto nada puderam responder.
7 As loayr eh coraa-dorraghey rish ny goaldee, tra hug eh tastey kys v'ad reih ny stuill byrjey; gra roo,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Tra t'ou cuirt liorish dooinney erbee gys bannish, ny soie sheese er y stoyl syrjey; er-aggle dy bee dooinney s'ooasle na uss er ny chuirrey liorish;
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 As dy jig eshyn ren shiu nyn neesht y chuirrey, as dy jir eh rhyt, Cur raad da'n dooinney shoh; as dy jean oo toshiaght lesh nearey dy ghoaill y stoyl s'inshley.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Agh tra vees oo cuirt, immee, as soie sheese er y stoyl s'inshley; tra hig eshyn ren dty chuirrey, dy vod eh gra rhyt, Charrey, gow seose ny syrjey: eisht bee ooashley ayd ayns yn enish ocsyn ta nyn soie ec bee mayrt:
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Son quoi-erbee ta dy hoiaghey eh-hene seose, bee eh er ny injillaghey; as eshyn ta dy injillaghey eh-hene, bee eh er ny hoiaghey seose.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Eisht dooyrt eh rishyn ren y chuirrey eh, Tra t'ou jannoo jinnair ny shibber, ny cuir dty chaarjyn, ny dty vraaraghyn, ny dty gheiney-mooinjerey, ny dty naboonyn berchagh; er-aggle dy jean adsyn oo y chuirrey reesht, as dy bee lhiassaghey er ny yannoo dhyt.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Agh tra t'ou jannoo cuirraghyn, eie er ny boghtyn, ny baccee, ny croobee, as ny doail:
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 As bee oo bannit; son cha vod adsyn cooilleeney 'chur dhyt: son bee oo cooilleenit ec irree-reesht y chloan chairagh.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 As tra cheayll fer jeusyn va nyn soie ec bee marish ny goan shoh, dooyrt eh rish, Bannit ta eshyn ee-ys arran ayns reeriaght Yee.
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Eisht dooyrt eh rish, Ren dooinney dy row shibber vooar, as chuir eh ymmodee:
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 As hug eh magh e harvaant ec traa shibberagh dy ghra rish ny goaldee, Tar-jee, son ta dy chooilley nhee nish aarloo.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 As ren ad ooilley toshiaght lesh un aigney dy yannoo leshtalyn. Dooyrt y chied er, Ta mee er chionnaghey peesh dy halloo, as shegin dou goll dy yeeaghyn er: guee-ym ort, jean my leshtal.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 As dooyrt fer elley, Ta mee er chionnaghey queig chubbil dy ghew, as ta mee goll dy phowal ad: ta mee guee ort jean my leshtal.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 As dooyrt fer elley, Ta mee er phoosey ben, as er-y-fa shen cha voddym cheet.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Myr shen haink y charvaant cheddin, as hoilshee eh da e hiarn ny reddyn shoh. Eisht va mainshter y thie jymmoosagh, as dooyrt eh rish e harvaant, Gow magh dy tappee gys straidyn as raaidyn yn ard-valley, as cur lhiat stiagh ayns shoh ny boghtyn, as ny baccee, as ny croobee, as ny doail:
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 As dooyrt y charvaant, Hiarn, te jeant myr t'ou er harey, as foast ta room.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 As dooyrt y chiarn rish y charvaant, Gow magh gys ny raaidyn mooarey as ny cleigh, as guee orroo dy heet stiagh, dy vod my hie ve er ny lhieeney.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Son ta mee gra riu, nagh jean fer jeh ny deiney va cuirt, blashtyn jeh my hibber,
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 As hie earrooyn mooarey dy leih marish: as hyndaa eh, as dooyrt eh roo,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 My hig dooinney erbee hym's, as nagh vel graih sloo echey er e ayr as e voir, as e ven, as e chloan, as e vraaraghyn, as e hayraghyn, dy jarroo, as er e vioys hene (na orrym's) cha vod eh dy firrinagh gynsaghey voym's.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 As quoi-erbee nagh vel gymmyrkey e chrosh, as cheet geiyrt orrym's, cha vod eh ve ny eiyrtyssagh dooys.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Quoi jiuish ta kiarail toor y hroggal, nagh vel soie sheese hoshiaght, as coontey yn cost, vel wheesh echey as ver mullagh er?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Er-aggle erreish da yn undin y boiaghey, as nagh vel yn fort echey dy chur kione er, dy jean ooilley nee fakin eh toshiaght dy chraidey mysh,
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Gra, Ren y dooinney shoh toshiaght dy vuildal, as cha row fort echey kione y cur er e obbyr.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Ny cre'n ree ragh dy yannoo caggey noi ree elley, nagh soiagh sheese hoshiaght dy ghoaill coyrle, vel eh son goll magh lesh jeih thousaneyn ny whail echeysyn ta cheet n'oi lesh feed thousane?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Er-nonney, choud as ta'n ree elley foddey veih, t'eh cur chaghteraght huggey, as chebbal conaantyn shee.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Myr shen myrgeddin quoi-erbee jiuish, nagh vel treigeil ooilley ny t'echey, cha vod eh ve ny eiyrtyssagh dooys.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Ta sollan mie: agh my ta'n sollan er choayl e vlass, kys hig e vree ayn reesht?
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Cha vel ymmyd ayn son y thalloo, ny foast son y torran; agh ta deiney dy cheau magh eh. Eshyn ta cleayshyn echey dy chlashtyn, lhig da clashtyn.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.