Lucas 14
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARC
1 As haink eh gy-kione, tra v'eh er gholl stiagh ayns thie fer jeh ny ard Phariseeyn dy ee arran er y doonaght, dy row sooill oc er.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 As cur-my-ner, va dooinney kionfenish, va'n dropsee er.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 As dreggyr Yeesey, as loayr eh rish fir-ynsee yn leigh as rish ny Phariseeyn, gra, Vel eh lowal dy lheihys er laayn doonaght?
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 As v'ad nyn-dhost. As ghow eh as laanee eh eh, as lhig eh yn raad da:
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 As dreggyr eh ad, gra, Quoi j'iu vees dow ny assyl echey er huittym ayns jeeg, nagh jean jeeragh y hayrn ass eh er y doonaght?
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 As cha row ansoor erbee oc dy choyrt gys ny goan shoh.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 As loayr eh coraa-dorraghey rish ny goaldee, tra hug eh tastey kys v'ad reih ny stuill byrjey; gra roo,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 Tra t'ou cuirt liorish dooinney erbee gys bannish, ny soie sheese er y stoyl syrjey; er-aggle dy bee dooinney s'ooasle na uss er ny chuirrey liorish;
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 As dy jig eshyn ren shiu nyn neesht y chuirrey, as dy jir eh rhyt, Cur raad da'n dooinney shoh; as dy jean oo toshiaght lesh nearey dy ghoaill y stoyl s'inshley.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Agh tra vees oo cuirt, immee, as soie sheese er y stoyl s'inshley; tra hig eshyn ren dty chuirrey, dy vod eh gra rhyt, Charrey, gow seose ny syrjey: eisht bee ooashley ayd ayns yn enish ocsyn ta nyn soie ec bee mayrt:
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Son quoi-erbee ta dy hoiaghey eh-hene seose, bee eh er ny injillaghey; as eshyn ta dy injillaghey eh-hene, bee eh er ny hoiaghey seose.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Eisht dooyrt eh rishyn ren y chuirrey eh, Tra t'ou jannoo jinnair ny shibber, ny cuir dty chaarjyn, ny dty vraaraghyn, ny dty gheiney-mooinjerey, ny dty naboonyn berchagh; er-aggle dy jean adsyn oo y chuirrey reesht, as dy bee lhiassaghey er ny yannoo dhyt.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Agh tra t'ou jannoo cuirraghyn, eie er ny boghtyn, ny baccee, ny croobee, as ny doail:
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 As bee oo bannit; son cha vod adsyn cooilleeney 'chur dhyt: son bee oo cooilleenit ec irree-reesht y chloan chairagh.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 As tra cheayll fer jeusyn va nyn soie ec bee marish ny goan shoh, dooyrt eh rish, Bannit ta eshyn ee-ys arran ayns reeriaght Yee.
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Eisht dooyrt eh rish, Ren dooinney dy row shibber vooar, as chuir eh ymmodee:
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 As hug eh magh e harvaant ec traa shibberagh dy ghra rish ny goaldee, Tar-jee, son ta dy chooilley nhee nish aarloo.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 As ren ad ooilley toshiaght lesh un aigney dy yannoo leshtalyn. Dooyrt y chied er, Ta mee er chionnaghey peesh dy halloo, as shegin dou goll dy yeeaghyn er: guee-ym ort, jean my leshtal.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 As dooyrt fer elley, Ta mee er chionnaghey queig chubbil dy ghew, as ta mee goll dy phowal ad: ta mee guee ort jean my leshtal.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 As dooyrt fer elley, Ta mee er phoosey ben, as er-y-fa shen cha voddym cheet.
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Myr shen haink y charvaant cheddin, as hoilshee eh da e hiarn ny reddyn shoh. Eisht va mainshter y thie jymmoosagh, as dooyrt eh rish e harvaant, Gow magh dy tappee gys straidyn as raaidyn yn ard-valley, as cur lhiat stiagh ayns shoh ny boghtyn, as ny baccee, as ny croobee, as ny doail:
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 As dooyrt y charvaant, Hiarn, te jeant myr t'ou er harey, as foast ta room.
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 As dooyrt y chiarn rish y charvaant, Gow magh gys ny raaidyn mooarey as ny cleigh, as guee orroo dy heet stiagh, dy vod my hie ve er ny lhieeney.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Son ta mee gra riu, nagh jean fer jeh ny deiney va cuirt, blashtyn jeh my hibber,
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 As hie earrooyn mooarey dy leih marish: as hyndaa eh, as dooyrt eh roo,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 My hig dooinney erbee hym's, as nagh vel graih sloo echey er e ayr as e voir, as e ven, as e chloan, as e vraaraghyn, as e hayraghyn, dy jarroo, as er e vioys hene (na orrym's) cha vod eh dy firrinagh gynsaghey voym's.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 As quoi-erbee nagh vel gymmyrkey e chrosh, as cheet geiyrt orrym's, cha vod eh ve ny eiyrtyssagh dooys.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Quoi jiuish ta kiarail toor y hroggal, nagh vel soie sheese hoshiaght, as coontey yn cost, vel wheesh echey as ver mullagh er?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Er-aggle erreish da yn undin y boiaghey, as nagh vel yn fort echey dy chur kione er, dy jean ooilley nee fakin eh toshiaght dy chraidey mysh,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Gra, Ren y dooinney shoh toshiaght dy vuildal, as cha row fort echey kione y cur er e obbyr.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Ny cre'n ree ragh dy yannoo caggey noi ree elley, nagh soiagh sheese hoshiaght dy ghoaill coyrle, vel eh son goll magh lesh jeih thousaneyn ny whail echeysyn ta cheet n'oi lesh feed thousane?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Er-nonney, choud as ta'n ree elley foddey veih, t'eh cur chaghteraght huggey, as chebbal conaantyn shee.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Myr shen myrgeddin quoi-erbee jiuish, nagh vel treigeil ooilley ny t'echey, cha vod eh ve ny eiyrtyssagh dooys.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Ta sollan mie: agh my ta'n sollan er choayl e vlass, kys hig e vree ayn reesht?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Cha vel ymmyd ayn son y thalloo, ny foast son y torran; agh ta deiney dy cheau magh eh. Eshyn ta cleayshyn echey dy chlashtyn, lhig da clashtyn.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.