2 Crônicas 18
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs VC
1 Jehoshafate o ile a ba le mahumo a mantši le letago le legolo; eupša o ile a nyalelana le Ahaba."
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Ka morago ga nywaga e itšego o ile a theoga a ya go Ahaba kua Samaria; Ahaba a mo direla sehlabelo ka dinku le dikgomo tše dintši, a direla le batho bao ba bego ba na le yena. A mo goketša gore a rotoge a yo lwa le Ramothe-gileada."
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Ahaba kgoši ya Isiraele a bolela le Jehoshafate kgoši ya Juda a re: “Na o tla ya le nna Ramothe-gileada?” Ge a re’alo yena a re go yena: “Nna le wena re selo setee, gomme setšhaba sa ka ke selo setee le setšhaba sa gago e bile re tla ya le wena ntweng.”"
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Eupša Jehoshafate a botša kgoši ya Isiraele a re: “Hle botšiša pele gore o kwe lentšu la Jehofa.”"
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Kgoši ya Isiraele ya kgoboketša baporofeta, e lego banna ba makgolonne, ya re go bona: “Na ke yo lwa le Ramothe-gileada ntweng goba na ke tlogele?” Bona ba re: “Rotoga, gomme Modimo wa therešo o tla e gafela seatleng sa gago, wena kgoši.”"
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Eupša Jehoshafate a re: “Na go sa na le moporofeta wa Jehofa mo? Gona a re botšišeng Modimo ka yena.”"
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Ge a re’alo kgoši ya Isiraele ya re go Jehoshafate: “Go sa na le monna o tee yo le ka mo dirišago go botšiša Jehofa, eupša ge e le nna ke mo hloile ka gobane ga a porofete tše botse ka nna, eupša ka mehla o dula a porofeta tše mpe ka nna. Yena ke Mikaya morwa wa Imila.” Eupša Jehoshafate a re: “Anke kgoši e se bolele bjalo.”"
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Ke moka kgoši ya Isiraele ya bitša mohlankedi wa kgoro ya re: “Tliša Mikaya morwa wa Imila ka go akgofa.”"
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Ge e le kgoši ya Isiraele le Jehoshafate kgoši ya Juda, yo mongwe le yo mongwe wa bona o be a dutše sedulong sa gagwe sa bogoši a apere diaparo tša bogoši, ba dutše seboeng botsenong bja kgoro ya Samaria; pele ga bona baporofeta ka moka ba be ba itshwere ka tsela yeo baporofeta ba itshwarago ka yona."
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Ke moka Tsedekia morwa wa Kenana a itirela manaka a tšhipi gomme a re: “Se ke seo Jehofa a se boletšego: ‘Wena o tla kgorometša Basiria ka dilo tše go fihlela o ba fediša.’”"
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Baporofeta ba bangwe ka moka ba be ba porofeta ka tsela e swanago, ba re: “Rotogela Ramothe-gileada o fenye gomme Jehofa o tla e gafela seatleng sa gago, wena kgoši.”"
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Moromiwa yo a bego a ile go bitša Mikaya a bolela le yena a re: “Tseba gore mantšu ka moka ao baporofeta ba a boletšego ke a mabotse go kgoši; bjale hle anke lentšu la gago le dumelelane le mantšu a bona gomme o bolele tše botse.”"
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Eupša Mikaya a re: “Ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore seo Modimo wa ka a tlago go se bolela, ke sona seo ke tlago go se bolela.”"
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Ke moka a ya go kgoši gomme kgoši ya mmotšiša ya re: “Mikaya, na re yo lwa le Ramothe-gileada ntweng goba ke tlogele?” Gateetee yena a re: “Rotoga, o tla fenya; ba tla gafelwa diatleng tša lena.”"
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Ge a re’alo kgoši ya re go yena: “Ke go eniše gakae gore o se ke wa mpotša selo ge e se feela therešo ka leina la Jehofa?”"
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Ka gona Mikaya a re: “Ke bona Baisiraele ka moka ba gašane dithabeng, ba swana le dinku tšeo di se nago modiši. E bile Jehofa o itše: ‘Ba ga ba na beng ba bona. Ba tlogele ka moka ba boele gae ka khutšo.’”"
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Ke moka kgoši ya Isiraele ya re go Jehoshafate: “Na ga se ka go botša ka re: ‘A ka se porofete tše botse ka nna, eupša o tla porofeta tše mpe’?”"
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Mikaya a buša a re: “Ka gona ekwang lentšu la Jehofa. Nna ke bona Jehofa a dutše sedulong sa gagwe sa bogoši a na le madira ka moka a legodimong a eme ka go le letona le le letshadi la gagwe."
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Jehofa a re: ‘Ke mang a tlago go dira Ahaba kgoši ya Isiraele lešilo gore a rotoge a yo hwela Ramothe-gileada?’ Go be go bolelwa, yo a re se, gomme yo mongwe a re sela."
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Mafelelong morongwa a tla a ema pele ga Jehofa gomme a re: ‘Nna ke tla mo dira lešilo.’ Ge a re’alo Jehofa a re go yena: ‘O tla mo dira lešilo bjang?’"
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Ke moka yena a re: ‘Ke tla ya ka itira moya wa bofora melomong ka moka ya baporofeta ba gagwe.’ Ka gona Modimo a re: ‘O tla mo dira lešilo, gomme go feta moo, wena o tla fenya. Sepela o yo dira bjalo.’"
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 Bjale Jehofa o tsentše moya wa bofora melomong ya baporofeta ba ba gago; eupša Jehofa o boletše bošula mabapi le wena.”"
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Tsedekia morwa wa Kenana a batamela gomme a phasola Mikaya lerameng, a re: “Moya wa Jehofa o tlogile bjang go nna gore o tle o bolele le wena?”"
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Ge a re’alo Mikaya a re: “O tla tseba mohlang o tlago go tsena ka phapošing ya ka garegare gore o yo ikuta.”"
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Ke moka kgoši ya Isiraele ya re: “Tšeang Mikaya le mmušetše go Amone kgošana ya motse le go Joashe morwa wa kgoši."
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Lena le bolele le re: ‘Se ke seo kgoši e se boletšego: “Tsenyang motho yo kgolegong gomme le mo neeng senkgwa se senyenyane le meetse a manyenyane go fihlela ke boa ka khutšo.”’”"
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Ke moka Mikaya a re: “Ge o ka boa ka khutšo, gona Jehofa o tla be a se a bolela le nna.” A oketša ka gore: “Ekwang, lena merafo ka moka.”"
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Kgoši ya Isiraele le Jehoshafate kgoši ya Juda ba rotogela Ramothe-gileada."
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Kgoši ya Isiraele ya re go Jehoshafate: “Ke tla ikgakanya ka tsena tlhabanong, eupša ge e le wena apara diaparo tša gago tša bogoši.” Ke moka kgoši ya Isiraele ya ikgakanya gomme ka morago ga moo ba tsena tlhabanong."
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Ge e le kgoši ya Siria e be e laetše balaodi ba dikoloi tša yona ya re: “Le se ke la lwa le yo monyenyane goba yo mogolo, eupša le lweng le kgoši ya Isiraele feela.”"
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Eitše gateetee ge balaodi ba dikoloi ba bona Jehoshafate, ba ipotša gore: “Ke yona kgoši ya Isiraele.” Ka gona ba retologa gore ba lwe le yena; Jehoshafate a llela thušo gomme Jehofa a mo thuša. Gateetee Modimo a ba tloša kgauswi le yena."
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Ya re gateetee ge balaodi ba dikoloi ba bona gore e be e se kgoši ya Isiraele, ba goma kapejana ba se sa mo hlomara."
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Monna yo mongwe a nganga bora bja gagwe a sa hlokomele, ke moka a hlaba kgoši ya Isiraele karolong yeo diaparo tša yona tša ntwa di bego di kopana gona, moo e ilego ya re go mootledi wa koloi: “Retologa gomme o nntšhe mo madireng, ka gobane ke gobetše o šoro.”"
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Tlhabano yeo ya mpefala kudu letšatšing leo gomme kgoši ya Isiraele ya tlogelwa go fihla mantšiboa e eme ka koloing yeo e bego e lebane le Basiria; mafelelong ya hwa ge letšatši le sobela."
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.