Romanos 7

No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kaba tasigu ta Karisito, muat na palai tutun at ta ing iau wara tangtangai kanong muat bakut muat nunurei tar ira warkurai, bia ira warkurai i kurei sena mon baa tikai bia i lon taar.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Hokaiken, no warkurai i kurei tar bia tiga tinolen na hahina i kukubus tikai taar ma no nuna tunana ing baa no tunana i lon taar, iasen bia no nuna tunana i maat, no hahina i ta langalanga talur no warkurai na tinolen.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Io, ing bia no hahina i tolai tiga mes na tunana ing baa no nuna luena tunana i lon taar, io, da tangai bia no hahina i ta gil sakena ma tiga mes na tunana pai nuna ia. Iasen bia no nuna tunana i ta maat, io, no hahina i ta langalanga talur iakano warkurai, ma pa da tangai bia i ta gil sakena ma tiga mesa pai nuna ia. A linga bia bi i ta tolai tiga mes na tunana.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Ma hua mah ta muat bar tasigu. Tano ninaas ta ira warkurai ta Moses, muat ta maat talur um kaiken ra warkurai kanong muat narako tano palatamai Karisito. Io, muat ira tunatuna gar ta tiga mesa. Muat kukubus taar ta nong Kalou ga hatut ia talur ra minaat ma muat kukubus taar hua waing muat naga kaha hahuat no hunena wara gaia Kalou.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Hokaiken ing dahat ga kis tano dadas makai napu narako ta dahat, ira sakana nemnem ing ira warkurai ta Moses ga hatatik, diet ga papalim narako ta ira palatamai dahat, io kaikek, dahat gaam huai ra hunuena haruat tano minaat.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Senbia kaiken um dahat ta langalanga talur ira warkurai ta Moses kanong dahat ta maat talur kaikek ing ga his kahai dahat. Io, no nudahat pinapalim na tultulai i kis narako tiga sigara mangana ngaas nong i kis taar manapu tano Halhaliana Tanua. Pa dahat kis na tultulai baal um narako tano tuarena ngaas na tartaram ira kaba nat na warkurai bakut.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Io, dahat na tangai um hoeh? Ira warkurai ta Moses i sakena? Taia tutun at! Pa iau gaar nunurei balik no sakena ing bia ira warkurai pa gaar haminis tar tagu. Kanong warah, pa iau tale bia iau na nas kilam no magingin na mangaha ta ira linga gar na mesa ing bia no warkurai pa gaar tangai bia, “Waak u mangaha ta ira linga gar na mesa”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Hokaiken no magingin sakena ga nas kilam no warkurai bia no warkurai i ta papos no ngaas tano sakena bia na papalim. Io, no magingin sakena ga hatahuat ira magingin na mangaha ta ira linga gar na mesa narako tagu. Ma i ngen hua kanong no magingin sakena pai tale bia na papalim ing bia na taia ta warkurai.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Tiga pakana bung baa ga nanaas bia iau ga lon taar ing pa iau ga nunurei tar ira warkurai ta Moses. Iasen bia ira warkurai ga hanuat palai tagu, no magingin sakena ga tur huat ma no dadas ma iau ga maat um.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Ma kaikek ra warkurai ing Kalou ga nem bia na tar no nilon, ga tar no minaat balik tagu.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Kanong warah, no magingin sakena ga nas kilam ira warkurai bia ira warkurai i ta papos no ngaas tano sakena, hua gaam lam habisbis lah iau, ma makaia tano dadas ta ira warkurai ga bu bing iau.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Io hua um, ira warkurai i gamgamatien tano sakena. Ma ira kaba nat na hartulai mah i gamgamatien ma i takodas ma i bilai.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Hoeh um, i nanaas bia kaikek ing i bilai ga hatahuat no minaat taar tagu? Taia tutun at! Senbia no magingin sakena balik nong ga hatahuat ia taar tagu. Ma no magingin sakena ga paapalim ma kaikek ira bilai na warkurai wara hatahuat no minaat taar tagu waing naga manga palai bia iakano mangana magingin i sakena at. Ma ga ngen hua waing enaga haruatanei ira warkurai ma no magingin sakena ma enaga nas kilam bia iakano mangana magingin i manga sakena tutun at.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Ma dahat nunurei bia ira warkurai ta Moses i hanuat maram ta Kalou, senbia iau tiga tunatuna makai napu mon. I hoing bia di ta suhuranei sei iau hoing tiga maris na tultulai bia ena kis ra hinhisaan tano magingin sakena.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Hokaiken, pa iau palai tano burena bia iau gil ira linga ing iau sala gilgil. Ma pa iau palai kanong ira linga iau nem bia ni gil, pa iau sala gilgil haruatanei, senbia ira linga balik ing iau malentakuanei, iau gil.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Ma bia iau gil iakano linga at ing pa iau nem bia ena gil, io, iau sura haut bia ira warkurai i tahut.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Io, pai iau tutun ing iau gil kaiken ra magingin. Taia. No magingin sakena nong i sala kis taar narako tagu, ia at nong i gil hua.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Iakan i tutuna kanong iau nunurei bia taia ta tahut pai lon taar tagu. Iau iangianga utano dadas makai napu narako tagu. Ma iakan i palai kanong iau nem bia ena gil no tahut senbia pa iau tale bia ena gil hua.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Hoken, iakano linga ing iau gil, a mes na linga ia tano tahut na linga ing iau nem bia ena gil. Senbia iau sala gilgil iakano sakena at ing pa iau nem bia ena gil.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Io, ing bia iau gil no linga nong pa iau nem bia ena gil, i haminis bia pai iau tutuna um iakanong iau gilgil no linga. Taia. No magingin sakena nong i la kis taar narako tagu, ia ka i gilgil no linga.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Io hua, iau nas lah iakan ra tutun bia tano pakana bung iau nem bia ena gil no tahut, no magingin sakena i kis tikai ma iau.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 I hoken. Aram narako tutun at tagu iau manga guama bia ena gil haruatanei ira warkurai ta Kalou.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Iasen iau ta nas lah tiga mes na dadas nong i papalim aram narako ta ira simsibaan tano palatamaigu, ma iakano mes na dadas i la harharubu ma no mangana warkurai iau mur ma no nugu lilik. Ma i his kahai tar iau manapu tano sakana magingin nong i warkurai taar ta ira simsibaan tano tamaigu.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Maris! No nugu nilon i ta manga tirih um! Siga um na halangalanga sei iau talur iakan ra palatamaigu nong i kis taar tano minaat?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Iau tanga tahut tupas Kalou no tena harhalon tano pinapalim ta Iesu Karisito no nudahat Watong!
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.