Lucas 7

No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ing Iesu gata hapataam ira nuna nianga ta ira hanhadoda ta ira mataniabar, ga laka Kapeneam.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ma kaia, tiga tamat na umri nong i la kurei tar tiga maar na tena hinarubu, no nuna tultulai nong no tamat na umri ga manga wariru tana ga maset gaam wara minminaat.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Bia no tamat na umri ga hadadei uta Iesu, io, ga tulei aring tamat gar na Iudeia ukaia ta Iesu bia diet na saring ia bia na haan wara halangalanga no tultulai.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Io, ga tikai laah ma diet.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ma hua mah kaikek pa iau gi hanuat ukai taam. Senbia u na tangai num ta nianga ma no nugu tultulai na langalanga.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Iau tangai hua kanong iau mah, iau kis taar manapu ra warkurai. Ma na tulei ta tikai bia na gil haruatanei ira nuna nemnem. Hoing mah iau. Aring mes diet la kurei tar iau, ma iau la kurei tar tiga kaba tena hinarubu. Iau tangai ta tikai bia, ‘Haan,’ io, na haan. Iau tangai ta tiga mes bia, ‘Mai,’ io, na hanuat. Ma iau tangai tano nugu tultulai, ‘Gil kan,’ ma na gil ia.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ma bia Iesu ga hadadei kaiken ra nianga tano tamat na umri, ga karup tanai. Ga talinganei ira mataniabar ing diet ga murmur hani ia gaam tangai, “Iau tangai ta muat, pa iau ga nas tikai nalamin kai Israel ing i dadas no nuna nurnur hoing iakan.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Ma ing bia kaiken ra tunatuna ing no tamat na umri ga tulei diet, diet ga tapukus taar tano hala, io, diet ga me nas tupas no tultulai ma gata langalanga um.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Namur dahina, ma Iesu ga haan ukaia tiga taman di ga kilam ia bia Nain. Ma ira nuna bulu na hausur ma a tamat na mataniabar diet ga tikai ma ia.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Bia ga huteta bia na laka tano matanangas tano taman, io, aring diet ga kapkap hasur tiga minaat. A kapawena bulu ia tano pawasina, ma a makosa no pawasina. Ma a tamat na mataniabar diet ga tikai ma iakano hahina.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Ma bia no Watong ga nas no hahina ga manga marsei ia gaam tangai tana bia, “Waak u susuah.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Io, Iesu ga haan taar ta diet, gaam sigirei no suuh nong di ga kapkap hani no minaat tana. Ma ing diet ga kapkap hani ia, diet ga tur kis. Ma Iesu ga tangai tano marawana, “Iau tangai taam, u na taman tut!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Io, nong ga maat ga kis tutur, gaam tur lah bia na ianga. Ma Iesu ga tar sei habal ia tano pawasina.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Ma a tamat na urur ga kis ta diet ma diet ga pirpirlat Kalou hoken: “Tiga tamat na poropet i ta hanuat nalamin ta dahat!” Ma diet ga tangtangai mah bia, “Kalou i ta hanuat wara tahtaho ira nuna mataniabar!”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ma iakan ra hinhinawas ta Iesu ga haan harbasiai bakut Iudeia ma ira tamtaman luhutanei ia.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 — ausente —
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 — ausente —
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Bia ira airua tunatuna dir ga haan tupas Iesu dir ga tangai bia, “Ioanes no tena bapitaiso i tulei mamir wara tirtiri uga bia, uga nong mehet la kiskis kahai ia bia na hanuat, bia mehet na kis kahai baa tiga mesa?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Ta iakanong ra pakana bung at Iesu ga halangalanga a haleng ing diet ga sam ra mangana minaset ma diet ing ira sakana tanua diet ga sasahai ta diet. Ga halangalanga mah ira pula ma diet ga nanaas balin.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Io, ga balu ira airua tultulai ta Ioanes gaam tangai bia, “Mamur na tapukus, mamur na hasasei ne Ioanes ing mamur ta hadadei ma ing mamur ta nas, bia ira pula diet nanaas, ira pengpeng diet hanahaan, diet ing diet sam lepra, diet langalanga, ira talingaro diet hadoda, ira minaat diet lon balin, ma no nianga na harpir utano tahut na hinhinawas i haan tupas ira maris.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Diet daan ing pai airua ira nudiet lilik utagu.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Bia ira airua tultulai ta Ioanes dir gata haan laah, Iesu ga hasasei no tamat na mataniabar uta ne Ioanes hoken: “Ing muat ga haan uram ta Ioanes ram ra hanua bia, muat ga lik bia muat na nas sa? Muat ga nunurei bia a mangana tunatuna sa ia. Ia pai la kikios lilik hoing ra tingari ing i la iohioh hurlabit tano dadaip.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Ma bia muat ga haan wara nasnas ia muat ga nunurei tar bia pai la singsigam ta bilai na sigasigam. Taia. Kaikek ra tunatuna ing diet la singsigam ira maal ing ira matana i tamat ma diet tale mah bia diet na kul ira bilai na linga sakit, diet la kiskis ta ira hala na watong.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 — ausente —
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 — ausente —
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 “Iau tangai ta muat, Ioanes i tamat ta ira tunatuna bakut ing diet ga lon ta iakan ra ula hanua. Senbia siga tikai ta muat i manga hansiksik narako tano matanitu ta Kalou i tamat ta Ioanes.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Bia ira mataniabar ma ira tena kap takis mah, diet ga hadadei iakan ra nianga diet ga lik bia ira linga Kalou i gil i takodas. Ma diet ga lik hua kanong diet gata kap no bapitaiso ta Ioanes.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Senbia ira Parasi ma ira tena mintota ta ira warkurai ta Moses diet ga mola sei ira linga ing Kalou ga pingit wara uta diet. Ma diet ga gil hua kanong pa diet ga kap no bapitaiso ta Ioanes.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Ma Iesu ga tangai mah hoken: “Bia iau na ianga harharuat uta ira tunatuna katin ena tangai hoeh? A mangana tunatuna sa diet? Io, ena hasasei muat.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Diet hoing ira nat na bulu ing diet nem bia ira mes na mur diet. Diet kis hulungai tiga sibaan ma diet hartawi harbasiai ta diet hoken,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Hokaikek a mon pa muat ga guama mah ta Ioanes. Bia Ioanes no tena bapitaiso ga hanuat, ga hahal ma pa ga mamai ta wain. Ma muat ga tangai hagawai ia bia, ‘A sakana tanua i sasahai tana.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ma bia Nong a Tunatuna Ia ga hanuat, ga ianiaan ma ga mama wain. Ma diet ga tangai tana bia, ‘A kas nian ma a tena minminom ia. Ma a hinsaka diet ira tena kap takis ma ira mes na sakana tunatuna.’”
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Io, Iesu ga tangai balin bia, “Diet tangai hua senbia iau tangai bia ira tena mintota diet na haminis bia no mintota ta Kalou i takodas.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Tikai ta ira Parasi ga saring Iesu bia dir na iaan tikai. Io, ga haan uram tano hala tano Parasi gaam kis tano suuh na nian.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ma tiga hahina ta iakanong ra taman, no nuna nilon ga sakena. Ing ga ser lah bia Iesu ga ianiaan aram narako tano hala tano Parasi, ga kap hahuat tiga mangana bilai na gapgopai di ga gil ia ma ra haat di kilam ma alabasta. Ma narako tana aring waiwai wara salsalaap.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Ma ga tur manamur ta ira kaki Iesu gaam susuah, ma ira palona matana ga hasulut ira kakina. Ga salaap ira kaki Iesu ma ira hina gaam lusung dir ma ga bul no waiwai ta dir.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 No Parasi nong ga saring Iesu wara nian ga nas iakan gaam lik hoken: “Bia iakan ra tunatuna a poropet ia, gaar nunurei bia siga i singsigirei ia ma a mangana hahina sa ia. Gaar nunurei bia a tena sakena ia.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Ma Iesu ga tangai tana bia, “Saimon, iau sip bia ena hasasei uga tiga linga.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Iesu ga tangai hoken: “Airua tunatuna a nudir mon ngasa tiga tunatuna. Tikai ga kap lah ra tamat na kinewa sakit, ma nong tikai, a dahina mon.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Taia tikai ta dir ga tale bia na balu pukus. Hua, no tunatuna gaam lik luban sasei dir bia pa dir na balu. Io, siga ta dir na manga sip ia?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saimon ga babalu bia, “Iau lik bia nong no nuna tamat ga lik luban sei ia bia pa na balu pukus ira haleng na kinewa.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Io, ga talinganei no hahina gaam tangai ta Saimon bia, “U nas tar iakan ra hahina? Iau laka kai tano num hala ma pau tar ta taah wara gisgis ira kakigu. Senbia ia i hasulut ira kakigu ma ira palona matana ma i salaap ma ira hina.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Pau gawanei lah iau, senbia tur lah tano pakana bung iau laka, iakan ra hahina pai sangeh wara luslusung ira kakigu.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Pau bul ta wel tano waligu senbia, ia i ta salaap ira kakigu ma ra waiwai.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Io, iau tangai taam, ira nuna haleng na sakana magingin i ta pataam kanong i manga sip iau. Iasen, bia a dahina mon ira sakana magingin nuna tikai, ma Kalou i lik luban sei, io, iakanong ra tunatuna na sip Kalou ra dahina mon mah.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Io, Iesu ga tangai tano hahina bia, “Ira num sakana magingin i ta pataam.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Ma ira mes na hasira diet ga tangtangai harbasianei ta diet bia, “Siga iakan ra tunatuna nong ia at i lik luban sasei ira sakana magingin?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Ma Iesu ga tangai tano hahina bia, “No num nurnur i ta halon uga. U na haan tatohun.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.