João 4
No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs NTLH
1 Io, ira Parasi diet ga hadadei bia Iesu ga lamlam haleng ma ga bapitaiso ra haleng na bulu na hausur ta ing tane Ioanes.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Iasen pai tutuna bia Iesu ga bapitaiso tari. Senbia ira nuna bulu na hausur sen mon ing diet ga gilgil bapitaiso.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ing bia Iesu ga nunurei ing diet ga tangtangai, ga haan talur no hanua Iudeia, ma ga haan tapukus balin uram Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ma no ngaas nong ga murmur ia, ga kutus no hanua Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Io, ga hanuat taar tiga taman, di kilam ia bia Sikaar, narako tano hanua Samaria. Ma iakano taman i huteta tano sibana pisa Iakop gata hatinaan no natina Iosep ma ia.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ma no lulur na taah nong Iakop ga kil ia i kis kaia. Ma bia gata huteta ra tingana kasakes, Iesu ga me kis taar kaia tano gagena lulur kanong ga ubal ia no ngaas.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ma tiga hahina ma Samaria ga hanuat wara kulpa taah. Ma Iesu ga tangai tana bia, “Iau sip bia u na hamamo iau ta taah.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Io, ira nuna bulu na hausur diet gata haan laah ukaia tano taman wara kul nian.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 No hahina ma Samaria ga tangai balik tana, “Uga tiga Iudeia, ma iau, a Samaria iau. Ma wara biha u sarsaring iau wara gaiana taah?” (Io, ga tangai hua kanong ira Iudeia pa diet la harbartalaina taar ma ira Samaria.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Io, Iesu ga balu ia, gaam tangai, “Bia u gata nunurei tar no hartabar ta Kalou, ma siga mah iau ing iau sarsaring uga wara gaiana taah, io, u gaar ta saring iau ta taah, ma iau gaar ta tar no taah a lilona ia taam.”
10 Então Jesus disse:
11 No hahina ga tangai tana bia, “Ai tunatuna, taia tiga linga bia u na kulup ma ia kanong no lulur i manga hansur. U na kap iakano lilona taah maha?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 U lik bia u tamat tano hintubu mehet Iakop? Ia at nong ga tar iakan ra lulur na taah ta mehet. Ma ia mah ga mom kaia, ira natina, ma ira nuna huna bulumakau ma ira sipsip mah.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ma Iesu ga balu ia bia, “Diet bakut ing diet mom ta iakan ra taah, diet na maruk balin.
13 Então Jesus disse:
14 Iasen bia siga ing na mom tano taah iau na hamamo ia ma ia, pa na maruk tutun at, kanong no taah iau na tar ia tana na ngan hoira puat narako tana. Ma na pupuat hut, ma na tar no nilon hathatikai tana.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 No hahina ga tangai tana, “Ai, iau sip bia u na hamamo iau ma iakanong ra taah, waing pa iau naga maruk baal ma pa iau naga hananhuat baal ukai wara kunulup.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Io, Iesu ga tangai tana, “U na haan, u naga lam lah no num tunaan, ma u na lam ia ukai.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 No hahina ga tangai tana bia, “Taia nugu ta tunaan.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Warah, a liman na tunaan u gata tolai tar, ma nong um mamur kiskis ma ia kaiken, pai num tunaan tutuna ia. Io, pau bisbis ta iakan.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Io, no hahina ga tangai tana, “Ai, iau nas bia a poropet uga.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Io, kaiken baa iau wara tirtiri uga tiga linga. Ira hintubu mehet diet ga lotu tupas Kalou ta iakanam ra uladih. Senbia muat ira Iudeia muat la tangtangai bia da lotu tupas Kalou aram sen mon Ierusalem. Ma uga, u lik hoeh?”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ma Iesu ga tangai tana bia, “Ai hahin, u na nurnur tagu. A pakana bung i hanhanuat bia ira mataniabar pa diet na lotu tupas Mama aram ta iakanam ra uladih ma taia mah bia aram Ierusalem.
21 Jesus disse:
22 Muat ira Samaria pa muat nunurei nong muat la latlotu tupas ia. Senbia mehet ira Iudeia, mehet nunurei tar nong mehet la latlotu tupas ia, kanong no harhalon ta Kalou i hanuat makaia ta ira Iudeia.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 No pakana bung i hanhanuat, ma kaiken mah i ta hanuat um bia diet ing diet na lotu tupas Kalou, diet na lotu hoken. Diet na lotu tupas Mama ta ira tanua diet ma ra tutun na harnunurai mah utana. Io, ma iakan ra mangana lotu, Mama i sip bia da lotu tupas ia hua.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Kalou i tanua, ma diet ing diet na lotu tupas ia, diet na lotu sena mon ta ira tanua diet ma ra tutun na harnunurai mah utana.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 No hahina ga tangai tana, “Iau nunurei bia no Mesaia, ia nong di kilam ia bia Karisito, na hanuat. Ma bia na hanuat, na hapalainei ira linga bakut ta mehet.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Io, Iesu ga tangai balik tana, “Iau a mon ia.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Kaikek a mon, ira nuna bulu na hausur diet ga tapukus, diet gaam karup bia Iesu dir ga worwor ma tiga hahina. Senbia taia tikai ta diet pa ga tiri ia bia ga worwor ma iakano hahina warah, ma ra sa dir ga tangtangai.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 — ausente —
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 — ausente —
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Io, diet ga haan laah makaia tano taman, diet gaam haan ukaia tana.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Bia ira mataniabar kana baa na ngaas, ira bulu na hausur diet ga tiri ia, diet gaam tangai tana, “Tena hausur, mehet nem bia u na iaan.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Senbia ga tangai ta diet, “Agu mon nian kana ing pa muat nunurei.”
32 Jesus respondeu:
33 Ma ira nuna bulu na hausur diet ga tangtangai harbasianei ta diet bia, “Ta tikai dak i ta kap ana ta nian?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Io, Iesu ga tangai ta diet, “No ragu nian, ia bia ena gil haruatanei ira sinisip ta nong ga tulei iau ma ena hapataam mah ing ga tulei iau bia ena gil.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Bia muat la saso ira numuat uma, muat la tangtangai bia a liman ma irua na teka baa kana wara kinkilaan. Senbia iau tangai ta muat, muat nas baa ira uma. I ta masos bakut um ira pakana wara kinkilaan.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Kaiken a mon, nong i kiikil, i hatur kahai ira hunena no nuna mangason ma i bulbul hulungan ira nian utano nilon hathatikai. Ma i ngan hua waing nong i saso ma nong mah i kiikil, dir na guama tikai.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Io, i tale bia na tutuna bia tikai na saso ma tiga mes na kikil. Na tutuna hoken.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Iau ta tulei muat bia muat na kil ing pa muat ga so. Ira mes diet ga gil no dadas na pinapalim ma muat ta kap lah um ira hunena ira nudiet mangason.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ma haleng ta ira Samaria makaia ta iakano taman, diet ga nurnur tane Iesu kanong no hahina gata hinawas utana hoken: “I ta hasasei iau ta ira linga ing iau gata gil.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Io, bia ira Samaria diet ga haan tupas Iesu, diet ga sarsaring ia bia na kis kaia ta diet, ma ga kis tikai ma diet airua bung.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ma bia diet ga hadadei no nuna hinhinawas, a haleng balin diet ga nurnur tana.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ma diet ga tangai tano hahina bia, “Pa mehet nurnur tana ta ira num hinhinawas mon. Taia. Mehet nurnur kanong mehet at, mehet ta hadadei ia, ma i palai ta mehet bia iakan ra tunatuna, ia at no Tena Harhalon utano ula hanua.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ma bia Iesu gata kis kaia airua bung, ga haan laah uram Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Io, Iesu gata hinawas ra tutuna bia tiga poropet, pa da ruu ia tano nuna taman tutun at.)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ma bia ga hanuat aram Galili, ira mataniabar makaia diet ga balak lah ia kanong diet gata nas ira linga gata gil aram Ierusalem tano Nian na Hinahaan Sakit. Warah, diet mah, diet ga haan ukaia.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Makaia ga haan balin uram Kana, tiga taman ta iakano hanua Galili, ing baa ga pukusanei ira taah, gaam wain kaia. Ma tiga tamat na tunatuna ta ira warkurai, no natina ga maset aras Kapeneam.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ma bia ga hadadei bia Iesu gata hanuat aram Galili maram Iudeia, ga haan ukaia tana, gaam sarsaring ia bia na haan naga halangalanga no natina nong ga huteta bia na maat.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ma Iesu balik ga tangai tana, “Ing bia pa muat na nas ira dadas na hakilang ma ira tamat na gingilaan na kinarup pa muat na nurnur at.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Io, no tamat ta ira warkurai ga tangai tane Iesu bia, “Ai Watong, mai! Datar gi hansur uras. No natigu kaba gi maat.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Iesu ga tangai tana bia, “Kaia. U na haan. No natim i ta langalanga.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Bia ga hanahaan baa na ngaas, ga harusa ira nuna tultulai, ma diet ga hinawasei ia bia no natina i ta langalanga.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ma ga tiri diet bia a pakana bung sa ing no natina ga langalanga. Io, diet ga balu ia bia, “Nabung, namur dahina tano tingana kasakes, no malahau i pataam talur ia.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ma no ana sus ga nunurei kilam bia iakano pakana bung tutun at nong Iesu ga tangai tar tana bia no natina i ta langalanga. Io, ia ma ing diet la kiskis tikai ma ia, diet ga nurnur.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ma iakan no airua na dadas na hakilang nong Iesu ga gil ia aram Galili ing ga haan talur tar Iudeia.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.