João 4
No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs ARIB
1 Io, ira Parasi diet ga hadadei bia Iesu ga lamlam haleng ma ga bapitaiso ra haleng na bulu na hausur ta ing tane Ioanes.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Iasen pai tutuna bia Iesu ga bapitaiso tari. Senbia ira nuna bulu na hausur sen mon ing diet ga gilgil bapitaiso.)
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Ing bia Iesu ga nunurei ing diet ga tangtangai, ga haan talur no hanua Iudeia, ma ga haan tapukus balin uram Galili.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ma no ngaas nong ga murmur ia, ga kutus no hanua Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Io, ga hanuat taar tiga taman, di kilam ia bia Sikaar, narako tano hanua Samaria. Ma iakano taman i huteta tano sibana pisa Iakop gata hatinaan no natina Iosep ma ia.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Ma no lulur na taah nong Iakop ga kil ia i kis kaia. Ma bia gata huteta ra tingana kasakes, Iesu ga me kis taar kaia tano gagena lulur kanong ga ubal ia no ngaas.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Ma tiga hahina ma Samaria ga hanuat wara kulpa taah. Ma Iesu ga tangai tana bia, “Iau sip bia u na hamamo iau ta taah.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Io, ira nuna bulu na hausur diet gata haan laah ukaia tano taman wara kul nian.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 No hahina ma Samaria ga tangai balik tana, “Uga tiga Iudeia, ma iau, a Samaria iau. Ma wara biha u sarsaring iau wara gaiana taah?” (Io, ga tangai hua kanong ira Iudeia pa diet la harbartalaina taar ma ira Samaria.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Io, Iesu ga balu ia, gaam tangai, “Bia u gata nunurei tar no hartabar ta Kalou, ma siga mah iau ing iau sarsaring uga wara gaiana taah, io, u gaar ta saring iau ta taah, ma iau gaar ta tar no taah a lilona ia taam.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 No hahina ga tangai tana bia, “Ai tunatuna, taia tiga linga bia u na kulup ma ia kanong no lulur i manga hansur. U na kap iakano lilona taah maha?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 U lik bia u tamat tano hintubu mehet Iakop? Ia at nong ga tar iakan ra lulur na taah ta mehet. Ma ia mah ga mom kaia, ira natina, ma ira nuna huna bulumakau ma ira sipsip mah.”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Ma Iesu ga balu ia bia, “Diet bakut ing diet mom ta iakan ra taah, diet na maruk balin.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Iasen bia siga ing na mom tano taah iau na hamamo ia ma ia, pa na maruk tutun at, kanong no taah iau na tar ia tana na ngan hoira puat narako tana. Ma na pupuat hut, ma na tar no nilon hathatikai tana.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 No hahina ga tangai tana, “Ai, iau sip bia u na hamamo iau ma iakanong ra taah, waing pa iau naga maruk baal ma pa iau naga hananhuat baal ukai wara kunulup.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Io, Iesu ga tangai tana, “U na haan, u naga lam lah no num tunaan, ma u na lam ia ukai.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 No hahina ga tangai tana bia, “Taia nugu ta tunaan.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Warah, a liman na tunaan u gata tolai tar, ma nong um mamur kiskis ma ia kaiken, pai num tunaan tutuna ia. Io, pau bisbis ta iakan.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Io, no hahina ga tangai tana, “Ai, iau nas bia a poropet uga.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Io, kaiken baa iau wara tirtiri uga tiga linga. Ira hintubu mehet diet ga lotu tupas Kalou ta iakanam ra uladih. Senbia muat ira Iudeia muat la tangtangai bia da lotu tupas Kalou aram sen mon Ierusalem. Ma uga, u lik hoeh?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ma Iesu ga tangai tana bia, “Ai hahin, u na nurnur tagu. A pakana bung i hanhanuat bia ira mataniabar pa diet na lotu tupas Mama aram ta iakanam ra uladih ma taia mah bia aram Ierusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Muat ira Samaria pa muat nunurei nong muat la latlotu tupas ia. Senbia mehet ira Iudeia, mehet nunurei tar nong mehet la latlotu tupas ia, kanong no harhalon ta Kalou i hanuat makaia ta ira Iudeia.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 No pakana bung i hanhanuat, ma kaiken mah i ta hanuat um bia diet ing diet na lotu tupas Kalou, diet na lotu hoken. Diet na lotu tupas Mama ta ira tanua diet ma ra tutun na harnunurai mah utana. Io, ma iakan ra mangana lotu, Mama i sip bia da lotu tupas ia hua.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Kalou i tanua, ma diet ing diet na lotu tupas ia, diet na lotu sena mon ta ira tanua diet ma ra tutun na harnunurai mah utana.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 No hahina ga tangai tana, “Iau nunurei bia no Mesaia, ia nong di kilam ia bia Karisito, na hanuat. Ma bia na hanuat, na hapalainei ira linga bakut ta mehet.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Io, Iesu ga tangai balik tana, “Iau a mon ia.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Kaikek a mon, ira nuna bulu na hausur diet ga tapukus, diet gaam karup bia Iesu dir ga worwor ma tiga hahina. Senbia taia tikai ta diet pa ga tiri ia bia ga worwor ma iakano hahina warah, ma ra sa dir ga tangtangai.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 — ausente —
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 — ausente —
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Io, diet ga haan laah makaia tano taman, diet gaam haan ukaia tana.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Bia ira mataniabar kana baa na ngaas, ira bulu na hausur diet ga tiri ia, diet gaam tangai tana, “Tena hausur, mehet nem bia u na iaan.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Senbia ga tangai ta diet, “Agu mon nian kana ing pa muat nunurei.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ma ira nuna bulu na hausur diet ga tangtangai harbasianei ta diet bia, “Ta tikai dak i ta kap ana ta nian?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Io, Iesu ga tangai ta diet, “No ragu nian, ia bia ena gil haruatanei ira sinisip ta nong ga tulei iau ma ena hapataam mah ing ga tulei iau bia ena gil.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Bia muat la saso ira numuat uma, muat la tangtangai bia a liman ma irua na teka baa kana wara kinkilaan. Senbia iau tangai ta muat, muat nas baa ira uma. I ta masos bakut um ira pakana wara kinkilaan.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Kaiken a mon, nong i kiikil, i hatur kahai ira hunena no nuna mangason ma i bulbul hulungan ira nian utano nilon hathatikai. Ma i ngan hua waing nong i saso ma nong mah i kiikil, dir na guama tikai.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Io, i tale bia na tutuna bia tikai na saso ma tiga mes na kikil. Na tutuna hoken.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Iau ta tulei muat bia muat na kil ing pa muat ga so. Ira mes diet ga gil no dadas na pinapalim ma muat ta kap lah um ira hunena ira nudiet mangason.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ma haleng ta ira Samaria makaia ta iakano taman, diet ga nurnur tane Iesu kanong no hahina gata hinawas utana hoken: “I ta hasasei iau ta ira linga ing iau gata gil.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Io, bia ira Samaria diet ga haan tupas Iesu, diet ga sarsaring ia bia na kis kaia ta diet, ma ga kis tikai ma diet airua bung.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ma bia diet ga hadadei no nuna hinhinawas, a haleng balin diet ga nurnur tana.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ma diet ga tangai tano hahina bia, “Pa mehet nurnur tana ta ira num hinhinawas mon. Taia. Mehet nurnur kanong mehet at, mehet ta hadadei ia, ma i palai ta mehet bia iakan ra tunatuna, ia at no Tena Harhalon utano ula hanua.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ma bia Iesu gata kis kaia airua bung, ga haan laah uram Galili.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 (Io, Iesu gata hinawas ra tutuna bia tiga poropet, pa da ruu ia tano nuna taman tutun at.)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Ma bia ga hanuat aram Galili, ira mataniabar makaia diet ga balak lah ia kanong diet gata nas ira linga gata gil aram Ierusalem tano Nian na Hinahaan Sakit. Warah, diet mah, diet ga haan ukaia.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Makaia ga haan balin uram Kana, tiga taman ta iakano hanua Galili, ing baa ga pukusanei ira taah, gaam wain kaia. Ma tiga tamat na tunatuna ta ira warkurai, no natina ga maset aras Kapeneam.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ma bia ga hadadei bia Iesu gata hanuat aram Galili maram Iudeia, ga haan ukaia tana, gaam sarsaring ia bia na haan naga halangalanga no natina nong ga huteta bia na maat.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Ma Iesu balik ga tangai tana, “Ing bia pa muat na nas ira dadas na hakilang ma ira tamat na gingilaan na kinarup pa muat na nurnur at.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Io, no tamat ta ira warkurai ga tangai tane Iesu bia, “Ai Watong, mai! Datar gi hansur uras. No natigu kaba gi maat.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Iesu ga tangai tana bia, “Kaia. U na haan. No natim i ta langalanga.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Bia ga hanahaan baa na ngaas, ga harusa ira nuna tultulai, ma diet ga hinawasei ia bia no natina i ta langalanga.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ma ga tiri diet bia a pakana bung sa ing no natina ga langalanga. Io, diet ga balu ia bia, “Nabung, namur dahina tano tingana kasakes, no malahau i pataam talur ia.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ma no ana sus ga nunurei kilam bia iakano pakana bung tutun at nong Iesu ga tangai tar tana bia no natina i ta langalanga. Io, ia ma ing diet la kiskis tikai ma ia, diet ga nurnur.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ma iakan no airua na dadas na hakilang nong Iesu ga gil ia aram Galili ing ga haan talur tar Iudeia.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.