João 4

No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Io, ira Parasi diet ga hadadei bia Iesu ga lamlam haleng ma ga bapitaiso ra haleng na bulu na hausur ta ing tane Ioanes.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Iasen pai tutuna bia Iesu ga bapitaiso tari. Senbia ira nuna bulu na hausur sen mon ing diet ga gilgil bapitaiso.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ing bia Iesu ga nunurei ing diet ga tangtangai, ga haan talur no hanua Iudeia, ma ga haan tapukus balin uram Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ma no ngaas nong ga murmur ia, ga kutus no hanua Samaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Io, ga hanuat taar tiga taman, di kilam ia bia Sikaar, narako tano hanua Samaria. Ma iakano taman i huteta tano sibana pisa Iakop gata hatinaan no natina Iosep ma ia.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ma no lulur na taah nong Iakop ga kil ia i kis kaia. Ma bia gata huteta ra tingana kasakes, Iesu ga me kis taar kaia tano gagena lulur kanong ga ubal ia no ngaas.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ma tiga hahina ma Samaria ga hanuat wara kulpa taah. Ma Iesu ga tangai tana bia, “Iau sip bia u na hamamo iau ta taah.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Io, ira nuna bulu na hausur diet gata haan laah ukaia tano taman wara kul nian.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 No hahina ma Samaria ga tangai balik tana, “Uga tiga Iudeia, ma iau, a Samaria iau. Ma wara biha u sarsaring iau wara gaiana taah?” (Io, ga tangai hua kanong ira Iudeia pa diet la harbartalaina taar ma ira Samaria.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Io, Iesu ga balu ia, gaam tangai, “Bia u gata nunurei tar no hartabar ta Kalou, ma siga mah iau ing iau sarsaring uga wara gaiana taah, io, u gaar ta saring iau ta taah, ma iau gaar ta tar no taah a lilona ia taam.”
10 Jesus respondeu:
11 No hahina ga tangai tana bia, “Ai tunatuna, taia tiga linga bia u na kulup ma ia kanong no lulur i manga hansur. U na kap iakano lilona taah maha?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 U lik bia u tamat tano hintubu mehet Iakop? Ia at nong ga tar iakan ra lulur na taah ta mehet. Ma ia mah ga mom kaia, ira natina, ma ira nuna huna bulumakau ma ira sipsip mah.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ma Iesu ga balu ia bia, “Diet bakut ing diet mom ta iakan ra taah, diet na maruk balin.
13 Jesus respondeu:
14 Iasen bia siga ing na mom tano taah iau na hamamo ia ma ia, pa na maruk tutun at, kanong no taah iau na tar ia tana na ngan hoira puat narako tana. Ma na pupuat hut, ma na tar no nilon hathatikai tana.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 No hahina ga tangai tana, “Ai, iau sip bia u na hamamo iau ma iakanong ra taah, waing pa iau naga maruk baal ma pa iau naga hananhuat baal ukai wara kunulup.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Io, Iesu ga tangai tana, “U na haan, u naga lam lah no num tunaan, ma u na lam ia ukai.”
16 Jesus disse:
17 No hahina ga tangai tana bia, “Taia nugu ta tunaan.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Warah, a liman na tunaan u gata tolai tar, ma nong um mamur kiskis ma ia kaiken, pai num tunaan tutuna ia. Io, pau bisbis ta iakan.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Io, no hahina ga tangai tana, “Ai, iau nas bia a poropet uga.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Io, kaiken baa iau wara tirtiri uga tiga linga. Ira hintubu mehet diet ga lotu tupas Kalou ta iakanam ra uladih. Senbia muat ira Iudeia muat la tangtangai bia da lotu tupas Kalou aram sen mon Ierusalem. Ma uga, u lik hoeh?”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ma Iesu ga tangai tana bia, “Ai hahin, u na nurnur tagu. A pakana bung i hanhanuat bia ira mataniabar pa diet na lotu tupas Mama aram ta iakanam ra uladih ma taia mah bia aram Ierusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Muat ira Samaria pa muat nunurei nong muat la latlotu tupas ia. Senbia mehet ira Iudeia, mehet nunurei tar nong mehet la latlotu tupas ia, kanong no harhalon ta Kalou i hanuat makaia ta ira Iudeia.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 No pakana bung i hanhanuat, ma kaiken mah i ta hanuat um bia diet ing diet na lotu tupas Kalou, diet na lotu hoken. Diet na lotu tupas Mama ta ira tanua diet ma ra tutun na harnunurai mah utana. Io, ma iakan ra mangana lotu, Mama i sip bia da lotu tupas ia hua.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kalou i tanua, ma diet ing diet na lotu tupas ia, diet na lotu sena mon ta ira tanua diet ma ra tutun na harnunurai mah utana.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 No hahina ga tangai tana, “Iau nunurei bia no Mesaia, ia nong di kilam ia bia Karisito, na hanuat. Ma bia na hanuat, na hapalainei ira linga bakut ta mehet.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Io, Iesu ga tangai balik tana, “Iau a mon ia.”
26 Então Jesus disse:
27 Kaikek a mon, ira nuna bulu na hausur diet ga tapukus, diet gaam karup bia Iesu dir ga worwor ma tiga hahina. Senbia taia tikai ta diet pa ga tiri ia bia ga worwor ma iakano hahina warah, ma ra sa dir ga tangtangai.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 — ausente —
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Io, diet ga haan laah makaia tano taman, diet gaam haan ukaia tana.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Bia ira mataniabar kana baa na ngaas, ira bulu na hausur diet ga tiri ia, diet gaam tangai tana, “Tena hausur, mehet nem bia u na iaan.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Senbia ga tangai ta diet, “Agu mon nian kana ing pa muat nunurei.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Ma ira nuna bulu na hausur diet ga tangtangai harbasianei ta diet bia, “Ta tikai dak i ta kap ana ta nian?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Io, Iesu ga tangai ta diet, “No ragu nian, ia bia ena gil haruatanei ira sinisip ta nong ga tulei iau ma ena hapataam mah ing ga tulei iau bia ena gil.
34 Jesus lhes declarou:
35 Bia muat la saso ira numuat uma, muat la tangtangai bia a liman ma irua na teka baa kana wara kinkilaan. Senbia iau tangai ta muat, muat nas baa ira uma. I ta masos bakut um ira pakana wara kinkilaan.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Kaiken a mon, nong i kiikil, i hatur kahai ira hunena no nuna mangason ma i bulbul hulungan ira nian utano nilon hathatikai. Ma i ngan hua waing nong i saso ma nong mah i kiikil, dir na guama tikai.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Io, i tale bia na tutuna bia tikai na saso ma tiga mes na kikil. Na tutuna hoken.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Iau ta tulei muat bia muat na kil ing pa muat ga so. Ira mes diet ga gil no dadas na pinapalim ma muat ta kap lah um ira hunena ira nudiet mangason.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ma haleng ta ira Samaria makaia ta iakano taman, diet ga nurnur tane Iesu kanong no hahina gata hinawas utana hoken: “I ta hasasei iau ta ira linga ing iau gata gil.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Io, bia ira Samaria diet ga haan tupas Iesu, diet ga sarsaring ia bia na kis kaia ta diet, ma ga kis tikai ma diet airua bung.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ma bia diet ga hadadei no nuna hinhinawas, a haleng balin diet ga nurnur tana.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ma diet ga tangai tano hahina bia, “Pa mehet nurnur tana ta ira num hinhinawas mon. Taia. Mehet nurnur kanong mehet at, mehet ta hadadei ia, ma i palai ta mehet bia iakan ra tunatuna, ia at no Tena Harhalon utano ula hanua.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ma bia Iesu gata kis kaia airua bung, ga haan laah uram Galili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Io, Iesu gata hinawas ra tutuna bia tiga poropet, pa da ruu ia tano nuna taman tutun at.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ma bia ga hanuat aram Galili, ira mataniabar makaia diet ga balak lah ia kanong diet gata nas ira linga gata gil aram Ierusalem tano Nian na Hinahaan Sakit. Warah, diet mah, diet ga haan ukaia.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Makaia ga haan balin uram Kana, tiga taman ta iakano hanua Galili, ing baa ga pukusanei ira taah, gaam wain kaia. Ma tiga tamat na tunatuna ta ira warkurai, no natina ga maset aras Kapeneam.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ma bia ga hadadei bia Iesu gata hanuat aram Galili maram Iudeia, ga haan ukaia tana, gaam sarsaring ia bia na haan naga halangalanga no natina nong ga huteta bia na maat.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ma Iesu balik ga tangai tana, “Ing bia pa muat na nas ira dadas na hakilang ma ira tamat na gingilaan na kinarup pa muat na nurnur at.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Io, no tamat ta ira warkurai ga tangai tane Iesu bia, “Ai Watong, mai! Datar gi hansur uras. No natigu kaba gi maat.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Iesu ga tangai tana bia, “Kaia. U na haan. No natim i ta langalanga.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Bia ga hanahaan baa na ngaas, ga harusa ira nuna tultulai, ma diet ga hinawasei ia bia no natina i ta langalanga.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ma ga tiri diet bia a pakana bung sa ing no natina ga langalanga. Io, diet ga balu ia bia, “Nabung, namur dahina tano tingana kasakes, no malahau i pataam talur ia.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ma no ana sus ga nunurei kilam bia iakano pakana bung tutun at nong Iesu ga tangai tar tana bia no natina i ta langalanga. Io, ia ma ing diet la kiskis tikai ma ia, diet ga nurnur.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ma iakan no airua na dadas na hakilang nong Iesu ga gil ia aram Galili ing ga haan talur tar Iudeia.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.