Jonas 1
gel (GEL) vs NVT
1 Rem-u̱s Yawe haagu̱n u̱du̱ Yunana wa'-u̱ Amitai.
1 O S enhor deu esta mensagem a Jonas, filho de Amitai:
2 <<Yu̱ne̱ bo̱ do̱'e̱ u̱ Neneba bo̱-u yat-o̱, bo̱ waru̱ u̱n rem-u̱s ri, remu̱ no̱m-u̱t yo̱-to̱ u̱n teegu̱n u̱du̱ ri.>>
2 “Apronte-se e vá à grande cidade de Nínive. Anuncie meu julgamento contra ela, pois vi como seu povo é perverso”.
3 Se̱di Yunana gu̱gu̱m. Wa som u̱ irig m-ha bo̱-u yat-o̱ u̱ na foge̱ Jopa tu̱msu̱ wa top shik, se̱ wa irig u̱-me̱ hat-u yat-ya m-ha bo̱-u̱ Tarshis. Wa aru̱k remu̱ u̱zu̱ wa o̱o̱g u̱ssa wa so̱m du̱gu̱-du̱ Yawe.
3 Jonas se aprontou, mas foi na direção contrária, a fim de fugir do S enhor . Desceu ao porto de Jope, onde encontrou um navio que estava de partida para Társis. Comprou a passagem e embarcou para Társis, a fim de fugir do S enhor .
4 U̱n o̱ te̱k u̱r-no̱k, Yawe to̱ko̱n mya-mu̱ u̱r-be̱b u̱-me̱ m-sa, hat-yu̱ u̱t-sa u̱t-u̱ku̱s.
4 O S enhor , porém, enviou sobre o mar um vento forte, e caiu uma tempestade tão violenta que o navio estava prestes a se despedaçar.
5 A-nak-du̱ hat-u yat-ya hog u-gye̱r sok. Ko̱wan hu̱ ko̱n-du̱ ru̱-u wa. U̱n guns cwu̱-u̱t u̱n u̱-me̱ m-sa remu̱ hab-du̱ m-no hat-u yat-ya.
5 Com muito medo, os marinheiros clamavam a seus deuses para que os socorressem e lançavam a carga ao mar para deixar o navio mais leve. Enquanto isso, Jonas dormia profundamente no porão.
6 Da-u o̱ yu̱-Yat-ya yu̱ hat-u yat-ya haan u̱du̱ Yunana wa zu̱, <<¿Remu̱ yan-o̱ bo̱ o̱tte̱ m-roog? Yu̱ne̱! Bo̱ ko̱n ru̱-u ró, ko wa ho̱gu̱ o̱n-u̱r in, wa u̱ku̱r in du̱gu̱ m-mar.>>
6 Então o capitão desceu para falar com ele. “Como pode dormir numa situação dessas?”, disse. “Levante-se e ore a seu deus! Quem sabe ele prestará atenção em nós e poupará nossa vida!”
7 Ku̱na a-nak-du̱ hat-u yat-ya ne̱ zu̱tte̱, <<Haanu̱n, in gunu̱n u-gwe̱mbi remu̱ na nu̱pu̱t wa-u̱t-ba'as.>> U̱ da-u o̱ u̱n nom u-gwe̱mbi, u̱n nu̱p u̱zu̱ Yunana wa, wa-u̱t-ba'as.
7 Então a tripulação tirou sortes para ver qual deles havia ofendido os deuses e causado a terrível tempestade. Quando tiraram as sortes, elas indicaram que Jonas era o culpado.
8 U̱n zu̱ wu̱n, <<U̱ da-o̱ waru̱ it. ¿Yan-o̱ bo̱ no̱me̱ na o̱tte̱ swadu̱ u̱r-ko̱b? ¿Yan-o̱ o̱ ank-m ró? ¿He̱ne̱ bo̱ rwu̱tu̱n ne̱? ¿Yan-o̱ dim-du̱ bo̱-u̱ bo̱ rwu̱tu̱n? ¿Yan ko̱-de̱ bo̱ rwu̱tu̱n?>>
8 “Por que essa terrível tempestade veio sobre nós?”, perguntaram. “Quem é você? Qual é sua profissão? De onde vem? Qual é sua nacionalidade?”
9 Yunana zu̱ u̱n, <<Me̱ ne̱t-u̱ Isra wa, tu̱msu̱ me̱ wa doru̱ Yawe wa, Ru̱-u̱ do̱m u-ru̱, wu̱ no̱me̱ m-sa u-dak ne̱.>>
9 Jonas respondeu: “Sou hebreu e adoro o S enhor , o Deus dos céus, que fez o mar e a terra”.
10 Tu̱msu̱ wa waru̱ u̱n, u̱zu̱ wa o̱ u̱ so̱m-du̱ Yawe. Da-u o̱ gye̱r-u̱ ship ne̱t-u̱t to̱, u̱n zu̱ wu̱n, <<¿Remu̱ yan-o̱ bo̱ nomte̱ iya?>>
10 Os marinheiros ficaram apavorados quando ouviram isso, pois Jonas já havia lhes contado que estava fugindo do S enhor . “Por que fez uma coisa dessas?”, disseram.
11 Yu̱-u̱ m-mya u̱-me̱ m-sa sur u̱r-be̱b sok, u̱n zu̱ wu̱n, <<¿Yan-o̱ it do̱'e̱ no̱mu̱ bo̱ u̱ yu̱-u̱ m-mya yakte̱ no̱mu̱ in u-gwu̱z?>>
11 E, visto que a tempestade piorava cada vez mais, perguntaram-lhe: “O que devemos fazer com você para que a tempestade se acalme?”.
12 Yunana zu̱ u̱n, <<U̱m nak yu̱-u̱ m-mya haagu̱n u̱-do̱mu̱ no̱ u̱ remu̱ ba'as-u̱t ri. Kabu̱n me̱ no̱ guns me̱ u̱-me̱ m-sa ko̱-uyan o̱ u̱t-re̱s.>>
12 Jonas respondeu: “Joguem-me ao mar, e ele voltará a ficar calmo. Eu sei que esta terrível tempestade é culpa minha”.
13 Se̱di u̱n waste̱ u̱ rem-u̱s Yunana ne̱ da. A-nak-du̱ hat-u yat-ya ne̱ hu̱ mat-du̱ u̱s-hund e̱ teet kit m-sa, remu̱ be̱b-du̱ m-mya re u-shu̱ m-swu̱r u̱n kerge̱ da.
13 Em vez disso, os marinheiros remaram com ainda mais força para levar a embarcação à terra, mas não conseguiram, pois o mar tempestuoso havia se tornado muito violento.
14 U̱n nom u̱s-kan u̱du̱ Yawe, u̱n zu̱, <<Yawe u-Ru̱, it ko̱no̱g bo̱, a-bo̱ yage̱ it mar remu̱ kab-du̱ fat-du̱ ne̱t unwa da. Yawe u-Ru̱, a-bo̱ ship it a-u̱t-ba'as remu̱ kab-du̱ fat-du̱ wa-za-u̱t-ba'as unwa da. Se̱di no̱m no̱m-u̱ citu̱ bo̱.>>
14 Então clamaram ao S enhor e disseram: “Ó S enhor , não nos deixes morrer por causa deste homem, e não nos responsabilizes pela morte dele! Ó S enhor , tu sabes os motivos por que enviaste esta tempestade sobre ele!”.
15 U̱n ku̱b Yunana, u̱n guns wa u̱-me̱ m-sa. Da-u̱ u̱n gu̱nse̱ Yunana, yu̱-u̱ m-mya res te̱k.
15 Depois, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram ao mar e, no mesmo instante, a furiosa tempestade se aquietou.
16 Da-u o̱, ne̱t-tu̱ hog gye̱r-u̱ Yawe sok. U̱n no̱m este̱du̱ u̱s-rem u̱du̱ Yawe, tu̱msu̱ u̱n nom u̱r-to̱o̱g u̱du̱ wa.
16 Espantados com o grande poder do S enhor , os marinheiros lhe ofereceram um sacrifício e firmaram o compromisso de servi-lo.
17 Da-u̱ u̱n gunse̱ Yunana m-sa, Yawe to̱mo̱n jan-u yat-ya, ya toros Yunana. Yunana shu̱'u̱t u̱-me̱ me̱n-tu̱ u-jan u̱t-ho̱ u̱t-tu̱t.
17 O S enhor fez que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas ficou dentro do peixe por três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.