Jonas 1

gel (GEL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Rem-u̱s Yawe haagu̱n u̱du̱ Yunana wa'-u̱ Amitai.
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 <<Yu̱ne̱ bo̱ do̱'e̱ u̱ Neneba bo̱-u yat-o̱, bo̱ waru̱ u̱n rem-u̱s ri, remu̱ no̱m-u̱t yo̱-to̱ u̱n teegu̱n u̱du̱ ri.>>
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Se̱di Yunana gu̱gu̱m. Wa som u̱ irig m-ha bo̱-u yat-o̱ u̱ na foge̱ Jopa tu̱msu̱ wa top shik, se̱ wa irig u̱-me̱ hat-u yat-ya m-ha bo̱-u̱ Tarshis. Wa aru̱k remu̱ u̱zu̱ wa o̱o̱g u̱ssa wa so̱m du̱gu̱-du̱ Yawe.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 U̱n o̱ te̱k u̱r-no̱k, Yawe to̱ko̱n mya-mu̱ u̱r-be̱b u̱-me̱ m-sa, hat-yu̱ u̱t-sa u̱t-u̱ku̱s.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 A-nak-du̱ hat-u yat-ya hog u-gye̱r sok. Ko̱wan hu̱ ko̱n-du̱ ru̱-u wa. U̱n guns cwu̱-u̱t u̱n u̱-me̱ m-sa remu̱ hab-du̱ m-no hat-u yat-ya.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Da-u o̱ yu̱-Yat-ya yu̱ hat-u yat-ya haan u̱du̱ Yunana wa zu̱, <<¿Remu̱ yan-o̱ bo̱ o̱tte̱ m-roog? Yu̱ne̱! Bo̱ ko̱n ru̱-u ró, ko wa ho̱gu̱ o̱n-u̱r in, wa u̱ku̱r in du̱gu̱ m-mar.>>
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Ku̱na a-nak-du̱ hat-u yat-ya ne̱ zu̱tte̱, <<Haanu̱n, in gunu̱n u-gwe̱mbi remu̱ na nu̱pu̱t wa-u̱t-ba'as.>> U̱ da-u o̱ u̱n nom u-gwe̱mbi, u̱n nu̱p u̱zu̱ Yunana wa, wa-u̱t-ba'as.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 U̱n zu̱ wu̱n, <<U̱ da-o̱ waru̱ it. ¿Yan-o̱ bo̱ no̱me̱ na o̱tte̱ swadu̱ u̱r-ko̱b? ¿Yan-o̱ o̱ ank-m ró? ¿He̱ne̱ bo̱ rwu̱tu̱n ne̱? ¿Yan-o̱ dim-du̱ bo̱-u̱ bo̱ rwu̱tu̱n? ¿Yan ko̱-de̱ bo̱ rwu̱tu̱n?>>
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yunana zu̱ u̱n, <<Me̱ ne̱t-u̱ Isra wa, tu̱msu̱ me̱ wa doru̱ Yawe wa, Ru̱-u̱ do̱m u-ru̱, wu̱ no̱me̱ m-sa u-dak ne̱.>>
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Tu̱msu̱ wa waru̱ u̱n, u̱zu̱ wa o̱ u̱ so̱m-du̱ Yawe. Da-u o̱ gye̱r-u̱ ship ne̱t-u̱t to̱, u̱n zu̱ wu̱n, <<¿Remu̱ yan-o̱ bo̱ nomte̱ iya?>>
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 Yu̱-u̱ m-mya u̱-me̱ m-sa sur u̱r-be̱b sok, u̱n zu̱ wu̱n, <<¿Yan-o̱ it do̱'e̱ no̱mu̱ bo̱ u̱ yu̱-u̱ m-mya yakte̱ no̱mu̱ in u-gwu̱z?>>
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yunana zu̱ u̱n, <<U̱m nak yu̱-u̱ m-mya haagu̱n u̱-do̱mu̱ no̱ u̱ remu̱ ba'as-u̱t ri. Kabu̱n me̱ no̱ guns me̱ u̱-me̱ m-sa ko̱-uyan o̱ u̱t-re̱s.>>
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Se̱di u̱n waste̱ u̱ rem-u̱s Yunana ne̱ da. A-nak-du̱ hat-u yat-ya ne̱ hu̱ mat-du̱ u̱s-hund e̱ teet kit m-sa, remu̱ be̱b-du̱ m-mya re u-shu̱ m-swu̱r u̱n kerge̱ da.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 U̱n nom u̱s-kan u̱du̱ Yawe, u̱n zu̱, <<Yawe u-Ru̱, it ko̱no̱g bo̱, a-bo̱ yage̱ it mar remu̱ kab-du̱ fat-du̱ ne̱t unwa da. Yawe u-Ru̱, a-bo̱ ship it a-u̱t-ba'as remu̱ kab-du̱ fat-du̱ wa-za-u̱t-ba'as unwa da. Se̱di no̱m no̱m-u̱ citu̱ bo̱.>>
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 U̱n ku̱b Yunana, u̱n guns wa u̱-me̱ m-sa. Da-u̱ u̱n gu̱nse̱ Yunana, yu̱-u̱ m-mya res te̱k.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Da-u o̱, ne̱t-tu̱ hog gye̱r-u̱ Yawe sok. U̱n no̱m este̱du̱ u̱s-rem u̱du̱ Yawe, tu̱msu̱ u̱n nom u̱r-to̱o̱g u̱du̱ wa.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Da-u̱ u̱n gunse̱ Yunana m-sa, Yawe to̱mo̱n jan-u yat-ya, ya toros Yunana. Yunana shu̱'u̱t u̱-me̱ me̱n-tu̱ u-jan u̱t-ho̱ u̱t-tu̱t.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.