Gênesis 44
gel (GEL) vs VC
1 Yusuhu yu̱ wa-gwat-du̱ bu-u wa tun-to̱ bo̱r-to̱, <<Shu̱u̱se̱ ba-u̱t u̱n u̱ hyu̱ u̱ka u̱n do̱te̱ u̱t-kere̱ u̱t-kab m-mu̱, tu̱msu̱ bo̱ wa'u̱ shik-u̱ ko̱wan u̱ ba-u̱r wa.>>
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Yusuhu zu̱ wa-gwat-du̱ bu wa, <<Wa ko̱k-du̱ swadu̱ m-bu̱ ri du̱ m-baku̱t, ba-du̱ du̱-dim-u̱ u̱n, u̱r-kot u̱ shik-u̱ hyu̱ wu̱n ne̱.>> Wa no̱m u̱ka Yusuhu zu̱tte̱ wa no̱m.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Da-u̱ is gase̱, na tom ne̱t-u̱t to̱ e̱ aru̱k m-mu̱ u̱ janka u̱n ne̱.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Da-u̱ u̱n arke̱ u̱n teeg m-ra u-bo̱ ne̱ sok da, Yusuhu tom wa-gwat-du̱ bu-u wa, <<Abo̱ bite̱ u̱n bo̱ zu̱ u̱n, <It no̱mgu̱ no̱ no̱m-u̱t so̱-to̱, ¿Remu̱ u-yan o̱ wa'e̱ no̱ top-u̱t no̱m-u so̱-o̱ u̱ yo̱-o̱?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 ¿Dinde̱ a ko̱k-du̱ m-bu̱ du̱ u̱so u-bu ri da du̱ wa gotte̱ no̱mu̱ do̱'e̱ u̱t-no̱m u-shu̱? Uno̱ no̱mu yo̱-o̱ o̱ no̱ no̱me̱.> >>
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Da-u̱ wa bite̱ u̱n, se̱ wa waru̱ u̱n no̱mu̱ Yusuhu zu̱ wa u-be̱e̱t.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 E̱ shu̱s e̱ zu̱ wa, <<¿Yan o̱ wa'e̱ u̱so u-bu ri bo̱ u̱t-zu̱ inya? It to̱k-ne̱ ró e̱, it tamu̱g no̱m-du̱ o̱ko̱n go̱-du̱ uno̱ da.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 It mu̱u̱tu̱n shik-u̱ it bite̱ u̱ ba-u̱t it da-u̱ it muye̱ Kan'ana. ¿Remu̱ yan-o̱ it do̱te̱ hiw-du̱ kwam-tu̱ shik tu̱ bu̱-mu̱ u̱t-ro u̱ tu̱ pus-to̱ ne̱ du̱gu̱-du̱ u̱so-u̱ bu-u ró?
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 A-bo̱ hyane̱ waku̱n u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ de̱ ne̱ it, ho̱ wa. Tu̱msu̱ it i kuse̱ be̱e̱t e̱ shu̱u̱t to̱k-ne̱ ró.>>
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Ne̱t-u̱ wa zu̱, <<No̱nge̱, me̱ no̱mu̱ no̱m-u̱ no̱ zu̱ye̱. Se̱di wu̱ na hyane̱ u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ ne̱ wa do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-u̱ ri, no̱ i kuse̱ no̱ aru̱k m-mu̱ u-bu.>>
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Se̱ u̱n be̱e̱t kowan cu̱stu̱n ba-u̱r wa du̱gu̱ janka u̱n, tu̱msu̱ e̱ upus to̱.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Wa-gwat-du̱ bu-u Yusuhu he̱e̱se̱ u̱t-goot, du̱gu̱-du̱ yu̱-wu̱ya u̱ haan u̱du̱ du̱-dim. Se̱ na hyen ko̱k-du̱ m-bu̱ de̱ ba-u̱r Banyamin.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Remu̱ iya, se̱ e̱ keemse̱ kus-u̱t e̱. Tu̱msu̱ e̱ gagu̱ janka u̱t-cwu̱, e̱ bir m-mu̱ u-bo̱.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Da-u̱ Yahuda u̱ o̱r-u̱t wa ne̱ mu̱ne̱ u-dim, se̱ e̱ to bu-u Yusuhu. Yusuhu o̱mo̱n u̱ shu̱'u̱t, wa-gwat-du̱ Yusuhu wa waru̱ wa no̱mu̱ no̱me̱ u-be̱e̱t. Tu̱-wu̱to̱ Yusuhu ne̱ be̱e̱t e̱ he u-dak u̱-shu̱ wa.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Yusuhu zu̱ u̱n, <<¿Yan-o̱ no̱ no̱me̱ inya? ¿No̱ nak u̱zu̱ ne̱t ba me̱ u̱ napu̱ no̱mu̱ waku̱n nape̱ da?>>
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Yahuda shu̱s, wa zu̱, <<U̱so u-bu ri, ¿Yan rem-se̱ it de̱ u̱t-no̱me̱? ¿Re̱-o̱ it do̱te̱ ko̱su̱ ko̱b-du̱ u̱t-ba'as u̱ it? Ru̱-o̱ no̱mu̱ it to̱p-u̱ no̱mu̱ it no̱me̱. Remu̱ iya it be̱e̱t it-u̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-ne̱ u̱ wu̱ na bite̱ u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ ba-u̱r wa.>>
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Yusuhu zu̱, <<U̱m za kere̱ no̱m-du̱ o̱ko̱n u̱ka no̱ zu̱tte̱ da, u̱ Ru̱-u̱ mang. Wu̱ hiwe̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ wa do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-u̱ ri. No̱ kuse̱ se̱ no̱ aru̱k m-mu̱ u̱ bu-u̱ u̱so-u no̱ u̱ jab-u̱ pus-o̱.>>
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Yahuda haan u̱du̱ Yusuhu wa zu̱, <<U̱so u-bu ri, gag jab, yage̱ to̱k-u̱ ró no̱m u̱s-rem u̱ bo̱ ne̱. A-bo̱ no̱m u̱s-ryab u̱ to̱k-u̱ ró da, ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ bo̱ o̱ u̱r-be̱b ne̱ u̱ka Faru̱k-u̱ Masar.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 U̱so u-bu ri shu̱ku̱t to̱k-u̱ wa, <¿No̱ o̱mo̱n u u̱so ne̱ ko̱ tu̱ dim-u̱ no̱ u̱r-fat?>
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 It zu̱ u̱so u-bu ri, <Wa o̱mo̱n u̱r-fat se̱di wa wu̱u̱mte̱. Se̱di wa o̱tte̱ u̱r-vaste̱ du̱ wa mate̱ da-u̱ wa wu̱u̱me̱. Yu̱-wu̱ya wa maru̱g, hu̱no-u wa kuse̱ u-gan u̱du̱ ino-u wa, u̱so-u e̱ o̱ cwan-u̱t wa sok.>
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 <<Bo̱ zu̱ to̱k-ne̱ ró haatu̱n wa u̱du̱ ró, bo̱ hyan wa u̱ hi-du̱ war ró.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 It wargu̱ u̱so u-bu ri u̱zu̱, <Wa'-u̱ wa yakte̱ u̱so-u wa da, u̱-re̱m u̱zu̱ awa yage̱ wa, u̱so wa u̱t-mar.>
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Bo̱ zu̱ it to̱k-u̱ ne̱ ró, <A du̱-dim-u̱ no̱ haane̱ u̱r-kot u̱ no̱ ne̱ da, u̱m da yage̱ no̱ sur m-hyan shu̱-u ri da.>
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Da it muye̱ u̱du̱ u̱so-u it, it waru̱ wa no̱mu̱ u̱so u-bu ri zu̱ye̱.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 <<U̱so-u it zu̱, it mu̱u̱n it sur m-o̱o̱n no̱m u̱t-re̱.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Tu̱msu̱ it zu̱ wa, <It zaaru̱ mu̱u̱n da, se̱ du̱-dim-u̱ it no̱k u̱r-kot u̱ it ne̱ u̱ da-u o̱ it do̱'e̱ u̱r-mu̱n. A du̱-dim-u̱ it do̱'e̱ u̱r-kot u̱ it ne̱ da, it zaar u̱t-sur m-hyan shu̱-u̱ ne̱t-u̱ wa da.>
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 <<To̱k-u̱ ró u̱so-u it zu̱, <U̱ka no̱ nu̱pte̱, ne̱ta ri o̱tte̱ ya'ag-u̱ campa-ne̱ yu̱r, i wa mate̱ u̱du̱ ri.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Wa-gan aru̱kte̱ du̱gu̱-du̱ ri, se̱di u̱m zu̱, <<Na kemu̱sse̱ wu̱n u̱t-kik u̱t-kik.>> Du̱gu̱ da-u o̱, u̱m hyanu̱g wa da.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 A no̱ kabe̱ unwa, tu̱msu̱ o̱ko̱n no̱m-o̱ kume̱ wa, no̱ wa'-u̱ hi-u̱r pus-de̱ ri de̱ ha u̱du̱ i mare̱ ne̱ u̱ remu̱ namu̱ jab.>
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 <<U̱-da o̱, u̱m za kere̱ u̱r-mu̱ u̱du̱ u̱so-u it za wa'-u̱ wa da. Remu̱ zu̱ jab-u̱ u̱so-u it o̱ m-sak u̱ fat-du̱ wa'-u̱ wa ne̱.
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱so-u it hyanu̱g me̱ za wa'-u̱ wa, wa u̱t-mar. It to̱k-ne̱ ró it u̱t-wa u̱ hi-u̱r pus-de̱ u̱so-u it he̱ u-sag remu̱ namu̱ jab.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 U̱m no̱mu̱g es-du̱ u̱s-rem u̱du̱ u̱so-u ri, u̱zu̱ me̱ mu̱tu̱n wu̱n u-bu m-yar. U̱m zu̱ wa, <A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱m mu̱u̱tu̱n wu̱n u̱du̱ ró da, me̱ kabu̱ no̱mu̱ do̱'e̱ kwu̱m-du̱ wu̱n mo̱mmo a-mu̱u̱ne̱ u̱zu̱ u̱m mu̱u̱tu̱n wu̱n u̱ du̱ ró da.>
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 <<U̱ da-o̱, gag jab, yage̱ u̱ wa-m-ank-u̱ ró shu̱'u̱t to̱k-u̱ u̱so u-bu ri u̱ swas-mu̱ wa'-u̱ wa. Yage̱ wa'-u̱ wa aru̱k m-mu̱ e̱ tu̱-wu̱to̱ wa ne̱.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 ¿Re̱-o̱ u̱m do̱te̱ u̱r-mu̱ u̱du̱ u̱so-u ri, a mu̱ne̱ u̱zu̱ wa zaar u̱r-kot u̱ me̱ ne̱ da? A-bo̱ yage̱ u̱m swa u̱r-ko̱b du̱ do̱'e̱ u̱ haan u̱ u̱so ri da.>>
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.