Gênesis 44
gel (GEL) vs NVT
1 Yusuhu yu̱ wa-gwat-du̱ bu-u wa tun-to̱ bo̱r-to̱, <<Shu̱u̱se̱ ba-u̱t u̱n u̱ hyu̱ u̱ka u̱n do̱te̱ u̱t-kere̱ u̱t-kab m-mu̱, tu̱msu̱ bo̱ wa'u̱ shik-u̱ ko̱wan u̱ ba-u̱r wa.>>
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Yusuhu zu̱ wa-gwat-du̱ bu wa, <<Wa ko̱k-du̱ swadu̱ m-bu̱ ri du̱ m-baku̱t, ba-du̱ du̱-dim-u̱ u̱n, u̱r-kot u̱ shik-u̱ hyu̱ wu̱n ne̱.>> Wa no̱m u̱ka Yusuhu zu̱tte̱ wa no̱m.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Da-u̱ is gase̱, na tom ne̱t-u̱t to̱ e̱ aru̱k m-mu̱ u̱ janka u̱n ne̱.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Da-u̱ u̱n arke̱ u̱n teeg m-ra u-bo̱ ne̱ sok da, Yusuhu tom wa-gwat-du̱ bu-u wa, <<Abo̱ bite̱ u̱n bo̱ zu̱ u̱n, <It no̱mgu̱ no̱ no̱m-u̱t so̱-to̱, ¿Remu̱ u-yan o̱ wa'e̱ no̱ top-u̱t no̱m-u so̱-o̱ u̱ yo̱-o̱?
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 ¿Dinde̱ a ko̱k-du̱ m-bu̱ du̱ u̱so u-bu ri da du̱ wa gotte̱ no̱mu̱ do̱'e̱ u̱t-no̱m u-shu̱? Uno̱ no̱mu yo̱-o̱ o̱ no̱ no̱me̱.> >>
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Da-u̱ wa bite̱ u̱n, se̱ wa waru̱ u̱n no̱mu̱ Yusuhu zu̱ wa u-be̱e̱t.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 E̱ shu̱s e̱ zu̱ wa, <<¿Yan o̱ wa'e̱ u̱so u-bu ri bo̱ u̱t-zu̱ inya? It to̱k-ne̱ ró e̱, it tamu̱g no̱m-du̱ o̱ko̱n go̱-du̱ uno̱ da.
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 It mu̱u̱tu̱n shik-u̱ it bite̱ u̱ ba-u̱t it da-u̱ it muye̱ Kan'ana. ¿Remu̱ yan-o̱ it do̱te̱ hiw-du̱ kwam-tu̱ shik tu̱ bu̱-mu̱ u̱t-ro u̱ tu̱ pus-to̱ ne̱ du̱gu̱-du̱ u̱so-u̱ bu-u ró?
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 A-bo̱ hyane̱ waku̱n u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ de̱ ne̱ it, ho̱ wa. Tu̱msu̱ it i kuse̱ be̱e̱t e̱ shu̱u̱t to̱k-ne̱ ró.>>
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Ne̱t-u̱ wa zu̱, <<No̱nge̱, me̱ no̱mu̱ no̱m-u̱ no̱ zu̱ye̱. Se̱di wu̱ na hyane̱ u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ ne̱ wa do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-u̱ ri, no̱ i kuse̱ no̱ aru̱k m-mu̱ u-bu.>>
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Se̱ u̱n be̱e̱t kowan cu̱stu̱n ba-u̱r wa du̱gu̱ janka u̱n, tu̱msu̱ e̱ upus to̱.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Wa-gwat-du̱ bu-u Yusuhu he̱e̱se̱ u̱t-goot, du̱gu̱-du̱ yu̱-wu̱ya u̱ haan u̱du̱ du̱-dim. Se̱ na hyen ko̱k-du̱ m-bu̱ de̱ ba-u̱r Banyamin.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Remu̱ iya, se̱ e̱ keemse̱ kus-u̱t e̱. Tu̱msu̱ e̱ gagu̱ janka u̱t-cwu̱, e̱ bir m-mu̱ u-bo̱.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Da-u̱ Yahuda u̱ o̱r-u̱t wa ne̱ mu̱ne̱ u-dim, se̱ e̱ to bu-u Yusuhu. Yusuhu o̱mo̱n u̱ shu̱'u̱t, wa-gwat-du̱ Yusuhu wa waru̱ wa no̱mu̱ no̱me̱ u-be̱e̱t. Tu̱-wu̱to̱ Yusuhu ne̱ be̱e̱t e̱ he u-dak u̱-shu̱ wa.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Yusuhu zu̱ u̱n, <<¿Yan-o̱ no̱ no̱me̱ inya? ¿No̱ nak u̱zu̱ ne̱t ba me̱ u̱ napu̱ no̱mu̱ waku̱n nape̱ da?>>
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Yahuda shu̱s, wa zu̱, <<U̱so u-bu ri, ¿Yan rem-se̱ it de̱ u̱t-no̱me̱? ¿Re̱-o̱ it do̱te̱ ko̱su̱ ko̱b-du̱ u̱t-ba'as u̱ it? Ru̱-o̱ no̱mu̱ it to̱p-u̱ no̱mu̱ it no̱me̱. Remu̱ iya it be̱e̱t it-u̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-ne̱ u̱ wu̱ na bite̱ u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ ba-u̱r wa.>>
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Yusuhu zu̱, <<U̱m za kere̱ no̱m-du̱ o̱ko̱n u̱ka no̱ zu̱tte̱ da, u̱ Ru̱-u̱ mang. Wu̱ hiwe̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ wa do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-u̱ ri. No̱ kuse̱ se̱ no̱ aru̱k m-mu̱ u̱ bu-u̱ u̱so-u no̱ u̱ jab-u̱ pus-o̱.>>
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Yahuda haan u̱du̱ Yusuhu wa zu̱, <<U̱so u-bu ri, gag jab, yage̱ to̱k-u̱ ró no̱m u̱s-rem u̱ bo̱ ne̱. A-bo̱ no̱m u̱s-ryab u̱ to̱k-u̱ ró da, ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ bo̱ o̱ u̱r-be̱b ne̱ u̱ka Faru̱k-u̱ Masar.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 U̱so u-bu ri shu̱ku̱t to̱k-u̱ wa, <¿No̱ o̱mo̱n u u̱so ne̱ ko̱ tu̱ dim-u̱ no̱ u̱r-fat?>
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 It zu̱ u̱so u-bu ri, <Wa o̱mo̱n u̱r-fat se̱di wa wu̱u̱mte̱. Se̱di wa o̱tte̱ u̱r-vaste̱ du̱ wa mate̱ da-u̱ wa wu̱u̱me̱. Yu̱-wu̱ya wa maru̱g, hu̱no-u wa kuse̱ u-gan u̱du̱ ino-u wa, u̱so-u e̱ o̱ cwan-u̱t wa sok.>
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 <<Bo̱ zu̱ to̱k-ne̱ ró haatu̱n wa u̱du̱ ró, bo̱ hyan wa u̱ hi-du̱ war ró.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 It wargu̱ u̱so u-bu ri u̱zu̱, <Wa'-u̱ wa yakte̱ u̱so-u wa da, u̱-re̱m u̱zu̱ awa yage̱ wa, u̱so wa u̱t-mar.>
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Bo̱ zu̱ it to̱k-u̱ ne̱ ró, <A du̱-dim-u̱ no̱ haane̱ u̱r-kot u̱ no̱ ne̱ da, u̱m da yage̱ no̱ sur m-hyan shu̱-u ri da.>
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 Da it muye̱ u̱du̱ u̱so-u it, it waru̱ wa no̱mu̱ u̱so u-bu ri zu̱ye̱.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 <<U̱so-u it zu̱, it mu̱u̱n it sur m-o̱o̱n no̱m u̱t-re̱.
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 Tu̱msu̱ it zu̱ wa, <It zaaru̱ mu̱u̱n da, se̱ du̱-dim-u̱ it no̱k u̱r-kot u̱ it ne̱ u̱ da-u o̱ it do̱'e̱ u̱r-mu̱n. A du̱-dim-u̱ it do̱'e̱ u̱r-kot u̱ it ne̱ da, it zaar u̱t-sur m-hyan shu̱-u̱ ne̱t-u̱ wa da.>
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 <<To̱k-u̱ ró u̱so-u it zu̱, <U̱ka no̱ nu̱pte̱, ne̱ta ri o̱tte̱ ya'ag-u̱ campa-ne̱ yu̱r, i wa mate̱ u̱du̱ ri.
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Wa-gan aru̱kte̱ du̱gu̱-du̱ ri, se̱di u̱m zu̱, <<Na kemu̱sse̱ wu̱n u̱t-kik u̱t-kik.>> Du̱gu̱ da-u o̱, u̱m hyanu̱g wa da.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 A no̱ kabe̱ unwa, tu̱msu̱ o̱ko̱n no̱m-o̱ kume̱ wa, no̱ wa'-u̱ hi-u̱r pus-de̱ ri de̱ ha u̱du̱ i mare̱ ne̱ u̱ remu̱ namu̱ jab.>
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 <<U̱-da o̱, u̱m za kere̱ u̱r-mu̱ u̱du̱ u̱so-u it za wa'-u̱ wa da. Remu̱ zu̱ jab-u̱ u̱so-u it o̱ m-sak u̱ fat-du̱ wa'-u̱ wa ne̱.
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱so-u it hyanu̱g me̱ za wa'-u̱ wa, wa u̱t-mar. It to̱k-ne̱ ró it u̱t-wa u̱ hi-u̱r pus-de̱ u̱so-u it he̱ u-sag remu̱ namu̱ jab.
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 U̱m no̱mu̱g es-du̱ u̱s-rem u̱du̱ u̱so-u ri, u̱zu̱ me̱ mu̱tu̱n wu̱n u-bu m-yar. U̱m zu̱ wa, <A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱m mu̱u̱tu̱n wu̱n u̱du̱ ró da, me̱ kabu̱ no̱mu̱ do̱'e̱ kwu̱m-du̱ wu̱n mo̱mmo a-mu̱u̱ne̱ u̱zu̱ u̱m mu̱u̱tu̱n wu̱n u̱ du̱ ró da.>
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 <<U̱ da-o̱, gag jab, yage̱ u̱ wa-m-ank-u̱ ró shu̱'u̱t to̱k-u̱ u̱so u-bu ri u̱ swas-mu̱ wa'-u̱ wa. Yage̱ wa'-u̱ wa aru̱k m-mu̱ e̱ tu̱-wu̱to̱ wa ne̱.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 ¿Re̱-o̱ u̱m do̱te̱ u̱r-mu̱ u̱du̱ u̱so-u ri, a mu̱ne̱ u̱zu̱ wa zaar u̱r-kot u̱ me̱ ne̱ da? A-bo̱ yage̱ u̱m swa u̱r-ko̱b du̱ do̱'e̱ u̱ haan u̱ u̱so ri da.>>
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.