Gênesis 44

gel (GEL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yusuhu yu̱ wa-gwat-du̱ bu-u wa tun-to̱ bo̱r-to̱, <<Shu̱u̱se̱ ba-u̱t u̱n u̱ hyu̱ u̱ka u̱n do̱te̱ u̱t-kere̱ u̱t-kab m-mu̱, tu̱msu̱ bo̱ wa'u̱ shik-u̱ ko̱wan u̱ ba-u̱r wa.>>
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Yusuhu zu̱ wa-gwat-du̱ bu wa, <<Wa ko̱k-du̱ swadu̱ m-bu̱ ri du̱ m-baku̱t, ba-du̱ du̱-dim-u̱ u̱n, u̱r-kot u̱ shik-u̱ hyu̱ wu̱n ne̱.>> Wa no̱m u̱ka Yusuhu zu̱tte̱ wa no̱m.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Da-u̱ is gase̱, na tom ne̱t-u̱t to̱ e̱ aru̱k m-mu̱ u̱ janka u̱n ne̱.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Da-u̱ u̱n arke̱ u̱n teeg m-ra u-bo̱ ne̱ sok da, Yusuhu tom wa-gwat-du̱ bu-u wa, <<Abo̱ bite̱ u̱n bo̱ zu̱ u̱n, <It no̱mgu̱ no̱ no̱m-u̱t so̱-to̱, ¿Remu̱ u-yan o̱ wa'e̱ no̱ top-u̱t no̱m-u so̱-o̱ u̱ yo̱-o̱?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 ¿Dinde̱ a ko̱k-du̱ m-bu̱ du̱ u̱so u-bu ri da du̱ wa gotte̱ no̱mu̱ do̱'e̱ u̱t-no̱m u-shu̱? Uno̱ no̱mu yo̱-o̱ o̱ no̱ no̱me̱.> >>
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Da-u̱ wa bite̱ u̱n, se̱ wa waru̱ u̱n no̱mu̱ Yusuhu zu̱ wa u-be̱e̱t.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 E̱ shu̱s e̱ zu̱ wa, <<¿Yan o̱ wa'e̱ u̱so u-bu ri bo̱ u̱t-zu̱ inya? It to̱k-ne̱ ró e̱, it tamu̱g no̱m-du̱ o̱ko̱n go̱-du̱ uno̱ da.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 It mu̱u̱tu̱n shik-u̱ it bite̱ u̱ ba-u̱t it da-u̱ it muye̱ Kan'ana. ¿Remu̱ yan-o̱ it do̱te̱ hiw-du̱ kwam-tu̱ shik tu̱ bu̱-mu̱ u̱t-ro u̱ tu̱ pus-to̱ ne̱ du̱gu̱-du̱ u̱so-u̱ bu-u ró?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 A-bo̱ hyane̱ waku̱n u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ de̱ ne̱ it, ho̱ wa. Tu̱msu̱ it i kuse̱ be̱e̱t e̱ shu̱u̱t to̱k-ne̱ ró.>>
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Ne̱t-u̱ wa zu̱, <<No̱nge̱, me̱ no̱mu̱ no̱m-u̱ no̱ zu̱ye̱. Se̱di wu̱ na hyane̱ u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ ne̱ wa do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-u̱ ri, no̱ i kuse̱ no̱ aru̱k m-mu̱ u-bu.>>
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Se̱ u̱n be̱e̱t kowan cu̱stu̱n ba-u̱r wa du̱gu̱ janka u̱n, tu̱msu̱ e̱ upus to̱.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Wa-gwat-du̱ bu-u Yusuhu he̱e̱se̱ u̱t-goot, du̱gu̱-du̱ yu̱-wu̱ya u̱ haan u̱du̱ du̱-dim. Se̱ na hyen ko̱k-du̱ m-bu̱ de̱ ba-u̱r Banyamin.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Remu̱ iya, se̱ e̱ keemse̱ kus-u̱t e̱. Tu̱msu̱ e̱ gagu̱ janka u̱t-cwu̱, e̱ bir m-mu̱ u-bo̱.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Da-u̱ Yahuda u̱ o̱r-u̱t wa ne̱ mu̱ne̱ u-dim, se̱ e̱ to bu-u Yusuhu. Yusuhu o̱mo̱n u̱ shu̱'u̱t, wa-gwat-du̱ Yusuhu wa waru̱ wa no̱mu̱ no̱me̱ u-be̱e̱t. Tu̱-wu̱to̱ Yusuhu ne̱ be̱e̱t e̱ he u-dak u̱-shu̱ wa.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Yusuhu zu̱ u̱n, <<¿Yan-o̱ no̱ no̱me̱ inya? ¿No̱ nak u̱zu̱ ne̱t ba me̱ u̱ napu̱ no̱mu̱ waku̱n nape̱ da?>>
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Yahuda shu̱s, wa zu̱, <<U̱so u-bu ri, ¿Yan rem-se̱ it de̱ u̱t-no̱me̱? ¿Re̱-o̱ it do̱te̱ ko̱su̱ ko̱b-du̱ u̱t-ba'as u̱ it? Ru̱-o̱ no̱mu̱ it to̱p-u̱ no̱mu̱ it no̱me̱. Remu̱ iya it be̱e̱t it-u̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-ne̱ u̱ wu̱ na bite̱ u̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ ba-u̱r wa.>>
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Yusuhu zu̱, <<U̱m za kere̱ no̱m-du̱ o̱ko̱n u̱ka no̱ zu̱tte̱ da, u̱ Ru̱-u̱ mang. Wu̱ hiwe̱ ko̱k-du̱ m-bu̱ wa do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t to̱k-u̱ ri. No̱ kuse̱ se̱ no̱ aru̱k m-mu̱ u̱ bu-u̱ u̱so-u no̱ u̱ jab-u̱ pus-o̱.>>
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Yahuda haan u̱du̱ Yusuhu wa zu̱, <<U̱so u-bu ri, gag jab, yage̱ to̱k-u̱ ró no̱m u̱s-rem u̱ bo̱ ne̱. A-bo̱ no̱m u̱s-ryab u̱ to̱k-u̱ ró da, ko̱ ba shu̱'u̱te̱ u̱zu̱ bo̱ o̱ u̱r-be̱b ne̱ u̱ka Faru̱k-u̱ Masar.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 U̱so u-bu ri shu̱ku̱t to̱k-u̱ wa, <¿No̱ o̱mo̱n u u̱so ne̱ ko̱ tu̱ dim-u̱ no̱ u̱r-fat?>
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 It zu̱ u̱so u-bu ri, <Wa o̱mo̱n u̱r-fat se̱di wa wu̱u̱mte̱. Se̱di wa o̱tte̱ u̱r-vaste̱ du̱ wa mate̱ da-u̱ wa wu̱u̱me̱. Yu̱-wu̱ya wa maru̱g, hu̱no-u wa kuse̱ u-gan u̱du̱ ino-u wa, u̱so-u e̱ o̱ cwan-u̱t wa sok.>
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 <<Bo̱ zu̱ to̱k-ne̱ ró haatu̱n wa u̱du̱ ró, bo̱ hyan wa u̱ hi-du̱ war ró.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 It wargu̱ u̱so u-bu ri u̱zu̱, <Wa'-u̱ wa yakte̱ u̱so-u wa da, u̱-re̱m u̱zu̱ awa yage̱ wa, u̱so wa u̱t-mar.>
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Bo̱ zu̱ it to̱k-u̱ ne̱ ró, <A du̱-dim-u̱ no̱ haane̱ u̱r-kot u̱ no̱ ne̱ da, u̱m da yage̱ no̱ sur m-hyan shu̱-u ri da.>
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Da it muye̱ u̱du̱ u̱so-u it, it waru̱ wa no̱mu̱ u̱so u-bu ri zu̱ye̱.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 <<U̱so-u it zu̱, it mu̱u̱n it sur m-o̱o̱n no̱m u̱t-re̱.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Tu̱msu̱ it zu̱ wa, <It zaaru̱ mu̱u̱n da, se̱ du̱-dim-u̱ it no̱k u̱r-kot u̱ it ne̱ u̱ da-u o̱ it do̱'e̱ u̱r-mu̱n. A du̱-dim-u̱ it do̱'e̱ u̱r-kot u̱ it ne̱ da, it zaar u̱t-sur m-hyan shu̱-u̱ ne̱t-u̱ wa da.>
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 <<To̱k-u̱ ró u̱so-u it zu̱, <U̱ka no̱ nu̱pte̱, ne̱ta ri o̱tte̱ ya'ag-u̱ campa-ne̱ yu̱r, i wa mate̱ u̱du̱ ri.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Wa-gan aru̱kte̱ du̱gu̱-du̱ ri, se̱di u̱m zu̱, <<Na kemu̱sse̱ wu̱n u̱t-kik u̱t-kik.>> Du̱gu̱ da-u o̱, u̱m hyanu̱g wa da.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 A no̱ kabe̱ unwa, tu̱msu̱ o̱ko̱n no̱m-o̱ kume̱ wa, no̱ wa'-u̱ hi-u̱r pus-de̱ ri de̱ ha u̱du̱ i mare̱ ne̱ u̱ remu̱ namu̱ jab.>
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 <<U̱-da o̱, u̱m za kere̱ u̱r-mu̱ u̱du̱ u̱so-u it za wa'-u̱ wa da. Remu̱ zu̱ jab-u̱ u̱so-u it o̱ m-sak u̱ fat-du̱ wa'-u̱ wa ne̱.
30 — ausente —
31 A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱so-u it hyanu̱g me̱ za wa'-u̱ wa, wa u̱t-mar. It to̱k-ne̱ ró it u̱t-wa u̱ hi-u̱r pus-de̱ u̱so-u it he̱ u-sag remu̱ namu̱ jab.
31 — ausente —
32 U̱m no̱mu̱g es-du̱ u̱s-rem u̱du̱ u̱so-u ri, u̱zu̱ me̱ mu̱tu̱n wu̱n u-bu m-yar. U̱m zu̱ wa, <A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱m mu̱u̱tu̱n wu̱n u̱du̱ ró da, me̱ kabu̱ no̱mu̱ do̱'e̱ kwu̱m-du̱ wu̱n mo̱mmo a-mu̱u̱ne̱ u̱zu̱ u̱m mu̱u̱tu̱n wu̱n u̱ du̱ ró da.>
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 <<U̱ da-o̱, gag jab, yage̱ u̱ wa-m-ank-u̱ ró shu̱'u̱t to̱k-u̱ u̱so u-bu ri u̱ swas-mu̱ wa'-u̱ wa. Yage̱ wa'-u̱ wa aru̱k m-mu̱ e̱ tu̱-wu̱to̱ wa ne̱.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 ¿Re̱-o̱ u̱m do̱te̱ u̱r-mu̱ u̱du̱ u̱so-u ri, a mu̱ne̱ u̱zu̱ wa zaar u̱r-kot u̱ me̱ ne̱ da? A-bo̱ yage̱ u̱m swa u̱r-ko̱b du̱ do̱'e̱ u̱ haan u̱ u̱so ri da.>>
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.