Gênesis 42
gel (GEL) vs ARIB
1 Da-u̱ Yakubu nape̱ u̱zu̱ no̱m u̱t-re̱ o̱ro u̱ dak-u̱ Masar, wa zu̱ ya-u̱t-zwaru̱ wa, <<¿Remu-u yan o̱ no̱ o̱tte̱ u̱ shu̱'u̱t u̱ gwat-du̱ hi-du̱ war-no̱?
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 U̱m ho̱k u̱zu̱ no̱m u̱t-re̱ o̱ro u̱ Masar, de̱e̱n no̱ o̱o̱nu̱ in no̱m u̱t-re̱ ko̱ in u̱t-no̱m u̱r-fat, u̱ taas in mar da.>>
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Se̱ tu̱-wu̱to̱ Yusuhu ne̱t-ne̱ o̱p e̱ aru̱k m-ha u̱ Masar, u̱ remu̱ e̱ o̱o̱tu̱n no̱m u̱t-re̱.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Se̱di Yakubu to̱mo̱g Banyamin hu̱no-u Yusuhu da, wa o̱ u̱t-ge̱r taas o̱ko̱n no̱m-u yo̱-o̱ kum wa da.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Ya-u̱t-zwaru̱ Isra yu̱ne̱ du̱gu̱ Kan'ana m-ha u̱ Masar e̱ o̱o̱tu̱n no̱m u̱t-re̱, remu̱ zu̱ me̱r-su̱ o̱ró Kan'ana sok.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 Yusuhu wa o̱ye̱ wa-u-dak u̱ Masar. Wa o̱ wa bab-du̱ hyu̱ u̱du̱ ne̱t-tu̱ haane̱ u̱ dak-u̱ Masar u-be̱e̱t. Se̱ o̱r-u̱t Yusuhu haan, e̱ he̱ u̱ shu̱ wa u̱t-jwu̱n, e̱ kaku̱s u̱t-hi u-dak.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Da-u̱ Yusuhu hyane̱ o̱r-u̱t wa ne̱, wa nu̱p u̱zu̱ hu̱no-u̱t wa to̱. Se̱ wa nom u̱ka ham-u̱t wa wa o̱ye̱ wa no̱mu̱ u̱n u̱s-rem u̱ namu̱ jab ne̱. Wa zu̱, <<¿Du̱gu̱ he̱ne̱ no̱ rwu̱ne̱?>>
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yusuhu nak o̱r-u̱t wa, se̱di e̱ baku̱ste̱ u̱zu̱ ne̱t wu̱ o̱o̱ge̱ ees u̱-shu̱ e̱ Yusuhu wa da.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Yusuhu baku̱s bo'-u̱ wa no̱me̱. Wa zu̱ u̱n, <<No̱ haan m-haan, remu̱ no̱ gwat u̱ka dak-u it o̱tte̱. A-gwat-du̱ u-dak-ne̱ e̱ no̱ o̱ye̱.>>
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 E̱ zu̱ wa, <<O'o u̱so u-bu ri, to̱k-ne̱ ró hagu̱n remu̱ e̱ o̱ no̱m u̱t-re̱.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 It ya'ag-u̱ wa-gan ne̱ it o̱ye̱ be̱e̱t. It ne̱t-tu̱ u̱t-nip to̱ to̱k-ne̱ ró e̱. A-gwat-du̱ u-dak-ne̱ e̱ da.>>
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Yusuhu zu̱ u̱n, <<O'o, no̱ haan m-haan remu̱ no̱ hyen-u̱t u̱ka be̱b-du̱ dak-u̱ it o̱tte̱.>>
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Se̱ e̱ zu̱ wu̱n, <<It rwu̱gu̱n u-bu u-gan, it ya'ag-u̱ wa-gan ne̱, it o̱ o̱p u̱ yu̱r [12] campa-ne̱. It haagu̱n du̱gu̱ dak-u̱ Kan'ana. Vaste̱-u̱r it o̱ u̱r-ko̱t u̱ u̱so-u it ne̱, wa-gan it wa zamu̱n u̱r-fat da.>>
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Yusuhu zu̱ u̱n, <<U̱ka u̱m zu̱tte̱ no̱, no̱ a-gwat-du̱ u-dak-ne̱ e̱.
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Ka u̱m do̱te̱ no̱m-du̱ reg-mu̱ rem-u̱s no̱ iya. U̱m no̱m-u̱g e̱ste̱ du̱ u̱s-rem u̱m zaar u̱ mu̱-du̱ u-dim u̱ no̱mu̱ u̱m ware̱ ne̱ da inde u̱zu̱ Faru̱k-u̱ Masar o̱ u̱r-be̱b ne̱: No̱ zaar yage̱ Masar da se̱ no̱ haagu̱n u̱ du̱-dim-u̱ no̱ ne̱ u̱ ane̱.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 To̱mo̱n wa-gan no̱, wa do̱'e̱ wa kabu̱n du̱-fade̱ no̱. Na do̱'e̱ u̱ tagu̱ i kuse̱ u̱ bu-u̱ m-to̱k, ko̱ me̱ no̱mu̱ no̱ reg-mu̱ rem-u̱s no̱ u̱zu̱ no̱ nip-to̱ ne̱ re̱. Abite̱ nip-to̱ da, u̱m to̱ndte̱ u̱ fat-du̱ faru̱k ne̱, no̱ a-gwat-du̱ u-dak-ne̱ e̱.>>
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Se̱ Yusuhu wu̱ u̱n u̱ bu-u m-to̱k m-roog u̱t-tu̱t.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 U̱ ho̱-du̱ u-tu̱tu̱rse̱, Yusuhu zu̱ u̱n, <<Me̱ ne̱t-u̱ u-gye̱r u-Ru̱ wa. A no̱ no̱me̱ no̱m-u̱ u̱m zu̱ no̱ no̱m, no̱ u̱t-no̱m u̱r-fat.
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 A mu̱ne̱ u̱zu̱ no̱ a-u̱t-nip-ne̱ e̱, yagu̱n waku̱n wa shu̱'u̱t u̱ bu-u̱ m-to̱k, se̱ i kuse̱ e̱ mutu̱ a-u-bu u̱s-me̱r no̱ no̱m u̱t-re̱.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Remu̱ iya se̱ no̱ hatu̱n du̱-dim-u̱ no̱ u̱du̱ ri, ko̱ na gwat-u̱ rem-u̱s no̱ taas u̱ no̱ mar da.>> E̱ ees e̱ nom iya.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Se̱ e̱ zu̱ hi-du̱ war-e̱, <<Za u-sakna na o̱ yadu̱ in u̱r-ko̱b u̱ remu̱ no̱mu̱ in no̱me̱ hu̱no-u in. In hyanu̱g ka jab-u̱ wu̱n nu̱u̱te da-u̱ wa o̱o̱ge̱ u̱ ko̱n-du̱ in u̱ remu̱ fat-u̱r rò, se̱di in gu̱gu̱m u̱t-e̱r, o̱ wa'e̱ din-de̱ swadu̱ u̱r-ko̱b de̱ haatu̱n in.>>
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Rube̱n zu̱, <<¿U̱m wargu̱ no̱ u̱zu̱ a no̱ no̱mu̱ wa'-u̱ wa o̱ko̱n da? No̱ gu̱gu̱m ho̱g-du̱ me̱. Tu̱msu̱ to̱p-u̱ no̱m-u̱ in no̱mu̱ wa na o̱ no̱mu̱ in.>>
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 U̱n nak u̱zu̱ Yusuhu o̱ ho̱gu̱ u̱n da, u̱ remu̱ zu̱ a wa o̱ u̱s-rem u̱ u̱n ne̱ waku̱n o̱ u̱t-bargu̱sse̱ u̱t-war.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Se̱ Yusuhu hast shu̱-u wa u̱-kit, wa hu̱ u̱s-kan. Tu̱msu̱ se̱ wa byu̱ru̱n u̱du̱ u̱n wa no̱mu̱ u̱n u̱s-rem. Wa umus Simiyo̱n du̱gu̱ me̱ u̱n wa wu̱' na gu̱ku̱s wa u̱ hyan-mu̱ is-u̱ u̱n. Na hu̱u̱t wa u̱ bu-u̱ m-to̱k.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Yusuhu ye u-nu u̱zu̱ na shu̱u̱s ba-tu̱ tu̱-wu̱to̱ wa ne̱ u̱ hyu̱, tu̱msu̱ na muutu̱ ko̱wan ko̱nko̱ shik-u̱ wa u̱ ba-u̱r wa. Wa zu̱ na ya u̱n no̱m u̱t-re̱ u̱n de̱ u̱t-re̱ u̱-fu̱n. Iya o̱ na no̱m-tu̱ u̱n.
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 Se̱ u̱n gagu̱ janka u̱n ba-tu̱ hyu̱, se̱ u̱n aru̱k, u̱n dor u-fu̱n m-mu̱.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 Be-du̱ u̱n eeste̱ remu̱ u̱n roogte̱ m-gyu̱p, wa-gan upus ba-u̱r wa u̱ remu̱ wa ye'et u-janka no̱m u̱t-re̱, Se̱ wa bit ko̱nko̱ shik-u̱ wa do̱m-u̱ ba-u̱r wa.
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 Wa zu̱ o̱r-u̱t wa, <<Na mu̱ttu̱n me̱ shik-u̱ ri. E̱ ya ba-u̱r ri.>>
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Da-u̱ u̱n muye̱ u̱du̱ u̱so-u u̱n Yakubu u̱ dak-u̱ Kan'ana, u̱n waru̱ wa no̱m-u̱ no̱me̱ u-be̱e̱t.
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 E̱ zu̱ wu̱n, <<Ne̱t wu̱ o̱o̱ge̱ wa-u-dak u̱ Masar wa no̱ngu̱ it u̱s-rem u̱ namu̱ jab ne̱. Wa kagu̱b it a-gwat-du̱ u-dak-ne̱.
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Tu̱msu̱ it zu̱ wa, <It ne̱t-tu̱ u̱t-nip to̱, za a-gwat-du̱ u-dak-ne̱ e̱ da.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 It ne̱t-ne̱ o̱p u̱ yu̱r [12], it ya'ag-u̱ campa-ne̱ u̱so u̱ u-gan ne̱. Wa-gan maru̱g, du̱-fade̱ it o̱ u̱r-kot u̱ u̱so-u it ne̱ u̱ Kan'ana.>
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 <<Ne̱t wu̱ o̱o̱ge̱, wa-u-dak zu̱ it, <Ka u̱m do̱te̱ u̱t-nap u̱zu̱ no̱ ne̱t-tu̱ u̱t-nip to̱, yagu̱n wa-gan u̱ ana no̱ muut-u̱ a-u-bu no̱ ne̱ i o̱o̱ge̱ u̱s-me̱r no̱m u̱t-re̱.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Se̱ no̱ hattu̱n du̱-dim-u̱ no̱ u̱du̱ ri. O̱ do̱'e̱ u̱t-wa u̱m nap u̱zu̱ no̱ a-wu̱ksu̱ u-dak-ne̱ e̱ da, se̱di a-u̱t-nip-ne̱ e̱. Da-u o̱ u̱m do̱'e̱ yasu̱ no̱ du̱-dim-u̱ no̱, u̱ da-u o̱ no̱ u̱t-no̱m u-ce̱rpa dak-u uno̱.> >>
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Da-u̱ u̱n o̱ dasu̱ hyu̱ du̱gu̱ ba-u̱t u̱n, se̱ ko̱wan hyen shik-u̱ wa ba-u̱r wa. Da-u̱ u̱n u̱ u̱so u̱n ne̱ hyane̱ put-tu̱ shik, u̱n hog u-gye̱r.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 U̱so u̱n Yakubu zu̱ u̱n, <<No̱ wa'ag u̱m taag u̱ yaag yu̱r, Yusuhu zarra tu̱msu̱ Simiyo̱n zarra, u̱ da-o̱ tu̱msu̱ no̱ u̱t-sa no̱ kab Banyamin. Me̱ o̱ wa swadu̱ u̱r-ko̱b u̱ no̱mu̱ o̱ m-da ne̱ u-be̱e̱t.>>
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Rube̱n zu̱ u̱so-u e̱, <<Me̱ ya bo̱ ya-u̱t-zwaru̱ ri yu̱r ri yu̱r bo̱ ho̱, a u̱m mu̱tu̱n Banyamin u̱du̱ ró da. Me̱ gwat-u̱ wa, tu̱msu̱ me̱ mu̱tu̱n bo̱ wa.>>
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Tu̱msu̱ Yakubu zu̱, <<Banyamin za m-ha u̱ no̱ ne̱ da, remu̱ zu̱ Yusuhu maru̱g tu̱msu̱ wa kuse̱ u̱ war-wa. A o̱ku̱n no̱mu yo̱-o̱ kume̱ wa u̱ do̱m-u u-fu̱n, no̱ u̱t-wa me̱ ne̱nge̱n-yu̱ hi-u̱r pus-de̱, m-mar u̱ remu̱ namu̱ jab.>>
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.