Gênesis 41
gel (GEL) vs NVT
1 Da-u̱ shu̱-du̱ hak-su̱ u̱s-yu̱r arke̱, Faru̱k-u̱ Masar nom bo', u̱zu̱ wa o̱ ees u̱ kit-u̱ gi-yu̱ Niru.
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 Da-u̱ na' ta'er, i o̱ye̱ m-yar ne̱, u̱t-birig ne̱, rwu̱u̱n du̱gu̱ gi-yu̱ Niru. E̱ he̱e̱se̱ tu̱du̱ gwa-tu̱ o̱ye̱ u̱-kit u-gi.
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Se̱ e̱ke̱n na'-e̱ ya ta'er za u̱t-birig, m-ga ne̱ za so̱-ye̱, e̱ rwu̱u̱n tu̱msu̱ du̱gu̱ gi-yu̱ Niru. E̱ ees u̱ dim-u̱ na' ta'er i o̱tte̱ u̱t-birig ne̱ dap-u̱s u-gi.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Se̱ na' i m-ga i za so̱-ye̱ toromse̱ na' u̱t-birig. Da-u o̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱te̱.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Tu̱msu̱ roog-mu̱ kos wa. Wa sur m-no̱m bo' u-yu̱ru̱mse̱, ro̱p-tu̱ hyu̱ u̱t-ta'er, tu̱ so̱-to̱ sok tu̱ shu̱u̱se̱ yaag sok, to̱ cwu̱n u̱-do̱mu̱ kamb-yu̱ u-hyu u-gan.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 U̱ dim-u̱ u̱n, se̱ke̱n kamb-su̱ hyu̱ se̱ u̱s-ta'er se̱ apu̱n, su̱ za u̱t-birig. Da-u̱ mya-mu̱ udo̱m fu̱rne̱, se̱ ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ ryamu̱sse̱, to̱ gu̱u̱s.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ tu̱ za u̱t-birig to̱ toromse̱ ro̱p-tu̱ hyu̱ u̱t-ta'er tu̱ m-yar, tu̱ shu̱se̱ yaag. Se̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱te̱; wa hyen u̱zu̱ bo' o̱.
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Se̱ u̱r-wu̱n, jab-u̱ Faru̱k-u̱ Masar nu̱u̱s. Se̱ wa tom na fagnu̱ wa a-u-gwat-ne̱ u̱ a-m-nap-ne̱ i dak-u̱ Masar be̱e̱t. Se̱ wa waru̱ e̱ bo'-u̱s wa. Na kwu̱mu̱g wu̱ waru̱ wa nu-du̱ bo'-u̱s se̱ da.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Da-u o̱ yu̱-Yat-ya ya-du̱ Faru̱k-u̱ Masar no̱m-tu̱ u̱t-swa zu̱ye̱, <<U̱ ya-o̱, u̱m baku̱ste̱ u̱ baas-u̱t ri ne̱.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Faru̱k-u̱ Masar hog u̱s-ryap u̱ to̱k-u̱ wa ne̱, tu̱msu̱ Faru̱k-u̱ Masar hu̱u̱t me̱ u̱ wa zwa-u̱ faru̱k u̱r-be̱re̱di ne̱ u̱ bu-u̱ yu̱-Yat-ya a-gwat-du̱ bu-u m-to̱k ne̱.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 It no̱mu̱g u̱s-bo' it be̱e̱t m-gyu̱p m-gan, ko̱he̱ne̱ bo' o̱ o̱tte̱ mu̱ wa zu̱n-mo̱.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Waku̱n zwar-wa o̱ro u̱ku̱n u̱r-ko̱t u̱ it ne̱, ne̱t-u̱ Ibra-ne̱, to̱k-u̱ yu̱-Yat-ya a-gwat-du̱ bu-u m-to̱k ne̱. It waru̱ wa bo'-u̱s it, se̱ wa waru̱ it zu̱n-mu̱ bo'-u̱s it. Wa waru̱ ko̱wan zu̱n-mu̱ bo'-u̱ wa no̱me̱.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Ko̱-uyan nom ho̱n-ho̱n u̱ka wa zu̱tte̱. Na mu̱tu̱n me̱ u̱ o̱g-u̱r ri u̱ka wa zu̱tte̱ wu̱ ya-du̱ faru̱k no̱m-tu̱ u̱t-swa. Wa zwa-u̱ faru̱k u̱r-be̱re̱di na ho wa.>>
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Da-u̱ faru̱k ho̱ge̱ iya, wa tom to̱k-ne̱, na fagu̱n Yusuhu. E̱ do̱'e̱ e̱ fagu̱n Yusuhu, du̱gu̱ bu-u̱ m-to̱k. Da-u̱ Yusuhu tase̱ u-o̱r se̱ wa wu̱ to̱ko̱n kus-to̱, wa aru̱k m-cwa wa ees u̱-shu̱ Faru̱k-u̱ Masar.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<U̱m no̱mu̱g bo'. U̱m kwu̱mu̱g waku̱n wu̱ waru̱ me̱ zu̱n-mu̱ bo'-u̱ o̱ da. Tu̱msu̱ u̱m ho̱k u̱zu̱ bo̱ ye'e̱ zu̱n-mu̱ bo'.>>
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Yusuhu zu̱ Faru̱k-u̱ Masar, <<Me̱ wa ye'e̱ zu̱n-mu̱ bo' da, se̱di Ru̱-o̱ ya'u̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱n-mu̱ wa o̱o̱ge̱ u̱ssa.>>
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Se̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<U̱ bo'-u̱ ri, u̱m o̱ ees u̱ kit-u̱ gi-yu̱ Niru.
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 Se̱ na' ta'e̱r rwu̱u̱n m-yar ne̱, u̱t-birig ne̱, du̱gu̱ me̱ u-gi yu̱ Niru, se̱ e̱ he̱e̱se̱ tu̱-du̱ gwa-tu̱ o̱ u̱ kit-u̱ u-gi.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Tu̱msu̱ e̱ke̱n na'-e̱ rwu̱u̱n u̱ dim-u̱ e̱ za u̱t-birig, za so̱-ye̱. U̱m tamu̱g hyan-du̱ go̱-du̱ e̱ u̱ dak-u̱ Masar da.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Se̱ na' ta'er, i za u̱t-birig i za so̱-ye̱, toromse̱ na' ta'er i u̱t-birig.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Tu̱msu̱ da u̱n toromse̱ e̱, waku̱n zaar u̱t-nap u̱zu̱ u̱n cwaru̱g o̱ko̱n da, remu̱ zu̱ e̱ o̱mo̱n m-ga ne̱ u̱ka u̱r-taku̱n. Da-u o̱ u̱m yu̱ne̱.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 <<Se̱ roog-mu̱ sur m-kab me̱, tu̱msu̱ u̱m no̱m o̱kon bo' o̱, u̱m hyanu̱g ro̱p-tu̱ hyu̱ u̱t-ta'er, to̱ shu̱u̱se̱ yaag sok tu̱ so̱-to̱, to̱ cwu̱gu̱n u̱-do̱m u-kamb u-gan.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 U̱ dim-u̱ e̱, to̱ko̱n ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ u̱t-ta'er to̱ cwu̱u̱n to̱ zatte̱ yaag da. Da-u̱ mya-mu̱ udo̱m fu̱rne̱, se̱ ro̱p-tu̱ tu̱ hyu̱ to̱ ryamu̱sse̱, to̱ gu̱u̱s.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Se̱ ro̱p-tu̱ ryaamse̱ toros ro̱p-tu̱ hyu̱ u̱t-ta'er tu̱ so̱-to̱ to̱. U̱m wargu̱ a-u-gwat-ne̱ se̱di waku̱n kerge̱ waru̱ me̱ bo'-u̱ ri da.>>
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Yusuhu zu̱ Faru̱k-u̱ Masar, <<Bo'-u̱s ró o̱ u̱s-gan. Ru̱-u̱ wargu̱ Faru̱k-u̱ Masar nom-u̱ wa o̱o̱ge̱ u̱ssa u̱t-no̱m.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Na'-u̱ so̱-ye̱ ta'er hak-se̱ u̱s-ta'er, ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ u̱t-ta'er hak-se̱ u̱s-ta'er, no̱m-o̱ u-gan tu̱msu̱ bo'-se̱ u̱s-gan.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Na' ta'er i o̱tte̱ m-ga za u̱t-birig, i rwu̱u̱ne̱ u̱-dim tu̱msu̱ hak-se̱ u̱s-ta'er. Tu̱msu̱ ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ u̱t-ta'er za yaag i mya-mu̱ u-do̱m fu̱rne̱ e̱ ryamu̱sse̱: to̱ o̱o̱ge̱ hak-su̱ u̱s-ta'er su̱ u̱s-me̱r.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 <<Iya o̱tte̱ u̱ka u̱m zu̱tte̱ Faru̱k-u̱ Masar, Ru̱-u̱ ko̱ksu̱ Fir'una no̱mu̱ wa do̱'e̱ u̱t-no̱m.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 Na do̱'e̱ u̱ no̱m-du̱ u̱s-hak u̱s-ta'e̱r su̱ no̱m-u̱t-re̱ so̱k dak-u̱ Masar u-be̱e̱t.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 Se̱di hak-su̱ u̱s-me̱r u̱s-ta'er do̱'e̱ u̱ do̱rnu̱ dim. U̱ da-u o̱ na do̱'e̱ u̱ ku̱'u̱s u̱t-to̱ u̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ na no̱me̱ ne̱ u-be̱e̱t u̱ dak-u Masar. Tu̱msu̱ me̱r-su̱ do̱'e̱ u̱ no̱m-du̱ u-tát u-dak u-be̱e̱t.
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 Me̱r-su̱ do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t u̱ka zu̱ na tamu̱g no̱m-du̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ Masar da, u̱ remu̱ tat-u̱ u̱s-me̱r su̱ na do̱'e̱ u̱t-no̱m.
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 No̱mu̱ wa-e̱ bo' hatu̱n u̱s-fu̱n u̱s-yu̱r u̱du̱ Faru̱k-u̱ Masar na o̱ u̱ssa wa nap no̱mu̱ do̱'e̱ u̱t-no̱m u̱zu̱ Ru̱-o̱ no̱me̱ dorog-su̱ no̱m-du̱ o̱ no̱m-o u̱ hi-du̱ war-wa, tu̱msu̱ Ru̱-u̱ do̱'e̱ u̱ no̱m-du̱ o̱ za m-tumb.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 <<Remu̱ iya, yage̱ Faru̱k-u̱ Masar sa ne̱t wa-m-nap u̱ ne̱t wu̱ o̱tte̱ dorog-u̱s so̱-se̱ ne̱, wa shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya u̱ gwat-du̱ dak-u̱ Masar.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Yage̱ Faru̱k-u̱ Masar wa i-yate̱ u-dak u̱ Masar. E̱ kargu̱sse̱ u-gan u̱t-tan u̱ te̱k-u̱ no̱m-tu̱ u̱r-to̱m tu̱ na do̱'e̱ u̱t-kwu̱m hak-su̱ u̱s-ta'er su̱ na do̱te̱ no̱m-du̱ no̱m u̱t-re̱ sok.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 E̱ do̱'e̱ u̱ kargu̱sse̱ no̱m-tu̱ u̱t-re̱ tu̱ hak-u̱s so̱-se̱ su̱ no̱m u̱t-re̱ su̱ o̱ne̱ u̱ te̱k-u̱ be̱b-u̱r Faru̱k-u̱ Masar, na cin to̱ u̱t-bo̱ u̱ na kum-u̱t no̱m u̱t-re̱.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 No̱m u̱t-re̱ o̱ do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t u̱r-cu̱n u̱ re̱mu u-dak, u̱ na kum-u̱t no̱m u̱t-re̱ u̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r su̱ u̱s-me̱r su̱ do̱'e̱ u̱ haan dak-u̱ Masar, taas u̱ ne̱t-tu̱ u-dak u̱ mar u̱s-me̱r da.>>
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Rem-u̱s se̱ nom Faru̱k-u̱ Masar u̱r-zwar u̱ tu̱-yat-to̱ wa ne̱.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ tu̱-yat-to̱, <<¿Inu̱ kwu̱mu̱ ne̱t go̱-du̱ wa wu̱ o̱tte̱ Yar u-Ru̱?>>
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<Remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ ko̱ksu̱ bo̱ tun-to̱ no̱m-to̱, waku̱n zaar wa dorog-u̱s so̱-se̱ wa-m-nap u̱ka bo̱ da.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Bo̱ shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya u̱ pada-u ri. Tu̱msu̱ ne̱t-u̱t ri u̱t-be̱e̱t e̱ do̱'e̱ yasu̱ hi-du̱ war-e̱ u̱du̱ ró, e̱ ya bo̱ m-ze̱g. U̱-do̱mu̱ pora-du̱ u̱r-faru̱k de̱ u̱m do̱te̱ u̱ ze̱g-du̱ bo̱ u̱ warre̱.>>
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<Gwat, u̱ da-o̱ u̱m wa'ag bo̱ shu̱'u̱t u̱r-faru̱k dak-u̱ Masar u-be̱e̱t.>>
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Se̱ Faru̱k-u̱ Masar host kwaat-yu̱ u̱t-komu̱ wa, wa wa'-u̱ Yusuhu ya u-jo̱-u, tu̱msu̱ wa wa'-u̱ Yusuhu cwu̱-u̱t so̱-to̱. Tu̱msu̱ faru̱k wa'-u̱ wu̱n re̱ge̱z shik yu̱ u-kwam yu̱ bu̱-mu̱ u̱t-ro u̱ ge̱ksu̱ wa.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Faru̱k-u̱ Masar zo̱nge̱ Yusuhu wa sak u̱-do̱mu̱ ke̱ke̱-yu̱ u-jwaak ka wa u̱r-se̱ge̱ wa, remu̱ wa shu̱'u̱t wa u̱r-se̱ge̱ faru̱k. Se̱ ne̱t-tu̱ yu̱ne̱ u̱t-jar u̱zu̱, <<Ya u̱n u̱r-be!>> Na wa'ag Yusuhu wa shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya dak-u̱ Masar u-be̱e̱t.
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Se̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<Me̱ o̱ Faru̱k-u̱ Masar, tu̱msu̱ da ees-u̱t ró ne̱ da, waku̱n zaar Masar wu̱ do̱'e̱ u̱ no̱m-du̱ o̱kon no̱mo̱ da.>>
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 Faru̱k-u̱ Masar wa'-u̱ Yusuhu dim-u̱r po-de̱ na zu̱ Zapena-Paneya. Se̱ wa yu̱ Yusuhu Asenat gwu̱p-u̱ Potipara u̱r-gu̱ wa-to̱o̱g bo̱-u̱ O̱n. Yusuhu aru̱k m-cwa dak-u̱ Masar u-be̱e̱t, u̱ wa shu̱'u̱t ne̱ta wa.
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 U̱ da-u o̱ Yusuhu o̱ u̱s-hak u̱r-shik-u̱ o̱p [30], da-u̱ wa cwaye̱ u̱ no̱mu̱ Faru̱k-u̱ Masar m-ank. Remu̱ wa no̱m-u̱t ank-m wa, wa yage̱ u-pada u̱ faru̱k m-caw dak-u̱ Masar.
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 Da u̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r no̱me̱ su̱ no̱m-u̱t-re̱ no̱m u̱t-re̱ no̱m u-tát u-dak u-be̱e̱t.
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 Yusuhu kargu̱sse̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r su̱ no̱m-u̱t-re̱ u̱ dak-u̱ Masar. Tu̱msu̱ wa cin no̱m u̱t-re̱ u̱t-bo̱. Ko̱-u̱-he̱ bo̱-o̱ wa wu̱ na kargu̱sse̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ na gwaye̱ u̱ tak-tu̱ u̱s-kit u̱t-be̱e̱t.
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Yusuhu kargu̱sse̱ no̱m u̱t-re̱ u-tát, u̱ka hereg-mu̱ u-gi. Se̱ wa yage̱ u̱t-ogor remu̱ zu̱ waku̱n zaar u̱ keru̱ u̱t-ogor da.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Kanda hak-su̱ u̱s-me̱r u̱ teen, Asenat gwu̱p-u̱ Potipara wa-to̱o̱g-u̱ bo̱-u̱ O̱n, ne̱ta Yusuhu wa matu̱ Yusuhu yaag-u̱ campa-ne̱ yu̱r.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Yusuhu te̱'e̱ mat-du̱ u̱r-taku̱n u̱r-dim Manase. Wa zu̱, <<Ru̱-u̱ wa'ag u̱m ku̱u̱ste̱ u̱t-to̱ u̱ to̱k-m ri ne̱ u̱ ne̱t-tu̱ bu-u̱ u̱so ri ne̱.>>
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Ya-du̱ u̱r-zwar du̱ u-yu̱ru̱mse̱ Yusuhu zu̱ wa Ifaramu. Wa zu̱, <<Remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ yaag me̱ yaag u̱ dak-u̱ u̱m nomte̱ m-to̱k.>>
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 Hak-su̱ u̱s-ta'e̱r su̱ no̱m u̱t-re̱ u-tát teeg u̱r-ma u̱ dak-u̱ Masar.
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 Se̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r su̱ u̱s-me̱r taku̱n, u̱ka Yusuhu zu̱tte̱. Se̱ me̱r-su̱ haan u̱ dak-tu̱ o̱ m-gan u̱ Masar u̱t-be̱e̱t. Se̱di Masar no̱m u̱t-re̱ o̱ró.
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 Da-u̱ me̱r-su̱ he̱e̱se̱ Masar, ne̱t-tu̱ do̱'e̱ u̱du̱ Faru̱k-u̱ Masar e̱ no̱mu̱ wa u̱s-kan u̱zu̱ no̱m u̱t-re̱ zarra. Se̱ wa zu̱ u̱n <<De̱e̱n u̱du̱ Yusuhu, no̱m-u̱ wa zu̱ no̱ u-be̱e̱t, se̱ no̱ no̱m.>>
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Da-u̱ me̱r-su̱ goone̱ ko̱he̱ne̱ u-dak u-be̱e̱t, Yusuhu tu̱ku̱s be-tu̱ no̱m u̱t-re̱ o̱tte̱. Wa babu̱ u̱n remu̱ zu̱ me̱r-su̱ no̱mu̱g u-tát Masar.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ haan du̱gu̱ dak-tu̱ u̱s-kit u̱ Masar e̱ oot no̱m u̱t-re̱ u̱du̱ Yusuhu, remu̱ zu̱ me̱r-su̱ no̱ng u-tát u-dak u-be̱e̱t.
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.