Gênesis 41
gel (GEL) vs NAA
1 Da-u̱ shu̱-du̱ hak-su̱ u̱s-yu̱r arke̱, Faru̱k-u̱ Masar nom bo', u̱zu̱ wa o̱ ees u̱ kit-u̱ gi-yu̱ Niru.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 Da-u̱ na' ta'er, i o̱ye̱ m-yar ne̱, u̱t-birig ne̱, rwu̱u̱n du̱gu̱ gi-yu̱ Niru. E̱ he̱e̱se̱ tu̱du̱ gwa-tu̱ o̱ye̱ u̱-kit u-gi.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Se̱ e̱ke̱n na'-e̱ ya ta'er za u̱t-birig, m-ga ne̱ za so̱-ye̱, e̱ rwu̱u̱n tu̱msu̱ du̱gu̱ gi-yu̱ Niru. E̱ ees u̱ dim-u̱ na' ta'er i o̱tte̱ u̱t-birig ne̱ dap-u̱s u-gi.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Se̱ na' i m-ga i za so̱-ye̱ toromse̱ na' u̱t-birig. Da-u o̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱te̱.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Tu̱msu̱ roog-mu̱ kos wa. Wa sur m-no̱m bo' u-yu̱ru̱mse̱, ro̱p-tu̱ hyu̱ u̱t-ta'er, tu̱ so̱-to̱ sok tu̱ shu̱u̱se̱ yaag sok, to̱ cwu̱n u̱-do̱mu̱ kamb-yu̱ u-hyu u-gan.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 U̱ dim-u̱ u̱n, se̱ke̱n kamb-su̱ hyu̱ se̱ u̱s-ta'er se̱ apu̱n, su̱ za u̱t-birig. Da-u̱ mya-mu̱ udo̱m fu̱rne̱, se̱ ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ ryamu̱sse̱, to̱ gu̱u̱s.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ tu̱ za u̱t-birig to̱ toromse̱ ro̱p-tu̱ hyu̱ u̱t-ta'er tu̱ m-yar, tu̱ shu̱se̱ yaag. Se̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱te̱; wa hyen u̱zu̱ bo' o̱.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Se̱ u̱r-wu̱n, jab-u̱ Faru̱k-u̱ Masar nu̱u̱s. Se̱ wa tom na fagnu̱ wa a-u-gwat-ne̱ u̱ a-m-nap-ne̱ i dak-u̱ Masar be̱e̱t. Se̱ wa waru̱ e̱ bo'-u̱s wa. Na kwu̱mu̱g wu̱ waru̱ wa nu-du̱ bo'-u̱s se̱ da.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Da-u o̱ yu̱-Yat-ya ya-du̱ Faru̱k-u̱ Masar no̱m-tu̱ u̱t-swa zu̱ye̱, <<U̱ ya-o̱, u̱m baku̱ste̱ u̱ baas-u̱t ri ne̱.
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Faru̱k-u̱ Masar hog u̱s-ryap u̱ to̱k-u̱ wa ne̱, tu̱msu̱ Faru̱k-u̱ Masar hu̱u̱t me̱ u̱ wa zwa-u̱ faru̱k u̱r-be̱re̱di ne̱ u̱ bu-u̱ yu̱-Yat-ya a-gwat-du̱ bu-u m-to̱k ne̱.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 It no̱mu̱g u̱s-bo' it be̱e̱t m-gyu̱p m-gan, ko̱he̱ne̱ bo' o̱ o̱tte̱ mu̱ wa zu̱n-mo̱.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Waku̱n zwar-wa o̱ro u̱ku̱n u̱r-ko̱t u̱ it ne̱, ne̱t-u̱ Ibra-ne̱, to̱k-u̱ yu̱-Yat-ya a-gwat-du̱ bu-u m-to̱k ne̱. It waru̱ wa bo'-u̱s it, se̱ wa waru̱ it zu̱n-mu̱ bo'-u̱s it. Wa waru̱ ko̱wan zu̱n-mu̱ bo'-u̱ wa no̱me̱.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Ko̱-uyan nom ho̱n-ho̱n u̱ka wa zu̱tte̱. Na mu̱tu̱n me̱ u̱ o̱g-u̱r ri u̱ka wa zu̱tte̱ wu̱ ya-du̱ faru̱k no̱m-tu̱ u̱t-swa. Wa zwa-u̱ faru̱k u̱r-be̱re̱di na ho wa.>>
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Da-u̱ faru̱k ho̱ge̱ iya, wa tom to̱k-ne̱, na fagu̱n Yusuhu. E̱ do̱'e̱ e̱ fagu̱n Yusuhu, du̱gu̱ bu-u̱ m-to̱k. Da-u̱ Yusuhu tase̱ u-o̱r se̱ wa wu̱ to̱ko̱n kus-to̱, wa aru̱k m-cwa wa ees u̱-shu̱ Faru̱k-u̱ Masar.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<U̱m no̱mu̱g bo'. U̱m kwu̱mu̱g waku̱n wu̱ waru̱ me̱ zu̱n-mu̱ bo'-u̱ o̱ da. Tu̱msu̱ u̱m ho̱k u̱zu̱ bo̱ ye'e̱ zu̱n-mu̱ bo'.>>
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Yusuhu zu̱ Faru̱k-u̱ Masar, <<Me̱ wa ye'e̱ zu̱n-mu̱ bo' da, se̱di Ru̱-o̱ ya'u̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱n-mu̱ wa o̱o̱ge̱ u̱ssa.>>
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Se̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<U̱ bo'-u̱ ri, u̱m o̱ ees u̱ kit-u̱ gi-yu̱ Niru.
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 Se̱ na' ta'e̱r rwu̱u̱n m-yar ne̱, u̱t-birig ne̱, du̱gu̱ me̱ u-gi yu̱ Niru, se̱ e̱ he̱e̱se̱ tu̱-du̱ gwa-tu̱ o̱ u̱ kit-u̱ u-gi.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Tu̱msu̱ e̱ke̱n na'-e̱ rwu̱u̱n u̱ dim-u̱ e̱ za u̱t-birig, za so̱-ye̱. U̱m tamu̱g hyan-du̱ go̱-du̱ e̱ u̱ dak-u̱ Masar da.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Se̱ na' ta'er, i za u̱t-birig i za so̱-ye̱, toromse̱ na' ta'er i u̱t-birig.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Tu̱msu̱ da u̱n toromse̱ e̱, waku̱n zaar u̱t-nap u̱zu̱ u̱n cwaru̱g o̱ko̱n da, remu̱ zu̱ e̱ o̱mo̱n m-ga ne̱ u̱ka u̱r-taku̱n. Da-u o̱ u̱m yu̱ne̱.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 <<Se̱ roog-mu̱ sur m-kab me̱, tu̱msu̱ u̱m no̱m o̱kon bo' o̱, u̱m hyanu̱g ro̱p-tu̱ hyu̱ u̱t-ta'er, to̱ shu̱u̱se̱ yaag sok tu̱ so̱-to̱, to̱ cwu̱gu̱n u̱-do̱m u-kamb u-gan.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 U̱ dim-u̱ e̱, to̱ko̱n ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ u̱t-ta'er to̱ cwu̱u̱n to̱ zatte̱ yaag da. Da-u̱ mya-mu̱ udo̱m fu̱rne̱, se̱ ro̱p-tu̱ tu̱ hyu̱ to̱ ryamu̱sse̱, to̱ gu̱u̱s.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Se̱ ro̱p-tu̱ ryaamse̱ toros ro̱p-tu̱ hyu̱ u̱t-ta'er tu̱ so̱-to̱ to̱. U̱m wargu̱ a-u-gwat-ne̱ se̱di waku̱n kerge̱ waru̱ me̱ bo'-u̱ ri da.>>
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Yusuhu zu̱ Faru̱k-u̱ Masar, <<Bo'-u̱s ró o̱ u̱s-gan. Ru̱-u̱ wargu̱ Faru̱k-u̱ Masar nom-u̱ wa o̱o̱ge̱ u̱ssa u̱t-no̱m.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Na'-u̱ so̱-ye̱ ta'er hak-se̱ u̱s-ta'er, ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ u̱t-ta'er hak-se̱ u̱s-ta'er, no̱m-o̱ u-gan tu̱msu̱ bo'-se̱ u̱s-gan.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Na' ta'er i o̱tte̱ m-ga za u̱t-birig, i rwu̱u̱ne̱ u̱-dim tu̱msu̱ hak-se̱ u̱s-ta'er. Tu̱msu̱ ro̱p-tu̱ hyu̱ to̱ u̱t-ta'er za yaag i mya-mu̱ u-do̱m fu̱rne̱ e̱ ryamu̱sse̱: to̱ o̱o̱ge̱ hak-su̱ u̱s-ta'er su̱ u̱s-me̱r.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 <<Iya o̱tte̱ u̱ka u̱m zu̱tte̱ Faru̱k-u̱ Masar, Ru̱-u̱ ko̱ksu̱ Fir'una no̱mu̱ wa do̱'e̱ u̱t-no̱m.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 Na do̱'e̱ u̱ no̱m-du̱ u̱s-hak u̱s-ta'e̱r su̱ no̱m-u̱t-re̱ so̱k dak-u̱ Masar u-be̱e̱t.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Se̱di hak-su̱ u̱s-me̱r u̱s-ta'er do̱'e̱ u̱ do̱rnu̱ dim. U̱ da-u o̱ na do̱'e̱ u̱ ku̱'u̱s u̱t-to̱ u̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ na no̱me̱ ne̱ u-be̱e̱t u̱ dak-u Masar. Tu̱msu̱ me̱r-su̱ do̱'e̱ u̱ no̱m-du̱ u-tát u-dak u-be̱e̱t.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Me̱r-su̱ do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t u̱ka zu̱ na tamu̱g no̱m-du̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ Masar da, u̱ remu̱ tat-u̱ u̱s-me̱r su̱ na do̱'e̱ u̱t-no̱m.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 No̱mu̱ wa-e̱ bo' hatu̱n u̱s-fu̱n u̱s-yu̱r u̱du̱ Faru̱k-u̱ Masar na o̱ u̱ssa wa nap no̱mu̱ do̱'e̱ u̱t-no̱m u̱zu̱ Ru̱-o̱ no̱me̱ dorog-su̱ no̱m-du̱ o̱ no̱m-o u̱ hi-du̱ war-wa, tu̱msu̱ Ru̱-u̱ do̱'e̱ u̱ no̱m-du̱ o̱ za m-tumb.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 <<Remu̱ iya, yage̱ Faru̱k-u̱ Masar sa ne̱t wa-m-nap u̱ ne̱t wu̱ o̱tte̱ dorog-u̱s so̱-se̱ ne̱, wa shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya u̱ gwat-du̱ dak-u̱ Masar.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Yage̱ Faru̱k-u̱ Masar wa i-yate̱ u-dak u̱ Masar. E̱ kargu̱sse̱ u-gan u̱t-tan u̱ te̱k-u̱ no̱m-tu̱ u̱r-to̱m tu̱ na do̱'e̱ u̱t-kwu̱m hak-su̱ u̱s-ta'er su̱ na do̱te̱ no̱m-du̱ no̱m u̱t-re̱ sok.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 E̱ do̱'e̱ u̱ kargu̱sse̱ no̱m-tu̱ u̱t-re̱ tu̱ hak-u̱s so̱-se̱ su̱ no̱m u̱t-re̱ su̱ o̱ne̱ u̱ te̱k-u̱ be̱b-u̱r Faru̱k-u̱ Masar, na cin to̱ u̱t-bo̱ u̱ na kum-u̱t no̱m u̱t-re̱.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 No̱m u̱t-re̱ o̱ do̱'e̱ u̱t-shu̱'u̱t u̱r-cu̱n u̱ re̱mu u-dak, u̱ na kum-u̱t no̱m u̱t-re̱ u̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r su̱ u̱s-me̱r su̱ do̱'e̱ u̱ haan dak-u̱ Masar, taas u̱ ne̱t-tu̱ u-dak u̱ mar u̱s-me̱r da.>>
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Rem-u̱s se̱ nom Faru̱k-u̱ Masar u̱r-zwar u̱ tu̱-yat-to̱ wa ne̱.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ tu̱-yat-to̱, <<¿Inu̱ kwu̱mu̱ ne̱t go̱-du̱ wa wu̱ o̱tte̱ Yar u-Ru̱?>>
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<Remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ ko̱ksu̱ bo̱ tun-to̱ no̱m-to̱, waku̱n zaar wa dorog-u̱s so̱-se̱ wa-m-nap u̱ka bo̱ da.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Bo̱ shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya u̱ pada-u ri. Tu̱msu̱ ne̱t-u̱t ri u̱t-be̱e̱t e̱ do̱'e̱ yasu̱ hi-du̱ war-e̱ u̱du̱ ró, e̱ ya bo̱ m-ze̱g. U̱-do̱mu̱ pora-du̱ u̱r-faru̱k de̱ u̱m do̱te̱ u̱ ze̱g-du̱ bo̱ u̱ warre̱.>>
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<Gwat, u̱ da-o̱ u̱m wa'ag bo̱ shu̱'u̱t u̱r-faru̱k dak-u̱ Masar u-be̱e̱t.>>
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Se̱ Faru̱k-u̱ Masar host kwaat-yu̱ u̱t-komu̱ wa, wa wa'-u̱ Yusuhu ya u-jo̱-u, tu̱msu̱ wa wa'-u̱ Yusuhu cwu̱-u̱t so̱-to̱. Tu̱msu̱ faru̱k wa'-u̱ wu̱n re̱ge̱z shik yu̱ u-kwam yu̱ bu̱-mu̱ u̱t-ro u̱ ge̱ksu̱ wa.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Faru̱k-u̱ Masar zo̱nge̱ Yusuhu wa sak u̱-do̱mu̱ ke̱ke̱-yu̱ u-jwaak ka wa u̱r-se̱ge̱ wa, remu̱ wa shu̱'u̱t wa u̱r-se̱ge̱ faru̱k. Se̱ ne̱t-tu̱ yu̱ne̱ u̱t-jar u̱zu̱, <<Ya u̱n u̱r-be!>> Na wa'ag Yusuhu wa shu̱'u̱t yu̱-Yat-ya dak-u̱ Masar u-be̱e̱t.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Se̱ Faru̱k-u̱ Masar zu̱ Yusuhu, <<Me̱ o̱ Faru̱k-u̱ Masar, tu̱msu̱ da ees-u̱t ró ne̱ da, waku̱n zaar Masar wu̱ do̱'e̱ u̱ no̱m-du̱ o̱kon no̱mo̱ da.>>
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Faru̱k-u̱ Masar wa'-u̱ Yusuhu dim-u̱r po-de̱ na zu̱ Zapena-Paneya. Se̱ wa yu̱ Yusuhu Asenat gwu̱p-u̱ Potipara u̱r-gu̱ wa-to̱o̱g bo̱-u̱ O̱n. Yusuhu aru̱k m-cwa dak-u̱ Masar u-be̱e̱t, u̱ wa shu̱'u̱t ne̱ta wa.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 U̱ da-u o̱ Yusuhu o̱ u̱s-hak u̱r-shik-u̱ o̱p [30], da-u̱ wa cwaye̱ u̱ no̱mu̱ Faru̱k-u̱ Masar m-ank. Remu̱ wa no̱m-u̱t ank-m wa, wa yage̱ u-pada u̱ faru̱k m-caw dak-u̱ Masar.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Da u̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r no̱me̱ su̱ no̱m-u̱t-re̱ no̱m u̱t-re̱ no̱m u-tát u-dak u-be̱e̱t.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Yusuhu kargu̱sse̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r su̱ no̱m-u̱t-re̱ u̱ dak-u̱ Masar. Tu̱msu̱ wa cin no̱m u̱t-re̱ u̱t-bo̱. Ko̱-u̱-he̱ bo̱-o̱ wa wu̱ na kargu̱sse̱ no̱m u̱t-re̱ u̱ na gwaye̱ u̱ tak-tu̱ u̱s-kit u̱t-be̱e̱t.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Yusuhu kargu̱sse̱ no̱m u̱t-re̱ u-tát, u̱ka hereg-mu̱ u-gi. Se̱ wa yage̱ u̱t-ogor remu̱ zu̱ waku̱n zaar u̱ keru̱ u̱t-ogor da.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Kanda hak-su̱ u̱s-me̱r u̱ teen, Asenat gwu̱p-u̱ Potipara wa-to̱o̱g-u̱ bo̱-u̱ O̱n, ne̱ta Yusuhu wa matu̱ Yusuhu yaag-u̱ campa-ne̱ yu̱r.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yusuhu te̱'e̱ mat-du̱ u̱r-taku̱n u̱r-dim Manase. Wa zu̱, <<Ru̱-u̱ wa'ag u̱m ku̱u̱ste̱ u̱t-to̱ u̱ to̱k-m ri ne̱ u̱ ne̱t-tu̱ bu-u̱ u̱so ri ne̱.>>
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Ya-du̱ u̱r-zwar du̱ u-yu̱ru̱mse̱ Yusuhu zu̱ wa Ifaramu. Wa zu̱, <<Remu̱ zu̱ Ru̱-u̱ yaag me̱ yaag u̱ dak-u̱ u̱m nomte̱ m-to̱k.>>
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Hak-su̱ u̱s-ta'e̱r su̱ no̱m u̱t-re̱ u-tát teeg u̱r-ma u̱ dak-u̱ Masar.
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 Se̱ hak-su̱ u̱s-ta'e̱r su̱ u̱s-me̱r taku̱n, u̱ka Yusuhu zu̱tte̱. Se̱ me̱r-su̱ haan u̱ dak-tu̱ o̱ m-gan u̱ Masar u̱t-be̱e̱t. Se̱di Masar no̱m u̱t-re̱ o̱ró.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Da-u̱ me̱r-su̱ he̱e̱se̱ Masar, ne̱t-tu̱ do̱'e̱ u̱du̱ Faru̱k-u̱ Masar e̱ no̱mu̱ wa u̱s-kan u̱zu̱ no̱m u̱t-re̱ zarra. Se̱ wa zu̱ u̱n <<De̱e̱n u̱du̱ Yusuhu, no̱m-u̱ wa zu̱ no̱ u-be̱e̱t, se̱ no̱ no̱m.>>
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Da-u̱ me̱r-su̱ goone̱ ko̱he̱ne̱ u-dak u-be̱e̱t, Yusuhu tu̱ku̱s be-tu̱ no̱m u̱t-re̱ o̱tte̱. Wa babu̱ u̱n remu̱ zu̱ me̱r-su̱ no̱mu̱g u-tát Masar.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Tu̱msu̱ ne̱t-tu̱ haan du̱gu̱ dak-tu̱ u̱s-kit u̱ Masar e̱ oot no̱m u̱t-re̱ u̱du̱ Yusuhu, remu̱ zu̱ me̱r-su̱ no̱ng u-tát u-dak u-be̱e̱t.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.