Gênesis 24

gel (GEL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ibrahi wu̱'u̱mte̱ tu̱msu̱ hak-u̱s wa no̱ng u-tát, tu̱msu̱ Yawe wa'-u̱ wu̱n nu-u so̱-o̱ u̱-me no̱m-u̱ wa o̱ u̱t-no̱m u-be̱e̱t.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 De̱ku̱n ho̱-de̱ Ibrahi zu̱ to̱k-u̱ wa wu̱ ze̱ge̱ m-tumb, wu̱ shu̱'u̱te̱ wa-gwat-du̱ bu-u wa, Ibrahi zu̱, <<Kab to̱nd bo̱ wa kom-u̱t ró u̱-ta kut-u̱t ri.
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 U̱m o̱ u̱t-sa bo̱ to̱n-de̱ Yawe ne̱ wu̱ no̱me̱ dom-u u-ru̱ u-dak-ne̱ u̱zu̱ bo̱ za yage̱ wa'-u̱ ri unwa ga ne̱ta-tu̱ dak-u̱ Kan'ana tun-to̱ da.
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Se̱di bo̱ ha u̱ dak-u ri u̱ te̱k-u̱ ko̱-u̱r ri bo̱ kwu̱mnu̱ wa'-u̱ ri Ishaku ne̱ta u̱r-gu̱.>>
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Se̱ to̱k-u̱ wa zu̱ wu̱n, <<A mu̱ne̱ u̱zu̱ gwu̱p cwanu̱g wa do̱ro̱n it u̱ mu̱u̱n u̱ dak-u uno̱ da, ¿U̱m shu̱'e̱ wa'-u̱ ró m-mu̱ u̱ dak-u̱ bo̱ rwu̱tu̱n?>>
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Ibrahi zu̱ wu̱n, <<Gwat so̱k taas bo̱ jaru̱n bo̱ kab wa'-u̱ ri m-mu̱ be-du̱ u̱m rwu̱tu̱n da!
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Yawe, Ru̱-u̱ do̱m u-ru̱, wu̱ rwu̱tu̱n me̱ du̱gu̱ dak-u̱ u̱so-u ri u̱ ko̱-u̱r ri ne̱, wa no̱ng este̱du̱ u̱s-rem u̱s-to̱nd ne̱ u̱zu̱ wa ya' dak-u uno̱ u̱du̱ ya'ag-u̱ ri. Wa de̱ to̱mnu̱ wa-to̱mu̱-u̱ wa u̱-shu̱ ró wa de̱ u̱t-wa bo̱ kwu̱mnu̱ wa'-u̱ ri ne̱ta u̱ku̱n.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Abite̱ u̱zu̱ wa zaar u̱ssa wa do̱ro̱n bo̱ u̱ mu̱u̱n da, bo̱ rwu̱u̱g du̱gu̱ to̱nd-su̱ u̱m no̱me̱ bo̱ ne̱. Se̱di ko̱ re̱ o̱ nomte̱ a-bo̱ jaru̱n bo̱ muut wa'-u̱ ri u̱ku̱n da.>>
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Se̱ to̱k-u̱ wa ku̱b to̱nd-u̱s se̱ wa wu̱ komu̱t wa kut-u u̱so u-bu wa Ibrahi. Wa nom este̱du̱ u̱s-rem u̱zu̱ wa do̱r no̱m-u̱ wa zu̱ wa u̱t-no̱m.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Se̱ to̱k-u̱ wa ku̱b rakum Ibrahi o̱p tu̱msu̱ wa saku̱ e̱ cwu̱-tu̱ shik tu̱ u-nya u̱t-go̱ u̱t-go̱ du̱gu̱ u̱so-u̱ u-bu wa. Se̱ wa dor u-fu̱n m-ha dak-u̱ Aram, m-te bo̱-u̱ Naho̱r.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Se̱ wa wu̱ rakum e̱ he̱ u̱t-jwu̱n u̱ dapu̱s du-du̱ ne̱t-tu̱ soye̱ u̱-do̱ u-bo̱, rim-mu̱ no̱mu̱g u̱ da-u o̱ ne̱ta-ne̱ o̱ haan u̱ yu̱bdu̱ bu̱-mu̱ u̱t-swa u̱ du-u̱r re̱.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Se̱ wa nom u̱s-to̱o̱g, <<Yawe, Ru̱-u̱ u̱so u̱ u-bu ri Ibrahi, ya me̱ re̱ u-shu̱ bo̱ ko̱se̱ cwan-u̱t ró u̱du̱ u̱so u-bu ri Ibrahi.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Me̱ ya ees u̱ is-u̱ u̱r-dù, ya-u̱t-gwu̱p i bo̱-u uno̱ de̱ haan u̱ du-u̱r rinde̱ u̱ yu̱bdu̱ m-bu̱.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Sin-se̱ se̱ o̱ ko̱n-u̱s ri, me̱ u̱t-shu̱t wa-gan, <Ya me̱ m-bu̱ mu̱ u̱t-swa du̱gu̱ kub-du̱ m-bu̱ wa,> a wa zu̱ye̱ me̱, <Swa m-bu̱ tu̱msu̱ me̱ u̱t-ya rakum-u̱ ró e̱ swa> — yage̱ wa shu̱'u̱t ne̱ta wu̱ bo̱ du̱ste̱ Ishaku. Iya o̱ u̱m do̱te̱ u̱t-nap u̱zu̱ bo̱ ko̱ske̱ cwan-u̱t ró u̱du̱ u̱so u-bu ri.>>
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Kanda wu̱n taaste̱ u̱s-to̱o̱g, Rebeka rwu̱n u̱ shar-du̱ m-bu̱ wa ne̱ m-sak u̱t-kap, wa o̱ wa'-u̱ gwu̱p-u̱ Be̱tuwe̱r wu̱ o̱ wa'-u̱ zwaru̱ Mirka wu̱ o̱o̱ge̱ ne̱ta hu̱no-u Ibrahi Naho̱r.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Rebeka gwu̱p-u̱ So̱-wa wa so̱k wa maag ha-mu̱ u̱r-gu̱, se̱di wa nak campa da. Wa aru̱k m-he̱ u̱ be-du̱ yu̱bdu̱ m-bu̱, wa shu̱su̱n shar-du̱ m-bu̱ wa rwu̱n.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 To̱k-u̱ wa no̱m m-ho̱r wa bit wu̱n, wa zu̱ wa, <<U̱m o̱ u̱ ko̱n-u̱s ró, ya me̱ m-bu̱ mu̱ shar-u̱r ró cashi u̱m swa.>>
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Gwu̱p-u̱ wa zu̱ wu̱n, <<U̱so u-bu ri, o̱nko̱ bo̱ swa.>> Se̱ wa no̱m m-ho̱r wa cu̱st sharru̱ m-bu̱ wa du̱gu̱ zagu̱ u̱t-kap-u̱ wa, wa yasu̱ wu̱n, wu̱n swa.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Da-u̱ wa ya'e̱ wu̱n bu̱-mu̱ u̱t-swa, wa zu̱, <<Me̱ u̱t-ya rakum-u̱ ró ko̱ e̱ m-bu̱ e̱ swa u̱ ko̱ru̱ e̱.>>
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Wa nom m-ho̱r wa daas bu̱-mu̱ u̱r-sharu̱ wa u-kora u̱ ya-du̱ u̱t-bisa m-bu̱ wa baru̱m u̱du̱ u̱r-dù u̱ yu̱bu̱ndu̱ m-bu̱ wa yu̱'u̱t rakum-u̱ wa be̱e̱t.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 To̱k-u̱ wa ho'u̱s u̱s-ram wa o̱ gwat-du̱ wu̱n. Wa o̱ u̱s-dorog u̱zu̱ ko̱ Yawe yaag wu̱n re̱-du̱ u-shu̱ u̱du̱ sa-u̱ Ishaku ne̱ta.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Da-u̱ rakum tase̱ swadu̱ m-bu̱, se̱ to̱k-u̱ wa ku̱b kwat-yu̱ u̱r-swa u̱ u̱s-kwa ne̱ su̱ u̱t-kom su̱ kwam-tu̱ bu̱-mu̱ u̱t-ro su̱ shik so̱k wa yasu̱ Rebeka.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Se̱ wa shit Rebeka u̱zu̱, <<¿Gwu̱p-u̱ wan wa bo̱ o̱ye̱? Gye̱r jab waru̱ me̱, ¿ko̱ u̱so-u ró o̱tte̱ kur-tu̱ it do̱te̱ m-roog u̱ gyu̱p-mu̱ ya-o̱?>>
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Wa shu̱s wa zu̱, <<U̱so-u ri wa na zu̱ye̱ Be̱tuwe̱r, tu̱msu̱ u̱so-u rò u̱ ino-u rò ne̱ e̱ na zu̱ye̱ Naho̱r e̱ Mirka.>>
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Wa sur m-zu̱ wu̱n, <<It o̱tte̱ u̱t-zan u̱ no̱m-tu̱ u̱t-re̱ ne̱ tu̱ rakum, u̱ kur-tu̱ m-roog ne̱ tu̱ u̱t-hamu̱t ne̱.>>
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Se̱ to̱k-u̱ wa kug wa nom Yawe u̱t-huuk.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 Wa zu̱, <<U̱t-vam u̱du̱ Yawe, Ru̱-u̱ u̱so-u ri Ibrahi, Yawe ko̱ske̱ cwan-u̱t wa nip-u̱t wa ne̱ jab-u̱ so̱-o̱ wa ne̱ u̱du̱ u̱so-u̱ u-bu ri, remu̱ u̱zu̱ wa dor-u̱t te̱ me̱ m-ha u̱du̱ ko̱-du̱ u̱so-u̱ u-bu ri.>>
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Wa-gwu̱pu̱ aru̱k m-mu̱ m-so̱m wa waru̱ a-u-bu ne̱ no̱m-u̱ no̱me̱ u-be̱e̱t.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
29 Rebeka o̱tte̱ yu̱-wu̱ya wu̱na zu̱ye̱ Raban, wa ku̱su̱m m-so̱m u̱ haan u̱ be-du̱ ne̱t-u̱ wa o̱tte̱ u̱-kit u̱r-du.
29 — ausente —
30 Da-u̱ wa hyane̱ kwat-yu̱ u̱r-swa ya u̱du̱ Rebeka, u̱ kwasu̱ u̱t-kom ne̱ su̱ o̱ m-wa u̱ ko̱m-u̱t wa, tu̱msu̱ wa ho̱k no̱m-u̱ Rebeka ware̱ u-be̱e̱t no̱m-u̱ ne̱t-u̱ wa zu̱ye̱, wa ru m-ha u̱ du-du̱ m-bu̱ de̱, be-du̱ ne̱t-u̱ wa o̱tte̱ ees u̱-kit u-rakum.
30 — ausente —
31 Raban zu̱ wu̱n, <<Bo̱ yu̱ Yawe wa'e̱ nu-u so̱-o̱. Haane̱ bo̱ shu̱'u̱t u̱ it ne̱. ¿Rem yan-o̱ bo̱ o̱tte̱ u̱ shu̱'u̱t u̱ ane̱ u̱-dim u-bo̱? Me̱ ya u̱m mangte̱ bo̱ u̱t-kur u̱ be-du̱ cu̱n-du̱ rakum-u̱ ró ne̱.>>
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Se̱ ne̱t-u̱ wa aru̱k m-ha bu-u Raban. Raban cu̱st-u̱ rakum cwu̱-tu̱ e̱ o̱tte̱ u̱-do̱ m-sak, wa yu̱' e̱ u̱t-zan tu̱ e̱ do̱'e̱ u̱t-roog u̱t-tu̱. Se̱ wa hatu̱n ne̱t-u̱ wa m-bu̱ u̱ remu̱ i o̱ nak-du̱ rakum ne̱ e̱ jaaste na-u̱s e̱ be̱e̱t.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Wa haatu̱n wa no̱m u̱t-re̱, se̱ to̱k-u̱ wa zu̱ wu̱n, <<U̱m za re̱-du̱ no̱m u̱t-re̱ uno̱ da se̱ u̱m wargu̱ bo̱ no̱m-u̱ hatu̱n me̱.>>
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Se̱ wa zu̱ wu̱n, <<Me̱ to̱k-u̱ Ibrahi wa u̱m o̱ye̱.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Yawe wa'agu̱ u̱so u-bu ri ko̱m-u u-Ru̱, wa shu̱'u̱te̱ ne̱t wu̱ o̱tte̱ no̱m-u̱ u̱t-kom. Ru̱-u̱ yaag wu̱n ban-tu̱ ca, u̱ ban-tu̱ gwaar ne̱, u̱ ban-du̱ na ne̱, u̱ kwam-u̱t pus-to̱ u̱ tu̱ bu̱-mu̱ u̱t-ro ne̱ tu̱ shik, u̱ to̱k-ne̱ u-tát (campa-ne̱ u̱ ne̱ta-ne̱) u̱ janka ne̱, u̱ rakum ne̱.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Da-u̱ Saratu ne̱ta u̱so-u̱ u-bu ri wu̱u̱me̱ so̱k, se̱ wa mu̱t ya-du̱ u̱r-campa, u̱so u-bu ri yase̱ wu̱n no̱m u̱t-kom-u̱ wa u-be̱e̱t.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 U̱so u-bu ri to̱ndu̱ste̱ me̱ u̱zu̱, <A-bo̱ yage̱ u̱ wa'-u̱ ri wa ga ne̱ta-tu̱ dak-u̱ Kan'ana da i u̱m o̱o̱ge̱ u̱ shu̱'u̱t dak-u e̱.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Se̱di bo̱ do̱'e̱ bu-u u̱so-u ri, du̱gu̱ me̱ ko̱-du̱ u̱so-u ri bo̱ kwu̱mnu̱ wa'-u̱ ri ne̱ta.>
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 <<U̱m zu̱ u̱so u-bu ri, <¿A mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱m kwu̱mu̱g wa'-u̱ gwu̱p wu̱ zu̱ wa do̱rnu̱ me̱ da?>
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 <<Wa zu̱ me̱, <Yawe, wu̱ u̱m o̱ u̱t-do̱r, wa to̱mnu̱ Wa-to̱m-u̱ wa u̱r-kot u̱ bo̱ ne̱. Wa do̱'e̱ u̱t-wa bo̱ kum re̱-u̱ u-shu̱ u̱ no̱mu̱ bo̱ u̱t-no̱m ne̱. Ka u̱t-no̱m zarra se̱ bo̱ kwu̱mgu̱n wa'-u̱ ri ne̱ta du̱gu̱ ko̱-du̱ u̱so-u ri, u̱du̱ me̱ ne̱t-tu̱ bu-u̱ u̱so-u ri.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Da-u̱ bo̱ do̱'e̱ u̱du̱ u̱so-u̱t ri, bo̱ rwu̱u̱g du̱gu̱ u̱s-to̱nd ko̱ da zu̱ e̱ gu̱gu̱mte̱ yanu̱ bo̱ ne̱ta bo̱ rwu̱u̱g du̱gu̱ sese to̱nd se̱.>
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 <<Da-u̱ u̱m haane̱ be-du̱ du-du̱ m-bu̱ u̱ ya-o̱, se̱ u̱m no̱m u̱s-to̱o̱g u̱zu̱, <Yawe, Ru̱-u̱ u̱so u-bu ri Ibrahi no̱me̱ u̱t-huuk, ya me̱ re̱-u̱ u-shu̱ u̱ ha-m m-mo̱.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Gwat, me̱ ya ees u̱-kit-u̱ du-du̱ m-bu̱ dinde̱, to̱o̱g-u̱s se̱ u̱zu̱, da-u̱ wa'-u̱ gwu̱p-u̱ haane̱ u̱ nak-du̱ m-bu̱, u̱m do̱'e̱ zu̱ du̱ wa, <<Ya me̱ m-bu̱ u̱m swa du̱gu̱ sharru̱ m-bu̱ ró.>>
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Se̱di wa zu̱ me̱, <<Swa, me̱ u̱t-ya rakum-u̱ ró m-bu̱ ko̱ya,>> yage̱ wa shu̱'u̱t ne̱ta wu̱ Yawe dage̱ wa'-u̱ u̱so-u̱ u-bu ri.>
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 <<Kanda u̱m taaste̱ u̱s-to̱o̱g jab-u̱ ri, Rebeka rwu̱u̱n u̱r-shar ne̱ m-sak u̱ do̱s u̱ wa, wa aru̱k m-sa u̱r-du wa yu̱bu̱n m-bu̱, se̱ u̱m zu̱ wa, <Ya me̱ m-bu̱ m-swa.>
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 <<Wa no̱m m-ho̱r m-ho̱r wa cu̱st sharru̱ m-bu̱ du̱gu̱ zagu̱ zag-u̱t-kap wa zu̱, <Swa, me̱ u̱t-ya rakum-u̱ ró ko̱ e̱,> se̱ u̱m so, wa yu̱ rakum ko̱'e̱ e̱ so.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 <<Se̱ u̱m shit wa, <¿Gwu̱p-u̱ wan wa bo̱ o̱ye̱?>
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Se̱ u̱m he̱ u̱t-jwu̱n u̱m no̱me̱ Yawe u̱t-huuk, tu̱msu̱ u̱m no̱mu̱ Yawe u̱t-vam, Ru̱-u u̱so u-bu ri Ibrahi, remu̱ zu̱ wa dor-u̱t te̱ me̱ fu̱n-yu̱ u̱t-nip m-ha u̱du̱ ko̱-du̱ u̱so-u wa remu̱ u̱m kwu̱mtu̱n wa'-u̱ wa ne̱ta.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 U̱ da-o̱, abite̱ u̱zu̱ bo̱ u̱t-re̱ u-shu̱ u̱ ko̱su̱ jab-u̱ so̱-o̱ u̱du̱ u̱so-u̱ u-bu ri, waru̱ me̱, abite̱ bo̱ zaar u̱t-ko̱se̱ da waru̱ me̱, ko̱ me̱ u̱t-nap fu̱n-yu̱ u̱m do̱'e̱ u̱t-do̱r.>>
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Ku̱na Raban ne̱ e̱ Be̱tuwe̱r zu̱, <<Yawe hattu̱n bo̱ u̱ ane̱, o̱ko̱n no̱m-o̱ zaar u̱ it do̱'e̱ u̱t-zu̱ da.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Rebeka ya u̱-shu̱ ró, kab wa bo̱ aru̱k, yage̱ wa shu̱'u̱t ne̱ta wa'-u̱ u̱so-u̱ u-bu ró u̱ka Yawe zu̱tte̱.>>
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Da-u̱ to̱k-u̱ Ibrahi ho̱ge̱ shas-u u̱n, wa he̱ u-dak u̱t-jwu̱n wa no̱me̱ Yawe u̱t-huuk.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Se̱ to̱k-u̱ wa rwu̱tu̱n kwam-u̱t pus-to̱ u̱ kwam-tu̱ bu̱-mu̱ u̱t-ro ne̱ u̱s-re̱ge̱z ne̱ su̱ shik so̱k u̱ cwu̱-tu̱ m-wa ne̱ tu̱ so̱-to̱ wa yase̱ Rebeka, se̱ tu̱msu̱ wa yu̱ u-nya u̱ no̱m-tu̱ shik u̱du̱ yu̱-wu̱ya wa u̱ ino̱-u wa ne̱.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Se̱ to̱k-u̱ Ibrahi u̱ campa-ne̱ o̱ u̱r-kot u̱ wa ne̱, re e̱ so tu̱msu̱ e̱ roog u̱ku̱n.
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Se̱di yu̱-wu̱ya Rebeka u̱ ino-u rò ne̱ shu̱s e̱ zu̱, <<It u̱t-sa u̱ Rebeka shu̱'u̱t u̱ it ne̱ m-ha m-roog u̱t-o̱p, kanda no̱ aru̱k.>>
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Se̱ wa zu̱ u̱n, <<A no̱ naas it u-da u̱ ane̱ da, Yawe yaag me̱ re̱ u-shu̱ u̱ ha-m ri, yagu̱n it aru̱k, it mu u̱du̱ u̱so-u̱ u-bu ri.>>
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Se̱ u̱n zu̱, <<Yage̱ it fagu̱n gwu̱p it shit wa u̱ mo̱t-u̱t to̱ ne̱ it ho̱g.>>
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Se̱ u̱n fagu̱n Rebeka u̱n shit wa, <<¿Bo̱ do̱ru̱ ne̱t-u̱ wa m-mu̱?>>
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Se̱ u̱n yage̱ u̱ Rebeka u̱ ne̱ta waru̱g wa ne̱, u̱ to̱k-u̱ Ibrahi ne̱ u̱ hu̱u̱b-tu̱ m-ha wa ne̱ e̱ aru̱k.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Se̱ u̱n wa'-u̱ Rebeka nu-u so̱-o̱ kanda wa aru̱k, u̱n zu̱ wa,
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Se̱ Rebeka u̱ to̱k-u̱t wa ne̱, e̱ du̱u̱s u̱-do̱m u-rakum e̱ do̱r ne̱t-u̱ wa. Se̱ to̱k-u̱ Ibrahi ku̱b Rebeka e̱ aru̱k m-mu̱.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 U̱ da-u o̱ Ishaku mu̱gu̱n du̱gu̱ Beer-Rahai Roi wa o̱ shu̱'u̱t do̱g-du̱ Ne̱giv.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 De̱ku̱n ho̱-de̱ Ishaku rwu̱gu̱n m-rim wa o̱ m-da tu̱msu̱ wa o̱ u̱s-dorog, se̱ wa jaku̱s u̱r-hi, wa hyen rakum u̱ daan.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Da-u̱ Rebeka jakse̱ is wa hyan Ishaku, wa no̱m m-ho̱r wa cu̱zu̱n du̱gu̱ u-rakum yu̱ wa o̱tte̱ m-sak.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Rebeka zu̱ to̱k-u̱ Ibrahi, <<¿Wana unwa jit wu̱ o̱ haan u̱du̱ ine̱?>>
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Se̱ to̱k-u̱ wa waru̱ Ishaku no̱m-u̱ wa no̱me̱ u-be̱e̱t.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Ishaku ku̱b Rebeka wa hu̱u̱t wa u̱ be-du̱ rimpa-du̱ ino̱-u wa Saratu, se̱ wa gu Rebeka. Wa shu̱'u̱t ne̱ta wa, wa cwanu̱g wa so̱k; iya o̱ hen Ishaku kumte̱ ru̱s-du̱ jab ba ino-u wa mare̱.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.