Ester 5
gel (GEL) vs NTLH
1 U̱ ho̱-du̱ tu̱tu̱rse̱ Esta wu̱' u̱t-kus tu̱ u-re̱n. Wa to u̱ kur-u̱ me̱ m-gwat pyu̱, Faru̱k o̱ u̱ shu̱'u̱t u̱ pora-du̱ u̱r-faru̱k, du̱ o̱ye̱ m-gwat is-yu̱ u̱r-cwa.
1 No terceiro dia de jejum, Ester se vestiu com as suas roupas de rainha, foi e ficou esperando no pátio de dentro do palácio, em frente do salão nobre do rei. Ele estava lá dentro, sentado no trono, que ficava em frente da porta do pátio.
2 Da-u̱ faru̱k hyane̱ U-re̱n Esta u̱ ees u̱-shu̱ pyu̱-u̱ faru̱k no̱m u̱r-so̱ so̱k, se̱ wa nu̱b ko̱m-yu̱ m-bak-u̱t yu̱ bu̱-mu̱ u̱t-rò yu̱ u̱r-faru̱k yu̱ o̱ye̱ u̱ ko̱m-u̱t wa. Tu̱msu̱ Esta haan se̱ wa tu̱m ko̱m-yu̱ u̱r-faru̱k.
2 E, quando ele viu a rainha Ester esperando lá fora no pátio, teve boa vontade para com ela e estendeu-lhe o seu cetro de ouro. Ester entrou, chegou perto dele e tocou na ponta do cetro.
3 Se̱ faru̱k shit, <<¿Yan-o̱, U-re̱n Esta? ¿Yan-o̱ bo̱ u̱t-sa? Ko̱ u̱zu̱ u̱k u̱r-faru̱k o̱ bo̱ u̱t-sa, me̱ ya'u̱ bo̱ o̱.>>
3 E o rei perguntou: — O que está acontecendo, rainha Ester? O que você deseja? Peça o que quiser, que eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
4 Esta zu̱, <<A mu̱ne̱ u̱zu̱ no̱nge̱ faru̱k u̱r-zwar yage̱ faru̱k-u̱ haan ya-o̱ u̱r-ko̱t u̱ Haman ne̱, u̱r-mo̱ro̱g du̱ re̱-du̱ no̱m u̱t-re̱ u̱m zo̱nge̱ bo̱.>>
4 Ester respondeu: — Se for do seu agrado, eu gostaria de convidar o senhor e Hamã para o banquete que estou preparando hoje para o senhor.
5 Se̱ faru̱k zu̱, <<Na haatu̱n Haman u̱ ana za wa'as remu̱ it nomot no̱m-u̱ Esta zu̱ye̱.>>
5 Aí o rei ordenou: — Digam a Hamã que venha depressa, para que nós aceitemos o convite de Ester. Assim o rei e Hamã foram ao banquete que Ester havia preparado.
6 Da-u̱ e̱ o̱ye̱ swa-u̱ ke̱, faru̱k shit Esta, <<¿U̱ da-o̱ yan-o̱ bo̱ u̱t-sa? Na ya'u̱ bo̱ o̱. ¿U̱ da-o̱ yan-o̱ o̱o̱ge̱ ko̱n-u̱s ró? Ko̱ da u̱k u̱r-faru̱k-u̱ ri o̱, na ya'u̱ bo̱.>>
6 Quando estavam bebendo vinho, o rei perguntou a Ester: — Qual é o seu pedido? Peça o que quiser, que eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
7 Esta o̱nk wa zu̱, <<Ko̱n-u̱s ri u̱ no̱m-u̱ u̱m u̱t-sa ne̱ ya:
7 Ester respondeu: — É o seguinte:
8 A mu̱ne̱ u̱zu̱ no̱ng faru̱k u̱r-zwar tu̱msu̱ a mu̱ne̱ u̱zu̱ u̱m kwu̱mu̱g hyu̱-m pusmo̱ u̱du̱ faru̱k wa o̱nk ko̱n-u̱s ri tu̱msu̱ wa no̱mu̱ me̱ no̱m-u̱ u̱m u̱t-sa, yage̱ faru̱k-u̱ Haman u̱ haan u-sot u̱du̱ u̱r-mo̱ro̱g du̱ u̱m zo̱nge̱ no̱. Da-u o̱ u̱m do̱'e̱ o̱nku̱ shu̱t-u̱r u̱r-faru̱k.>>
8 se eu puder me valer da bondade do rei, e se for do seu agrado atender o meu pedido, gostaria de convidar o senhor e Hamã para outro banquete que eu vou preparar amanhã para os dois. Aí lhe direi o que eu quero.
9 Haman aru̱k m-rwu̱ u̱r-so̱ da-u̱ wa yage̱ be-du̱ u̱r-mo̱ro̱g! Se̱di da-u̱ wa hyane̱ Modekai u̱ shu̱'u̱t u̱ is-yu̱ pyu̱-u̱ faru̱k, wa yu̱nge̱ wa ko̱se̱ ho̱g-du̱ u-gye̱r u̱-shu̱ wa da, se̱ Haman no̱m jab so̱k.
9 Hamã saiu do banquete alegre e feliz da vida. Porém, quando chegou perto da entrada do palácio, ele encontrou Mordecai ali e ficou furioso porque Mordecai não se curvou diante dele, nem fez qualquer outro sinal de respeito.
10 M-ha iyane̱, Haman aru̱k m-mu̱ u̱ u-bu wa rest jab-u̱ wa.
10 Mas ele se controlou e voltou para casa. Então mandou chamar os amigos e pediu que Zeres, a sua mulher, também viesse.
11 Haman no̱mu̱g hi-u̱t yat-to̱ u̱du̱ u̱n remu̱ tat-u̱ kwu̱m-u̱t wa u̱ tat-u̱ ya'ag-u̱ wa ne̱, u̱s-fu̱n u̱s-be̱e̱t su̱ faru̱k yu̱te̱ wu̱n m-ze̱g, tu̱msu̱ u̱ka na yu̱te̱ wa m-sek m-ze̱g u̱t-ne̱t u̱t-be̱e̱t u̱ tu̱-yat-to̱ faru̱k ne̱.
11 Hamã começou a falar da sua riqueza, do número de filhos que tinha, das promoções que havia recebido do rei e de como agora ocupava a mais alta posição do reino, acima de todos os outros ministros e funcionários.
12 Se̱ Haman sur m-zu̱, <<Me̱ wa u-gan wu̱ U-re̱n Esta bane̱ m-haan u̱ faru̱k ne̱ u̱du̱ u̱r-mo̱ro̱g du̱ wa bane̱. Tu̱msu̱ wa banu̱g me̱ u̱ faru̱k ne̱ u-sot.>>
12 E continuou: — Além de tudo isso, eu fui a única pessoa que a rainha Ester convidou para acompanhar o rei ao banquete que ela preparou para ele. E ela também me pediu que eu fosse com ele a outro banquete amanhã!
13 Se̱ Haman zu̱, <<To̱ no̱m-to̱ u̱t-be̱e̱t to̱ zaar o̱kon no̱mo̱ u̱du̱ ri da, a mu̱ne̱ u̱m o̱ hyan-du̱ ne̱t-u̱ Yahuda-ne̱ Modekai u̱ shu̱'u̱t u̱ is-yu̱ pyu̱-u̱ faru̱k.>>
13 Mas tudo isso não me vale nada enquanto eu continuar vendo Mordecai, aquele judeu, sentado na entrada do palácio.
14 Ne̱ta wa Zere̱s u̱ hu̱u̱b-u̱t wa ne̱ u̱t-be̱e̱t, e̱ zu̱ wa, <<Yage̱ na yu̱nu̱s u-kan yu̱ tarru̱ u̱t-ne̱t yu̱ wu̱ru̱m ya te̱ye̱ daag-su̱ m-ha u̱t-shik u̱t-yu̱r u̱ o̱p [50]. U-sot u̱r-wu̱n bo̱ no̱m u̱s-rem u̱ faru̱k ne̱ u̱zu̱ na tar Modekai u-kan. Se̱ no̱ faru̱k ha u̱ mo̱ro̱g-du̱ re̱-du̱ no̱m-u̱t-re̱ u̱ te̱k-u̱ ho̱g-du̱ u̱r-zwar.>> Se̱ Haman ho̱g u̱r-zwar so̱k se̱ wa zu̱ na yu̱nu̱s u-kan yu̱ tarru̱ u̱t-ne̱t.
14 Aí a mulher dele e todos os amigos deram a seguinte sugestão: — Mande fazer uma forca de uns vinte metros de altura e amanhã de manhã peça ao rei que mande enforcar Mordecai. Então você poderá ir feliz com o rei ao banquete. Hamã gostou da ideia e mandou construir a forca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.