Mateus 2
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Maria Zudia ŋgu bakɨme fhain Betrehem ŋgu bakɨmen Zisas tegi. Maria Zisas tegi tugen, Herot Zudia fhain ki ŋgui vhɨrve gari guman pan ki. Maria Zisas tegim, bigi kaŋgi gumgi mbari, mbe ra ndai fhain kegap, nda zav Zerusareman ndav, tamtam mba gumgir nzav, khaŋ nzambaran mbe mbui.
1 Jesus nasceu na cidade de Belém, na região da Judeia, quando Herodes era rei da terra de Israel. Nesse tempo alguns homens que estudavam as estrelas vieram do Oriente e chegaram a Jerusalém.
2 “Mba Zudain ŋgui vhɨrve ganɨnga guman pan kɨrga tar, ana niamuuŋ ana tegi, ana maaŋ ki? Nza mba tara bun nzuai kama bakɨme, ana ra ndai fhain hɨgim, nza ana gangiap, mba tara nɨman thɨvi phɨrɨr zav ana ndi garav zi.”
2 Eles perguntaram: — Onde está o menino que nasceu para ser o rei dos judeus? Nós vimos a estrela dele no Oriente e viemos adorá-lo.
3 Mbe ne nzuaim, ŋgui vhɨrve gari guman pan Herot ne mbararagiap ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Ana ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuim, mba Zerusareman ki gumgi gu mbigi, mbe vhɨra ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui.
3 Quando o rei Herodes soube disso, ficou muito preocupado, e todo o povo de Jerusalém também ficou.
4 Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuim, ŋgui vhɨrve gari guma Herot mbaram mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum Zudain tɨvi kaŋgi gumgir kamgi. Ana mben kamgim, mbe ana han zim, ana mbe fugap kha nzambaren mbe muuŋgi, “Mba Fhe Bakɨme taagip kha nuianan ki gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap sarigi guma, ana niamuuŋ maaŋgi ŋgun ana tegi.”
4 Então Herodes reuniu os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei e perguntou onde devia nascer o Messias .
5 Ana mba nzambaren mbe muuŋgim, mbe ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ana niamuuŋ Zudia fhain Betrehem ŋgun ana tegɨrga. Fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ guma maaŋ suaŋgim, mbe mba kameŋ khergim, ne ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
5 Eles responderam: — Na cidade de Belém, na região da Judeia, pois o
6 ‘Ndu Betrehem ŋgu, ndu Zudia fhain ki. Ndu ŋgu khɨn fhuvara, ndu ntigem nduara wo ganɨnga. Gu ntigem ndun ki guma the ndi farim, ana nan gumgi Isreriŋ ganɨnga.’ ”
6 “Você, Belém, da terra de Judá, de modo nenhum é a menor entre as principais cidades de Judá, pois de você sairá o líder que guiará o meu povo de Israel.”
7 Mbe maaŋ suaŋgim, ŋgui vhɨrve gari guman pan Herot ne mbararagiap, mbaram nimnera mba ra ndai fhain kega zegi gumgi ga nzuav kama ndi mbarigim, mbe ana han zegim, ana thukhɨngira mben nzai. Ana kha nzambaran mbe mbui, mba kama bakɨme rasɨn hɨgi.
7 Então Herodes chamou os visitantes do Oriente para uma reunião secreta e perguntou qual o tempo exato em que a estrela havia aparecido; e eles disseram.
8 Ana mba nzambaran mbe muuŋgiap, mbe sarigim, mbe Betreheman vuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde ŋgɨp khaŋ tɨgɨp mba tara suaŋv ganɨri! Nde mba tara gangip, nde vhɨra taagi zɨv na suaŋgirim, gu vhɨra ŋgɨp, mba tara rotur muunga.”
8 Depois os mandou a Belém com a seguinte ordem: — Vão e procurem informações bem certas sobre o menino. E, quando o encontrarem, me avisem, para eu também ir adorá-lo.
9 Ŋgui vhɨrve gari guman pan Herot maaŋ mbe suaŋgim, mbe ana buneŋ mbararagiap wari vui. Mbe vov, mbe taagia mba ra ndai fhain gangi kama bakɨme, mbe ana garav ana zɨn vui. Mbe mba kama bakɨme zɨn vuim, mba kam vov mba tar ki phena kɨra tugera thɨgi.
9 Depois de receberem a ordem do rei, os visitantes foram embora. No caminho viram a estrela, a mesma que tinham visto no Oriente. Ela foi adiante deles e parou acima do lugar onde o menino estava.
10 Mba kam thɨgim, mba ra ndai fhain kega zegi gumgi, mbe mba kama garav, mbe guigira ndikndiga mbatɨga mbui.
10 Quando viram a estrela, eles ficaram muito alegres e felizes.
11 Mbe ndikndiga mbatɨga mbuav, mba phena vhen verav, mba tara garav, vhɨra ana niamuuŋ Maria gari. Mbe mba tara garav, ana nɨman thɨvi phɨrav wari wo thari ntaav, fhura ana ndɨɨi bigin mba tara ndɨɨi. Mbe gorar ana ndɨɨv, vhɨra ndiga vhuuŋ hi mporiiŋ gum, ndɨga vhuuŋ hi rui phorga ana ndɨɨi. Mba bigi, nta guigira ndɨga vhuuŋ hi.
11 Entraram na casa e encontraram o menino com Maria, a sua mãe. Então se ajoelharam diante dele e o adoraram. Depois abriram os seus cofres e lhe ofereceram presentes: ouro, incenso e mirra .
12 Mbe mba bigin mba tara nɨɨŋgiap, mbe maan kuim, Fhe Bakɨme rɨman mbe kharav khaŋ mbe nzuai, “Nde taagi ŋgɨp ŋgui vhɨrve gari guman pan Herotan hɨ thari.” Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe harigi tuav mbugum, wari wo ki ŋgun vegi. Bigi kaŋgi gumgi, mbe Zisas niamuuŋ ana ruagim, mbe vov phena vhen vergap ana rotu mbui. (2.11) |src="LB00295C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="2.11"
12 E num sonho Deus os avisou que não voltassem para falar com Herodes. Por isso voltaram para a sua terra por outro caminho.
13 Mba ra ndai fhain kega zegi gumgi, mbe taagia vegim, Guma Bakɨme maan rɨman Zosep kharigi. Ana wo enser mbe sarigim, ana zav khaŋ Zosep ga nzuai, “Ndu khavgip, kha tara ndigip, ana niamuun kov nde rɨɨv Idzɨvan ŋgegɨri. Ndu ŋgɨgɨp, Idzɨvra kɨri, ne khaŋ muuŋgi, ŋgui vhɨrve gari guman pan Herot mba tara ndiv ganɨv, ana shogirim, ana rɨmɨn za mbui.”
13 Depois que os visitantes foram embora, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e fuja para o Egito. Fiquem lá até eu avisar, pois Herodes está procurando a criança para matá-la.
14 Zosep mba rɨma kuigap, ana mba maaŋra khavgiap, mba tara ndigap, ana niamuun kov, mbe maan Betrehem thav khavgiap wari Idzɨvan vegi.
14 Então José se levantou no meio da noite, pegou a criança e a sua mãe e fugiu para o Egito.
15 Zosep manin ko vugap, mbe Idzɨvra kim, ŋgui vhɨrve gari guman pan Herot rimgi. Kha bunai ne fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ guma suaŋgi kama mɨnara vugi. Ana fhum khaŋ suaŋgi, “Nan Kam Idzɨvra kɨrim, gu nduara ana kamgirim, ana Idzɨp thav zɨrga.”
15 E eles ficaram lá até a morte de Herodes. Isso aconteceu para se cumprir o que o Senhor tinha dito por meio do profeta : “Eu chamei o meu filho, que estava na terra do Egito.”
16 Herot zumgum mbararagim, mba ra ndai fhain kega zegi gumgi ana guigap, wari taagi wari wo ki ŋgun vegim, ana guigira ndav mbatɨk ana shigi. Ana ndav shigap, mbaram gumgi mbari ga sarigim, mbe Betrehem ŋgun verav, vhɨra mba Betrehem gan ki ŋgu, mbe za nta ruav mpari mpuveni vhɨzgi fhuv tari ndi gari. Mbe mbe garav, mba mbigi tegi tari, mbe gumgi garav, mbe za mbe shogim, mbe vhɨzgi. Herot mba kama bakɨme hɨgi tuga nzuav, mba ra ndai fhain kegap zegi gumgir nzai, ne nɨɨeŋ khaŋ muuŋgi. Ana kha ndɨkndɨga mbui, ana mba tugen hegi tari, ana za mbe shogɨri mbe vhɨzgir za mbui.
16 Quando Herodes viu que os visitantes do Oriente o haviam enganado, ficou com muita raiva e mandou matar, em Belém e nas suas vizinhanças, todos os meninos de menos de dois anos. Ele fez isso de acordo com a informação que havia recebido sobre o tempo em que a estrela havia aparecido.
17 Kha kameŋ ne Fhe Bakɨme fhum nen wo kamthooŋ guma Zeremaia ga nɨɨŋgim, ana ne suaŋgi, mba kameŋ nera mɨnan vugi. Ana khaŋ suaŋgi,
17 Assim se cumpriu o que o profeta Jeremias tinha dito:
18 “Nanan gum nzir kama bakɨme Rama ŋgu bakɨmen hɨgɨrga. Mba nzir kam gum nanaman kam, ana Reser won tari ga nzuav nzi nzir kam ma. Ana mbe nzuav nzim, mba gumgi gu mbigi ndava mɨɨtɨgar ana nɨɨŋgirga, tuktɨgi fhuvara. Ana khaŋ muuŋgi ne nzuav, anan tari zam vhɨzgi.”
18 “Ouviu-se um som em Ramá, o som de um choro amargo. Era Raquel chorando pelos seus filhos; ela não quis ser consolada, pois todos estavam mortos.”
19 Zosep gu Maria mba tara ndigap Idzɨvra kim, Herot rimgim, Fhe Bakɨme enser, ana wom zav rɨman Zosep kharigi.
19 Depois que Herodes morreu, um anjo do Senhor apareceu num sonho a José, no Egito,
20 Mba Fhe Bakɨme enser rɨman Zosep kharav khaŋ ana nzuai, “Ndu khavgip, mba tara ndigip, mani niamuuŋ gum ndu mani kov, nde khavgip Isrerar ŋgɨri. Mba tara shogirim, ana rɨmɨn za nzuai gumgi, mbe vhɨzgi.”
20 e disse: — Levante-se, pegue a criança e a sua mãe e volte para a terra de Israel, pois as pessoas que queriam matar o menino já morreram.
21 Ana rɨman Zosep kharav, maaŋ ana suaŋgim, Zosep mbaram mba tara ndigap, ana niamuun kov, mbe taagia khavgiap, Isrera fhain veri.
21 Então José se levantou, pegou a criança e a sua mãe e voltou para a terra de Israel.
22 Mbe verav Zosep mbararagim, Arkeraus won ndia Herot ŋana ndigap, ŋgui vhɨrve gari guman pan kav, Zudia fhaiŋ gari. Maaŋ muuŋgiap, Zosep rivgi. Zosep rivgim, Fhe Bakɨme wom rɨman ana kharav kama havharar ana suaŋgim, ana mbaram maaŋ thav, khavgia vov, Gariri fhain vergi.
22 Mas, quando ficou sabendo que Arquelau, filho do rei Herodes, estava governando a Judeia no lugar do seu pai, teve medo de ir morar lá. Depois de receber num sonho mais instruções, José foi para a região da Galileia
23 Zosep manin ko vera vov, mbe kha zɨn rɨgi ŋgun ki. Mba ŋgu zɨ Nasaret, kha kameŋ ne fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ guma suaŋgi kameŋra mɨnan vugi. Mba kameŋ khaŋ nzuai, “Mbe khaŋ ana suanga, Nasaret guma.”
23 e ficou morando numa cidade chamada Nazaré. Isso aconteceu para se cumprir o que os profetas tinham dito: “O Messias será chamado de Nazareno.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.