Mateus 22
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs BKJ
1 Zisas wom mba gumgi ruu phorga nzuav buna mueŋ vhunama sav khaŋ nzuai,
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki tɨv khaŋ muuŋgi. Ana ŋgui vhɨrve gari guman pana mbe, ana kam muun rɨgɨr zav mbuim, ana ana nzuav shama bakɨme mbui fara muuŋgi.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Ana fharav mba shaman muun zav, ana kama ndiav gumgi mbari ndi mbarigi. Ana kama ndi mbarav, mba shaman muunga tuk hɨgim, ana won ŋaara gumgi ga sarigim, mbe vov, mba shama bakɨmen zɨr zav mba gumgi ga nzuai. Mbe vov, mbe nzuaim, mbe zɨ thagi.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Ana wom won ŋaara gumgi mbari ga sarav khaŋ mbe nzuai, ‘Nde ŋgɨp, gu mba fhum kha shama bakɨmen zɨr zav kama ndu mbarigi gumgi ga suaŋv, khaŋ mbe suaŋri, “Nde mbarara! Ana wo shama bakɨme muuŋgi. Ana wo borombaga puri bakɨvira shogap won sɨgi bakɨvira shogi. Ana nta shogiap, won mba tuegim, ana mba mbur ki. Nde ana kam muuaŋ rɨgi shama bakɨmen zɨri.” ’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 “Ana mba kamen won ŋaara gumgi ga nɨɨŋgim, mbe vov mba gumgi ga nzuaim, mbe ana kameŋ mbarara thav, wari tamtam mbar vegi. Mbe tamtam vov, mbevi vov wo mɨnan ŋgarim, mbevi vov won shɨga mbui.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Mbe vov, mbari ga nzuaim, mbe hegap, mba ŋgui vhɨrve gari guman panan ŋaara gumgi suigiap, hor mbatɨgar mbe mbuav, mbe mbari shogim, mbe vhɨzgi.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Mbe maaŋ mbe muuŋgim, mba ŋgui vhɨrve gari guman pan, ana guigira ne nzuav ndav ana shigim, ana mbaram, won ntari ga mbui gɨɨtɨvi mbari ga sarigim, mbe vov, za mba ana ŋaara gumgi shogim mba vhɨzgi gumgi, mbe za mbe shogim, mbe vhɨzgi. Mbe mbe vhɨzgiap, vhɨra mbe ŋgu pooŋgi.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 “Maaŋ muuŋgim, mba ŋgui vhɨrve gari guman pan thav khaŋ won ŋaari gumgi ga nzuai, ‘Kha muuaŋ rɨgi guman shama bakɨmen mba gu bigi, nta za bevahega khar ki. Gu mba shama bakɨmen mbɨr zav kamgi gumgi, mbe gumgir vhuuiŋ fhuvara. Mbe mba mban mbɨrga tuktɨgi fhuvara.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Maaŋ muuŋgiap, nde za mba tuavir kaar ŋgɨp, nde gumgi ganɨp, nde mben kamɨv, mbe suaŋrim, mbe zɨv mba shaman mbɨrga.’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Ana maaŋ suaŋgim, anan ŋaara gumgi, mbe vov za mba tuavir kaar vov, mbe mba gari gumgi gu mbigi, mbe za mben kaav, mbe nzuai. Mbe za mba gumgi mbatɨgi gu gumgir vhuuiŋ, mbe za mben kaav, mben kov zegi. Mbe zav mba muuaŋ rɨgi guman shama bakɨme pi. Mbe zav mba phena vhuigim, ana guigira givigi.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 “Mba gumgi gu mbigi zegap piigiap kim, mba ŋgui vhɨrve gari guman pan, ana verav mbe gari. Ana mbe gara vov, guma mbe garim, mba guma muuaŋ rɨgim shama bakɨmen zav, shari shaar vhuuŋ shaara zɨgi fhuvara.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Mba ŋgui vhɨrve gari guman pan ana gangiap, ana nzarigi, ‘Ai, kɨvntok, ndu ram muuŋgiap shaar vhuuŋ sharav vhen zergi fhu?’ Mba guma buna thuen ana famsɨgi fhuvara.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Mba ŋgui vhɨrve gari guman pan wo ŋaara gumgir kamgiap khaŋ mbe nzuai, ‘Nde kha guma suani gu harani kegɨp, ana fegɨp kɨra khɨngirim, ana gɨngɨnan kɨrga. Mba gɨngɨngi ŋgun ki gumgi, mbe mba ŋanen kav nziav, tari ntɨɨri phɨri.’
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 “Nde mbarara! Fhe Bakɨme gumgir vhɨrvera kaai. Ana mben kaaim, mbe rɨgar gumgi babara ana khothɨgim, ana mben won mbuigim, mbe ana han vhen veri.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Zisas mba buni suaŋgim, mba Fherasiŋ mbara vov kama shogiap Zisas ga suaŋv suanga tuavi ndi gari. Mbe khueŋ ndɨkndɨgi, “Nza ana guigip, ana mpararim, ana pham buna thueŋ suaŋgirim, nza ana suaŋgi buneŋra suaŋv, ana suaŋv suaŋgirga.”
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Mbe mba kama shogiap, mbe mbaram wari wo phorga rui gumgi mbari gum Herotan gumgi mbari, mbe mbe sarigim, mbe Zisas han vui. Mbe vov khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Rum, nza kaŋgi, ndu guigira wo buni nzuai. Ndu mba buni guari nzuav, ndu mba buni guarir gumgi gu mbigi ga nzuav mbe khɨvav, Fhe Bakɨmen tɨvir mbe khɨvi. Ndu guma then rɨvi guma fhuvara. Ndu mba nzuai buni, ndu mba bunin za mba gumgi ga nzuai. Mba zɨ ki gumgi, mba zɨ ki fhuv gumgi, ndu mba suambarar za mbe mbui.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Maaŋ muuŋgiap, ndu nza suaŋ. Ndu ram mbui ndɨkndɨga mbui? Nza ŋkɨɨar Sisar ndɨɨi, ne nzerarame?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ndɨkndɨgi mbatɨgi kaŋgiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde bigi shɨshɨgi gumgi ma. Nde thaŋ nzuav nan mpari?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Nde mba ndɨɨi kɨmararaŋ thuen na khɨva.” Ana ne nzuaim, mbe kɨmararaŋ mueŋ ndigap ana ndi zi.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Mbe ana ndiga zav Zisas ga nɨɨŋgim, Zisas kha nzambara mbe muuŋgi, “Kha kɨmararen ki guman tum gu zɨ, ni the nɨɨni ma?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Mbe khaŋ ana nzuai, “Ni Sisar nɨɨni ma.” Mbe ne nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Maaŋ muuŋgi, Sisar bigɨn, nde ana Sisaran nɨɨŋri. Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨmen bigin, nde ana Fhe Bakɨmen nɨɨŋri.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Zisas mba kamen mbe suaŋgim, mbe mba kameŋ mbararagiap, ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ana thav wari vui.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Zisas mba bunin mba gumgi ruu ga suaŋgi raara, Sadusiŋ mbari Zisas han zi. Mbe khaŋ nzuai ntɨɨri ma, guma rimgiap taagia khavi fhuvara. Mbe zav kha nzambaran Zisas ga muuŋgi.
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Mbe khaŋ nzuai, “Guman Rum, Moses khaŋ nzuai, ‘Guma the muun tɨgɨ kɨv, ana ana gon tara the tegɨrga fhu, ana fhura kɨv kɨv rimgirga, mba guman ŋguk mba guman niman tɨgɨrga. Ana ana tɨgɨrga, ana ana gon tegɨrga tar mba guma zɨrarga, mba guman shɨk kɨrga. Ana kuigirga tuktɨgi fhuvara.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Nza fhum maaŋ muuŋgi harathɨgi fegi gu ŋgugi nzan rɨgar kegi. Mbe kav, mben fega rum mba mbiga tɨgi. Ana mba mbiga tɨgap kav, mba mbik ana gon tara the ndigi fhu. Ana fhura kim, mba guma rimgi. Ana rimgim, ara thɨgi guma, ana ŋguk mba mbiga tɨgi.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Ana ŋguk, ana tɨga kav, ana vhɨra rimgi. Mba mbik, ana gon tara the tegi fhu. Ana rimgim, ara thɨgi ne, ana ana nima tɨgi. Ana ana tɨgap, ana mbara muuŋgi. Mbe za mbara mbuav vov mpuun mben ŋgugage, ana harathɨgi ne ma. Ana mpuun mba mbiga tɨgi.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Mbe mbara mbuav vov za vhɨzgim, mba mbik mpuun mbe zɨn rimgi.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Ndu khar nza suaŋ. Mba vhɨzgi gumgi taagia khavɨrga tugen, mba mbik, ana then muuŋ kɨrie? Ana khaŋ muuŋgi, mba harathɨgi fegi gu ŋgugi, mbe za mba mbiga tɨga kegi. Ndu kaŋgi, mba harathɨgi gumgi, mbe za mba mbiga tɨga kegi.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar ki buni kaŋgi fhuvara. Nde vhɨra Fhe Bakɨmen ŋkasŋka kaŋgi fhuvara. Nde maaŋ muuŋgiap, nde pham buni nzuai.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Mba vhɨzgi gumgi, mbe taagi khavɨrga tugen, mba gumgi gu mbigi, mbe warir rɨgɨrga tuktɨgi fhuvara. Mbe Fhe Bakɨme enserin farar muuŋgip kɨrga.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 “Gu nde mba vhɨzgi gumgi ga nzuai ne nzuav, gu nden nzai. Ee, nde mba Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar, Fhe Bakɨme nde suaŋgi kameŋ, nde ne gangi fhuve?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 Ne khaŋ nzuai, ‘Gu Abrahaman, Aisak, Zekop, gu mben Fhe Bakɨme ma.’ Fhe Bakɨme, ana mba vhɨzgiap za vhɨzgi gumgir Fhe Bakɨme fhuvara. Fhe Bakɨme, ana mba zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigi gumgir Fhe Bakɨme ma.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Zisas ne suaŋgim, mba gumgi gu mbigi ne mbararagiap, ne ga nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgi.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Zisas mba kameŋ suaŋgim, mba Fherasiŋ ne mbararagim, mba buneŋ Sadusiŋ thɨri mpɨrigim, mbe wari fugap mbaram Zisas han zi.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Mben rɨgar Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi guma mbe ki. Ana Zisasan panɨ zav kha nzambarar ana muuŋgi,
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “Guman Rum, maaŋgi tɨv ana kha Moses suaŋgi tɨvi, ana za nta kambarav fharigi?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ana maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ ana nzuai, “ ‘Ndu Fhe Bakɨme vuzvugiri, ana nza Bakɨme ma. Nde guigira wari won ndavi vherir ana vuzvugiri. Nde vhɨra wari wo ntuun ana vuzvugiri. Nde vhɨra wari won ndɨkndɨgir ana vuzvugiri.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Kha tɨv, ana guigira kɨvgiap, ana guigira fharigi tɨv ma.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ara thɨgi tɨv, ana vhɨra ana fara muuŋgi. Mba tɨv khaŋ muuŋgi, ‘Ndu wora vuzvugi tɨvara, ndu harigi ntɨɨri vuzvugiri.’
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Kha tɨvani, ni za mba tɨvir nɨɨŋge ma. Ni vhɨra mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi bunin nɨɨŋge ma.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Mba Fherasiŋ maaŋ phok ga vhuigap kim, Zisas mben nzarigi,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “Nde ram mbui ndɨkndɨgar mba Fhe Bakɨme taagiap wo gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma ga mbui? Ana then kam ma?” Mbe hegap khaŋ ana nzuai, “Ana Devitan Kam ma.”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ muuŋgia tɨgap mben nzarigi. “Ram muuŋgiap, Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar ndɨkndɨgar Devit ga ndɨɨim, Devit nduara, kha kakaman ana mbui, ‘Guma Bakɨme?’ Devit nduara kha kakaman ana mbui.
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “ ‘Fhe Bakɨme khaŋ na Bakɨme nzuai, “Ndu na guva haren pera kɨrim, gu ndun pana gumgi ndiv ndun piin khɨngirga, mbe ndun piin kɨrga.” ’
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 “Nde khar mbarara! Devit nduara kha kakaman ana mbui, ‘Guma Bakɨme.’ Ana mba kakaman ana muuŋvra kɨrim, ana ram muuŋgip ana kam kɨrie?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Zisas nen mbe suaŋgim, ana buneŋ ŋgarkarga guma the ki fhuvara. Zisas mba buneŋ suaŋgi raa thɨgap, Zisas wom buni nzuaim, mbe buna thueŋ ga suaŋv ana nzangen rivgi.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.