Mateus 21

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe nda vov Zerusareman han mbai. Mbe nda vov Zerusareman han Oriv mbɨkshɨman Betfage ŋgugen hegi. Mbe maaŋ hegap, Zisas wo phorga rui guma phuni ga sarav khaŋ mani ga nzuai,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Ŋko ŋgɨp, nza ntige mba gari ŋgugen ŋgɨri. Ŋko ŋgɨp, ŋko vhemkora doŋki the ganɨnga, mbe ana ndi thɨrigim, ana ki. Ana ŋguk vhɨra, ana phorga ki. Ŋko ana mpiiŋ fhɨrgip, mani ndigip, na han zɨri.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Ŋko ni ndirim, guma the buna thuen ŋko suaŋrim, ŋko khaŋ mba guma ga suaŋri. ‘Guma Bakɨme ŋaar manin ki.’ Ana vhemkora mani ga sararim, mani taagi zɨrga.”
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Kha bigeŋ fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ guma suaŋgi kameŋra zɨn vugi.
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Kha kamen Saionan ki ntɨɨri ga suaŋri. ‘Nde ganɨ! Nden ŋgui vhɨrve gari guman pan ntige zi. Ana zɨ ki fhuv guma fara muuŋgiap zi. Ana doŋki mbe tɨ perav zi. Ana doŋki ŋguga mbe tɨ perav zi.’ ”
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Zisas maaŋ wo phorga rui gumani ga suaŋgim, mani vov, ana mba suaŋgi buneŋra zɨn vugi.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Mani vov, mba doŋki niamuuŋ gu ŋguga ndiga zav, mani won shaa mpeeni zorgia mani kɨrani khɨngim, Zisas nda vov mbe perigi.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Zisas ana perigim, gumgi vhɨrve wari wo shagi mpeeiŋ zorav, tuav ga sɨgim, Zisas nta tɨn ndai. Gumgi mbari, mbe khira ŋgagi phɨrav, tuav ga suim, ana nta tɨn ndai.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Ana ndaim, gumgi gu mbigi mbari, mbe ana nɨman fharav ndaim, mbe mbari ana zɨn ndai. Mbe ndav kaav khaŋ nzuai, “Nde Devitan Kama zɨ ndi vun kuamkuari. Fhe Bakɨme tɨvar vhuun kha guman muuŋri, ana Guma Bakɨme zɨn panan zi. Nde vu guarara ki Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuari.”
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Zisas ndav vov, Zerusareman vhen verim, mba gumgi gu mbigi mba ŋgu bakɨmen kegap ŋgava mbatɨga mbuav tamtam nzav khaŋ nzuai, “Kha guma, ana the ma?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Mba ndai gumgi gu mbigi, mbe khaŋ nzuai, “Ana Zisas ma! Ana Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma. Ana Garirin ŋgu bisaneŋ Nasaretan kegap ndai.” Kha gumgi Fhe Bakɨme zɨ ndim, vun kuamkuav khaŋ nzuai, Devitan kam. (21.1-10) |src="LB00314C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="21.1-10"
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen verav, ana bɨna vhen kav bigi ndi mbav sɨga mbui gumgi zɨtɨgap, mbe ndi kɨrar mbai. Ana mbe ndiv kɨrar mbav, mba ŋkɨɨar kurkurigi gumgi, ana mbe kaagi suigap, nta daasuav, mba korgi ndi mbai gumgi, ana vhɨra mbe piigi mpirmpirɨgi, ana nta suigap, nta daasui.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ana maaŋ mbe mbuav khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar ki buni khaŋ nzuai, ‘Na phen, ana na phorga nzuai phen ma.’ Nde ana mbuim, ana kɨɨi gumgi zomzori ŋaneŋ fara muuŋgi.” Zisas Fhe Bakɨme phenan shɨga mbui gumgi zɨtɨgim, mbe kɨrar hegi. (21.12) |src="LB00316C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="21.12"
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Zisas maaŋ mbe muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhera kim, rɨmgi mbatɨgi gumgi gum suira mbatɨgi gumgi, mbe ana han zim, ana mben kurkurav mbe mbuim, mbe taagia nzezerigi.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Zisas maaŋ mbuim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe ana mbui mirikori garav, tari bisarire mbararagim, mbe Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kav kaav khaŋ nzuai, “Nde Devit Kaman ndikndigɨri.” Mbe maaŋ nzuaim, mbe ne nzuav ndavi mbe mbatɨgi.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Mbe ne nzuav ndavi mbatɨgiap, mbe Zisasan nzav khaŋ ana nzuai, “Ndu kheiŋ nzuai buni mbararagire?” Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ahaŋ, gu mbe mbararagi. Ee, nde mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar kha kameŋ gangi fhuve? Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Ndu tari bisarire gum mba tira pavra ki tari ga muuŋgim, mbe vhɨra ndu zɨ ndi vun kuamkuagi.’ ”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Zisas maaŋ mbe suaŋgiap, mbe thav, mba ŋgu bakɨme thav kɨrar hɨgap, vov Betanin vugi. Ana mba maan Betani ga kuigi.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Zisas Betani ga kuigap, mba mɨtimanera ana taagia ŋgu bakɨmen ndai. Ana ndav thɨ anan hegi.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ana ndav garim, fik kha mbige tuav gaa thɨgap ki. Ana vov niŋge han vugap, niŋge garim, niŋge vhɨgi mbarigi fhuvara, fari khɨnira. Ana thav khaŋ mba fik khage nzuai, “Ndu wom vhɨgi mbararga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara!” Ana ne nzuavra thagim, mba fik khage za shɨɨŋgi.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Mba khage shɨɨŋgim, ana phorga rui gumgi niŋge gangiap, ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap khaŋ nzuai, “Kha fik khage ram muuŋgiap vhemkora shɨɨŋgi?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde guigira na khothɨgɨv nde ndɨkndɨga phunin muuŋ tharga, nde vhɨra gu kha fik khage muuŋgi tɨvar muuŋgirga. Nde vhɨra mba tɨvara muuŋgirga tuktɨgi fhuvara. Nde vhɨra khaŋ kha mbɨkshɨma suanga, ‘Ndu khaŋ thav wo sigɨp, wo fegɨp, mbasɨk khɨnik.’ Nde maaŋ suanga, nde mba nzuai kameŋ hɨgɨrga.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Nde guigira na khothɨgɨp, nde bigɨn the suaŋv Fhe Bakɨme phorgɨ suanga, nde mba nzuai bigɨna ndirga.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, Fhe Bakɨmen buni vhuuin gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuai. Ana mbe nzuaim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ gumgir pani ana han zav kha nzambara ana muuŋgi. Mbe khaŋ ana nzuai, “Ndu maaŋ mba zɨ bakɨme gu ŋkasŋka ndigap kha bigi ga mbui? The mba zɨ bakɨmen ndu nɨɨŋgiap, mba ŋaarar muun za ndu suaŋgim, ndu mba ŋaara mbui?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Gu vhɨra bigɨn mueŋ nzuav nden nzai. Nde gu nzai bigeŋ ŋgarkararga, gu mba zɨ bakɨmen na nɨɨŋgim, gu kha ŋaara mbui guma bun nde suanga.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Na nzambareŋ khare, Zon Gumgi Ruai Guma, ana mba gumgi gu mbigi ruai, ana maaŋ mba zɨ bakɨme ndigap mba tɨva mbui? Ana Hevenan kega zergi tɨv o, ana guma nduara mbui tɨv?”
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Nza vhɨra khaŋ suanga, ‘Ana guma wo ndɨkndɨgar mbui,’ nza maaŋ suanga, nza kha gumgi gu mbigir rivgi. Ne khaŋ muuŋgi, mbe za khueŋ ndɨkndɨgi, Zon Gumgi Ruai Guma, ana Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Mbe maaŋ muuŋgiap Zisas ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza kaŋgi fhu.” Mbe maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Gu vhɨra, gu kha zɨ bakɨmen na nɨɨŋgim, gu kha ŋaara mbui guma bun nde suaŋgirga tuktɨgi fhuvara.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Zisas wom khaŋ mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gu Zudain gumgi pani ga nzuai, “Nde ram mbui ndɨkndɨga mbui? Guma mbe, ana kama phunini ki. Ana vov won kama bara han vugap khaŋ ana nzuai, ‘Ndu ntigem ŋgɨp wain mɨnan ŋgarɨri.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Ana maaŋ nzuaim, ana kam khaŋ ana nzuai, ‘Gu thagi.’ Ana maaŋ ana suaŋgiap, ana zumgum thav won ndɨkndɨgar kurav vov mɨnan vugi.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ana ana suaŋgiap, ana mbara vov won kama ntoga han vugap, ana mba kameŋra ana nzuai. Ana vov ana nzuaim, ana khaŋ ana nzuai, ‘Ahaŋ, Dara, gu ŋgɨrga.’ Ana maaŋ ana suaŋgiap, ana vugi fhuvara.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Nde ana kamani ganɨ. Maaŋgi ne won ndia suaŋgi kameŋ zɨn vugi?” Mbe ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ana kama bar.”
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Ne khaŋ muuŋgi, Zon Gumgi Ruai Guma, ana fharav nde han zɨgap, ana tɨvar vhuun nde khɨvigim, nde ana khothɨgi fhu. Mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi gum, ruarir gumgi ndi mbigi, mbe ana suaŋgi buni, mbe nta khothɨgi. Nde mba bigi gangiap, nde wari wo ndɨkndɨgir kurav, ana khothivɨ thagi.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Zisas mba bunin mbe nzua vov wom khaŋ mba gumgir pani ga nzuai, “Nde mbarara, harigi vhunama si bunai khare. Guma mbe wain mɨna bakɨ mbe muuŋgiap, ana bɨna vhuigi. Ana ana bɨna vhuigap, mba wain vhɨgi muuŋv nta phooŋ ndir zav mbok bakɨme korgi. Ana mbok korgiap, mba wain mɨna ganɨnga gumgi kɨr zav, mbe nzuav vun mbar ndagi phena muuŋgi. Ana mba bigi ga muuŋgiap, mba wain mɨnan gumgi mbari farve khɨngi, mbe ana shɨgar muunga. Ana anan mbe farve khɨngiap, ana mbe thav shama guarara ki ŋgun vugi.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Ana vugap kim, mba wain khira vhɨgi mbai tuk hɨgim, ana mbaram ŋaara gumgi mbari ga sarigim, mbe ana nzuav wain vhɨgi kharɨ zav mba mɨnan vui.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Ana mbe sarigim, mbe vuim, mba mɨnan ŋgarav ana shɨga mbui gumgi hegap, ana ŋaara gumgi ndigap, mbevi shogiap, mbe mbevi shogim, ana rimgim, mbe mbevi, mbe ŋkɨɨar ana segi.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Mbe maaŋ mbe muuŋgi, mba mɨna namkam, ana zumgum won ŋaara gumgi mbari ga sarigim, mbe mben han vegi. Ana ntigem sarigi ŋaara gumgi, mben vhɨrve, ana mba fharav sarigi ŋaara gumgir vhɨrve kambarigi. Ana mbe sarigim, mbe vuim, mba mɨna garav ana shɨga mbui gumgi, mbe mba tɨvara mba ŋaara gumgi ga muuŋgi.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 “Mbe maaŋ mbe muuŋgim, mba mɨna namkam thav won kamara sarigim, ana mbe han vui. Mba mɨna namkam khaŋ nzuai, ‘Mbe nan kama buni mbarararga.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Ana ne suaŋgiap, ana sarigim, ana vui. Ana vuim, mba mɨnan ŋgari gumgi ana kama gangiap, nduarira khaŋ wari ga nzuai, ‘Mbur zi guma, ana za won ndia bigi ndigirga. Aria, nde zɨv, nza ana shogirim, ana rimgirim, nza ana mɨna ndigip ana vuavi mbuiarga.’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Mbe ne suaŋgiap, ana suirav, ana ndigap, mba mɨna thav kɨrar hɨgap, ana shogim, ana rimgi.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Nde kha buneŋ mbararagiap, nde ram mbui ndɨkndɨga mbui? Mba mɨna namkam zumgum zɨv, ana ram mbui tɨvar mba mɨna garav ana shɨga mbui gumgir muuŋgirie?”
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Ana ne nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Ana zɨv farfa mbatɨgar mba gumgi mbatɨgir muuŋgirga. Ana mba tɨvar mben muuŋv, mben tɨn mba wain mɨna ndigip, harigi gumgir nɨɨŋgirim, mbe mba wain mɨna ganɨv, mba wain vhɨgi mbai tugar, mbe ana wain vhɨgi korɨv, ana ntɨɨrir anan nɨɨnga.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Mbe ne nzuaim, Zisas mben nzarigi, “Ee, nde Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar kha kameŋ gangi fhuve? Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Mba pheni ga mbui gumgi, mbe mba kɨma garim, ana mbatɨgim, mbe ana fekhɨngi. Mba kɨm, ana ntigem mba phena bɨna suirigim, ana havhargiap thɨgi. Fhe Bakɨme, ana nduara mba bigeŋ ga muuŋgim, ne hɨgim, nza ne garim, ne guigira vhergi.’
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 “Maaŋ muuŋgiap, gu nde nzuai, Fhe Bakɨme nde tɨn ana wo piin ki gumgi gu mbigi ga ndɨɨi bigir vhuuiŋ, ana nde tɨn nta ndigip, ntan wo piin ki tɨvi ga mbui gumgi gu mbigi, ana ntan mben nɨɨŋgirga.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Guma, ana mba kɨma tɨɨi rɨgɨrga, mba guma, ana za phaviregɨrga. Mba kɨm, guma the tɨɨi rɨgɨrga, mba guma za berberɨ regɨrga.”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Zisas mba vhunama si buneŋ suaŋgim, Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum mba Fherasiŋ gumgi, mbe mba buni mbararagiap, mbe kaŋgi, ana mbera nzuai buni ma.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Mbe maaŋ muuŋgiap, guigira Zisasan suira za mbui. Mbe ana suigɨr za mbuav, mbe wom mba gumgi gu mbigir rivgi. Mbe khaŋ muuŋgiap, mba gumgi gu mbigi, mbe kha ndɨkndɨga mbui, Zisas ana Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.