Mateus 21

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe nda vov Zerusareman han mbai. Mbe nda vov Zerusareman han Oriv mbɨkshɨman Betfage ŋgugen hegi. Mbe maaŋ hegap, Zisas wo phorga rui guma phuni ga sarav khaŋ mani ga nzuai,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Ŋko ŋgɨp, nza ntige mba gari ŋgugen ŋgɨri. Ŋko ŋgɨp, ŋko vhemkora doŋki the ganɨnga, mbe ana ndi thɨrigim, ana ki. Ana ŋguk vhɨra, ana phorga ki. Ŋko ana mpiiŋ fhɨrgip, mani ndigip, na han zɨri.
2 com a seguinte ordem:
3 Ŋko ni ndirim, guma the buna thuen ŋko suaŋrim, ŋko khaŋ mba guma ga suaŋri. ‘Guma Bakɨme ŋaar manin ki.’ Ana vhemkora mani ga sararim, mani taagi zɨrga.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Kha bigeŋ fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ guma suaŋgi kameŋra zɨn vugi.
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Kha kamen Saionan ki ntɨɨri ga suaŋri. ‘Nde ganɨ! Nden ŋgui vhɨrve gari guman pan ntige zi. Ana zɨ ki fhuv guma fara muuŋgiap zi. Ana doŋki mbe tɨ perav zi. Ana doŋki ŋguga mbe tɨ perav zi.’ ”
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Zisas maaŋ wo phorga rui gumani ga suaŋgim, mani vov, ana mba suaŋgi buneŋra zɨn vugi.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Mani vov, mba doŋki niamuuŋ gu ŋguga ndiga zav, mani won shaa mpeeni zorgia mani kɨrani khɨngim, Zisas nda vov mbe perigi.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Zisas ana perigim, gumgi vhɨrve wari wo shagi mpeeiŋ zorav, tuav ga sɨgim, Zisas nta tɨn ndai. Gumgi mbari, mbe khira ŋgagi phɨrav, tuav ga suim, ana nta tɨn ndai.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ana ndaim, gumgi gu mbigi mbari, mbe ana nɨman fharav ndaim, mbe mbari ana zɨn ndai. Mbe ndav kaav khaŋ nzuai, “Nde Devitan Kama zɨ ndi vun kuamkuari. Fhe Bakɨme tɨvar vhuun kha guman muuŋri, ana Guma Bakɨme zɨn panan zi. Nde vu guarara ki Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuari.”
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Zisas ndav vov, Zerusareman vhen verim, mba gumgi gu mbigi mba ŋgu bakɨmen kegap ŋgava mbatɨga mbuav tamtam nzav khaŋ nzuai, “Kha guma, ana the ma?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Mba ndai gumgi gu mbigi, mbe khaŋ nzuai, “Ana Zisas ma! Ana Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma. Ana Garirin ŋgu bisaneŋ Nasaretan kegap ndai.” Kha gumgi Fhe Bakɨme zɨ ndim, vun kuamkuav khaŋ nzuai, Devitan kam. (21.1-10) |src="LB00314C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="21.1-10"
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen verav, ana bɨna vhen kav bigi ndi mbav sɨga mbui gumgi zɨtɨgap, mbe ndi kɨrar mbai. Ana mbe ndiv kɨrar mbav, mba ŋkɨɨar kurkurigi gumgi, ana mbe kaagi suigap, nta daasuav, mba korgi ndi mbai gumgi, ana vhɨra mbe piigi mpirmpirɨgi, ana nta suigap, nta daasui.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ana maaŋ mbe mbuav khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar ki buni khaŋ nzuai, ‘Na phen, ana na phorga nzuai phen ma.’ Nde ana mbuim, ana kɨɨi gumgi zomzori ŋaneŋ fara muuŋgi.” Zisas Fhe Bakɨme phenan shɨga mbui gumgi zɨtɨgim, mbe kɨrar hegi. (21.12) |src="LB00316C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="21.12"
13 Ele lhes disse:
14 Zisas maaŋ mbe muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhera kim, rɨmgi mbatɨgi gumgi gum suira mbatɨgi gumgi, mbe ana han zim, ana mben kurkurav mbe mbuim, mbe taagia nzezerigi.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Zisas maaŋ mbuim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe ana mbui mirikori garav, tari bisarire mbararagim, mbe Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kav kaav khaŋ nzuai, “Nde Devit Kaman ndikndigɨri.” Mbe maaŋ nzuaim, mbe ne nzuav ndavi mbe mbatɨgi.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Mbe ne nzuav ndavi mbatɨgiap, mbe Zisasan nzav khaŋ ana nzuai, “Ndu kheiŋ nzuai buni mbararagire?” Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ahaŋ, gu mbe mbararagi. Ee, nde mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar kha kameŋ gangi fhuve? Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Ndu tari bisarire gum mba tira pavra ki tari ga muuŋgim, mbe vhɨra ndu zɨ ndi vun kuamkuagi.’ ”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Zisas maaŋ mbe suaŋgiap, mbe thav, mba ŋgu bakɨme thav kɨrar hɨgap, vov Betanin vugi. Ana mba maan Betani ga kuigi.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Zisas Betani ga kuigap, mba mɨtimanera ana taagia ŋgu bakɨmen ndai. Ana ndav thɨ anan hegi.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ana ndav garim, fik kha mbige tuav gaa thɨgap ki. Ana vov niŋge han vugap, niŋge garim, niŋge vhɨgi mbarigi fhuvara, fari khɨnira. Ana thav khaŋ mba fik khage nzuai, “Ndu wom vhɨgi mbararga tuktɨgi fhuvara. Zakɨra fhuvara!” Ana ne nzuavra thagim, mba fik khage za shɨɨŋgi.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Mba khage shɨɨŋgim, ana phorga rui gumgi niŋge gangiap, ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap khaŋ nzuai, “Kha fik khage ram muuŋgiap vhemkora shɨɨŋgi?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde guigira na khothɨgɨv nde ndɨkndɨga phunin muuŋ tharga, nde vhɨra gu kha fik khage muuŋgi tɨvar muuŋgirga. Nde vhɨra mba tɨvara muuŋgirga tuktɨgi fhuvara. Nde vhɨra khaŋ kha mbɨkshɨma suanga, ‘Ndu khaŋ thav wo sigɨp, wo fegɨp, mbasɨk khɨnik.’ Nde maaŋ suanga, nde mba nzuai kameŋ hɨgɨrga.
21 Então Jesus disse:
22 Nde guigira na khothɨgɨp, nde bigɨn the suaŋv Fhe Bakɨme phorgɨ suanga, nde mba nzuai bigɨna ndirga.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, Fhe Bakɨmen buni vhuuin gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuai. Ana mbe nzuaim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ gumgir pani ana han zav kha nzambara ana muuŋgi. Mbe khaŋ ana nzuai, “Ndu maaŋ mba zɨ bakɨme gu ŋkasŋka ndigap kha bigi ga mbui? The mba zɨ bakɨmen ndu nɨɨŋgiap, mba ŋaarar muun za ndu suaŋgim, ndu mba ŋaara mbui?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Gu vhɨra bigɨn mueŋ nzuav nden nzai. Nde gu nzai bigeŋ ŋgarkararga, gu mba zɨ bakɨmen na nɨɨŋgim, gu kha ŋaara mbui guma bun nde suanga.
24 Jesus respondeu:
25 Na nzambareŋ khare, Zon Gumgi Ruai Guma, ana mba gumgi gu mbigi ruai, ana maaŋ mba zɨ bakɨme ndigap mba tɨva mbui? Ana Hevenan kega zergi tɨv o, ana guma nduara mbui tɨv?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Nza vhɨra khaŋ suanga, ‘Ana guma wo ndɨkndɨgar mbui,’ nza maaŋ suanga, nza kha gumgi gu mbigir rivgi. Ne khaŋ muuŋgi, mbe za khueŋ ndɨkndɨgi, Zon Gumgi Ruai Guma, ana Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Mbe maaŋ muuŋgiap Zisas ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza kaŋgi fhu.” Mbe maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Gu vhɨra, gu kha zɨ bakɨmen na nɨɨŋgim, gu kha ŋaara mbui guma bun nde suaŋgirga tuktɨgi fhuvara.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Zisas wom khaŋ mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gu Zudain gumgi pani ga nzuai, “Nde ram mbui ndɨkndɨga mbui? Guma mbe, ana kama phunini ki. Ana vov won kama bara han vugap khaŋ ana nzuai, ‘Ndu ntigem ŋgɨp wain mɨnan ŋgarɨri.’
28 Jesus continuou:
29 Ana maaŋ nzuaim, ana kam khaŋ ana nzuai, ‘Gu thagi.’ Ana maaŋ ana suaŋgiap, ana zumgum thav won ndɨkndɨgar kurav vov mɨnan vugi.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ana ana suaŋgiap, ana mbara vov won kama ntoga han vugap, ana mba kameŋra ana nzuai. Ana vov ana nzuaim, ana khaŋ ana nzuai, ‘Ahaŋ, Dara, gu ŋgɨrga.’ Ana maaŋ ana suaŋgiap, ana vugi fhuvara.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Nde ana kamani ganɨ. Maaŋgi ne won ndia suaŋgi kameŋ zɨn vugi?” Mbe ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ana kama bar.”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Ne khaŋ muuŋgi, Zon Gumgi Ruai Guma, ana fharav nde han zɨgap, ana tɨvar vhuun nde khɨvigim, nde ana khothɨgi fhu. Mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi gum, ruarir gumgi ndi mbigi, mbe ana suaŋgi buni, mbe nta khothɨgi. Nde mba bigi gangiap, nde wari wo ndɨkndɨgir kurav, ana khothivɨ thagi.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Zisas mba bunin mbe nzua vov wom khaŋ mba gumgir pani ga nzuai, “Nde mbarara, harigi vhunama si bunai khare. Guma mbe wain mɨna bakɨ mbe muuŋgiap, ana bɨna vhuigi. Ana ana bɨna vhuigap, mba wain vhɨgi muuŋv nta phooŋ ndir zav mbok bakɨme korgi. Ana mbok korgiap, mba wain mɨna ganɨnga gumgi kɨr zav, mbe nzuav vun mbar ndagi phena muuŋgi. Ana mba bigi ga muuŋgiap, mba wain mɨnan gumgi mbari farve khɨngi, mbe ana shɨgar muunga. Ana anan mbe farve khɨngiap, ana mbe thav shama guarara ki ŋgun vugi.
33 Jesus disse:
34 Ana vugap kim, mba wain khira vhɨgi mbai tuk hɨgim, ana mbaram ŋaara gumgi mbari ga sarigim, mbe ana nzuav wain vhɨgi kharɨ zav mba mɨnan vui.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Ana mbe sarigim, mbe vuim, mba mɨnan ŋgarav ana shɨga mbui gumgi hegap, ana ŋaara gumgi ndigap, mbevi shogiap, mbe mbevi shogim, ana rimgim, mbe mbevi, mbe ŋkɨɨar ana segi.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Mbe maaŋ mbe muuŋgi, mba mɨna namkam, ana zumgum won ŋaara gumgi mbari ga sarigim, mbe mben han vegi. Ana ntigem sarigi ŋaara gumgi, mben vhɨrve, ana mba fharav sarigi ŋaara gumgir vhɨrve kambarigi. Ana mbe sarigim, mbe vuim, mba mɨna garav ana shɨga mbui gumgi, mbe mba tɨvara mba ŋaara gumgi ga muuŋgi.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 “Mbe maaŋ mbe muuŋgim, mba mɨna namkam thav won kamara sarigim, ana mbe han vui. Mba mɨna namkam khaŋ nzuai, ‘Mbe nan kama buni mbarararga.’
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Ana ne suaŋgiap, ana sarigim, ana vui. Ana vuim, mba mɨnan ŋgari gumgi ana kama gangiap, nduarira khaŋ wari ga nzuai, ‘Mbur zi guma, ana za won ndia bigi ndigirga. Aria, nde zɨv, nza ana shogirim, ana rimgirim, nza ana mɨna ndigip ana vuavi mbuiarga.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Mbe ne suaŋgiap, ana suirav, ana ndigap, mba mɨna thav kɨrar hɨgap, ana shogim, ana rimgi.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Nde kha buneŋ mbararagiap, nde ram mbui ndɨkndɨga mbui? Mba mɨna namkam zumgum zɨv, ana ram mbui tɨvar mba mɨna garav ana shɨga mbui gumgir muuŋgirie?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ana ne nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Ana zɨv farfa mbatɨgar mba gumgi mbatɨgir muuŋgirga. Ana mba tɨvar mben muuŋv, mben tɨn mba wain mɨna ndigip, harigi gumgir nɨɨŋgirim, mbe mba wain mɨna ganɨv, mba wain vhɨgi mbai tugar, mbe ana wain vhɨgi korɨv, ana ntɨɨrir anan nɨɨnga.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Mbe ne nzuaim, Zisas mben nzarigi, “Ee, nde Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar kha kameŋ gangi fhuve? Mba kameŋ khaŋ nzuai, ‘Mba pheni ga mbui gumgi, mbe mba kɨma garim, ana mbatɨgim, mbe ana fekhɨngi. Mba kɨm, ana ntigem mba phena bɨna suirigim, ana havhargiap thɨgi. Fhe Bakɨme, ana nduara mba bigeŋ ga muuŋgim, ne hɨgim, nza ne garim, ne guigira vhergi.’
42 Jesus então perguntou:
43 “Maaŋ muuŋgiap, gu nde nzuai, Fhe Bakɨme nde tɨn ana wo piin ki gumgi gu mbigi ga ndɨɨi bigir vhuuiŋ, ana nde tɨn nta ndigip, ntan wo piin ki tɨvi ga mbui gumgi gu mbigi, ana ntan mben nɨɨŋgirga.
43 E Jesus terminou:
44 Guma, ana mba kɨma tɨɨi rɨgɨrga, mba guma, ana za phaviregɨrga. Mba kɨm, guma the tɨɨi rɨgɨrga, mba guma za berberɨ regɨrga.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Zisas mba vhunama si buneŋ suaŋgim, Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum mba Fherasiŋ gumgi, mbe mba buni mbararagiap, mbe kaŋgi, ana mbera nzuai buni ma.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Mbe maaŋ muuŋgiap, guigira Zisasan suira za mbui. Mbe ana suigɨr za mbuav, mbe wom mba gumgi gu mbigir rivgi. Mbe khaŋ muuŋgiap, mba gumgi gu mbigi, mbe kha ndɨkndɨga mbui, Zisas ana Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.