Mateus 20
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Zisas mba bunin mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Guma Hevenan Fhe Bakɨme piin kɨr za mbui tɨv khaŋ muuŋgi. Guma mbe wain mɨna bakɨme ki. Ana tuga mben manera ra ndav shɨgɨra thagim, ana khavgiap, vov won wain mɨnan ŋgarɨrga gumgi ndiv garav, mbe ndi.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Ana mbe ndiga zim, mba ŋaara gumgi, mbe mba raar ŋgargip, mba raa khɨnan vheza ndirga ne vuzvugim, mba mɨna namkam mbara mbe sarigim, mbe ana wain mɨnan ŋgarɨ zav vui.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Ana mbe sarigi, mbe vergim, mba mɨna namkam kav kim, ra nda vov saaŋgiap 9 kirok ndigim, mba mɨna namkam vov garim, gumgi mbari mbe fhura mbe phogi ga vhui ŋanan thivgiap ki.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Ana mbaram khaŋ mbe nzuai, ‘Nde vhɨra ŋgɨp, na wain mɨnan ŋgarɨrim, gu nde ŋgari ŋaara tugɨra tɨgɨp nde vhezɨrga.’
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe vhɨra vui. Mbe vegim, ra ndav phɨɨŋ ndigap, vera vov phuni khegene ndim, mba mɨna namkam mba tɨvara mbe muuŋgi.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 “Mba mɨna namkam kav kim, ra vera vov meeŋ ndim, ana ŋkotuguraagen, ana vov gumgi mbari gari, mbe fhura thivgia ki. Ana mbara mben nzarigi, ‘Nde ram muuŋgiap kha raar fhura thivgiap kim, kha ra vera vov vhɨzgi?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Mbe ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, ‘Nza guma the ŋaarar nza nɨɨŋgi fhuvara.’ Mba mɨna namkam khaŋ mbe nzuai, ‘Nde vhɨra ŋgɨp na wain mɨnan ŋgarɨri.’
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 “Mba raan ra verav vhɨzgim, mba mɨna namkam mbara wo ŋaara gari mpiiŋsɨga kamgiap khaŋ ana nzuai, ‘Ndu mba ŋaara gumgir kamgirim, mbe zɨrim, nde vhezar mben nɨɨŋ. Ndu fharav mba zɨn zegi ŋaara gumgir vhezar mben nɨɨŋv ŋgɨv, mba fharav zegi ŋaara gumgir nɨɨŋri.’
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Mba zumgum ra vera vov mpora ndim, zav ŋaara ndiga ŋgari ŋaara gumgi, mbe zav mba raar ŋgarigi vhez ndi.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Mbe won vheza ndim, mba fhara manera ŋaara ndigi ŋaara gumgi, mbe khueŋ ndɨkndɨgi, mbe zɨv mba ŋkotuguraagen ŋaara ndigi gumgi kambara vhez ndigirga. Mbe mba ndɨkndɨga mbui, ne fhuvara. Mbe zav, mbe vhɨra mba raar ŋgarigi ŋaara tugara tɨgav vheza ndigi.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Mbe maaŋ muuŋgiap, ndigap, mbe ne nzuav mba mɨna namkama vhegi.
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 Mbe ana vhegap khaŋ ana nzuai, ‘Kha gumgi, mbe nza zɨn zegap ŋgargi. Mbe aua bavira ŋgargi, ndu nza vhezi vhezara mbe nɨɨŋgi. Nza guigira ŋaara bakɨme muuŋgi, nza manera khavgia zav ŋgarav kim, ra guigira nza tuegi.’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 “Mba mɨna namkam mbe nzuai kameŋ mbararagiap, ne ŋgarkarav khaŋ mba ŋgarigi ŋaara guma mbe nzuai, ‘Nan kɨvntok, gu tɨva mbatɨga muuŋgi fhuvara. Ndu mbarara! Ŋka fharav wani tɨgap mba vheza tha ndi tɨgap, khaŋ wani ga suaŋgi, Raa bavira vhezra! Ŋka wani ga suaŋgiap wani ŋgari. Ee, fhuve?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Ndu won vheza ndigip ŋgɨri! Gu wo vuzvugara, gu ndu ndɨɨ vhezra, gu mba zɨn zegap ŋgarigi gumgi gu mba vhezar mbe nɨɨŋgi.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Ana na bigɨn ma. Ee, gu wo vuzvuga zɨn ŋgɨp won ŋkɨɨa shɨgɨp nden nɨɨnga fhuve? Ee, gu maaŋ muuŋgip tɨvar vhuun mba gumgir muunga, ndu thaaŋ nzuav, ndav shigi?’ ”
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Zisas ne nzuav khaŋ nzuai, “Mba tɨvara, ntige zɨ bisaneŋ ki gumgi, mbe zɨ bakɨme kɨrga. Mba ntigem zɨn ki gumgi, mbe zumgum fhararga, mba fharigi gumgi, mbe zɨn kɨrga.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Zisas mba bunin mbe suaŋgiap, khavgiap Zerusareman ndai. Mbe ndav ana wo phorga rui 12 thɨgi gumgira kov mbe phogia ŋana muen vov, Zisas khaŋ mbe nzuai,
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Nde mbarara! Nza ntigem, Zerusareman ndai. Nza naanga, mbe Fhe Bakɨmen Guma Guara ndiv, Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi farve khɨngirga. Mbe ana ndiv mbe farve khɨngirim, mbe ana suaŋv kama shogip, ana shogirim, ana rimgirga.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Mbe ana ndi harigi fhaiŋ gumgir farve khɨngirim, mbe ana sɨɨŋv, phivɨgar ana kharɨv, ana ndiv khanarareŋ ga tɨgɨp fugɨrga. Ana rimgip ra phuni vhɨzgirga, ana khegenen taagip khavgirga.”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Zumgum, Sebedin muuŋ won kamanin kov Zisas han zi. Mbe zav thɨpanani phɨrgiap bigɨn mueŋ nzuav Zisasan nzan zav mbui.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Zisas mbaram kha nzambarar ana muuŋgi, “Ndu thagɨna vuzvugi?” Mba mbik mbara khaŋ Zisas ga nzuai, “Gu khueŋ vuzvugi, ndu khaŋ nan kamani ga suanga, mani ndu ŋgui vhɨrve gari guman pan kɨrim, mani the ndun guva haren perarga, the ndu ŋkɨn haren perarga.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Ana ne nzuaim, Zisas ana mbararagiap ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde mba bigeŋ nde tuituigiap ne kaŋgiap ne ga nzuav nan nzai fhuvara. Ee, ŋko gu mbɨrga mbɨ khɨnigeŋ ŋko niŋgen mbegɨrie?” Ana ne nzuaim, mani ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ŋka tuktɨgi.”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Mani ne nzuaim, Zisas ne mbararagiap, khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko guigira gu mbɨrga mbɨ khɨnigen mbɨrga. Ŋko mba the nan guva haren pigɨrga, the nan ŋkɨn haren pigɨrga ne, ne na bigeŋ fhuvara. Gu mba ŋanenin pigɨrga gumgi ndi fɨrga tuktɨgi fhuvara. Mba mpirmpirɨganin pigɨrga gumgi, nan Ndia mba gumgi kaŋgiap, ana mbe ndi fegi mpirmpirɨgani ma.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Zisas maaŋ mani ga nzuaim, mba Zisas phorga rui phɨk thɨgi gumgi ne mbararagiap, mbe mba bigeŋ ga nzuav mba fek gu ŋguga vhegi.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Zisas mbe hiav mben kamgim, mbe zim, ana khaŋ nzuai, “Nde kaŋgi, harigi ŋgui vhɨrve gari gumgir pani, mbe guigira wo ntɨɨri gari. Mben gumgir pani khaŋ tɨgap wari wo piin kɨv wo buni zɨn ŋgɨr zav wari won gumgi gu mbigi ga nzuai.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Nde mba tɨv, nden ki thari. Nde rɨgar, nde the zɨ bakɨme kɨr saŋv, ana za nden ŋaara guma kɨri.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Gu nde rɨgar zɨ kɨr saŋv ana fhura nden ŋaara guma kɨri.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Mba tɨvara Fhe Bakɨme Guma Guar, ana gumgi ana kurkura zav ana zɨgi fhuvara. Ana mben kurkurav zav zɨgi. Ana mben kurkura, mbe suaŋv won tuma fekhɨngip, rimgip, taagip gumgi gu mbigi vhɨrve ndir zav zergi.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Zisas maaŋ kegap wo phorga rui gumgir kov, mbe Zeriko ŋgu bakɨme thav wari vui. Mbe vuim, gumgi gu mbigi vhɨrvera Zisas zɨn vui.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Mbe vuim, guma phunini, mani tuav gaa ga perav ki. Mani vhɨra rɨmani mbatɨgi. Mani perav kav Zisas mbararagim, ana zim, mani khɨrɨp kaav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, Devitan Kam, ndu ŋkan korar muuŋ.”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Mani kaav nzuaim, mba gumgi gu mbigi mani mbararagiap, khaŋ tɨgap thɨni pɨnɨn zav mani ga nzuai. Mbe mani ga nzuaim, mani khaŋ tɨgap khɨrɨv kaav khaŋ nzuai, “Guma Bakɨme, Devitan Kam, ndu ŋkan korar muuŋ.”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Mani maaŋ nzuaim, Zisas mbara thɨgap, manin kaav, khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko vuzvugi, gu ram ŋkon muuŋrie?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Mani ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, ŋka vuzvugi, ndu ŋkan rɨmanin muuŋgirim, ŋka ganɨnga.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Mani maaŋ nzuaim, Zisas manin kora muuŋgi. Ana manin kora muuŋgiap, mbara won farven manin rɨmani khɨngim, manin rɨmani vhemkora nzerigim, mani bigi gari. Manin rɨmani nzerigim, mani mbara Zisas phorga vui.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.