Mateus 15
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARA
1 Mba tugen, Fherasiŋ mbari gu Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari, mbe Zerusareman kegap Zisas han zergi. Mbe zergap kha nzambarar ana muuŋgi.
1 Então, vieram de Jerusalém a Jesus alguns fariseus e escribas e perguntaram:
2 “Ram muuŋgi tɨv khare, ndu phorga rui gumgi mbe nzan nzɨgi tɨvi phɨrgiap nzan nzɨgir tɨva zɨn vui fhu? Mbe maaŋ muuŋgiap, mbe mban mbɨr zav, nza fari ruai tɨva zɨn vuav fari ruai fhu!”
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Mbe mba nzambareŋ ga muuŋgim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Maaŋ muuŋgiap, nde thaŋ nzuav Fhe Bakɨme suaŋgi tɨva phɨrgiap, nde wari wo tɨvira zɨn vui?
3 Ele, porém, lhes respondeu: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus, por causa da vossa tradição?
4 Fhe Bakɨme suaŋgi tɨv khare, ana khaŋ nzuai, ‘Ndu wo niamuuŋ gu ndia piin kɨv, mani nzuai buni mbararari. Maaŋ muuŋgip, guma the buni mbatɨgir wo niamuuŋ gu ndia ga suaŋgirga, nde ana shogirim, ana rimgiri.’
4 Porque Deus ordenou:
5 Nde vhɨra khaŋ nzuai, ‘Guma the wo niamuuŋ gu ndiar kurkurarga ŋkɨɨa kɨrga, ana khaŋ mani ga suanga, “Gu ŋkon nɨɨnga ŋkɨɨa, gu ntan Fhe Bakɨmen mbuigi.”
5 Mas vós dizeis: Se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: É oferta ao Senhor aquilo que poderias aproveitar de mim;
6 Mba guma maaŋ suaŋgiap, ana wom wo niamuuŋ gu ndiar kurkurarga ndɨkndɨk ana ki fhu.’ Nde mba tɨva mbuav, nde Fhe Bakɨme suaŋgi tɨva mbevav, nde won nzɨgi han ndigi tɨvi, nde nta zɨn vui.
6 esse jamais honrará a seu pai ou a sua mãe. E, assim, invalidastes a palavra de Deus, por causa da vossa tradição.
7 “Nde maaŋ mbuav, nde bigi shɨshɨgi gumgi ma. Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma Aisaia nzerara nden tɨvara nzuav khaŋ suaŋgi,
7 Hipócritas! Bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Mba gumgi gu mbigi, mbe kaathoorin na zɨ ndi vun fi. Mben ndavi gu mben ndɨkndɨgi na thav samra ki.
8 Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Mbe gumgi nduarira suaŋgi tɨvi, mbe nta bun nzuav, mbe fhura shɨshɨgap khaŋ nzuai, “Khe Fhe Bakɨme suaŋgi tɨvi ma.” Mbe maaŋ mbuav, mbe fhura shɨshɨgap na rotu mbui.’ ”
9 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
10 Zisas mba buni suaŋgiap, mbaram mba gumgi gu mbigir kamgim, mbe ana han zim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde kha buni mbararagip, nde tuituigip nta ndɨkndɨgɨri.
10 E, tendo convocado a multidão, lhes disse: Ouvi e entendei:
11 Guma kamthoon veri bigi, nta guma ndava vhee mbuim, ana Fhe Bakɨme nɨman nzaŋnzai fhu. Fhuvara. Guma kamthoon kegap kɨrar hi bigi, nta guma ndava vhee mbuim, ana Fhe Bakɨme nɨman nzaŋnzai.”
11 não é o que entra pela boca o que contamina o homem, mas o que sai da boca, isto, sim, contamina o homem.
12 Zisas mba buni suaŋgim, zumgum ana phorga rui gumgi zav khaŋ ana nzuai, “Kha Fherasiŋ ndu suaŋgi buni mbararagiap ndu nzuav ndav shigi ne, ndu ne kaŋgi thi?”
12 Então, aproximando-se dele os discípulos, disseram: Sabes que os fariseus, ouvindo a tua palavra, se escandalizaram?
13 Mbe nen ana nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nan Ndia, ana Hevenan ki, ana ganɨnga, ana nduara won farven pargi fhuv bigi, ana thɨri khɨgɨp, nta siv nta fusuegɨrga.
13 Ele, porém, respondeu: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Nde Fherasiŋ ndɨkndɨgɨ thari. Mbe rɨmgi mbatɨgi gumgi fara muuŋgi. Mbe rɨmgi mbatɨga, fhura tuavar harigi gumgi khɨvɨr za mbui. Maaŋ muuŋgip, rɨmani mbatɨgi guma the, ana tuavar harigi rɨmani mbatɨgi guma khɨvɨv, mani ŋgɨrga, mani vhɨra wani tɨgɨra mbok thɨgɨrga.”
14 Deixai-os; são cegos, guias de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, cairão ambos no barranco.
15 Zisas nen mbe nzuaim, Pita kha nzambarar ana muuŋgi. “Ndu mba vhunama dav kha gumgi gu mbigi ga suaŋgi buna nɨɨeŋ bun nza suaŋ.”
15 Então, lhe disse Pedro: Explica-nos a parábola.
16 Pita ne nzuaim, Zisas khaŋ nzuai, “Ee, nde ram muuŋgi? Ee, nde vhɨra ne nɨɨeŋ kaŋgi fhuve?
16 Jesus, porém, disse: Também vós não entendeis ainda?
17 Ee, nde vhɨra khueŋ kaŋgi fhuve? Kamthoon veri bigi, nta za mbun verim, mbu zumgum nta ndiga vov vhi phenan nta fuasui.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e, depois, é lançado em lugar escuso?
18 Kamthoon kegap kɨrar hi bigi, nta ndɨkndɨgar kegap kɨrar hi. Mba bigi, nta guma ndava vhee mbuim, ana Fhe Bakɨme nɨman nzaŋnzaŋgi.
18 Mas o que sai da boca vem do coração, e é isso que contamina o homem.
19 Gu kha khesharigi bigi, nta guma ndɨkndɨgar kegap, ana kamthoon kɨrar hi, gu nta nzuai. Nta khare, ndɨkndɨgi mbatɨgi, guma sogim ana rimgi, mbarkɨrga tɨvi mbatɨgi ga mbuav ruarin mbigi gu gumgi wari ndiav ki, mani gu mburi wari thamthav ruarin harigi gumgi gu mbigi kɨɨi, fhura gumgi gugugap mbe nzuav nzuai, buni mbatɨgi harigi ntɨɨri ga nzuai.
19 Porque do coração procedem maus desígnios, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos, blasfêmias.
20 Kha khesharigi bigi gumgi nta mbui, mbe Fhe Bakɨme nɨman nzaŋnzaŋgi. Guma fari ruagiap mba pi fhu, ne mba guma ga muuŋgim, ana nzaŋnzaŋgi fhu.”
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos não o contamina.
21 Zisas mba bunin mbe suaŋgiap, mba ŋgu thav, Taia gu Saidon ŋgu bakɨni fhain vui.
21 Partindo Jesus dali, retirou-se para os lados de Tiro e Sidom.
22 Ana Taia gu Saidon fhain vugim, Kenanan mbiga mbe zav kaav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu Devitan kam ma, ndu nan korar muuŋ. Ŋina mbatɨga mbe guigira nan kambigar farfagi.”
22 E eis que uma mulher cananeia, que viera daquelas regiões, clamava: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim! Minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Ana maaŋ nzuaim, Zisas buna thuen ana fagi fhuvara. Ana fhura kim, ana phorga rui gumgi ana han zav khaŋ thɨgap ana nzuai, “Mbu mbik kakama mbatɨga mbuav, nza zɨn zi. Ndu ana sarari, ana ŋgɨ.”
23 Ele, porém, não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, aproximando-se, rogaram-lhe: Despede-a, pois vem clamando atrás de nós.
24 Mbe ne nzuaim, Zisas mbaram khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme Isreriŋra nzuav na sarigim, gu zɨgi. Gu mben kurkurarga, mbe sipsivi fara muuŋgiap mbararegi.”
24 Mas Jesus respondeu: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Ana maaŋ nzuaim, mba mbik Zisas hara zɨgap, ana nɨmara wo thɨpaneni phɨrgiap, ana nɨman fav wo khoma ndi nuiana dav, khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu nan kurari.”
25 Ela, porém, veio e o adorou, dizendo: Senhor, socorre-me!
26 Ana maaŋ nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Nza tarir mba ndi feiŋ ga sui ne nzerigi fhuvara.”
26 Então, ele, respondendo, disse: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Zisas ne nzuaim, mba mbik ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu guigira mbar nzuai. Feiŋ mbe won namŋga pi mban tɨvi, mbe nta pi.”
27 Ela, contudo, replicou: Sim, Senhor, porém os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Ana ne nzuaim, Zisas ne mbararagiap, ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “O, mbik, ndu na khothɨgi ndɨkndɨk guigira kɨvgi. Ndu mba won hɨrgeŋ vuzvugi bigeŋ, ne ndun hɨgɨri.” Zisas nen ana suaŋgim, mba tugara ana kambik taagia nzerigi.
28 Então, lhe disse Jesus: Ó mulher, grande é a tua fé! Faça-se contigo como queres. E, desde aquele momento, sua filha ficou sã.
29 Zisas maaŋ mba mbigar kambigar kurav mba ŋgu thav vov Gariri mbɨ gaan vugi. Ana vov Gariri mbɨ gaan mbɨkshɨman ndav perigi.
29 Partindo Jesus dali, foi para junto do mar da Galileia; e, subindo ao monte, assentou-se ali.
30 Ana maaŋ perigim, gumgi gu mbigi vhɨrve ana han zi. Mbe ana han zav, mbe suira mbatɨgi gumgi, mbe mbe ndiav zi, mbe rɨmgi mbatɨgi gumgi, mbe mbe ndiav zi, mbe hari gu bigi kɨzgeregi gumgi, mbe mbe ndia zi, mbe thɨri pɨngiap buni nzuai fhuv gumgi, mbe mbe ndiav zi, mbe vhɨra harigi rɨmrɨɨ ki gumgi vhɨrve, mbe vhɨra mbe ndiav zi. Mbe mbe ndia zav Zisas nɨman fi. Ana mbe mbuim, mbe taagia nzezerigi.
30 E vieram a ele muitas multidões trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos e outros muitos e os largaram junto aos pés de Jesus; e ele os curou.
31 Ana maaŋ mbe mbuim, mba gumgi gu mbigi, mbe mba thɨri pɨngi gumgi garim, mbe buni nzuaim, mbe mba hari gu bigi kɨzgeregi gumgi garim, mbe hari gu bigi nzerigim, mbe vhɨra mba suira mbatɨgi gumgi, mbe mbe garim, mbe suira ŋkasŋkagim, mbe thiva ruim, mbe mba rɨmgi mbatɨgi gumgi garim, mbe rɨmgi nzerigim, mbe bigi garim, mbe mbe gangiap, mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav, mbe Isreriŋ Fhe Bakɨme, mbe ana zɨ ndi vun kuagi.
31 De modo que o povo se maravilhou ao ver que os mudos falavam, os aleijados recobravam saúde, os coxos andavam e os cegos viam. Então, glorificavam ao Deus de Israel.
32 Zisas mba rɨɨi gumgi gu mbigir kurkurav kav, mbaram wo phorga rui gumgir kamgim, mbe zim, ana khaŋ mbe nzuai, “Gu kha gumgi gu mbigi kora muuŋgi. Mbe na phorga kim, ra phuni khegene vhɨzgim, mbe mba ki fhu. Gu thi ndavira mbe sararim, mbe ŋgɨrgeŋ thagi. Gu mbe sararim, mbe ŋgɨp, mbe tuavar thir vhɨzɨv, rɨmgi mbe hiiŋrim, mbe ŋgegɨrga fhuvara.”
32 E, chamando Jesus os seus discípulos, disse: Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanece comigo e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça pelo caminho.
33 Ana maaŋ nzuaim, ana phorga rui gumgi khaŋ ana nzuai, “Khe gumgi ki ŋaneŋ fhuvara. Nza maam vikntuu ndigip, khaŋ muuŋgi vhɨrver kurmbegɨrie?”
33 Mas os discípulos lhe disseram: Onde haverá neste deserto tantos pães para fartar tão grande multidão?
34 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mben nzarigi, “Nde rarara vikntuu mbar ki?” Mbe khaŋ ana nzuai, “Nza harathɨgi vikntuu mbaga bisarire babara phorga khar ki.”
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete e alguns peixinhos.
35 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbara mba gumgi gu mbigi ga nzuaim, mbe fhura mba nuiana piigi.
35 Então, tendo mandado o povo assentar-se no chão,
36 Ana mbara mba harathɨgi vikntuu mba mbagare phorga ndigap, mbaram Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, nta phɨrav, wo phorga rui gumgi ga ndɨɨi. Ana nta phɨrav mbe ndɨɨim, mbe nta shama mbuav mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi.
36 tomou os sete pães e os peixes, e, dando graças, partiu, e deu aos discípulos, e estes, ao povo.
37 Mbe ntan mbe ndɨɨim, mba gumgi gu mbigi, mbe za mbegap ndavi givigi. Mbe za mbegap ndavi givav thagi mban tɨvi, mbe nta fugap harathɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi.
37 Todos comeram e se fartaram; e, do que sobejou, recolheram sete cestos cheios.
38 Mba tugen, mba mba mbegi gumgira, mben vhɨrve khaŋ muuŋgi, 4,000. Mbe mbigi gu tari vhɨra mbegi, mbe mben ruemgi fhuvara.
38 Ora, os que comeram eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Mbe mbega thugim, Zisas mbe sarigim, mbe vuim, ana mbaram fega keman mbarav, Magadan fhain vui.
39 E, tendo despedido as multidões, entrou Jesus no barco e foi para o território de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.