Marcos 1
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 Khe fharav Fhe Bakɨmen Kam Zisas Krais bun nzuai buni vhuuiŋ khare.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Fhum Fhe Bakɨme kha kamen wo kamthooŋ guma Aisaia ga nɨɨŋgi. Ana ne khergim, ne ana gavar ki. Mba kameŋ khare.
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Guma the, ana gumgi ki fhuv ŋanen kɨv, kamɨv khaŋ suanga, ‘Nde Guma Bakɨme suaŋv tuavi khɨrɨv nta ndi thɨgɨra maaŋri.’ ”
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Maaŋ muuŋgiap, Zon zav gumgi ki fhuv ŋanen kav, gumgi ruai. Ana mbe ruav, Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuav khaŋ nzuai, “Nde ndavi domdorɨrim, gu nde ruarim, Fhe Bakɨme nde fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgirga.”
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Ana mba kamen mbe nzuaim, mba Zudian fhain ki ŋgui gum mba Zerusareman ki gumgi gu mbigi, mbe zam ana han zav, wari wo muuŋgi tɨvi mbatɨgi bun ana nzuaim, ana Zordan mbɨn mbe ruai.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Zon Gumgi Ruai Guma, ana sɨga rɨginan muuŋgi shagi shari. Mba sɨga zɨ Kemor. Ana nta sharav, sɨga nderar muuŋgi shaa fɨgeŋ rɨkava fara muuŋgi. Ana nen wo vhaa rɨgi. Ana mba shagi sharav, kuambogi gum gumgi reri phooŋ pi.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Ana nzuai kameŋ khare. “Na zɨn zi guma, ana ŋkasŋka guigira na kambarigi. Gu ana fara muuŋgi fhu, gu vhɨra ana ŋkarve nɨman ŋguav, ana ŋgari sharive mpiiŋ fhɨrgirga tuktɨgi fhu.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Gu mbɨn nde ruai, ana zumgum Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaarar nde ruarga.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Mba tugen, Zisas Garirin ŋgu Nasaretan kegap, Zon han zim, Zon Zordan mbɨn ana ruai.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Zisas mbɨn vhen kegap kɨrar havra thav gari, Heven fhogim, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar fhomne fara muuŋgiap gegap, zerap, anan han zeri.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Fhe Bakɨme Hevenan kav khaŋ ana nzuai, “Ndu nan Kam ma! Gu guigira ndu vuzvugiap, ndu nzuav ndikndigi.”
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Fhe Bakɨme maam ana suaŋgim, mba Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar ana sarigi, ana gumgi ki fhuv ŋanen vugi.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Ana vugap, 40 rari gum mbarir mba ŋanen kim, Satan anan mpari. Ana mba ruaŋruaŋgi sɨgi rɨgar ki. Fhe Bakɨme enseri ana gari.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Mbe zumgum Zon Gumgi Ruai Guma ndi bɨna khɨngi, Zisas vov Garirin vugap, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun mbe nzuai.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Ana mbe nzuav khaŋ nzuai, “Tuk hɨgi, Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe ana piin kɨrga tuk han mbarigi. Nde ndavi domdorɨv Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ khothivɨri.”
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Zisas mba bunin mbe suaŋgiap, Gariri mbɨ gaa ga tɨga vui. Ana vuav Saimon won ŋguga Andrun kov, ana mani gari, mani wo vhaaŋ ndi sui. Mani mbagar shɨga mbui gumani ma.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Zisas khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko zɨv na phorgɨv nza ŋgɨrga. Gu ŋko suaŋri, ŋko mbaga ndi tɨvar ŋko gumgi ndirga.”
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Mani ne mbararara thav, wani wo vhaaiŋ thav ana phorga vui.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Ana maaŋ Saimon gu Andru ga suaŋgiap, maam maneŋ sɨga mpeeŋgera vugap, Zebedin kama Zems, ana won ŋguga Zonan kov, ana mani garim, mani wo keman kav wani wo vhaaiŋ thɨthɨm rɨgi.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Ana mani garavra, manin kamgi. Mani fhura mba bigi thav, wo ndia Zebedi gum ana ŋaara gumgi thagi. Mbe mba keman kim, mani ana phorga vui.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Mbe vov Kaperneaman vegi. Mbe vegap, Sabat havra thagi, Zisas Fhe Bakɨme buni mbararagi phen vhen vergap, mba phena vhen ki gumgi gu mbigi, ana Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuai.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Ana mbe nzuaim, mba gumgi gu mbigi ana buni mbararav, ŋgava mbatɨga mbui. Ana mbe khɨvav mbe nzuai buni, nta ŋkasŋka ki guma mbe khɨvav, mbe nzuai buni fara muuŋgi. Ana mbe nzuai buni, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe khɨvav mbe nzuai buni fara muuŋgi fhu.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Ana mba bunin mbe nzuav kim, ŋina mbatɨk vhen ndagi guma mbe zav, mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen veravra nzɨɨi.
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 Ana nzɨɨv khaŋ nzuai, “Ndu ram nzan muun za mbui, Nasaret guma Zisas? Ndu nzan farfa za zɨgire? Gu ndu kaŋgi. Ndu Fhe Bakɨmen Guma Ŋaar ma!”
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Zisas mbaram kama havharan khaŋ mba ŋina mbatɨga nzuai, “Ndu thɨni mpɨrav, mba guma thav kɨrar hɨgɨ!”
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Mba ŋina mbatɨk Zisas mbararagiap, mba guma suirav, ana nɨɨkuav, nzɨɨv, mba guma thav kɨrar hɨgi.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Mba gumgi gu mbigi mba bigeŋ gangiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, tamtam warir nzai, “Khe ram muuŋgi bigeŋ? Khe nza nzuai tɨv, ne tɨvar kameŋ ma. Ana ŋkasŋka phorga ki bunin nza nzuai. Ana vhɨra kama havharar ŋiniŋgi mbatɨgi ga nzuaim, nta ana kama zɨn vui.”
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Mbe ana muuŋgi bigeŋ gangiap, ana bun nzuai kameŋ vhemkora za mba Gariri fhaiŋ ga ruigi.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Mbe mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena thav kɨrar hegap, mbaram maaŋ thav Zems gu Zon, phorgav Saimon gum Andru phenan vegi.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Saimon samuuŋ fhav gurgurgiap, rɨɨv kaar kim, mbe ana bun Zisas ga nzuai.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Mbe ana bun Zisas ga suaŋgim, ana mbaram ana han vov, ana hara suirav, ana ragi. Mba rɨmrɨm ana thav, mbar vugi. Ana khavgia mban mbe ndɨɨi.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Mba raar ra verav vhɨzim, mba gumgi gu mbigi rɨɨi gumgi gum ŋiniŋgi mbatɨgi vherir ndagi gumgi, mbe za mbe ndiav Zisas han zi.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Mba ŋgun ki gumgi gu mbigi za zav, mba phena thɨmkamani phok thɨgi.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Zisas mbarkɨrga rɨmrɨɨ vhɨrve ki gumgi gu mbigi vhɨrver kurkurav, mbe rɨmrɨɨ ga mbuim, nta vhɨzi. Ana vhɨra ŋiniŋgi mbatɨgi vhen ndagi gumgi vhɨrve tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigim, nta mbe thav, kɨrar hi. Mba ŋiniŋgi mbatɨgi ana kaŋgi. Ana maaŋ muuŋgiap kama hɨv buni suanga nen mba ŋiniŋgi mbatɨgi thɨvigi.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Mba mɨtimanera mɨn ntigar gorɨrga, maaŋ gɨngira kim, Zisas khavgiav, mba phena thav, mɨnakɨnathɨgi ŋanen vugap, Fhe Bakɨme phorga nzuai.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Ana vugim, Saimon wo kɨvntogir kov ana nzuav gara rui.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Mbe vov ana gangiap, khaŋ ana nzuai, “Kha gumgi gu mbigi zam ndu nzuav gari!”
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Zisas mbaram mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nza harigi ŋanen kha hara ki ŋguir ŋgɨrga. Gu vhɨra maaŋ Fhe Bakɨme bunin vhɨra mbe suanga. Gu ne nzuav zɨgi.”
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Ana ne suaŋgiap, mbaram za mba Gariri fhaiŋ ga ruav, mbe Fhe Bakɨme buni mbararagi phenin Fhe Bakɨme bunin mbe nzuav, gumgi tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigi.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Zisas maaŋ mbuav kim, ŋkari goreri rɨmrɨm ki guma mbe ana han zav, wo thɨpanani phɨrgiap, ana nɨman fav, khaŋ tɨgap ana nzuai, “Ndu vuzvuk ma. Ndu vuzvugip ndu nan kurarim, na fhav taagi nzerarga.”
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Zisas ne mbararagiap, guigira ana kora muuŋgiap, mbaram wo hara ŋgav, mba guma suirav khaŋ ana nzuai, “Gu ne vuzvugi. Ndu fhav taagi nzerari!”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Zisas ne nzuavra thagim, mba ŋkari goreri rɨmrɨm fhura mba guma thav mbar vugi, mba guma fhav taagia nzerigi.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Zisas mbaram vhemkora mba guma ga sarav, kama havharan ana goriruav, khaŋ ana nzuai,
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 “Ndu khueŋ kaŋgiri, ndu kha bigeŋ bun harigi guma the suaŋ thari. Ndu ŋgɨv wo fhavar mba Fhe Bakɨme rotu gari guma khɨvav, mba Moses fhum suaŋgi tɨv, ndu mba tɨva zɨn ŋgɨv, wo rɨmrɨm vhɨzgi ne suaŋv Fhe Bakɨme suaŋv shaman muuŋgiri. Mbe maaŋ muuŋgip gangip kaŋgirga, ndu rɨmrɨm vhɨzgi.”
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Mba guma vov, maaŋ muungeŋ thav, mbaram mba bigeŋ bun za mbe suaŋgi. Ana maaŋ muuŋgim, gumgi gu mbigi vhɨrve ne mbararagiap, wari wo rɨmrɨɨ gum bigi vhɨzɨ zav zazera siav Zisas ga sui. Zisas maaŋ muuŋgiap hiiŋra sarav, ŋgu then vhen ŋgirgɨrga tuktɨgi fhu. Ana mba gumgi ki fhuv ŋanira kim, gumgi gu mbigi mbar kav ana han zav ki.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.