Marcos 1
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVI
1 Khe fharav Fhe Bakɨmen Kam Zisas Krais bun nzuai buni vhuuiŋ khare.
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Fhum Fhe Bakɨme kha kamen wo kamthooŋ guma Aisaia ga nɨɨŋgi. Ana ne khergim, ne ana gavar ki. Mba kameŋ khare.
2 Conforme está escrito no profeta Isaías: "Enviarei à tua frente o meu mensageiro; ele preparará o teu caminho"—
3 Guma the, ana gumgi ki fhuv ŋanen kɨv, kamɨv khaŋ suanga, ‘Nde Guma Bakɨme suaŋv tuavi khɨrɨv nta ndi thɨgɨra maaŋri.’ ”
3 "voz do que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para o Senhor, façam veredas retas para ele’ ".
4 Maaŋ muuŋgiap, Zon zav gumgi ki fhuv ŋanen kav, gumgi ruai. Ana mbe ruav, Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuav khaŋ nzuai, “Nde ndavi domdorɨrim, gu nde ruarim, Fhe Bakɨme nde fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgirga.”
4 Assim surgiu João, batizando no deserto e pregando um batismo de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Ana mba kamen mbe nzuaim, mba Zudian fhain ki ŋgui gum mba Zerusareman ki gumgi gu mbigi, mbe zam ana han zav, wari wo muuŋgi tɨvi mbatɨgi bun ana nzuaim, ana Zordan mbɨn mbe ruai.
5 A ele vinha toda a região da Judéia e todo o povo de Jerusalém. Confessando os seus pecados, eram batizados por ele no rio Jordão.
6 Zon Gumgi Ruai Guma, ana sɨga rɨginan muuŋgi shagi shari. Mba sɨga zɨ Kemor. Ana nta sharav, sɨga nderar muuŋgi shaa fɨgeŋ rɨkava fara muuŋgi. Ana nen wo vhaa rɨgi. Ana mba shagi sharav, kuambogi gum gumgi reri phooŋ pi.
6 João vestia roupas feitas de pêlos de camelo, usava um cinto de couro e comia gafanhotos e mel silvestre.
7 Ana nzuai kameŋ khare. “Na zɨn zi guma, ana ŋkasŋka guigira na kambarigi. Gu ana fara muuŋgi fhu, gu vhɨra ana ŋkarve nɨman ŋguav, ana ŋgari sharive mpiiŋ fhɨrgirga tuktɨgi fhu.
7 E esta era a sua mensagem: "Depois de mim vem alguém mais poderoso do que eu, tanto que não sou digno nem de curvar-me e desamarrar as correias das suas sandálias.
8 Gu mbɨn nde ruai, ana zumgum Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaarar nde ruarga.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo".
9 Mba tugen, Zisas Garirin ŋgu Nasaretan kegap, Zon han zim, Zon Zordan mbɨn ana ruai.
9 Naquela ocasião Jesus veio de Nazaré da Galiléia e foi batizado por João no Jordão.
10 Zisas mbɨn vhen kegap kɨrar havra thav gari, Heven fhogim, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar fhomne fara muuŋgiap gegap, zerap, anan han zeri.
10 Assim que saiu da água, Jesus viu os céus se abrindo, e o Espírito descendo como pomba sobre ele.
11 Fhe Bakɨme Hevenan kav khaŋ ana nzuai, “Ndu nan Kam ma! Gu guigira ndu vuzvugiap, ndu nzuav ndikndigi.”
11 Então veio dos céus uma voz: "Tu és o meu Filho amado; em ti me agrado".
12 Fhe Bakɨme maam ana suaŋgim, mba Fhe Bakɨmen Ŋina Ŋaar ana sarigi, ana gumgi ki fhuv ŋanen vugi.
12 Logo após, o Espírito o impeliu para o deserto.
13 Ana vugap, 40 rari gum mbarir mba ŋanen kim, Satan anan mpari. Ana mba ruaŋruaŋgi sɨgi rɨgar ki. Fhe Bakɨme enseri ana gari.
13 Ali esteve quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com os animais selvagens, e os anjos o serviam.
14 Mbe zumgum Zon Gumgi Ruai Guma ndi bɨna khɨngi, Zisas vov Garirin vugap, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun mbe nzuai.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galiléia, proclamando as boas novas de Deus.
15 Ana mbe nzuav khaŋ nzuai, “Tuk hɨgi, Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe ana piin kɨrga tuk han mbarigi. Nde ndavi domdorɨv Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ khothivɨri.”
15 "O tempo é chegado", dizia ele. "O Reino de Deus está próximo. Arrependam-se e creiam nas boas novas! "
16 Zisas mba bunin mbe suaŋgiap, Gariri mbɨ gaa ga tɨga vui. Ana vuav Saimon won ŋguga Andrun kov, ana mani gari, mani wo vhaaŋ ndi sui. Mani mbagar shɨga mbui gumani ma.
16 Andando à beira do mar da Galiléia, Jesus viu Simão e seu irmão André lançando redes ao mar, pois eram pescadores.
17 Zisas khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko zɨv na phorgɨv nza ŋgɨrga. Gu ŋko suaŋri, ŋko mbaga ndi tɨvar ŋko gumgi ndirga.”
17 E disse Jesus: "Sigam-me, e eu os farei pescadores de homens".
18 Mani ne mbararara thav, wani wo vhaaiŋ thav ana phorga vui.
18 No mesmo instante eles deixaram as suas redes e o seguiram.
19 Ana maaŋ Saimon gu Andru ga suaŋgiap, maam maneŋ sɨga mpeeŋgera vugap, Zebedin kama Zems, ana won ŋguga Zonan kov, ana mani garim, mani wo keman kav wani wo vhaaiŋ thɨthɨm rɨgi.
19 Indo um pouco mais adiante, viu num barco Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, preparando as suas redes.
20 Ana mani garavra, manin kamgi. Mani fhura mba bigi thav, wo ndia Zebedi gum ana ŋaara gumgi thagi. Mbe mba keman kim, mani ana phorga vui.
20 Logo os chamou, e eles o seguiram, deixando Zebedeu, seu pai, com os empregados no barco.
21 Mbe vov Kaperneaman vegi. Mbe vegap, Sabat havra thagi, Zisas Fhe Bakɨme buni mbararagi phen vhen vergap, mba phena vhen ki gumgi gu mbigi, ana Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuai.
21 Eles foram para Cafarnaum e, assim que chegou o sábado, Jesus entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Ana mbe nzuaim, mba gumgi gu mbigi ana buni mbararav, ŋgava mbatɨga mbui. Ana mbe khɨvav mbe nzuai buni, nta ŋkasŋka ki guma mbe khɨvav, mbe nzuai buni fara muuŋgi. Ana mbe nzuai buni, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe khɨvav mbe nzuai buni fara muuŋgi fhu.
22 Todos ficavam maravilhados com o seu ensino, porque lhes ensinava como alguém que tem autoridade e não como os mestres da lei.
23 Ana mba bunin mbe nzuav kim, ŋina mbatɨk vhen ndagi guma mbe zav, mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen veravra nzɨɨi.
23 Justamente naquela hora, na sinagoga, um homem possesso de um espírito imundo gritou:
24 Ana nzɨɨv khaŋ nzuai, “Ndu ram nzan muun za mbui, Nasaret guma Zisas? Ndu nzan farfa za zɨgire? Gu ndu kaŋgi. Ndu Fhe Bakɨmen Guma Ŋaar ma!”
24 "O que queres conosco, Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Sei quem tu és: o Santo de Deus! "
25 Zisas mbaram kama havharan khaŋ mba ŋina mbatɨga nzuai, “Ndu thɨni mpɨrav, mba guma thav kɨrar hɨgɨ!”
25 "Cale-se e saia dele! ", repreendeu-o Jesus.
26 Mba ŋina mbatɨk Zisas mbararagiap, mba guma suirav, ana nɨɨkuav, nzɨɨv, mba guma thav kɨrar hɨgi.
26 O espírito imundo sacudiu o homem violentamente e saiu dele gritando.
27 Mba gumgi gu mbigi mba bigeŋ gangiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, tamtam warir nzai, “Khe ram muuŋgi bigeŋ? Khe nza nzuai tɨv, ne tɨvar kameŋ ma. Ana ŋkasŋka phorga ki bunin nza nzuai. Ana vhɨra kama havharar ŋiniŋgi mbatɨgi ga nzuaim, nta ana kama zɨn vui.”
27 Todos ficaram tão admirados que perguntavam uns aos outros: "O que é isto? Um novo ensino — e com autoridade! Até aos espíritos imundos ele dá ordens, e eles lhe obedecem! "
28 Mbe ana muuŋgi bigeŋ gangiap, ana bun nzuai kameŋ vhemkora za mba Gariri fhaiŋ ga ruigi.
28 As notícias a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região da Galiléia.
29 Mbe mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena thav kɨrar hegap, mbaram maaŋ thav Zems gu Zon, phorgav Saimon gum Andru phenan vegi.
29 Logo que saíram da sinagoga, foram com Tiago e João à casa de Simão e André.
30 Saimon samuuŋ fhav gurgurgiap, rɨɨv kaar kim, mbe ana bun Zisas ga nzuai.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre, e falaram a respeito dela a Jesus.
31 Mbe ana bun Zisas ga suaŋgim, ana mbaram ana han vov, ana hara suirav, ana ragi. Mba rɨmrɨm ana thav, mbar vugi. Ana khavgia mban mbe ndɨɨi.
31 Então ele se aproximou dela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela começou a servi-los.
32 Mba raar ra verav vhɨzim, mba gumgi gu mbigi rɨɨi gumgi gum ŋiniŋgi mbatɨgi vherir ndagi gumgi, mbe za mbe ndiav Zisas han zi.
32 Ao anoitecer, depois do pôr-do-sol, o povo levou a Jesus todos os doentes e os endemoninhados.
33 Mba ŋgun ki gumgi gu mbigi za zav, mba phena thɨmkamani phok thɨgi.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa,
34 Zisas mbarkɨrga rɨmrɨɨ vhɨrve ki gumgi gu mbigi vhɨrver kurkurav, mbe rɨmrɨɨ ga mbuim, nta vhɨzi. Ana vhɨra ŋiniŋgi mbatɨgi vhen ndagi gumgi vhɨrve tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigim, nta mbe thav, kɨrar hi. Mba ŋiniŋgi mbatɨgi ana kaŋgi. Ana maaŋ muuŋgiap kama hɨv buni suanga nen mba ŋiniŋgi mbatɨgi thɨvigi.
34 e Jesus curou muitos que sofriam de várias doenças. Também expulsou muitos demônios; não permitia, porém, que estes falassem, porque sabiam quem ele era.
35 Mba mɨtimanera mɨn ntigar gorɨrga, maaŋ gɨngira kim, Zisas khavgiav, mba phena thav, mɨnakɨnathɨgi ŋanen vugap, Fhe Bakɨme phorga nzuai.
35 De madrugada, quando ainda estava escuro, Jesus levantou-se, saiu de casa e foi para um lugar deserto, onde ficou orando.
36 Ana vugim, Saimon wo kɨvntogir kov ana nzuav gara rui.
36 Simão e seus companheiros foram procurá-lo
37 Mbe vov ana gangiap, khaŋ ana nzuai, “Kha gumgi gu mbigi zam ndu nzuav gari!”
37 e, ao encontrá-lo, disseram: "Todos estão te procurando! "
38 Zisas mbaram mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nza harigi ŋanen kha hara ki ŋguir ŋgɨrga. Gu vhɨra maaŋ Fhe Bakɨme bunin vhɨra mbe suanga. Gu ne nzuav zɨgi.”
38 Jesus respondeu: "Vamos para outro lugar, para os povoados vizinhos, para que também lá eu pregue. Foi para isso que eu vim".
39 Ana ne suaŋgiap, mbaram za mba Gariri fhaiŋ ga ruav, mbe Fhe Bakɨme buni mbararagi phenin Fhe Bakɨme bunin mbe nzuav, gumgi tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigi.
39 Então ele percorreu toda a Galiléia, pregando nas sinagogas e expulsando os demônios.
40 Zisas maaŋ mbuav kim, ŋkari goreri rɨmrɨm ki guma mbe ana han zav, wo thɨpanani phɨrgiap, ana nɨman fav, khaŋ tɨgap ana nzuai, “Ndu vuzvuk ma. Ndu vuzvugip ndu nan kurarim, na fhav taagi nzerarga.”
40 Um leproso aproximou-se dele e suplicou-lhe de joelhos: "Se quiseres, podes purificar-me! "
41 Zisas ne mbararagiap, guigira ana kora muuŋgiap, mbaram wo hara ŋgav, mba guma suirav khaŋ ana nzuai, “Gu ne vuzvugi. Ndu fhav taagi nzerari!”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: "Quero. Seja purificado! "
42 Zisas ne nzuavra thagim, mba ŋkari goreri rɨmrɨm fhura mba guma thav mbar vugi, mba guma fhav taagia nzerigi.
42 Imediatamente a lepra o deixou, e ele foi purificado.
43 Zisas mbaram vhemkora mba guma ga sarav, kama havharan ana goriruav, khaŋ ana nzuai,
43 Em seguida Jesus o despediu, com uma severa advertência:
44 “Ndu khueŋ kaŋgiri, ndu kha bigeŋ bun harigi guma the suaŋ thari. Ndu ŋgɨv wo fhavar mba Fhe Bakɨme rotu gari guma khɨvav, mba Moses fhum suaŋgi tɨv, ndu mba tɨva zɨn ŋgɨv, wo rɨmrɨm vhɨzgi ne suaŋv Fhe Bakɨme suaŋv shaman muuŋgiri. Mbe maaŋ muuŋgip gangip kaŋgirga, ndu rɨmrɨm vhɨzgi.”
44 "Olhe, não conte isso a ninguém. Mas vá mostrar-se ao sacerdote e ofereça pela sua purificação os sacrifícios que Moisés ordenou, para que sirva de testemunho".
45 Mba guma vov, maaŋ muungeŋ thav, mbaram mba bigeŋ bun za mbe suaŋgi. Ana maaŋ muuŋgim, gumgi gu mbigi vhɨrve ne mbararagiap, wari wo rɨmrɨɨ gum bigi vhɨzɨ zav zazera siav Zisas ga sui. Zisas maaŋ muuŋgiap hiiŋra sarav, ŋgu then vhen ŋgirgɨrga tuktɨgi fhu. Ana mba gumgi ki fhuv ŋanira kim, gumgi gu mbigi mbar kav ana han zav ki.
45 Ele, porém, saiu e começou a tornar público o fato, espalhando a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar publicamente em nenhuma cidade, mas ficava fora, em lugares solitários. Todavia, assim mesmo vinha a ele gente de todas as partes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.