Lucas 8
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVI
1 Zisas mba mbigar kurav, mbaram maaŋ thav khavgiap, za mba ŋgui bakɨvi gum ŋgui bisarire ga ruigi. Ana ruav, Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga buni vhuuiŋ bun mbe nzua rui. Ana khaŋ mbui, ana ŋgu mben vugap, mba Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe suaŋgiap, khavgiap, harigi nen vui. Ana mbara mbua rui. Ana ruim, ana mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ana phorga rui.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Mbe mbigi mbari, mbe vhɨra ana phorga rui. Mba mbigi, ana fhum mbe tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharav, mbe rɨmrɨɨ ga mbuim, nta vhɨzgi. Mba mbigi zɨri khare. Makdaran mbik Maria, mba mbik Zisas fhum ana tɨn harathɨgi ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharigim, nta ana thav kɨrar hegi.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ana phorga ruigi mbiga mbe Zoana, ana Kuzan muuŋ ma. Anan mana Kuza, ana Herot phena gari guma bakɨme ma. Mbe phorga ruigi mbiga mbe khare, Susana. Mbe mbigi vhɨrvera Zisas phorga ruigi. Mba mbigi, mbe won bigira Zisas gu ana phorga rui gumgir kurkurigi.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Zisas maaŋ mbua ruim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav ana phok thɨgi. Mba gumgi gu mbigi, mbe zam ana mba rui fhain ŋguir kegap zav ana phok thɨgi. Mbe za ana phok thɨgim, Zisas mbaram buna mueŋ vhunama sav khaŋ mbe nzuai.
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Guma mbe vov rezi fara muuŋgi mba wit ndi mɨna fui. Ana vov nta ndi mɨna fuim, mbari rav, tuav ga regi. Mba tuav ga regi ntɨɨri, gumgi nta thipoga ruim, korgi zav nta mbegi.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Mbari ŋkɨɨ ki nuianeŋ ga regi. Nta regap, thooŋgiap, vhuunga ntɨɨri ki. Mba nuianeŋ vhɨra mbɨ ki fhu, maaŋ muuŋgiap, nta za thooŋgiap, nzɨɨv, vhɨzgi.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Mbari tari ki kargi ki nuianeŋ ga regi. Nta mba nuianeŋ ga regap, mba tari ki kargi phorga vhuuŋgim, mba tari ki kargi, nta kav, nta zɨrgi.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Mbari nuiana vhuueŋ ga regi, nta regap, vhuuŋgiap, mba vhɨrvera tegi. Mbari 100 thɨgi vhɨgi mbarigi.” Zisas mba bunin mbe nzua vov kama bakɨmera khaŋ mbe nzuai, “Guma khuarani kɨv, ana kha buni mbararari.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Zisas mba bunin mbe suaŋgim, ana phorga rui gumgi ana nzarigi, “Ndu kha vhunama dagi buna nɨɨeŋ ram nzuai?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Mbe mba nzambaran Zisas ga muuŋgim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨv muunga bigi, ana mba zorgi bigi, ana ntan nde khɨvav, ana nta nɨɨŋge bun nde suaŋgi. Gu mba harigi gumgi gu mbigi, gu fhura vhunaa ga si bunira mbe nzuai. Mbe maaŋ muuŋgiap, mbe zazera gari, mbe bigɨn thueŋ sarga fhu. Mbe vhɨra zazera mbararagi, mbe bigɨn thueŋ kaŋgirga fhu.”
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Zisas nen mbe suaŋgiap khaŋ mbe nzuai, “Gu mba vhunama si buna nɨɨeŋ khare. Mba mban vhɨgi, nta Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ma.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Mban vhɨgi mba tuav gaa ga regi. Mba tuav gaa, ana khaŋ muuŋgi gumgi gu mbigi ma. Mbe Fhe Bakɨme buni mbararagim, Satan zav, mbe ndavi vherir mben tɨn mba Fhe Bakɨme bunin vhuuiŋ, ana nta ndigi. Ana khueŋ ndɨkndɨgi, ana muuŋv kɨrim, mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ khothɨgɨrim, ana taagi mbe ndigɨ rivgi.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Mban vhɨgi mba ŋkɨɨ ki nuianeŋ ga regi. Mba ŋkɨɨ ki nuianeŋ ne khaŋ muuŋgi gumgi gu mbigi ma. Mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararav, guigira nta nzuav ndikndigi. Mbe vhɨra, mbe mba thɨri khɨnan vergi fhuv mban vhɨgi fara muuŋgi. Mbe khaŋ muuŋgi, mbe tuga tɨvaneŋra Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ khothɨgap nta zɨn vui. Mbe nta zɨn vovra thagim, mben mpari bigeŋ mben hɨgim, mbe rɨgap za Fhe Bakɨme thagi.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Mba mban vhɨgi mba tari ki kargi ki nuianeŋ ga regi. Mba tari ki karɨgi ki nuianeŋ, ne khaŋ muuŋgi gumgi gu mbigi ma. Mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararav, nta khothɨgɨ za mbuav, mbe vhɨra kha nuiana bigi ga nzuav thagine mbui ndɨkndɨk kɨvgiap mben ki. Mbe kha nuianan ŋkɨɨ vhɨrve kɨrgeŋ nzuav mbuav, mbe vhɨra kha nuiana bigi vhɨrve garav, nta nzuav rɨmgi phara tui. Mba bigi ndɨkndɨgi zav, mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbevigim, nta mba ti fhu.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Mba mban vhɨgi mba nuiana vhuueŋ ga regi. Mba nuiana vhuueŋ khaŋ muuŋgi gumgi gu mbigi ma. Mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararav, nta ndim wari wo ndavi vheri ga tɨgap, nta zɨn vui gumgi gu mbigi ma. Mbe maaŋ mbuav thɨga havhargiap, mba ti.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Zisas mba bunin mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Guma the fhum rama durav ana ndi ndan vhee rugire, ee, ana ndi kaan piiaŋ ndarigire? Fhuvara. Ana ana durav, ana ndi hiiŋra ntorgim, gumgi zav ana ŋaara gari.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Gu guigira khar nde nzuai, nde mba vhagi bigi, nta zumgum kɨrar hegɨrga. Nde vhɨra mba zomzora mbui bigi, nta vhɨra zumgum kɨrar hegɨrga.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 “Nde tuituigira wari ganɨv, nde tuituigira kha buni mbararari. Guma bigi mbari ki, Fhe Bakɨme harigi bigi phorgɨv anan nɨɨŋgirga. Guma bigi ki fhuv, Fhe Bakɨme, ana mba suirav kav khaŋ nzuai bigire, ‘Khe na bigire ma. Ana maaŋ nzuai bigi, Ana ana tɨn nta ndigirga.’ ”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Zisas mba bunin mbe nzuav kim, ana niamuuŋ gum anan ŋgugi ana ganɨ zav zi. Mbe zav, ram muuŋgip mba phena vhen ŋgirɨp ana gangirie? Mba gumgi gu mbigi za mba phena thɨmkamani givigi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Mbe mbara kim, guma mbe mbe bun ana nzuai. Mba guma khaŋ ana nzuai, “Ndu niamuuŋ gu ŋgugi, mbe ndu ganɨ zav zegap, ndu rargap kɨrar mbur thivgiap ki.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Zisas ne mbararagiap, ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararav nta zɨn vui ntɨɨri, mbe na ndegmbori gum nan ŋgugi ma.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Raa mben Zisas khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nza kha mbɨ thugɨp mueŋ nderen hɨrga.” Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe kema mben vergap, mbɨ thugap, muen hi.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Mbe kema togap muen vov, Zisas thoga kuigi. Ana kuigim, bɨɨŋbɨɨŋ bakɨme khavgi. Mba bɨɨŋbɨɨŋ bakɨme khavgim, mba mbɨ phuri ra shoga zav fo mbe keman mbaim, ana mbɨ thor zav bisaŋ khɨnanera. Mbe guigira tuga mbatɨga ndi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Mbe tuga mbatɨga ndiav, mba Zisas phorga rui gumgi, mbe vov Zisasan vhurav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, Guman Rum, nza mbɨ thov vhɨzɨr zav mbui.” Mbe maaŋ ana nzuaim, ana khavgiap, mbaram mba bɨɨŋbɨɨŋ gum mbɨ phuri ruma mbuav, mani ga vhegim, mani fhura thuga vugi. Mani thuga vugim, mba mbɨ fhura mbɨrira vugap rɨgap ki.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Zisas mbaram kha nzambaran wo phorga rui gumgi ga mbui, “Nde na khothɨgi tɨv maaŋ ki?” Ana mba nzambaran mbe mbuim, mbe guigira rivgiap, ŋgava mbatɨga muuŋgiap, tamtam warir nzai, “Khe the khare? Ana kha bɨɨŋbɨɨŋ gum mbɨ phuri ga nzuaim, ni vhɨra ana buni mbararav ana buni zɨn vui.”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Mbe mba Gariri mbɨ thugap, muen Gariri fhain Gereseniŋ ndereŋ phorgi.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 — ausente —
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Mba ŋina mbatɨk ne nzuaim, Zisas mbaram anan nzarigi “Ndu wo zɨ zita.” Mba ŋina mbatɨk ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Na zɨ Vhɨrve.” Ana khaŋ muuŋgiap ne nzuai, mbe ŋiniŋgi vhɨrvera, mbe mba guman vhen ndav ana vhen ki.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Mba ŋiniŋgi mbatɨgi ne suaŋgiap, mbaram khaŋ tɨgap suambarar mbatɨgar Zisas ga mbuav khaŋ nzuai, “Ndu nza ndim, mbu khɨna gari fhuv mboga su thari.”
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Mba tugen daa vhɨrve mba mbɨkshɨma piin hanera maaŋ kav pav kim, mba ŋiniŋgi mbatɨgi khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai, “Ndu nza khɨrav nza sararim, nza ŋgɨv mbu daa vherir ndarga.” Mba ŋiniŋgi mbatɨgi ne nzuaim, Zisas mbe khɨrigi.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Zisas mba ŋiniŋgi mbatɨgi khɨrigim, mbe mba guma thav kɨrar hegap, vov, mba daar vherir vergi. Mba daar vhɨrve khuafua vov, mba vhara ntaaŋntaan vera vov, mba mbɨn vergap, mbɨ pava vhɨzgi.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Mba daa gari gumgi mba daar hɨgi bigeŋ gangiap, ra vov mba ŋgu bakɨmen vov, mba fhain ki ŋgui bisarirer vov mba hɨgi bigeŋ bun nzuai.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Mba gumgi gu mbigi mba hɨgi bigeŋ ganɨ zav wari zi. Mbe zav Zisas han mba ŋiniŋgi mbatɨgi vhɨrve vhen ndav kegi guma gari. Ana ndɨkndɨga vhuuŋ taagia anan zɨgim, ana wo shagi shargiap Zisas nɨman perav ki. Mbe maaŋ muuŋgia ana gangiap, wari guigira rivgi.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Mbe rɨvim, mba hɨgi bigeŋ gangi ntɨɨri, mbe mba ŋiniŋgi mbatɨgi vhen ndav kegi guman hɨgi bigi bun za mbe nzuai.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Mbe mba bigi bun mbe nzuaim, mba Gereseniŋ fhain ki gumgi gu mbigi, mbe zam mba bigi mbararagiap, guigira rɨrɨva mbatɨga muuŋgiap, wari wo fhaiŋ thav ŋgɨr zav Zisas ga nzuai. Mbe Zisas ga nzuaim, Zisas mbe fhaiŋ thav vov, keman vergap, vui.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 — ausente —
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 — ausente —
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Zisas kema ndigap, mba mbɨ thugap, taagia mueŋ nderen hɨgim, gumgi gu mbigi vhɨrve anan rarga ki. Ana vov hɨgim, mbe ana gangiap guigira ndikndigi.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Zisas havra thagim, mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phenan ŋaari gari guman pana mbe, ana zɨ Zairus, ana Zisas han zi. Ana zav wo fegap Zisas nɨma khɨngiap, guigira khaŋ tɨgap wo phenan ŋgɨr zav Zisas ga nzuai.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Ana kambiga banera ki, anan mpari khaŋ muuŋgi, 12 thɨgi. Ana rɨmɨn zav gor vhɨk bisanera ki. Ana maaŋ muuŋgiap wo phenan ŋgɨr zav khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Mbe vuim, mbe rɨgar vɨzɨna ti rɨmrɨm ki mbiga mbe vhɨra mbe phorga vui. Mba mbik, ana wo sargori rɨmrɨm anan kim, 12 thɨgi mpari vhɨzgi. Ana fhum mba rɨmrɨm vhɨzɨ zav mbuim, guma the anan kurav, mba rɨmrɨm vhɨzgirga tuktɨgi fhuvara.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Mba mbik mbaram vov, Zisas zɨn kɨrar vugap ana shaa tɨva suirigi. Ana ana shaa tɨva suigavara thagi, mba sargori rɨmrɨm fhura thuga mbar vugi. Ana wo khɨkhɨm mbararagi, ana fhav taagia nzerigi.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Mba mbik Zisas shaa tɨva suigara thagim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “The nan suirigi?” Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe wari ndi zaahav, Pita khaŋ ana nzuai, “Guma Rum, ndu garim, kha gumgi gu mbigi vhɨrve za ndu rorgiap ndu nderigi.”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Pita ne nzuaim, Zisas mbaram khaŋ nzuai, “Gu kaŋgi, guma mbe nan suirigi. Gu vhɨra wo khɨkhɨm mbararagim, mba Fhe Bakɨme mba gumgir rɨmrɨɨ vhɨzɨ zav na nɨɨŋgi ŋkasŋka na fhava khavgi.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Zisas ne nzuaim, mba mbik, ana wo vhargeŋ mbovara thav, ninɨk ana mbuim, ana zav wo thɨpani phɨrgiap, Zisas nɨman fav, wo nɨma ndi nuiana dagi. Ana wo nɨma ndi nuiana dav, mbaram mba gumgi gu mbigi vhɨrve nɨmara mba ana suirigi bigɨna nɨɨeŋ bun Zisas ga nzuai. Ana nen ana nzuav vhɨra khaŋ ana nzuai, “Gu ndu shaa suiravra thagim, nan rɨmrɨm fhura thuga vugi.”
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Na kambik, ndu na khothɨgim, ndu rɨmrɨm vhɨzgi. Ndu ndav mbɨrav ŋgɨri.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Zisas maam mba mbiga nzuavra kim, guma mbe mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phenan ŋaari gari guma Zairus phenan kegap zɨgi. Ana zɨgap khaŋ Zairus ga nzuai, “Ai, ndun kambik rimgi, ndu kavtuigar guma ruma su thari.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Ana nen Zairus ga nzuaim, Zisas ne mbararagiap khaŋ Zairus ga nzuai, “Zairus, ndu rɨvɨ thari, ndu fhura na khothɨgɨrim, ana taagip khavgirga.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Zisas ne suaŋgiap, mbe vov Zairus phena hegap, ana za mba gumgi gu mbigi thɨvav, mbe ndi kɨra tɨgap, Pita gum Zon, Zems, mba tara ndia gum niamuuŋ, ana mbera kov vhen veri.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Ana verap garim, mba tara khuma han ki gumgi gu mbigi, mbe zam mba tara nzuav nzɨɨva nziav ki. Zisas mbe garav khaŋ mbe nzuai, “Ai, nde zam nzigi. Mbige maaŋ rimgi, ana kui.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Zisas nen mbe nzuaim, mbe thɨri fierav khaŋ ana nzuai, “Ee, nza tarire, e? Nza kaŋgi, ana guigira rimgi.”
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Mbe ne nzuaim, Zisas mbaram ana hara suirav khaŋ ana nzuai, “Nan tar, ndu khavik.”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Zisas nen ana nzuavra thagim, mba biptara vhen ki guma taagia zav ana rugim, ana taagia khavgia thɨgi. Ana khavgim, Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nde mban mba biptaran nɨɨŋgirim, ana mbɨ.”
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Zisas maaŋ mani ga nzuaim, mba biptara niamuuŋ gu ndia ana gangiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mani ŋgava mbatɨga mbuim, Zisas mbaram kama havharan mani ga ndɨɨv khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko kha hɨgi bigeŋ bun harigi guma the suaŋ thari.”
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.