Lucas 8
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ACF
1 Zisas mba mbigar kurav, mbaram maaŋ thav khavgiap, za mba ŋgui bakɨvi gum ŋgui bisarire ga ruigi. Ana ruav, Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga buni vhuuiŋ bun mbe nzua rui. Ana khaŋ mbui, ana ŋgu mben vugap, mba Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe suaŋgiap, khavgiap, harigi nen vui. Ana mbara mbua rui. Ana ruim, ana mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ana phorga rui.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Mbe mbigi mbari, mbe vhɨra ana phorga rui. Mba mbigi, ana fhum mbe tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharav, mbe rɨmrɨɨ ga mbuim, nta vhɨzgi. Mba mbigi zɨri khare. Makdaran mbik Maria, mba mbik Zisas fhum ana tɨn harathɨgi ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharigim, nta ana thav kɨrar hegi.
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ana phorga ruigi mbiga mbe Zoana, ana Kuzan muuŋ ma. Anan mana Kuza, ana Herot phena gari guma bakɨme ma. Mbe phorga ruigi mbiga mbe khare, Susana. Mbe mbigi vhɨrvera Zisas phorga ruigi. Mba mbigi, mbe won bigira Zisas gu ana phorga rui gumgir kurkurigi.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Zisas maaŋ mbua ruim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav ana phok thɨgi. Mba gumgi gu mbigi, mbe zam ana mba rui fhain ŋguir kegap zav ana phok thɨgi. Mbe za ana phok thɨgim, Zisas mbaram buna mueŋ vhunama sav khaŋ mbe nzuai.
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Guma mbe vov rezi fara muuŋgi mba wit ndi mɨna fui. Ana vov nta ndi mɨna fuim, mbari rav, tuav ga regi. Mba tuav ga regi ntɨɨri, gumgi nta thipoga ruim, korgi zav nta mbegi.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Mbari ŋkɨɨ ki nuianeŋ ga regi. Nta regap, thooŋgiap, vhuunga ntɨɨri ki. Mba nuianeŋ vhɨra mbɨ ki fhu, maaŋ muuŋgiap, nta za thooŋgiap, nzɨɨv, vhɨzgi.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Mbari tari ki kargi ki nuianeŋ ga regi. Nta mba nuianeŋ ga regap, mba tari ki kargi phorga vhuuŋgim, mba tari ki kargi, nta kav, nta zɨrgi.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Mbari nuiana vhuueŋ ga regi, nta regap, vhuuŋgiap, mba vhɨrvera tegi. Mbari 100 thɨgi vhɨgi mbarigi.” Zisas mba bunin mbe nzua vov kama bakɨmera khaŋ mbe nzuai, “Guma khuarani kɨv, ana kha buni mbararari.”
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Zisas mba bunin mbe suaŋgim, ana phorga rui gumgi ana nzarigi, “Ndu kha vhunama dagi buna nɨɨeŋ ram nzuai?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Mbe mba nzambaran Zisas ga muuŋgim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨv muunga bigi, ana mba zorgi bigi, ana ntan nde khɨvav, ana nta nɨɨŋge bun nde suaŋgi. Gu mba harigi gumgi gu mbigi, gu fhura vhunaa ga si bunira mbe nzuai. Mbe maaŋ muuŋgiap, mbe zazera gari, mbe bigɨn thueŋ sarga fhu. Mbe vhɨra zazera mbararagi, mbe bigɨn thueŋ kaŋgirga fhu.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Zisas nen mbe suaŋgiap khaŋ mbe nzuai, “Gu mba vhunama si buna nɨɨeŋ khare. Mba mban vhɨgi, nta Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ma.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Mban vhɨgi mba tuav gaa ga regi. Mba tuav gaa, ana khaŋ muuŋgi gumgi gu mbigi ma. Mbe Fhe Bakɨme buni mbararagim, Satan zav, mbe ndavi vherir mben tɨn mba Fhe Bakɨme bunin vhuuiŋ, ana nta ndigi. Ana khueŋ ndɨkndɨgi, ana muuŋv kɨrim, mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ khothɨgɨrim, ana taagi mbe ndigɨ rivgi.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Mban vhɨgi mba ŋkɨɨ ki nuianeŋ ga regi. Mba ŋkɨɨ ki nuianeŋ ne khaŋ muuŋgi gumgi gu mbigi ma. Mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararav, guigira nta nzuav ndikndigi. Mbe vhɨra, mbe mba thɨri khɨnan vergi fhuv mban vhɨgi fara muuŋgi. Mbe khaŋ muuŋgi, mbe tuga tɨvaneŋra Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ khothɨgap nta zɨn vui. Mbe nta zɨn vovra thagim, mben mpari bigeŋ mben hɨgim, mbe rɨgap za Fhe Bakɨme thagi.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Mba mban vhɨgi mba tari ki kargi ki nuianeŋ ga regi. Mba tari ki karɨgi ki nuianeŋ, ne khaŋ muuŋgi gumgi gu mbigi ma. Mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararav, nta khothɨgɨ za mbuav, mbe vhɨra kha nuiana bigi ga nzuav thagine mbui ndɨkndɨk kɨvgiap mben ki. Mbe kha nuianan ŋkɨɨ vhɨrve kɨrgeŋ nzuav mbuav, mbe vhɨra kha nuiana bigi vhɨrve garav, nta nzuav rɨmgi phara tui. Mba bigi ndɨkndɨgi zav, mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbevigim, nta mba ti fhu.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Mba mban vhɨgi mba nuiana vhuueŋ ga regi. Mba nuiana vhuueŋ khaŋ muuŋgi gumgi gu mbigi ma. Mbe Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararav, nta ndim wari wo ndavi vheri ga tɨgap, nta zɨn vui gumgi gu mbigi ma. Mbe maaŋ mbuav thɨga havhargiap, mba ti.”
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 Zisas mba bunin mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Guma the fhum rama durav ana ndi ndan vhee rugire, ee, ana ndi kaan piiaŋ ndarigire? Fhuvara. Ana ana durav, ana ndi hiiŋra ntorgim, gumgi zav ana ŋaara gari.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Gu guigira khar nde nzuai, nde mba vhagi bigi, nta zumgum kɨrar hegɨrga. Nde vhɨra mba zomzora mbui bigi, nta vhɨra zumgum kɨrar hegɨrga.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Nde tuituigira wari ganɨv, nde tuituigira kha buni mbararari. Guma bigi mbari ki, Fhe Bakɨme harigi bigi phorgɨv anan nɨɨŋgirga. Guma bigi ki fhuv, Fhe Bakɨme, ana mba suirav kav khaŋ nzuai bigire, ‘Khe na bigire ma. Ana maaŋ nzuai bigi, Ana ana tɨn nta ndigirga.’ ”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Zisas mba bunin mbe nzuav kim, ana niamuuŋ gum anan ŋgugi ana ganɨ zav zi. Mbe zav, ram muuŋgip mba phena vhen ŋgirɨp ana gangirie? Mba gumgi gu mbigi za mba phena thɨmkamani givigi.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Mbe mbara kim, guma mbe mbe bun ana nzuai. Mba guma khaŋ ana nzuai, “Ndu niamuuŋ gu ŋgugi, mbe ndu ganɨ zav zegap, ndu rargap kɨrar mbur thivgiap ki.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Zisas ne mbararagiap, ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ mbararav nta zɨn vui ntɨɨri, mbe na ndegmbori gum nan ŋgugi ma.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Raa mben Zisas khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nza kha mbɨ thugɨp mueŋ nderen hɨrga.” Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe kema mben vergap, mbɨ thugap, muen hi.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Mbe kema togap muen vov, Zisas thoga kuigi. Ana kuigim, bɨɨŋbɨɨŋ bakɨme khavgi. Mba bɨɨŋbɨɨŋ bakɨme khavgim, mba mbɨ phuri ra shoga zav fo mbe keman mbaim, ana mbɨ thor zav bisaŋ khɨnanera. Mbe guigira tuga mbatɨga ndi.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Mbe tuga mbatɨga ndiav, mba Zisas phorga rui gumgi, mbe vov Zisasan vhurav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, Guman Rum, nza mbɨ thov vhɨzɨr zav mbui.” Mbe maaŋ ana nzuaim, ana khavgiap, mbaram mba bɨɨŋbɨɨŋ gum mbɨ phuri ruma mbuav, mani ga vhegim, mani fhura thuga vugi. Mani thuga vugim, mba mbɨ fhura mbɨrira vugap rɨgap ki.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Zisas mbaram kha nzambaran wo phorga rui gumgi ga mbui, “Nde na khothɨgi tɨv maaŋ ki?” Ana mba nzambaran mbe mbuim, mbe guigira rivgiap, ŋgava mbatɨga muuŋgiap, tamtam warir nzai, “Khe the khare? Ana kha bɨɨŋbɨɨŋ gum mbɨ phuri ga nzuaim, ni vhɨra ana buni mbararav ana buni zɨn vui.”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Mbe mba Gariri mbɨ thugap, muen Gariri fhain Gereseniŋ ndereŋ phorgi.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Mba ŋina mbatɨk ne nzuaim, Zisas mbaram anan nzarigi “Ndu wo zɨ zita.” Mba ŋina mbatɨk ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Na zɨ Vhɨrve.” Ana khaŋ muuŋgiap ne nzuai, mbe ŋiniŋgi vhɨrvera, mbe mba guman vhen ndav ana vhen ki.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Mba ŋiniŋgi mbatɨgi ne suaŋgiap, mbaram khaŋ tɨgap suambarar mbatɨgar Zisas ga mbuav khaŋ nzuai, “Ndu nza ndim, mbu khɨna gari fhuv mboga su thari.”
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Mba tugen daa vhɨrve mba mbɨkshɨma piin hanera maaŋ kav pav kim, mba ŋiniŋgi mbatɨgi khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai, “Ndu nza khɨrav nza sararim, nza ŋgɨv mbu daa vherir ndarga.” Mba ŋiniŋgi mbatɨgi ne nzuaim, Zisas mbe khɨrigi.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Zisas mba ŋiniŋgi mbatɨgi khɨrigim, mbe mba guma thav kɨrar hegap, vov, mba daar vherir vergi. Mba daar vhɨrve khuafua vov, mba vhara ntaaŋntaan vera vov, mba mbɨn vergap, mbɨ pava vhɨzgi.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Mba daa gari gumgi mba daar hɨgi bigeŋ gangiap, ra vov mba ŋgu bakɨmen vov, mba fhain ki ŋgui bisarirer vov mba hɨgi bigeŋ bun nzuai.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Mba gumgi gu mbigi mba hɨgi bigeŋ ganɨ zav wari zi. Mbe zav Zisas han mba ŋiniŋgi mbatɨgi vhɨrve vhen ndav kegi guma gari. Ana ndɨkndɨga vhuuŋ taagia anan zɨgim, ana wo shagi shargiap Zisas nɨman perav ki. Mbe maaŋ muuŋgia ana gangiap, wari guigira rivgi.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Mbe rɨvim, mba hɨgi bigeŋ gangi ntɨɨri, mbe mba ŋiniŋgi mbatɨgi vhen ndav kegi guman hɨgi bigi bun za mbe nzuai.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Mbe mba bigi bun mbe nzuaim, mba Gereseniŋ fhain ki gumgi gu mbigi, mbe zam mba bigi mbararagiap, guigira rɨrɨva mbatɨga muuŋgiap, wari wo fhaiŋ thav ŋgɨr zav Zisas ga nzuai. Mbe Zisas ga nzuaim, Zisas mbe fhaiŋ thav vov, keman vergap, vui.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 — ausente —
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Zisas kema ndigap, mba mbɨ thugap, taagia mueŋ nderen hɨgim, gumgi gu mbigi vhɨrve anan rarga ki. Ana vov hɨgim, mbe ana gangiap guigira ndikndigi.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Zisas havra thagim, mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phenan ŋaari gari guman pana mbe, ana zɨ Zairus, ana Zisas han zi. Ana zav wo fegap Zisas nɨma khɨngiap, guigira khaŋ tɨgap wo phenan ŋgɨr zav Zisas ga nzuai.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Ana kambiga banera ki, anan mpari khaŋ muuŋgi, 12 thɨgi. Ana rɨmɨn zav gor vhɨk bisanera ki. Ana maaŋ muuŋgiap wo phenan ŋgɨr zav khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Mbe vuim, mbe rɨgar vɨzɨna ti rɨmrɨm ki mbiga mbe vhɨra mbe phorga vui. Mba mbik, ana wo sargori rɨmrɨm anan kim, 12 thɨgi mpari vhɨzgi. Ana fhum mba rɨmrɨm vhɨzɨ zav mbuim, guma the anan kurav, mba rɨmrɨm vhɨzgirga tuktɨgi fhuvara.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Mba mbik mbaram vov, Zisas zɨn kɨrar vugap ana shaa tɨva suirigi. Ana ana shaa tɨva suigavara thagi, mba sargori rɨmrɨm fhura thuga mbar vugi. Ana wo khɨkhɨm mbararagi, ana fhav taagia nzerigi.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Mba mbik Zisas shaa tɨva suigara thagim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “The nan suirigi?” Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe wari ndi zaahav, Pita khaŋ ana nzuai, “Guma Rum, ndu garim, kha gumgi gu mbigi vhɨrve za ndu rorgiap ndu nderigi.”
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Pita ne nzuaim, Zisas mbaram khaŋ nzuai, “Gu kaŋgi, guma mbe nan suirigi. Gu vhɨra wo khɨkhɨm mbararagim, mba Fhe Bakɨme mba gumgir rɨmrɨɨ vhɨzɨ zav na nɨɨŋgi ŋkasŋka na fhava khavgi.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Zisas ne nzuaim, mba mbik, ana wo vhargeŋ mbovara thav, ninɨk ana mbuim, ana zav wo thɨpani phɨrgiap, Zisas nɨman fav, wo nɨma ndi nuiana dagi. Ana wo nɨma ndi nuiana dav, mbaram mba gumgi gu mbigi vhɨrve nɨmara mba ana suirigi bigɨna nɨɨeŋ bun Zisas ga nzuai. Ana nen ana nzuav vhɨra khaŋ ana nzuai, “Gu ndu shaa suiravra thagim, nan rɨmrɨm fhura thuga vugi.”
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Na kambik, ndu na khothɨgim, ndu rɨmrɨm vhɨzgi. Ndu ndav mbɨrav ŋgɨri.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Zisas maam mba mbiga nzuavra kim, guma mbe mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phenan ŋaari gari guma Zairus phenan kegap zɨgi. Ana zɨgap khaŋ Zairus ga nzuai, “Ai, ndun kambik rimgi, ndu kavtuigar guma ruma su thari.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Ana nen Zairus ga nzuaim, Zisas ne mbararagiap khaŋ Zairus ga nzuai, “Zairus, ndu rɨvɨ thari, ndu fhura na khothɨgɨrim, ana taagip khavgirga.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Zisas ne suaŋgiap, mbe vov Zairus phena hegap, ana za mba gumgi gu mbigi thɨvav, mbe ndi kɨra tɨgap, Pita gum Zon, Zems, mba tara ndia gum niamuuŋ, ana mbera kov vhen veri.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Ana verap garim, mba tara khuma han ki gumgi gu mbigi, mbe zam mba tara nzuav nzɨɨva nziav ki. Zisas mbe garav khaŋ mbe nzuai, “Ai, nde zam nzigi. Mbige maaŋ rimgi, ana kui.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Zisas nen mbe nzuaim, mbe thɨri fierav khaŋ ana nzuai, “Ee, nza tarire, e? Nza kaŋgi, ana guigira rimgi.”
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Mbe ne nzuaim, Zisas mbaram ana hara suirav khaŋ ana nzuai, “Nan tar, ndu khavik.”
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Zisas nen ana nzuavra thagim, mba biptara vhen ki guma taagia zav ana rugim, ana taagia khavgia thɨgi. Ana khavgim, Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nde mban mba biptaran nɨɨŋgirim, ana mbɨ.”
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Zisas maaŋ mani ga nzuaim, mba biptara niamuuŋ gu ndia ana gangiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mani ŋgava mbatɨga mbuim, Zisas mbaram kama havharan mani ga ndɨɨv khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko kha hɨgi bigeŋ bun harigi guma the suaŋ thari.”
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.