Lucas 7
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Zisas Fhe Bakɨme buni vhuuin za mba gumgi gu mbigi ga suaŋgia thugap, mbaram khavgiap, Kaperneaman vergi.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ana Kaperneaman vergim, Roman ntari ga mbui gumgi gari guman pana mbe, ana ŋaara guma mbe ki. Ana guigira mba ŋaara guma vuzvugi. Ana rɨɨv rɨmɨn zav gor vhɨk bisanera ki.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Mba ntari ga mbui gumgi gari guman pan Zisas zergap Kaperneaman ki kameŋ mbararagiap, mbaram mba Zudaiŋ gari gumgir pani mbari ga sarav, khaŋ mbe nzuai, “Nde ŋgɨp Zisasan nzararim, ana zɨv nan ŋaara guman kurarim, ana rɨmrɨm vhɨzgip taagi khavgirga”
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Mbe vov Zisas han vegap guigira khaŋ tɨgav ana nzuav khaŋ ana nzuai, “Mbu ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan, ana guigira guman vhuuŋ ma. Ndu anan kurari, ne guigira nzerarga.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Ana guigira nza Zudaiŋ, ana nza vuzvugiap, nzan kurav, nza nzuav Fhe Bakɨme buni mbarararga phena muuŋgi.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Mbe nen Zisas ga suaŋgim, Zisas mbe phorga vui.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Gu maaŋ muuŋgiap gu nduara zɨv ndu suaŋ thagi. Ndu mbara kɨv suaŋrim, na ŋaara guma rɨmrɨm vhɨzgip, taagi nzerarga.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Gu khaŋ muuŋgiap kha kameŋ nzuai, gu vhɨra na gari guma ki. Gu ana piin ŋgarim, ana na gari. Gu vhɨra, gu ntara gumgi mbari garim, mbe na piin ŋgari. Gu khaŋ the suanga “Ndu ŋgɨ”, ana vui. Gu khaŋ the suanga, “Ndu zɨ”, ana zi. Gu vhɨra ŋaara guma ki. Gu khaŋ ana suanga, “Ndu kha ŋaarar muuŋ, ana mba ŋaara mbui.” ’ ”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Mbe mba kamen Zisas ga nzuaim, Zisas mba kameŋ mbararagiap, guigira ana nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgiap, mbaram dorgav mba wo zɨn zi gumgi gu mbigi vhɨrve garav, khaŋ mbe nzuai, “Gu Isrer guma the garim, ana na khothɨgi tɨv kha guma na khothɨgi tɨva kambarigi fhuvara.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Zisas maaŋ mbe suaŋgim, mba ntari ga mbui gumgi gari guman pan sarigi gumgi, mbe taagia phenan vov garim, mba ŋaara guma rɨmrɨm vhɨzgiap, taagia nzerigi.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Zisas maaŋ kegap, ana mbaram khavgiav vera vov, kha ŋgun vergi. Mba ŋgu zɨ khare, Nain. Ana khavgia Nainan verim, ana phorga rui gumgi gum harigi gumgi gum mbigi vhɨrve guarira, mbe ana phorga veri.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Ana vov, mba ŋgun vhen veri thɨmkamanin havra thagim, gumgi mbari rimgi guma khuma mbe, mbe kaan ana ndiga mba ŋgun kegap kɨrar hi. Mba guma, ana mana rimgi mbiga mben kam ma. Mba mbik tari vhɨrve ki fhuvara. Ana mba kama bavira. Mbe ana ndiga zim, mba ŋgun ki gumgi gu mbigi vhɨrve mba mbiga phorga zi.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Mba mbik zim, Zisas mba mbiga gangiap, guigira ana kora muuŋgiap khaŋ ana nzuai, “Mama, ndu nzi thari.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ana maaŋ ana suaŋgiap, mbaram vov mba guma khuma khɨga anan kaa suirigi. Ana ana kaa suirigim, mba ana khuma kɨgav mba kaa phufuiga vui gumgi fhura mbar thivgi. Mbe thivgim, ana khaŋ nzuai, “Guman kam, gu ndu nzuai, ndu khavik.”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ana maaŋ nzuaim, mba rimgi guma taagia khavgiap perigi. Ana taagia khavgiap perav buni nzuaim, Zisas mbaram ana nzuaim, ana taagia won niamuuŋ han vui.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ana taagia wo niamuuŋ han vuim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve Fhe Bakɨme ŋkasŋka bakɨme gangiap, mben ndavi mbe khavgim, mbe Fhe Bakɨmen zɨ ndi vun kuamkuagi. Mbe ana zɨ ndim vun kuamkuav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ŋkasŋka mbe ntige nzan rɨgar hɨgi. Fhe Bakɨme ntige won gumgi gu mbigin kurkura zav zɨgi.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Zisas mba bigeŋ muuŋgim, nen kameŋ za mba Zudia fhaiŋ ga rua vov, mba Zudia gaanin ki ŋgui, mba kameŋ za nta ruigi.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumgi, mbe Zisas mbui bigi bun ana nzuaim, ana mbaram wo phorga rui guma phuninin kamgim, mani ana han zi.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Mani ana han zim, ana mani ga sarav khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨp kha nzambaren Zisasan muuŋgiri, ‘Ndu mba zɨr za mbuim, Fhe Bakɨme farasarav bun nzuai gumarame, ee, ana ntigar zɨrie?’ ”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Zon Gumgi Ruai Guma maaŋ mba gumani ga suaŋgim, mani zi. Mba gumani zav Zisas han zɨgap, khaŋ ana nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma ndun nzan zav ŋka sarigim, ŋka zɨgi. Ana khaŋ nzuai, ‘Ndu mba zɨr za mbuim Fhe Bakɨme farasarav bun nzuai gumarame, ee, ana ntigar zɨrie?’ ”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Mani mba Zisasan nzan zav vugi tugera, Zisas mba tugeram mbarkɨrga rɨmrɨɨ vhɨrve ki gumgi gu mbigi vhɨrver kurkurav, mbe rɨmrɨɨ ga mbuim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzgi. Ana vhɨra gumgi mbari tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigim, nta mbe thamthav kɨrar hegi. Ana vhɨra rɨmgi mbatɨgi gumgi, ana mbe mbuim, mbe taagia gari.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Zisas mba bigi ga mbuav kim, mani vov Zisasan nzarigim, Zisas mbaram mba Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumanin nzambareŋ ŋgarkarav, khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko taagi ŋgɨp kha gangi bigi gum kha mbararagi buni, ŋko nta bun Zon Gumgi Ruai Guma ga suaŋgiri. Ŋko khaŋ ana suaŋri. ‘Mba rɨmgi mbatɨgi gumgi, mbe rɨmgi nzerigim, mbe bigi gari. Mba suira mbatɨgi gumgi, mbe suira nzerigim, mbe rui. Mba ŋkari gum fari goreri rɨmrɨm ki gumgi, mbe favi taagia nzerigi. Mba khuari ŋangi gumgi, mbe khuari nzerigim, mbe bigi mbararagi. Mba vhɨzgi gumgi, mbe taagia khavi. Mba bigi sosuagi gumgi, mbe Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ, mbe nta mbararagi.’
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Mba na gangiap guigira na khothɨgap thɨga havhargi gumgi, mbe ndikndigɨri.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Zisas mba bunin mba Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumani ga suaŋgim, mani vui. Mani taagia vugim, Zisas mbaram Zon Gumgi Ruai Guma ga nzuav mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuai. Ana khaŋ mbe nzuai, “Nde mba gumgi ki fhuv ŋanen vegi. Nde thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde vuruna the garim, bɨɨŋbɨɨŋ ana rɨgim, ana nɨɨŋkuim, nde ana ganɨ zav vegire? Fhuvara.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Nde maaŋ muuŋgia thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde shagi vhuuiŋ shargi guma ganɨ zav vegire? Fhuvara. Mba bigi vhɨrve kav ndɨgi vhuuiŋ hi bigin wari wo fhavi nzɨɨi gumgi, mba khesharigi gumgi, mbe ŋgui gari gumgir pani phenin ki gumgi ma.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Nde maaŋgia thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde Fhe Bakɨme kamthooŋ guma ganɨ zav vegire? Ahaŋ, nde Fhe Bakɨme kamthooŋ gumara ganɨ zav wari vegi. Gu guigira nde nzuai, nde mba gangi Fhe Bakɨme kamthooŋ guma, ana guigira mba harigi Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi kambarigi guma ma.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Fhe Bakɨme fhum mba gumara bun suaŋgim, mbe mba kameŋ khergim, ne Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Gu khar nde nzuai, fhum kha nuianan kegi gumgi gum ntige kha nuianan ki gumgi, Zon guigira mbe kambarav zɨ ki guma ma. Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe ana piin kɨrga tuk hɨgɨrga. Guma the ana zɨ ki fhu, ana mba tugen Fhe Bakɨme piin ki gumgi gu mbigi phorga kɨrga, mba guma, ana guigira Zon kambarigi.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Zisas mba bunin mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuai. Ana mba bunin mbe suaŋgim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve gum mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi, mbe mba buni mbararagiap khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨmen bunin vhuuiŋ gum ana nzuai tɨvi, nta guigira bunin vhuuiŋ guarira.” Mbe khaŋ muuŋgia ne nzuai, mbe Zon Gumgi Ruai Guma mbe ruagi.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Mba tugen mba Fherasi gumgi gum mba guigira Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe Zon Gumgi Ruai Guma mbe ruagi fhu. Mbe maaŋ muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme mbe khɨvi tuavar vhuuŋ, mbe ana thav kɨr ana segi.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Zisas mba bunin mbe nzua vov wom khaŋ mbe nzuai, “Gu ntige kha tugen vhuuŋgia ki gumgi, gu mbe mbui tɨvir vhunama sɨv ram mbui suambarar muuŋrie? Mbe ramgi khesharigi gumgi?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Mbe mba tarire fara muuŋgiap, mbe mba phogi ga vhuui ŋanen kav, harigi tarir kaav khaŋ mbe nzuai,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Zisas mba bunin mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma, ana zɨgap, ana viktuma pi fhu, ana vhɨra wain pi fhu. Ana maaŋ mbuim, nde khaŋ ana nzuai, ‘Ana ŋina mbatɨk mbe ana vhen ki.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Nde ntigem Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zɨgap mba pav mbɨ pim, nde khaŋ nzuai, ‘Ana guigira mba kɨvgia pav wain kɨvgia pi guma ma. Ana vhɨra ŋkɨɨa ndia rui gumgi gum tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgir kɨvntok ma.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 “Nde mba bunin ana nzuaim, mba Fhe Bakɨme kaŋgiap, ana han ana ndɨkndɨgi vhuuiŋ ndigi gumgi gu mbigi, mbe nta kaŋgiap khaŋ nzuai, ‘Nta guigira buni guari ma.’ ”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Fherasi guma mbe wo phenan ŋgɨp, wo phorgɨv mbɨr zav Zisas ga suaŋgim, Zisas vov ana phenan vugap, mba pi kaa ga perav, mbɨr zav mbui.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ana mbɨr zav mbuim, mba ŋgu bakɨmen tɨvi mbatɨgi ga mbui mbiga mbe, ana ki. Mba mbik Zisas mba Fherasi guma phenan kav pi ne mbararagiap, ana kɨman muuŋgi nda, ana ndɨgar vhuuŋ hi mporiiŋ anan ki, ana mba mporiiŋ ndiga zi.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Mba mbik zav Zisas han zɨgap, ana zɨnkɨrar ana suani piiŋ thɨgap nzi. Ana nzim, anan theerphara Zisas ŋkarveni ga ri. Anan theerphara Zisas ŋkarveni ga regim, ana mbaram won pana rɨgira Zisas ŋkarveni mbɨrgiap, Zisas ŋkarveni suirav, ni viavav, ni khoman mpari. Ana mba tɨvar Zisas ŋkarveni ga muuŋgiap, mbaram mba ndɨgar vhuuŋ hi mporiiŋ siav Zisas ŋkarveni ga suav, mba mporiin ana ŋkarveni hɨvi.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Mba mbik maaŋ mbuim, mba Zisasan kamgim, ana zav ana phenan zɨgi Fherasi guma, ana mba mbik mbui tɨva gangiap kha ndɨkndɨga mbui, “Ai, kha guma, ana guigira Fhe Bakɨme kamthooŋ guma guar kake, ana khar anan suigi mbik, ana ana kaŋge. Ana vhɨra ana mbui tɨvi mbatɨgi, ana vhɨra nta kaŋge. Kha mbik, ana guigira tɨvi mbatɨgi ga mbui mbik ma.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ana mba ndɨkndɨga mbuim, Zisas ana ndɨkndɨga kaŋgiap, khaŋ ana nzuai, “Saimon, gu buna muen ndu suan zav mbui.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Saimon ne nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Guma phunini, mani guma mbe han ŋkɨɨar ŋgarɨga muuŋgi. Guma mbe K500.00, guma mbe K50.00.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Mba gumani mba ŋgarɨga muuŋgi ŋkɨɨa, mani nta ŋgarkarga tuktɨgi fhu. Mani maaŋ muuŋgim, mani mba han ŋgarɨga muuŋgi guma, ana fhura mba mani ŋgarɨga muuŋgi ŋkɨɨ ndɨkndɨk ŋangi. Ndu kha buneŋ mbararagiap, ram mbui ndɨkndɨga mbui. Ndu ndɨkndɨgɨ, maaŋgi guma ana guigira mba guma vuzvugirie?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Saimon Zisas ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Gu ndɨkndɨgi, mba ana han ŋkɨɨa vhɨrve ŋgarɨga muuŋgi guma ma.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Zisas maaŋ ana nzuav, mbaram dorgav mba mbiga garav, khaŋ Saimon ga nzuai, “Ndu kha mbiga garire? Gu ndu phenan vhen zeravra thagim, ndu na ŋkarveni ruarga mbɨn na nɨɨŋgi fhu. Ndu kha mbiga gari, ana won theerpharara na ŋkarveni ruagiap, mbaram won pana rɨgiram, na ŋkarveni mbɨ thɨgi.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ndu vhɨra na viavav, na khoman pangi fhu. Gu zerav ndu phenan vhen kim, kha mbik, ana vhen zeravra thav za na ŋkarveni viavav na ŋkarveni khoman mparav, mbara muuŋgia khar ki.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ndu vhɨra mporiin na pana hɨvgi fhu, kha mbik, ana zɨgap ndɨga vhuuŋ hi mporiin na ŋkarveni hɨvgi.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Gu maaŋ muuŋgiap ndu nzuai, Fhe Bakɨme kha mbik muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨrve, ana nta vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi. Kha mbik, ana guigira Fhe Bakɨme vuzvugi. Guma tɨvi mbatɨgi vhɨrve ga muuŋgi fhuv, Fhe Bakɨme ana muuŋgi tɨvi mbatɨgire vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi. Mba guma, ana pim Fhe Bakɨme vuzvugirga fhu.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Zisas maaŋ Saimon ga suaŋgiap, khaŋ mba mbiga nzuai, “Gu ndu fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, gu nta vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Zisas ne mba mbiga nzuaim, mba Zisas phorgɨp mbɨr zav mba kaa ga piigi gumgi ne mbararagiap, mbaram nduarira khaŋ wari ga nzuai, “Khe the khare, ana gumgi mbui tɨvi mbatɨgi, ana nta vhɨzi?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Mba gumgi mba ndɨkndɨga mbuim, Zisas mbaram khaŋ mba mbiga nzuai, “Ndu na khothɨgi, Fhe Bakɨme ntige taagia ndu ndigi. Ndu ntige ndav mbɨrav ŋgɨv, ndava mɨɨtɨgar kɨri.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.