Lucas 7
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ACF
1 Zisas Fhe Bakɨme buni vhuuin za mba gumgi gu mbigi ga suaŋgia thugap, mbaram khavgiap, Kaperneaman vergi.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ana Kaperneaman vergim, Roman ntari ga mbui gumgi gari guman pana mbe, ana ŋaara guma mbe ki. Ana guigira mba ŋaara guma vuzvugi. Ana rɨɨv rɨmɨn zav gor vhɨk bisanera ki.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Mba ntari ga mbui gumgi gari guman pan Zisas zergap Kaperneaman ki kameŋ mbararagiap, mbaram mba Zudaiŋ gari gumgir pani mbari ga sarav, khaŋ mbe nzuai, “Nde ŋgɨp Zisasan nzararim, ana zɨv nan ŋaara guman kurarim, ana rɨmrɨm vhɨzgip taagi khavgirga”
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Mbe vov Zisas han vegap guigira khaŋ tɨgav ana nzuav khaŋ ana nzuai, “Mbu ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan, ana guigira guman vhuuŋ ma. Ndu anan kurari, ne guigira nzerarga.
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 Ana guigira nza Zudaiŋ, ana nza vuzvugiap, nzan kurav, nza nzuav Fhe Bakɨme buni mbarararga phena muuŋgi.”
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Mbe nen Zisas ga suaŋgim, Zisas mbe phorga vui.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Gu maaŋ muuŋgiap gu nduara zɨv ndu suaŋ thagi. Ndu mbara kɨv suaŋrim, na ŋaara guma rɨmrɨm vhɨzgip, taagi nzerarga.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Gu khaŋ muuŋgiap kha kameŋ nzuai, gu vhɨra na gari guma ki. Gu ana piin ŋgarim, ana na gari. Gu vhɨra, gu ntara gumgi mbari garim, mbe na piin ŋgari. Gu khaŋ the suanga “Ndu ŋgɨ”, ana vui. Gu khaŋ the suanga, “Ndu zɨ”, ana zi. Gu vhɨra ŋaara guma ki. Gu khaŋ ana suanga, “Ndu kha ŋaarar muuŋ, ana mba ŋaara mbui.” ’ ”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Mbe mba kamen Zisas ga nzuaim, Zisas mba kameŋ mbararagiap, guigira ana nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgiap, mbaram dorgav mba wo zɨn zi gumgi gu mbigi vhɨrve garav, khaŋ mbe nzuai, “Gu Isrer guma the garim, ana na khothɨgi tɨv kha guma na khothɨgi tɨva kambarigi fhuvara.”
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Zisas maaŋ mbe suaŋgim, mba ntari ga mbui gumgi gari guman pan sarigi gumgi, mbe taagia phenan vov garim, mba ŋaara guma rɨmrɨm vhɨzgiap, taagia nzerigi.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Zisas maaŋ kegap, ana mbaram khavgiav vera vov, kha ŋgun vergi. Mba ŋgu zɨ khare, Nain. Ana khavgia Nainan verim, ana phorga rui gumgi gum harigi gumgi gum mbigi vhɨrve guarira, mbe ana phorga veri.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Ana vov, mba ŋgun vhen veri thɨmkamanin havra thagim, gumgi mbari rimgi guma khuma mbe, mbe kaan ana ndiga mba ŋgun kegap kɨrar hi. Mba guma, ana mana rimgi mbiga mben kam ma. Mba mbik tari vhɨrve ki fhuvara. Ana mba kama bavira. Mbe ana ndiga zim, mba ŋgun ki gumgi gu mbigi vhɨrve mba mbiga phorga zi.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Mba mbik zim, Zisas mba mbiga gangiap, guigira ana kora muuŋgiap khaŋ ana nzuai, “Mama, ndu nzi thari.”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ana maaŋ ana suaŋgiap, mbaram vov mba guma khuma khɨga anan kaa suirigi. Ana ana kaa suirigim, mba ana khuma kɨgav mba kaa phufuiga vui gumgi fhura mbar thivgi. Mbe thivgim, ana khaŋ nzuai, “Guman kam, gu ndu nzuai, ndu khavik.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Ana maaŋ nzuaim, mba rimgi guma taagia khavgiap perigi. Ana taagia khavgiap perav buni nzuaim, Zisas mbaram ana nzuaim, ana taagia won niamuuŋ han vui.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Ana taagia wo niamuuŋ han vuim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve Fhe Bakɨme ŋkasŋka bakɨme gangiap, mben ndavi mbe khavgim, mbe Fhe Bakɨmen zɨ ndi vun kuamkuagi. Mbe ana zɨ ndim vun kuamkuav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ŋkasŋka mbe ntige nzan rɨgar hɨgi. Fhe Bakɨme ntige won gumgi gu mbigin kurkura zav zɨgi.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Zisas mba bigeŋ muuŋgim, nen kameŋ za mba Zudia fhaiŋ ga rua vov, mba Zudia gaanin ki ŋgui, mba kameŋ za nta ruigi.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumgi, mbe Zisas mbui bigi bun ana nzuaim, ana mbaram wo phorga rui guma phuninin kamgim, mani ana han zi.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Mani ana han zim, ana mani ga sarav khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨp kha nzambaren Zisasan muuŋgiri, ‘Ndu mba zɨr za mbuim, Fhe Bakɨme farasarav bun nzuai gumarame, ee, ana ntigar zɨrie?’ ”
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Zon Gumgi Ruai Guma maaŋ mba gumani ga suaŋgim, mani zi. Mba gumani zav Zisas han zɨgap, khaŋ ana nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma ndun nzan zav ŋka sarigim, ŋka zɨgi. Ana khaŋ nzuai, ‘Ndu mba zɨr za mbuim Fhe Bakɨme farasarav bun nzuai gumarame, ee, ana ntigar zɨrie?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Mani mba Zisasan nzan zav vugi tugera, Zisas mba tugeram mbarkɨrga rɨmrɨɨ vhɨrve ki gumgi gu mbigi vhɨrver kurkurav, mbe rɨmrɨɨ ga mbuim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzgi. Ana vhɨra gumgi mbari tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigim, nta mbe thamthav kɨrar hegi. Ana vhɨra rɨmgi mbatɨgi gumgi, ana mbe mbuim, mbe taagia gari.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Zisas mba bigi ga mbuav kim, mani vov Zisasan nzarigim, Zisas mbaram mba Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumanin nzambareŋ ŋgarkarav, khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko taagi ŋgɨp kha gangi bigi gum kha mbararagi buni, ŋko nta bun Zon Gumgi Ruai Guma ga suaŋgiri. Ŋko khaŋ ana suaŋri. ‘Mba rɨmgi mbatɨgi gumgi, mbe rɨmgi nzerigim, mbe bigi gari. Mba suira mbatɨgi gumgi, mbe suira nzerigim, mbe rui. Mba ŋkari gum fari goreri rɨmrɨm ki gumgi, mbe favi taagia nzerigi. Mba khuari ŋangi gumgi, mbe khuari nzerigim, mbe bigi mbararagi. Mba vhɨzgi gumgi, mbe taagia khavi. Mba bigi sosuagi gumgi, mbe Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ, mbe nta mbararagi.’
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Mba na gangiap guigira na khothɨgap thɨga havhargi gumgi, mbe ndikndigɨri.”
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Zisas mba bunin mba Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumani ga suaŋgim, mani vui. Mani taagia vugim, Zisas mbaram Zon Gumgi Ruai Guma ga nzuav mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuai. Ana khaŋ mbe nzuai, “Nde mba gumgi ki fhuv ŋanen vegi. Nde thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde vuruna the garim, bɨɨŋbɨɨŋ ana rɨgim, ana nɨɨŋkuim, nde ana ganɨ zav vegire? Fhuvara.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Nde maaŋ muuŋgia thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde shagi vhuuiŋ shargi guma ganɨ zav vegire? Fhuvara. Mba bigi vhɨrve kav ndɨgi vhuuiŋ hi bigin wari wo fhavi nzɨɨi gumgi, mba khesharigi gumgi, mbe ŋgui gari gumgir pani phenin ki gumgi ma.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 Nde maaŋgia thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde Fhe Bakɨme kamthooŋ guma ganɨ zav vegire? Ahaŋ, nde Fhe Bakɨme kamthooŋ gumara ganɨ zav wari vegi. Gu guigira nde nzuai, nde mba gangi Fhe Bakɨme kamthooŋ guma, ana guigira mba harigi Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi kambarigi guma ma.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Fhe Bakɨme fhum mba gumara bun suaŋgim, mbe mba kameŋ khergim, ne Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Gu khar nde nzuai, fhum kha nuianan kegi gumgi gum ntige kha nuianan ki gumgi, Zon guigira mbe kambarav zɨ ki guma ma. Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe ana piin kɨrga tuk hɨgɨrga. Guma the ana zɨ ki fhu, ana mba tugen Fhe Bakɨme piin ki gumgi gu mbigi phorga kɨrga, mba guma, ana guigira Zon kambarigi.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Zisas mba bunin mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuai. Ana mba bunin mbe suaŋgim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve gum mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi, mbe mba buni mbararagiap khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨmen bunin vhuuiŋ gum ana nzuai tɨvi, nta guigira bunin vhuuiŋ guarira.” Mbe khaŋ muuŋgia ne nzuai, mbe Zon Gumgi Ruai Guma mbe ruagi.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Mba tugen mba Fherasi gumgi gum mba guigira Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe Zon Gumgi Ruai Guma mbe ruagi fhu. Mbe maaŋ muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme mbe khɨvi tuavar vhuuŋ, mbe ana thav kɨr ana segi.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Zisas mba bunin mbe nzua vov wom khaŋ mbe nzuai, “Gu ntige kha tugen vhuuŋgia ki gumgi, gu mbe mbui tɨvir vhunama sɨv ram mbui suambarar muuŋrie? Mbe ramgi khesharigi gumgi?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Mbe mba tarire fara muuŋgiap, mbe mba phogi ga vhuui ŋanen kav, harigi tarir kaav khaŋ mbe nzuai,
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Zisas mba bunin mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma, ana zɨgap, ana viktuma pi fhu, ana vhɨra wain pi fhu. Ana maaŋ mbuim, nde khaŋ ana nzuai, ‘Ana ŋina mbatɨk mbe ana vhen ki.’
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Nde ntigem Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zɨgap mba pav mbɨ pim, nde khaŋ nzuai, ‘Ana guigira mba kɨvgia pav wain kɨvgia pi guma ma. Ana vhɨra ŋkɨɨa ndia rui gumgi gum tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgir kɨvntok ma.’
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 “Nde mba bunin ana nzuaim, mba Fhe Bakɨme kaŋgiap, ana han ana ndɨkndɨgi vhuuiŋ ndigi gumgi gu mbigi, mbe nta kaŋgiap khaŋ nzuai, ‘Nta guigira buni guari ma.’ ”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fherasi guma mbe wo phenan ŋgɨp, wo phorgɨv mbɨr zav Zisas ga suaŋgim, Zisas vov ana phenan vugap, mba pi kaa ga perav, mbɨr zav mbui.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Ana mbɨr zav mbuim, mba ŋgu bakɨmen tɨvi mbatɨgi ga mbui mbiga mbe, ana ki. Mba mbik Zisas mba Fherasi guma phenan kav pi ne mbararagiap, ana kɨman muuŋgi nda, ana ndɨgar vhuuŋ hi mporiiŋ anan ki, ana mba mporiiŋ ndiga zi.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 Mba mbik zav Zisas han zɨgap, ana zɨnkɨrar ana suani piiŋ thɨgap nzi. Ana nzim, anan theerphara Zisas ŋkarveni ga ri. Anan theerphara Zisas ŋkarveni ga regim, ana mbaram won pana rɨgira Zisas ŋkarveni mbɨrgiap, Zisas ŋkarveni suirav, ni viavav, ni khoman mpari. Ana mba tɨvar Zisas ŋkarveni ga muuŋgiap, mbaram mba ndɨgar vhuuŋ hi mporiiŋ siav Zisas ŋkarveni ga suav, mba mporiin ana ŋkarveni hɨvi.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Mba mbik maaŋ mbuim, mba Zisasan kamgim, ana zav ana phenan zɨgi Fherasi guma, ana mba mbik mbui tɨva gangiap kha ndɨkndɨga mbui, “Ai, kha guma, ana guigira Fhe Bakɨme kamthooŋ guma guar kake, ana khar anan suigi mbik, ana ana kaŋge. Ana vhɨra ana mbui tɨvi mbatɨgi, ana vhɨra nta kaŋge. Kha mbik, ana guigira tɨvi mbatɨgi ga mbui mbik ma.”
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Ana mba ndɨkndɨga mbuim, Zisas ana ndɨkndɨga kaŋgiap, khaŋ ana nzuai, “Saimon, gu buna muen ndu suan zav mbui.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Saimon ne nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Guma phunini, mani guma mbe han ŋkɨɨar ŋgarɨga muuŋgi. Guma mbe K500.00, guma mbe K50.00.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Mba gumani mba ŋgarɨga muuŋgi ŋkɨɨa, mani nta ŋgarkarga tuktɨgi fhu. Mani maaŋ muuŋgim, mani mba han ŋgarɨga muuŋgi guma, ana fhura mba mani ŋgarɨga muuŋgi ŋkɨɨ ndɨkndɨk ŋangi. Ndu kha buneŋ mbararagiap, ram mbui ndɨkndɨga mbui. Ndu ndɨkndɨgɨ, maaŋgi guma ana guigira mba guma vuzvugirie?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saimon Zisas ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Gu ndɨkndɨgi, mba ana han ŋkɨɨa vhɨrve ŋgarɨga muuŋgi guma ma.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Zisas maaŋ ana nzuav, mbaram dorgav mba mbiga garav, khaŋ Saimon ga nzuai, “Ndu kha mbiga garire? Gu ndu phenan vhen zeravra thagim, ndu na ŋkarveni ruarga mbɨn na nɨɨŋgi fhu. Ndu kha mbiga gari, ana won theerpharara na ŋkarveni ruagiap, mbaram won pana rɨgiram, na ŋkarveni mbɨ thɨgi.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ndu vhɨra na viavav, na khoman pangi fhu. Gu zerav ndu phenan vhen kim, kha mbik, ana vhen zeravra thav za na ŋkarveni viavav na ŋkarveni khoman mparav, mbara muuŋgia khar ki.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Ndu vhɨra mporiin na pana hɨvgi fhu, kha mbik, ana zɨgap ndɨga vhuuŋ hi mporiin na ŋkarveni hɨvgi.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 Gu maaŋ muuŋgiap ndu nzuai, Fhe Bakɨme kha mbik muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨrve, ana nta vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi. Kha mbik, ana guigira Fhe Bakɨme vuzvugi. Guma tɨvi mbatɨgi vhɨrve ga muuŋgi fhuv, Fhe Bakɨme ana muuŋgi tɨvi mbatɨgire vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi. Mba guma, ana pim Fhe Bakɨme vuzvugirga fhu.”
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Zisas maaŋ Saimon ga suaŋgiap, khaŋ mba mbiga nzuai, “Gu ndu fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, gu nta vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi.”
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Zisas ne mba mbiga nzuaim, mba Zisas phorgɨp mbɨr zav mba kaa ga piigi gumgi ne mbararagiap, mbaram nduarira khaŋ wari ga nzuai, “Khe the khare, ana gumgi mbui tɨvi mbatɨgi, ana nta vhɨzi?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Mba gumgi mba ndɨkndɨga mbuim, Zisas mbaram khaŋ mba mbiga nzuai, “Ndu na khothɨgi, Fhe Bakɨme ntige taagia ndu ndigi. Ndu ntige ndav mbɨrav ŋgɨv, ndava mɨɨtɨgar kɨri.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.