Lucas 7

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zisas Fhe Bakɨme buni vhuuin za mba gumgi gu mbigi ga suaŋgia thugap, mbaram khavgiap, Kaperneaman vergi.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Ana Kaperneaman vergim, Roman ntari ga mbui gumgi gari guman pana mbe, ana ŋaara guma mbe ki. Ana guigira mba ŋaara guma vuzvugi. Ana rɨɨv rɨmɨn zav gor vhɨk bisanera ki.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Mba ntari ga mbui gumgi gari guman pan Zisas zergap Kaperneaman ki kameŋ mbararagiap, mbaram mba Zudaiŋ gari gumgir pani mbari ga sarav, khaŋ mbe nzuai, “Nde ŋgɨp Zisasan nzararim, ana zɨv nan ŋaara guman kurarim, ana rɨmrɨm vhɨzgip taagi khavgirga”
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Mbe vov Zisas han vegap guigira khaŋ tɨgav ana nzuav khaŋ ana nzuai, “Mbu ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan, ana guigira guman vhuuŋ ma. Ndu anan kurari, ne guigira nzerarga.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Ana guigira nza Zudaiŋ, ana nza vuzvugiap, nzan kurav, nza nzuav Fhe Bakɨme buni mbarararga phena muuŋgi.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Mbe nen Zisas ga suaŋgim, Zisas mbe phorga vui.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Gu maaŋ muuŋgiap gu nduara zɨv ndu suaŋ thagi. Ndu mbara kɨv suaŋrim, na ŋaara guma rɨmrɨm vhɨzgip, taagi nzerarga.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Gu khaŋ muuŋgiap kha kameŋ nzuai, gu vhɨra na gari guma ki. Gu ana piin ŋgarim, ana na gari. Gu vhɨra, gu ntara gumgi mbari garim, mbe na piin ŋgari. Gu khaŋ the suanga “Ndu ŋgɨ”, ana vui. Gu khaŋ the suanga, “Ndu zɨ”, ana zi. Gu vhɨra ŋaara guma ki. Gu khaŋ ana suanga, “Ndu kha ŋaarar muuŋ, ana mba ŋaara mbui.” ’ ”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Mbe mba kamen Zisas ga nzuaim, Zisas mba kameŋ mbararagiap, guigira ana nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgiap, mbaram dorgav mba wo zɨn zi gumgi gu mbigi vhɨrve garav, khaŋ mbe nzuai, “Gu Isrer guma the garim, ana na khothɨgi tɨv kha guma na khothɨgi tɨva kambarigi fhuvara.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Zisas maaŋ mbe suaŋgim, mba ntari ga mbui gumgi gari guman pan sarigi gumgi, mbe taagia phenan vov garim, mba ŋaara guma rɨmrɨm vhɨzgiap, taagia nzerigi.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Zisas maaŋ kegap, ana mbaram khavgiav vera vov, kha ŋgun vergi. Mba ŋgu zɨ khare, Nain. Ana khavgia Nainan verim, ana phorga rui gumgi gum harigi gumgi gum mbigi vhɨrve guarira, mbe ana phorga veri.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ana vov, mba ŋgun vhen veri thɨmkamanin havra thagim, gumgi mbari rimgi guma khuma mbe, mbe kaan ana ndiga mba ŋgun kegap kɨrar hi. Mba guma, ana mana rimgi mbiga mben kam ma. Mba mbik tari vhɨrve ki fhuvara. Ana mba kama bavira. Mbe ana ndiga zim, mba ŋgun ki gumgi gu mbigi vhɨrve mba mbiga phorga zi.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Mba mbik zim, Zisas mba mbiga gangiap, guigira ana kora muuŋgiap khaŋ ana nzuai, “Mama, ndu nzi thari.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Ana maaŋ ana suaŋgiap, mbaram vov mba guma khuma khɨga anan kaa suirigi. Ana ana kaa suirigim, mba ana khuma kɨgav mba kaa phufuiga vui gumgi fhura mbar thivgi. Mbe thivgim, ana khaŋ nzuai, “Guman kam, gu ndu nzuai, ndu khavik.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ana maaŋ nzuaim, mba rimgi guma taagia khavgiap perigi. Ana taagia khavgiap perav buni nzuaim, Zisas mbaram ana nzuaim, ana taagia won niamuuŋ han vui.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ana taagia wo niamuuŋ han vuim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve Fhe Bakɨme ŋkasŋka bakɨme gangiap, mben ndavi mbe khavgim, mbe Fhe Bakɨmen zɨ ndi vun kuamkuagi. Mbe ana zɨ ndim vun kuamkuav khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ŋkasŋka mbe ntige nzan rɨgar hɨgi. Fhe Bakɨme ntige won gumgi gu mbigin kurkura zav zɨgi.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Zisas mba bigeŋ muuŋgim, nen kameŋ za mba Zudia fhaiŋ ga rua vov, mba Zudia gaanin ki ŋgui, mba kameŋ za nta ruigi.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumgi, mbe Zisas mbui bigi bun ana nzuaim, ana mbaram wo phorga rui guma phuninin kamgim, mani ana han zi.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Mani ana han zim, ana mani ga sarav khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨp kha nzambaren Zisasan muuŋgiri, ‘Ndu mba zɨr za mbuim, Fhe Bakɨme farasarav bun nzuai gumarame, ee, ana ntigar zɨrie?’ ”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Zon Gumgi Ruai Guma maaŋ mba gumani ga suaŋgim, mani zi. Mba gumani zav Zisas han zɨgap, khaŋ ana nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma ndun nzan zav ŋka sarigim, ŋka zɨgi. Ana khaŋ nzuai, ‘Ndu mba zɨr za mbuim Fhe Bakɨme farasarav bun nzuai gumarame, ee, ana ntigar zɨrie?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Mani mba Zisasan nzan zav vugi tugera, Zisas mba tugeram mbarkɨrga rɨmrɨɨ vhɨrve ki gumgi gu mbigi vhɨrver kurkurav, mbe rɨmrɨɨ ga mbuim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzgi. Ana vhɨra gumgi mbari tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigim, nta mbe thamthav kɨrar hegi. Ana vhɨra rɨmgi mbatɨgi gumgi, ana mbe mbuim, mbe taagia gari.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Zisas mba bigi ga mbuav kim, mani vov Zisasan nzarigim, Zisas mbaram mba Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumanin nzambareŋ ŋgarkarav, khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko taagi ŋgɨp kha gangi bigi gum kha mbararagi buni, ŋko nta bun Zon Gumgi Ruai Guma ga suaŋgiri. Ŋko khaŋ ana suaŋri. ‘Mba rɨmgi mbatɨgi gumgi, mbe rɨmgi nzerigim, mbe bigi gari. Mba suira mbatɨgi gumgi, mbe suira nzerigim, mbe rui. Mba ŋkari gum fari goreri rɨmrɨm ki gumgi, mbe favi taagia nzerigi. Mba khuari ŋangi gumgi, mbe khuari nzerigim, mbe bigi mbararagi. Mba vhɨzgi gumgi, mbe taagia khavi. Mba bigi sosuagi gumgi, mbe Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ, mbe nta mbararagi.’
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Mba na gangiap guigira na khothɨgap thɨga havhargi gumgi, mbe ndikndigɨri.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Zisas mba bunin mba Zon Gumgi Ruai Guma phorga rui gumani ga suaŋgim, mani vui. Mani taagia vugim, Zisas mbaram Zon Gumgi Ruai Guma ga nzuav mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuai. Ana khaŋ mbe nzuai, “Nde mba gumgi ki fhuv ŋanen vegi. Nde thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde vuruna the garim, bɨɨŋbɨɨŋ ana rɨgim, ana nɨɨŋkuim, nde ana ganɨ zav vegire? Fhuvara.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Nde maaŋ muuŋgia thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde shagi vhuuiŋ shargi guma ganɨ zav vegire? Fhuvara. Mba bigi vhɨrve kav ndɨgi vhuuiŋ hi bigin wari wo fhavi nzɨɨi gumgi, mba khesharigi gumgi, mbe ŋgui gari gumgir pani phenin ki gumgi ma.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Nde maaŋgia thagɨna ganɨ zav wari vegi? Ee, nde Fhe Bakɨme kamthooŋ guma ganɨ zav vegire? Ahaŋ, nde Fhe Bakɨme kamthooŋ gumara ganɨ zav wari vegi. Gu guigira nde nzuai, nde mba gangi Fhe Bakɨme kamthooŋ guma, ana guigira mba harigi Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi kambarigi guma ma.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Fhe Bakɨme fhum mba gumara bun suaŋgim, mbe mba kameŋ khergim, ne Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Gu khar nde nzuai, fhum kha nuianan kegi gumgi gum ntige kha nuianan ki gumgi, Zon guigira mbe kambarav zɨ ki guma ma. Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe ana piin kɨrga tuk hɨgɨrga. Guma the ana zɨ ki fhu, ana mba tugen Fhe Bakɨme piin ki gumgi gu mbigi phorga kɨrga, mba guma, ana guigira Zon kambarigi.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Zisas mba bunin mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuai. Ana mba bunin mbe suaŋgim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve gum mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi, mbe mba buni mbararagiap khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨmen bunin vhuuiŋ gum ana nzuai tɨvi, nta guigira bunin vhuuiŋ guarira.” Mbe khaŋ muuŋgia ne nzuai, mbe Zon Gumgi Ruai Guma mbe ruagi.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Mba tugen mba Fherasi gumgi gum mba guigira Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe Zon Gumgi Ruai Guma mbe ruagi fhu. Mbe maaŋ muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme mbe khɨvi tuavar vhuuŋ, mbe ana thav kɨr ana segi.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Zisas mba bunin mbe nzua vov wom khaŋ mbe nzuai, “Gu ntige kha tugen vhuuŋgia ki gumgi, gu mbe mbui tɨvir vhunama sɨv ram mbui suambarar muuŋrie? Mbe ramgi khesharigi gumgi?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Mbe mba tarire fara muuŋgiap, mbe mba phogi ga vhuui ŋanen kav, harigi tarir kaav khaŋ mbe nzuai,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Zisas mba bunin mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma, ana zɨgap, ana viktuma pi fhu, ana vhɨra wain pi fhu. Ana maaŋ mbuim, nde khaŋ ana nzuai, ‘Ana ŋina mbatɨk mbe ana vhen ki.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Nde ntigem Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zɨgap mba pav mbɨ pim, nde khaŋ nzuai, ‘Ana guigira mba kɨvgia pav wain kɨvgia pi guma ma. Ana vhɨra ŋkɨɨa ndia rui gumgi gum tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgir kɨvntok ma.’
34 O
35 “Nde mba bunin ana nzuaim, mba Fhe Bakɨme kaŋgiap, ana han ana ndɨkndɨgi vhuuiŋ ndigi gumgi gu mbigi, mbe nta kaŋgiap khaŋ nzuai, ‘Nta guigira buni guari ma.’ ”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Fherasi guma mbe wo phenan ŋgɨp, wo phorgɨv mbɨr zav Zisas ga suaŋgim, Zisas vov ana phenan vugap, mba pi kaa ga perav, mbɨr zav mbui.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ana mbɨr zav mbuim, mba ŋgu bakɨmen tɨvi mbatɨgi ga mbui mbiga mbe, ana ki. Mba mbik Zisas mba Fherasi guma phenan kav pi ne mbararagiap, ana kɨman muuŋgi nda, ana ndɨgar vhuuŋ hi mporiiŋ anan ki, ana mba mporiiŋ ndiga zi.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Mba mbik zav Zisas han zɨgap, ana zɨnkɨrar ana suani piiŋ thɨgap nzi. Ana nzim, anan theerphara Zisas ŋkarveni ga ri. Anan theerphara Zisas ŋkarveni ga regim, ana mbaram won pana rɨgira Zisas ŋkarveni mbɨrgiap, Zisas ŋkarveni suirav, ni viavav, ni khoman mpari. Ana mba tɨvar Zisas ŋkarveni ga muuŋgiap, mbaram mba ndɨgar vhuuŋ hi mporiiŋ siav Zisas ŋkarveni ga suav, mba mporiin ana ŋkarveni hɨvi.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Mba mbik maaŋ mbuim, mba Zisasan kamgim, ana zav ana phenan zɨgi Fherasi guma, ana mba mbik mbui tɨva gangiap kha ndɨkndɨga mbui, “Ai, kha guma, ana guigira Fhe Bakɨme kamthooŋ guma guar kake, ana khar anan suigi mbik, ana ana kaŋge. Ana vhɨra ana mbui tɨvi mbatɨgi, ana vhɨra nta kaŋge. Kha mbik, ana guigira tɨvi mbatɨgi ga mbui mbik ma.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Ana mba ndɨkndɨga mbuim, Zisas ana ndɨkndɨga kaŋgiap, khaŋ ana nzuai, “Saimon, gu buna muen ndu suan zav mbui.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Saimon ne nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Guma phunini, mani guma mbe han ŋkɨɨar ŋgarɨga muuŋgi. Guma mbe K500.00, guma mbe K50.00.
41 Jesus disse:
42 Mba gumani mba ŋgarɨga muuŋgi ŋkɨɨa, mani nta ŋgarkarga tuktɨgi fhu. Mani maaŋ muuŋgim, mani mba han ŋgarɨga muuŋgi guma, ana fhura mba mani ŋgarɨga muuŋgi ŋkɨɨ ndɨkndɨk ŋangi. Ndu kha buneŋ mbararagiap, ram mbui ndɨkndɨga mbui. Ndu ndɨkndɨgɨ, maaŋgi guma ana guigira mba guma vuzvugirie?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Saimon Zisas ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Gu ndɨkndɨgi, mba ana han ŋkɨɨa vhɨrve ŋgarɨga muuŋgi guma ma.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Zisas maaŋ ana nzuav, mbaram dorgav mba mbiga garav, khaŋ Saimon ga nzuai, “Ndu kha mbiga garire? Gu ndu phenan vhen zeravra thagim, ndu na ŋkarveni ruarga mbɨn na nɨɨŋgi fhu. Ndu kha mbiga gari, ana won theerpharara na ŋkarveni ruagiap, mbaram won pana rɨgiram, na ŋkarveni mbɨ thɨgi.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ndu vhɨra na viavav, na khoman pangi fhu. Gu zerav ndu phenan vhen kim, kha mbik, ana vhen zeravra thav za na ŋkarveni viavav na ŋkarveni khoman mparav, mbara muuŋgia khar ki.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ndu vhɨra mporiin na pana hɨvgi fhu, kha mbik, ana zɨgap ndɨga vhuuŋ hi mporiin na ŋkarveni hɨvgi.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Gu maaŋ muuŋgiap ndu nzuai, Fhe Bakɨme kha mbik muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨrve, ana nta vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi. Kha mbik, ana guigira Fhe Bakɨme vuzvugi. Guma tɨvi mbatɨgi vhɨrve ga muuŋgi fhuv, Fhe Bakɨme ana muuŋgi tɨvi mbatɨgire vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi. Mba guma, ana pim Fhe Bakɨme vuzvugirga fhu.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Zisas maaŋ Saimon ga suaŋgiap, khaŋ mba mbiga nzuai, “Gu ndu fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, gu nta vhɨzgiap, nta ndɨkndɨk ŋangi.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Zisas ne mba mbiga nzuaim, mba Zisas phorgɨp mbɨr zav mba kaa ga piigi gumgi ne mbararagiap, mbaram nduarira khaŋ wari ga nzuai, “Khe the khare, ana gumgi mbui tɨvi mbatɨgi, ana nta vhɨzi?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Mba gumgi mba ndɨkndɨga mbuim, Zisas mbaram khaŋ mba mbiga nzuai, “Ndu na khothɨgi, Fhe Bakɨme ntige taagia ndu ndigi. Ndu ntige ndav mbɨrav ŋgɨv, ndava mɨɨtɨgar kɨri.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.