Lucas 5
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Raa mben Zisas vov Genesaret mbɨn taan thɨgap ki. Ana maaŋ thɨgap kim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav, siav ana suav ana phok thɨgim, ana Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuaim, mbe nta mbararagi.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ana mba bunin mbe nzuav kav, kema phuni garim, ni phorga ki. Mba vhaaiŋ ndi suav mbaga ndi gumgi, mbe mba kemani ndi phorgap, ni han kav, wari wo vhaaiŋ ruai.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Zisas mbaram mba kema mben vergi. Mba kem, ana Saimon kem ma. Ana mba kema vergap khaŋ Saimon ga nzuai, “Ndu na khɨgɨp kha kema bɨrav thaneŋ mbɨ gaa thav kɨrar hɨgɨ.” Ana ne suaŋgiap mba kema perigim, Saimon ana khɨga maneŋ bɨrav kɨrar hɨgim, ana mba kema perav kav, Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuai.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Ana mba Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe suaŋgia thugap khaŋ Saimon ga nzuai, “Ndu kha kema togip rɨgar ŋgɨp, won vhaaiŋ ndi suv mbaga ndi.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Ana ne nzuaim, Saimon khaŋ ana nzuai, “Guma Rum, nza maan mpeen ŋaara mbatɨgara mbuav kim, mɨn thugi, nza mbɨgama thaneŋ ndigi fhuvara. Ore, ndu ntigem nzuaim, gu ndu kameŋ zɨn ŋgɨp nta ndi surga.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Mbe Zisas suaŋgi kameŋ zɨn vov mba vhaaiŋ ndi suegim, mbaia, mbarkɨrga mbarkɨrga mbaga vhɨrve zav mba vhaain vergim, mbe mba mbaga khɨgap mba vhaaiŋ ŋgim, mba vhaaiŋ karɨ za mbui.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Mbe maaŋ muuŋgiap gangiap thav, mbaram farven wari wo khurkhuu ndi mbaim, mbe won kema ndiga zav, mben kurav, mba mbaga ndiav mba kemani ga sui. Mbe mba mbagan mba kemani ga suav kim, mba kemani vhɨra givav mbɨ thor zav mbui.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Saimon Pita maaŋ muuŋgiap gangia thav vov, wo fegap, Zisas nɨman khɨngiap, khaŋ ana nzuai, “O, Guma Bakɨme, ndu na thav ŋgɨri, gu tɨvi mbatɨgi ga mbui guma ma.”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Ana wo khurkhuun kov, mbe mba ndigi mbagan vhɨrve gangiap, mbe guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Mbe ŋgava mbatɨga mbuim, Saimon khurkhumani Zebedin kamani Zems gum Zon, mani vhɨra ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ŋgava mbatɨga muuŋgim, Zisas khaŋ Saimon ga nzuai, “Saimon, ndu rɨvɨ thari, ndu ntigem mbaga ndi. Ndu zumgum gumgi ndirga.”
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Mbe mbaram wari wo kemani ŋgɨrga thɨvar ndav, mbara fhura wari wo bigi thav, Zisas phorga vui.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Tuga mben Zisas ŋgu bakɨ mben kim, ŋkari gu fari goreri rɨmrɨm za suvgi guma mbe zi. Ana zav Zisas gangiap, mbaram za wo fegap nuiana khɨngiap, nɨm nuiana dav, khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai, “O Guma Bakɨme, ndu vuzvugara. Ndu vuzvugip, ndu nan muuŋgirim, gu taagia nzerarga.”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Zisas ana mbararagiap, mbaram wo hara ŋgav, ana suirav, khaŋ ana nzuai, “Gu vuzvugi, ndu rɨmrɨm vhɨzgip, ndu fhav ntige ŋgarav nzerari.” Zisas ne nzuavra thagim, mba ŋkari gu fari goreri rɨmrɨm fhura thuga mbar vugi.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Zisas mbaram kama havharan ana goriruav khaŋ ana nzuai, “Ndu shɨshɨgɨp kha bigeŋ bun harigi guma the suaŋ thari. Ndu ŋgɨp wo fhavan Fhe Bakɨme rotu gari guma khɨvari. Ndu ana khɨvav, mbaram won rɨmrɨm vhɨzgiap fhav ŋgarigi ne suaŋv, Fhe Bakɨme suaŋv, mba Moses fhum suaŋgi shaman muuŋri. Ndu mba shaman muuŋrim, mbe gangip kaŋgirga, ndu rɨmrɨm vhɨzgi.”
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Zisas mba bigeŋ bun suangen ana thɨvigi. Mba Zisas muuŋgi bigen kameŋ za vov mbar vugi. Mba kameŋ vugim, gumgi gu mbigi vhɨrve siav Zisas ga suav, ana nzuai buni mbararav, wari wo rɨmrɨɨ vhɨzɨ zav ana nzuaim, ana mben kurkurav, mbe rɨmrɨɨ ga mbuim, nta vhɨzi.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Zisas maaŋ mbe mbuav, ana vhɨra tugi vhɨrvera mba gumgi gu mbigi thamthav vov, gumgi ki fhuv ŋanin vov Fhe Bakɨme phorga nzuai.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Raa mben Zisas Fhe Bakɨme buni vhuuin gumgi gu mbigi ga nzuav mbe khɨvi. Mba raar, Fherasi gumgi gu Zudain tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe vhɨra zegi. Mbe mbari za mba Gariri fhaiŋ ki ŋguir kega zi. Mbe mbari za mba Zudia fhain ki ŋguir kega zim, mbe mbari Zerusareman kega zegi. Mbe zegap, vhɨra maaŋ piigia kav Zisas nzuai buni mbararagi. Mba raar Fhe Bakɨme gumgi gu mbigi rɨmrɨɨ vhɨzɨrga ŋkasŋka, ana Zisas phorga ki.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Zisas maaŋ mbuav kim, gumgi mbari bigi rimgi guma mbe, mbe kaar ana ndigap ana han zi. Mbe ana ndigi zɨv mba Zisas ki phena vhen ŋgirɨv, ana ndim Zisas nɨman nan za mbui.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 Mbe ana ndiga vov garim, gumgi gu mbigi vhɨrve za mba Zisas ki phena vhen givigim, mba phena thɨmkamani vhɨra givigi. Mbe mba rɨɨi guma ndigi ŋgirɨrga tuap ki fhu. Mbe thav vov, mba Zisas ki phena kɨrar ndav, mbaram mba phena kɨrar thooŋ ga muuŋgiap, mbaram mpiin mba bigi rimgi guman kaar fegap, ana ndi mbarigim, ana Zisas han veri. Mbe ana ndi mbarigim, ana verav, mba gumgi gu mbigi rɨgara shɨrav verav, Zisas nɨmara ndarigi.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Zisas mbaram mba guma garav, mba mbe ana khothɨga muuŋgi tɨva gangiap, khaŋ mba bigi rimgi guma ga nzuai, “Kɨvntok, ndu fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgi.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Zisas mba kameŋ ana nzuaim, mba Fherasi gumgi gum mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe mba kameŋ mbararagiap, wari wo ndavi vherira kha ndɨkndɨga mbui. “Khe the khare? Ana kha khesharigi buni nzuav Fhe Bakɨmen ŋana ndiav ana zɨn farfagi. Guma the harigi guma the fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi, ana nta vhɨzgirga tuktɨgi fhu, Fhe Bakɨme nduara.”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Mbe mba ndɨkndɨgi ga mbuim, Zisas mbe ndɨkndɨgi kaŋgiap, mben nzarigi, “Nde ram muuŋgiap wari wo ndavi vherira mba ndɨkndɨgi ga mbui?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Gu maaŋgi kameŋ suaŋrim, nde gangip kaŋgirie? Gu khaŋ suaŋrie, ‘Ndu fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgi,’ ee, gu khaŋ suaŋrie, ‘Ndu khavgip ŋgɨ’?
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Gu kha tɨvar muuŋgirim, nde gangip kaŋgirga, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana kha nuianan tɨvi mbatɨgi vhɨzɨrga ŋkasŋka ki.” Ana nen mbe suaŋgiap, mbaram khaŋ mba bigi rimgi guma ga nzuai, “Gu ndu nzuai, ndu khavgip, won kaa ndigip, wo phenan ŋgɨ.”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Zisas ne nzuavra thagim, mba bigi rimgi guma za khavgiap, mbe nɨman thɨgap, won kaa ndigap, wo phenan vov Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav vui.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Ana vuim, mba gumgi gu mbigi mba bigeŋ gangiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, Fhe Bakɨme zɨ ndiv vun kuamkuav anan ndikndigi. Mbe guigira Fhe Bakɨme ŋkasŋka gangiap, ndavi mbe khavgim, mbe khaŋ nzuai, “Nza ntige harigi khesharigi tɨvara gangi.”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Zisas maaŋ kegap khavgia vov, ŋkɨɨa ndia rui guma mbe garim, ana won ŋaara mbuav mbe ŋkɨɨa ndia ndɨɨi phena bisaneŋ ga perav ki. Mba guma zɨ khare, Rivai. Zisas ana garav khaŋ ana nzuai, “Ndu zɨv na phorgɨv ŋka ŋgɨrga.”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Zisas nen Rivai ga nzuaim, Rivai ne mbararagiap, mbaram khavgiap, fhura za mba bigi thav ana phorga vui.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Rivai zumgum wo phenan Zisas phorgɨ mbɨr zav shama bakɨme mbui. Ana mba shama muuŋgim, Zisas ana phorga pim, ŋkɨɨa ndia rui gumgi vhɨrve, gum harigi gumgi vhɨrve mbe zav mani phorga pi.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Mbe pim, mba Fherasiŋ gumgi gum mben gumgi mbari, mbe Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi, mbe ne nzuav Zisas phorga rui gumgi ga nzuav mbe mbui. Mbe khaŋ mbe nzuai, “Nde thaŋ nzuav ŋkɨɨa ndia rui gumgi gum tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi phorga pi?”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Rɨɨi fhuv guma, rɨɨi phenan ŋgari guma thaŋ suaŋv ana han ŋgɨrie? Rɨɨi guma, ana nduara, rɨɨi phenan ŋgari guma han vui.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Maaŋ muuŋgiap, gu gumgi vhuuin kamɨn zav zɨgi fhuvara. Gu khaŋ muuŋgiap tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgir kamɨrim, mbe ndavi domdorɨ zav gu zɨgi.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Mbe khaŋ Zisas ga nzuai, “Zon phorga rui gumgi, mbe tugi vhɨrvera mba thamthav Fhe Bakɨme phorga nzuai. Mbe maaŋ mbuim, mba Fherasiŋ phorga rui gumgi, mbe vhɨra maaŋ mbui. Na ndu phorga rui gumgi, mbe maaŋ mbui fhu, mbe shama mbuav pav ki.”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas mbaram mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Guma the muun rɨgɨr zav shama bakɨme mbuav won kɨvntogir kamgim, mbe ana phorgɨv mba shaman mbɨr zav zegi. Nde ana mbe phorgɨ kɨrim, nde mba tugen mba thamthar saŋv mbe suaŋrim, mbe mba tharie? Zakɨra fhuvara!
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Mbe mba thamtharga tuk ki. Mba tuk hɨgɨrga, gumgi thari ana suirav ŋgɨgɨrim, mbe mba tugir mba thamtharga.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Ana nen mbe nzuav, bigɨna mueŋ vhunama sav khaŋ mbe nzuai, “Guma the fhum fhava shaa kama the rɨzgiap, anan fɨga thueŋ ndiga vov fhava shaa vura thooŋ phorga samgi fhu. Ana maaŋ muuŋgirga, ana mba fhava shaar kam, ana ana farfagirga. Ana vhɨra mba fhava shaa fɨga kamen mba fhava shaa vura thooŋ phorga samgim, anan gangan harigi khesharigi. Mani mba gangana bavira mbui fhuvara.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Guma the fhum waina kama ndigap wain rui sɨga ndera vurar ruigi fhu. Ana maaŋ muuŋgirga, mba wainan kam mba sɨga nderar muuŋgirim, ana forarga, mba wain nɨɨn ŋgɨgɨrga. Mba sɨga ndera vur vhɨra mbatɨgirga.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 “Maaŋ muuŋgiap, mbe wain kaman, mbe sɨga ndera kamara rui.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Wain vura mbegi guma, ana wain kama vuzvugirga fhu. Ana khaŋ suanga ‘Wain vur nzerara.’ ”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.