Lucas 4
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Zon Gumgi Ruai Guma Zisas ruagim, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara zav Zisas vhen vergap, guigira ana vhen kim, ana Zordan mbɨ thav taagia vui. Ana vuim, Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaar, ana rugap anan kov gumgi ki fhuv ŋanen vugi.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Ana vugap 40 rarir mba ŋanen kim, Satan anan mpari. Mba tugen Zisas mba thaneŋ mbegi fhu. Mba 40 rari vhɨzgim, ana guigira thɨ mbatɨk anan hegi.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Ana thɨhegim, Satan zav khaŋ ana nzuai, “Ndu guigira Fhe Bakɨmen Kam, ndu kha kɨma suaŋrim, ana viktuma gegɨri.”
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Ana maaŋ Zisas ga nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap khaŋ nzuai, ‘Gumgi gu mbigi mbara nzuav ŋkasŋkagiap ki fhuvara.’ ”
4 Jesus respondeu:
5 Ana maaŋ nzuaim, Satan mbaram ana kov ndav vov, vun mbar ndagi ŋanen ndav, mba tuga tɨvaneŋra ana za kha nuianan ki ŋgui ŋkasŋkagir ana khɨvigi.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Ana ntan ana khɨvav khaŋ ana nzuai, “Gu kha bigi ganɨnga ŋkasŋkar ndun nɨɨŋgirga, ndu za kha nuianan ki bigi vhuuiŋ ganɨnga. Ndu nta ganɨv guigira zɨ bakɨme kɨrga. Kha bigi, nta za na farven ki. Gu ntan guma then nɨɨn saŋv, gu ntan anan nɨɨnga.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Ndu maaŋ muuŋgip ntige thɨpanani phɨrgip na nɨman fav, na zɨ ndiv vun kuamkuav, nan ndikndigɨp, nan piin kɨrga, gu ntige kha nuianan ki bigi, gu za ntan ndun nɨɨŋgirga.”
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Ana maaŋ nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap khaŋ nzuai, ‘Ndu Guma Bakɨme, ana nduara ndu Fhe Bakɨme ma! Ndu ana zɨra ndiv vun kuamkuav, anan ndikndigɨp, anan piin kɨri!’ ”
8 Jesus respondeu:
9 Zisas ne ana suaŋgim, Satan mbaram anan kov vov Zerusareman Fhe Bakɨme Phena vun ndagi. Ana anan kov ndav khaŋ ana nzuai, “Ndu Fhe Bakɨmen Kama guar, ndu khaŋ thɨgɨp fegɨ mbarav ŋgirɨ.
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Kha kameŋ, ne Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Mbe ndu suirav ndu vun fegɨrga, ndu mba ŋkɨɨr wo ŋkarveni ndi darga tuktɨgi fhuvara.’ ”
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Ana ne nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gap khaŋ nzuai, ‘Ndu won Fhe Bakɨmen panɨv fhura ana ŋkasŋka ganɨ saŋ muuŋ thari.’ ”
12 Então Jesus respondeu:
13 Satan kha panpanin Zisas ga muuŋgia thav, ana thav vui. Ana zumgum harigi tugar ana wom anan panɨnga.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Zisas taagia vov Gariri fhain hɨgap, mbaram Fhe Bakɨme Ŋina Ŋaara ŋkasŋkan panan won ŋaara khavgiap ana mbuim, mba kameŋ za mba Gariri fhain ki ŋgui bakɨvi gum ŋgui bisarire ga ruigi.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Ana Garirin kav, ana mbe Fhe Bakɨme buni mbararagi pheni vhen verap, Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuaim, gumgi gu mbigi za ana zɨ ndi vun kuamkuagi.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Zisas taagia vov Nasaretan vergi. Ana niamuuŋ gu ndia Nasaretan kim, ana maaŋ kava vhuuŋgi. Ana vergap, Sabatar ana won tɨva zɨn vov, mbaram vov Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen vergap, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan, ana buna mueŋ ganɨ zav khavgia thɨgi.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Mbe Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Aisaia khergi buni ki gavan ana nɨɨŋgi. Ana ana fhogap kha kameŋ gangi. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 “Fhe Bakɨme won Ŋina Ŋaar na nɨɨŋgim, ana na phorga ki. Ana khaŋ muuŋgiap, ana won buni vhuuiŋ bun bigi sosuagi gumgi ga suan zav nan farasarigi. Ana vhɨra mba gumgi gu mbigi mben pana gumgi mbe suigiap, mbe ndim bɨna suegi, ana mbe suaŋrim, mbe mba bɨna thav kɨrar hɨr zav, ana na sarigim, gu zɨgi. Ana vhɨra mba rɨmgi pɨngi gumgi, ana vhɨra mbe suan zav na sarigim, gu zɨgi. Gu mbe suaŋrim, mbe rɨmgi taaŋv taagiap ganɨnga. Ana vhɨra gumgi simtɨgir harigi ntɨɨri ga ndɨɨi, ana vhɨra mbe tɨn mba simtɨgi vhɨzɨ zav na sarigi gu zɨgi.
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 Ana vhɨra khueŋ bun suan zav na sarigi gu zɨgi. Fhe Bakɨme ntige tɨvar vhuun wo gumgi gu mbigir muunga mparive hɨgi.”
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Zisas mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gava gangia thugap, ana taagia ana dɨmgiap, ana ndim mba gavi garav nta vhuvi guma ga nɨɨŋgiap, mbaram buni suan zav perigi. Ana perav, mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen ki gumgi gu mbigi, mbe zam khɨra Zisasra gari.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Mbe khɨrav Zisas garim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Nde ntige kha Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gaven kegi buneŋ, gu ne garav nde suaŋgi. Nde ne mbararagi. Ne ntige guigira khar hɨgi.”
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Ana nen mbe nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe ana suaŋgi kameŋ, mbe ne mbararagiap, mbe guigira mba kaman vhuueŋ ga nzuav anan ndikndigap, mbe vhɨra ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ndɨkndɨgi vhɨrver ana mbuav, khaŋ ana nzuai, “Nza kaŋgi, khe Zozevan kamara. Ana ram muuŋgiap kha khesharigi buni kaŋgip nta suaŋrie?”
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Mba gumgi gu mbigi mba suambarar ana mbuim, Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nde zumgum khara muuŋgip nan vhunama sɨv suanga. Nde khaŋ suanga, ‘Ndu rɨɨi phenan ŋgari guma, ndu fharav nduara won fhavan muuŋgirim ana nzerari.’ Nde maaŋ suaŋv khaŋ suanga, ‘Nza ndu Kaperneaman ka muuŋgi bigi, nza nta mbararagi. Maaŋ muuŋgip, ndu ntigem won ŋgu nɨɨŋgera, ndu mba khesharigi bigira muuŋgiri.’ ”
23 Então Jesus disse:
24 Ana nen mbe suaŋgiap khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, Fhe Bakɨme kamthooŋ guma ŋgu nɨɨŋgera ki gumgi gu mbigi, mbe ana nzuai buni piin ki fhu.
24 E continuou:
25 Gu guigira khar nde nzuai, fhum Iraiza Isreran ki tugen mani rimgi mbigi vhɨrve, mbe Isreran ki. Mba tugen Fhe Bakɨme mbok thɨvigim, mpari mpuveni khegntɨrive, mpora thɨgi kɨnin mbok nzigi fhu. Mba tugen mba Isrer fhain, mbe guigira mba tɨvgiap, gumgi gu mbigi vhɨrve, mbe thir vhɨzi.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 “Mba tugen Fhe Bakɨme Iraiza ga sarigim, ana mba Isrera mbiga the kurkura zav, ana han vugi fhuvara. Ana ana sarigim, ana Saidon ŋgu bakɨme fhain ki ŋgu bisaneŋ Zaraparan mana rimgi mbiga mbe, ana anan kurkura zav ana han vugi.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Mba Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Iraiza ki tugen, vhɨra ŋkari gum fari goreri rɨmrɨm ki gumgi vhɨrve, mbe Isrerar ki. Mbe rɨgar, mbe guma the rɨmrɨm vhɨzgi fhuvara. Neman Siria guma, ana ndurara Fhe Bakɨme ana rɨmrɨm vhɨzgi.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Zisas mba bunin mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen ki gumgi gu mbigi ga suaŋgim, mbe mba buni mbararagiap, mbe guigira Zisas ga nzuav ndav shigi.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Mbe ana ndav shigap, mbaram Zisas ga vhegap, ana bɨrbɨrav ana ŋgɨrgav mba ŋgu bakɨme thav ana ndi kɨrar mbarigi. Mbe ŋgu mbɨkshɨman ki. Mbe Zisas ndiga vov mba mbɨkshɨman ŋana mbatɨgeŋra ndav ana fusur zav mbui.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Zisas mbaram mbe thav vov, fhura mbe kɨtɨgɨra shɨrav vugi.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Zisas vera vov Garirin Kaperneaman ŋgun vergi. Ana vergap Sabatar ana Fhe Bakɨme buni mbararagi phenan Fhe Bakɨme buni vhuuin gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuai.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Ana Fhe Bakɨme buni vhuuin mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuaim, mba gumgi gu mbigi ana buni mbararav, ŋgava mbatɨga mbui. Mbe khaŋ muuŋgiap, ana mbe khɨvav mbe nzuai buni, nta zɨ ki guma mbe khɨvav mbe nzuai buni fara muuŋgi.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Ana mba bunin mbe nzuav kim, ŋina mbatɨk vhen ndagi guma mbe, ana mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena vhen kegap, kama bakɨme rugap nzɨɨv khaŋ nzuai,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “Ai, kha Nasaret guma Zisas, ndu ram nzan muun za zɨgi? Ndu nzan farfa za zɨgire? Gu ndu kaŋgi, ndu Fhe Bakɨmen Guman Ŋaar ma.”
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Ana ne nzuaim, Zisas mbaram mba ŋina mbatɨga vhegap khaŋ ana nzuai, “Ndu thɨni mpɨrav, mba guma thav, kɨrar hɨgɨri.” Zisas nen ana nzuaim, mba ŋina mbatɨk mba guma shogim, ana za mba gumgi gu mbigi vhɨrve rɨgara rɨgim, ana fhura ana thav kɨrar hɨgi. Ana bigɨna mbatɨga thuen ana muuŋgi fhuvara.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Zisas maaŋ muuŋgim, mba gumgi gu mbigi za mba bigeŋ gangiap ŋgava mbatɨga muuŋgiap khaŋ wari ga nzuai, “Ai, kha guma ram mbui khesharigi bunin nza khɨvi? Kha guma, ana zɨ kav, ŋkasŋka kav, kama havharan ŋiniŋgi mbatɨgi ga nzuaim, nta gumgi thamthav kɨrar hav vui.”
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Mbe maaŋ nzuav, mba Zisas muuŋgi bigeŋ, mbe za ne bun nzuaim, mba kameŋ za mba fhain ki ŋgui ga ruigi.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Zisas mba Fhe Bakɨme buni mbararagi phena thav kɨrar hɨgav, Saimon phorgav ana phenan vugi. Saimon samuuŋ fhav ana gurgurgim, ana rɨmrɨm mbatɨga mbuav ki. Mbe ana kurkura zav Zisasan nzarigi.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Zisas mbaram vov ana han thɨgav, mbaram mba rɨmrɨma ruma mbuav ana nzuaim, mba rɨmrɨm fhura ana thav vugi. Ana rɨmrɨm vhɨzavra thav, khavgiap, mbe nzuav mba shai.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Mba Sabatar ra vera vhɨzim, gumgi gu mbigi mbe mbarkɨrga rɨmrɨɨ ki gumgi gu mbigi ndiav Zisas han zim, ana won farven za mba rɨɨi ntɨɨri ga suim, mben rɨmrɨɨ vhɨzi.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Ana vhɨra gumgi vhɨrve tɨn ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigim, nta mbe thamthav kɨrar hegi. Mba ŋiniŋgi mbatɨgi mbe thamthav kɨrar hav kaav khaŋ nzuai, “Ndu Fhe Bakɨmen Kam ma!” Mbe maaŋ nzuaim, ana mbe vhegap, buni suangen mbe thɨvi. Ana khaŋ muuŋgi ne nzuav mbe thɨvi, mbe ana kaŋgi, ana mba Fhe Bakɨme taagi wo gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap fara sarav sarigi guma ma.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Mba mɨtimanera Zisas maaŋra khavgiap Fhe Bakɨme phorgɨv suan zav gumgi ki fhuv ŋanen vugi. Ana vugim, mba gumgi gu mbigi ana nzuav gara rui. Mbe ana nzua gara vov, ana ki ŋanen ana gangiap, ana thɨvi, ana mbe thav ŋgɨrga fhu.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Mba gumgi gu mbigi ana thɨvim, ana khaŋ mbe nzuai, “Gu vhɨra mbu harigi ŋguir ŋgɨv Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga bunin vhuuiŋ bun mbe suanga. Fhe Bakɨme mba ŋaarar muun zav na sarigim, gu zɨgi.”
43 Mas Jesus disse:
44 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram mba Zudia fhain ki ŋgui ga ruav, mbe Fhe Bakɨme buni mbararagi pheni vhen verap Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe khɨvav mbe nzuai.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.